King Gizzard & The Lizard Wizard is niet alleen een van de betere bands van de jaren tien, maar ook een van de productiefste. Brachten de Australiërs in 2017 maar liefst vijf albums uit, dit jaar is koud drie maanden oud en we hebben al weer twee nieuwe singles te pakken.
En nu alweer een nieuw nummer en die staat niet eens op het album. King Gizzard zet zich letterlijk en figuurlijk in de fik!
LIVEDATUM 6/10 TivoliVredenburg, Utrecht.
Op nieuwe single Eyes Shut tapt Waltzburg uit een ander vaatje dan we van de band zijn gewend. Waar ouder werk veelal happy en shiny was, is Eyes Shut meeslepend en serieus.
Het intro van Eyes Shut is aarzelend, maar dat is schijn want zodra Menno Krivokutya begint te zingen, valt iedereen in het gelid en ontspint zich een song van epische proporties. Stel je Bowie’s Heroes voor, maar dan op halve snelheid en gezongen door Iggy Pop. Zo iets, maar dan anders.
Wat Eyes Shut helemaal bijzonder maakt is de achtergrond zang, een aanzwellend koor en een goed getimede gil tillen het nummer naar een hoger plan. Al met al is Eyes Shut een reden om aan te nemen dat het officiële albumdebuut van het Nijmeegse Waltzburg een vier sterren plaat gaat worden. ‘Cut The Wire’ verschijnt na de zomer en is opgenomen in de Kytopia studio onder artistieke leiding van Simon Akkermans (Bombay/Binkbeats).
LIVEDATA: 13 juni Mañana Mañana, Vorden. 15 juni Soccer Rocker, Amsterdam. 12 juli Big Rivers Festival, Dordrecht.
The Murlocs is een side-project van twee leden van King Gizzard and the Lizard Wizard, een band die bekend staat om zijn grote productiviteit met als voorlopig record 5 albums in één jaar! Daarnaast is het Australische collectief constant on tour.
Dat Ambrose Kenny Smith (toesten) en Cook Craig (gitaar) überhaupt nog tijd en energie hebben voor een bijband mag dus wonder heten. Maar klagen hoor je ons niet.
The Murlocs brouwen hun eigen soort psych-rock, wat rafeliger, wat compacter, maar ook weer prettig gestoord. In geval van What if?, een nummer van Manic Candid Episode, het onlangs uitgekomen vierde album van The Murlocs, betekent dat een nummer met een hinkel ritme, een bluesy mondharmonica, een plotselinge stroomversnelling en -wat in vaktermen heet- een staande fade. Gek maar goed.
Methyl Ethyl is in het zelfde vat met toverdrank gevallen als land en stadsgenoten Tame Impala, de toonaangevende band in de wereld van geestverruimende rock.
De muziek van Methyl Ethyl heeft altijd al een psychedelisch tintje gehad, of twee, maar op Real Tight gaat de band nog een stapje higher. Op de nieuwe single klinkt alles licht desoriënterend, van de ongrijpbare compositie via de intense leadzang tot de zweverige instrumentatie. Toch is Real Tight een strakke song en zeker niet zonder hitpotentie. Enige ruimdenkendheid van de luisteraar wordt echter wel verwacht. Wie Tame Impala hoog heeft zitten en MGMT een warm hart toedraagt moet zeker intekenen.
Nu heeft de zanger van de band Jake Webb een bijzondere live home studio versie de wereld ingeslingerd.
LIVEDATA 28/05 Le Botanique, Brussel 29/05 Paradiso, Amsterdam
Call Me Karizma is het alias van Morgan Parriott uit New Prague, een stadje onder de rook van Minneapolis (Prince city!). We hebben eerder een nummer van hem opgepikt, dat werd ons niet door iedereen in dank afgenomen.
Call Me Karizma maakt namelijk muziek die een hybride is van rock en rap. En rap vreten de meeste indie-liefhebbers niet. Maar zet je vooroordeel eens opzij en luister naar wat Morgan te vertellen heeft. ‘I speak for the kids I help with my music’ zegt hij tegen het einde van Recycled Youth, een song over het gevaar dezelfde fouten te maken als je ouders en net als hen te eindigen, mokkend in een buitenwijk. Kortom, ontdek je zelf.
Zijn rake observaties zouden aan ons voorbij gaan als zijn muziek niet zo sterk zou zijn. Call Me Karizma rapt weliswaar maar hij giet zijn levenslessen in strakke tracks met de structuur van een rocksong, inclusief riffs en refreinen. In een tijd dat bijna alles onder het kopje entertainment valt produceert Call Me Karizma een fris geluid met een boodschap die het verdient te worden gehoord.
Pixx is een zangeres/songschrijver uit Zuid Londen, die druk doende is haar actieradius uit te breiden tot de rest van Europa. Een omgekeerde Brexit dus.
Hoewel Hannah ‘Pixx‘ Rogers zelf haar songs schrijft en uitvoert, en opereert onder invloed van o.a. Joni Mitchell en Bob Dylan is ze nadrukkelijk geen traditionele singer-songwriter. Pixx maakt neon-pop, grote stad muziek met elektrische gitaren, elektronische beats en houtsnij teksten, die suggereren dat we met een lezer te maken hebben. Andean Condor ( de grootste gier ter wereld) gaat over het vrouw zijn in een mannenwereld. De sfeerrijke productie van Andean Condor is van Pixx en haar vaste artistieke partner Simon Byrt.
Pixx maakt platen voor het 4AD label, en dat is geen toeval. 4AD staat sinds 1980 garant voor sfeervolle kwalitatief hoogstaande luistermuziek. De 4AD stal telt paradepaarden als The Cocteau Twins, Bon Iver en St Vincent. Als je Pixx hoort begrijp waarom 4AD voor haar het ideale label is.
Andean Condor is de wegbereider van een tweede album van de nu 23 jarige artieste. Small Mercies is de titel, 7 juni de releasedatum.
LIVEDATUM: 20 juni, Cinetol, Amsterdam
Nice Biscuit is genoemd naar een rechthoekig kokoskaakje oorspronkelijk afkomstig uit Australië, maar sinds 1910 ook verkrijgbaar in Nederland onder de naam Nizzo. De band komt uit Mullumbimby, een gehucht met net iets meer dan 3000 inwoners aan de Australische oost-kust.
Heb je het binnen een muzikale context tegenwoordig over the land down under dan heb je het al snel over de psychedelische scene aldaar die zulke mooie muziek aflevert. Zonder al te veel te klinken als Tame Impala, Pond, en het King Gizzard collectief lijkt Nice Biscuit zich aan de zelfde ketel met paddo-thee te laven. Die indruk geeft het zacht wiegende Goodbye Luya. Zes zaligmakende minuten duurt het nummer, verdeeld in een vocaal en instrumentaal deel. De zang is loom en landerig als een late avond in augustus, terwijl de gitaarsound (met smaak geleend van Allah-las) er aan herinnert dat het goed surfen is in Australië.
Anders dan de collega’s is het zeskoppige Nice Biscuit female fronted. De lakens worden uitgedeeld door Billie en Grace. Goodbye Luya is de eerste single van een hopelijk tweede album. Omdat de band nog vrij nieuw is, is informatie schaars, maar dat we nog veel meer van Nice Biscuit gaan horen, kun je donder opzeggen. Er is immers niets zo verslavend als een lekker kaakje.
Mochten er ooit verkiezingen komen voor het festival met de mooiste locatie dan is Vestrock een serieuze kanshebber, zo niet de gedoodverfde winnaar.
Vestrock dat volgend weekend zijn 2e lustrum viert heeft als thuishonk een eiland in de buitenvest van het historische Hulst in Zeeuws-Vlaanderen. Alleen al het uitzicht is een reden om te gaan, maar de line-up van de jubilaris ligt er ook niet om.
Nothing But Thieves, Black Honey,White Lies, Kaiser Chiefs, Triggerfinger en nog veel meer oude en nieuwe bekenden staan op Vest Rock 2019.
Surf naar www.vestrock.nl en je weet van de hoed en de rand. Maar het is natuurlijk altijd leuker om een en ander te vernemen uit de mond van iemand die nauw bij het festival is betrokken. Daarom hebben we de organisatie gevraagd een vrijwilliger aan te wijzen die alles weet over het reilen en zeilen van Vestrock. Daar hoefde niet over te worden vergaderd, “Remco Thuij is je man”. Dus belde onze Bazz met Remco, die samen met alle andere medewerkers er voor gaat zorgen dat de 10 editie van Vestrock er eentje wordt voor de boeken!
Uitzending van de Vestrock Special van Bazz op de Buzz: vanavond om 19 en donderdagavond om 22 uur.
Bands die op Vestrock 2019 (en op onze playlist) staan + een paar die er in voorgaande edities hebben opgetreden.
Kate Tempest heeft de gave des woords. Ze schrijft gedichten, romans en toneelstukken. Daarnaast treedt ze op en maakt ze platen waarop ze haar gedichten voorziet van begeleiding en een beat.
Firesmoke is de appetizer van Kate’s derde langspeler, The Book Of Traps and Lessons die op 14 juni uitkomt op Republican, een sublabel van American Recordings van super producer Rick Rubin.
Je hoeft geen woord Engels te verstaan om toch onder de indruk te raken van Kate’s woordenstroom. Firesmoke heeft geen refrein en de instrumentatie is rudimentair. Daardoor richt de aandacht zich volledig op haar voordracht, die afwisselend urgent en berustend is.
En waar gaat Firesmoke over? Die vraag is makkelijker gesteld dan beantwoord, iedereen kan er het zijne/hare in horen. Het is tenslotte literatuur. Maar het lijkt veilig om te stellen dat Firesmoke levenslessen bevat over ouder worden en volwassen zijn. Maar zoals gezegd, ook al heb je geen flauw benul waar Kate over rept, Firesmoke komt toch wel binnen.
LIVEDATA: 2 juni Best Kept Secret. 18 augustus Pukkelpop.
Heel actief is Bush niet, maar eens in de drie, vier jaar perst de band van Gavin Rossdale er toch wel een album uit. De band is nu halverwege de opnamen van album 10.
Een van de krachten, die Rossdale heeft ingevlogen voor muzikale raad en productionele daad is Tyler Bates, gitarist in de band van Marilyn Manson en een steeds vaker gevraagd componist van filmmuziek. Bush en Bates hadden al een aantal tracks in de stijgers staan toen ze werden gevraagd om wat herrie aan te leveren voor de soundtrack van de nieuwe John Wick film, Chapter III. Een gevalletje van uit voorraad leverbaar dus.
De producers van de film opteerden voor Bullet Hole dat qua toon en titel prima past in een film over een gewelddadige vigilante. Waarom Bullet Hole wordt meteen duidelijk als je het onheilspellende intro hoort, de weerkaatsende gitaren en de sombermans-zang van baas en nog enig overgebleven Bush lid, Gavin Rossdale.
Bush 10 zal nog wel even op zich laten wachten, maar afgaande op Bullet Hole staat er een beloning op geduld.
