Dope Lemon – Hey You

Familieacts zijn berucht vanwege hun interne strubbelingen. Of Angus en Julia Stone -broer en zus- gebrouilleerd zijn hebben ze geheim weten te houden, maar feit is dat Angus alweer een tijdje solo actief is onder de naam Dope Lemon.

De site van het duo vermeldt nog wel twee optredens, één thuis in Australië en één in buurland Nieuw Zeeland, maar dat zouden contractuele verplichtingen kunnen zijn. Alle respect voor Angus met Julia, maar wat broederlief in zijn uppie uitvreet zouden we niet graag willen missen. Nieuwe single Hey You is het muzikale equivalent van een warm bad. Als het technisch -biologisch mogelijk was geweest voor JJ Cale en Beck om een baby te produceren, dan had het kindeke vast geklonken als Dope Lemon op Hey You. Op het eerste gehoor lijkt er nauwelijks ontwikkeling in het nummer te zitten, maar het gaat om de details. Hoe vaker je luistert hoe meer je hoort. Kortom Hey You is IJsbreker typisch materiaal. Angus a.k.a. Dope Lemon brengt op 12 juli album 2 uit,  ‘Smooth Big Cat’ is de titel. Voor optredens zie onder.

LIVEDATA: 14 september Melkweg, Amsterdam. 15 september Doornroosje, Nijmegen.

The Black Keys – Go

Toen een maand of wat geleden Hi/Lo verscheen, de eerste nieuwe muziek van The Black Keys in vijf jaar leek het een one-off. De release van Eagle Birds kwam met het nieuws dat er Dan en Patrick een nieuw album in de week hebben staan. En nu is er alweer een nieuwe fijne single, Go!

De 9e van The Black Keys gaat simpelweg Let’s Rock heten, een titel die niet erg van fantasie getuigt, maar wel de lading dekt. 28 juni is de dag dat Let’s Rock wordt gelanceerd. De tour van The Black Keys begint pas na de zomer en blijft vooralsnog beperkt tot Noord-Amerika. Misschien is het verstandig voor de diverse festivalorganisaties om alvast een balletje op te gooien voor twintig twintig.

Amy Root/Klangstof – Alike

Amy Root is de naam waaronder Lukas Amer en Sjoerd Huissoon, twee alumni van het conservatorium van Rotterdam, elektronische muziek produceren, die je vanwege de aandacht voor vorm en melodie kamerhouse zou kunnen noemen, electro voor huishoudelijk gebruik.

Hun tracks zijn sfeervol en filmisch en dus zeer geschikt om aandachtig naar te luisteren. Wel zal blijken dat stilzitten niet altijd even makkelijk is. De Amy Root mannen zijn van diverse markten thuis, maar zingen is iets dat ze liever aan iemand over laten die daar in excelleert. Zoals de Noorse Nederlander Koen van de Wardt, de grote man van Klangstof.

Alike, het eerste resultaat van de koppeling der talenten van Amy Root en Klangstof is een digitale popsong met een kop en een staart en een happy end. Collega Apparat zal jaloers zijn als hij hem hoort. Voor herhaling vatbaar dus deze muzikale vrijage.

LIVEDATA: 25 mei Get Lost Festival, Leiden. 31 mei Best Kept Secret Festival. 5 juli Down The Rabbit Hole festival.

Clipprimeur: Ron Gallo – Love Supreme (Work Together)

Vandaag brengt Ron Gallo een kleurrijke video bij het nummer Love Supreme (Work Together) uit. Momenteel is de Amerikaan op tour door Europa, waarvoor hij onlangs al zijn eerste stop in Nederland maakte met een show in EKKO, Utrecht. Volgende maand keert Gallo terug naar Nederland voor Best Kept Secret (1 juni) in Hilvarenbeek.

Ron Gallo over de video: “This video is a total mindfuck and i really love the colors. the level of genius and work it took director Joshua Shoemaker and his partner Albert to conceptualize and build the world it takes place in from zero and then find a way to shoot it all in one shot is beyond me. I was just happy to be a part of it. Shoemaker told me he was in a long bout of depression and making this video pulled him out of it and that’s really what the song is all about: making people happy and helping each other out as humans”.

Met Love Supreme (Work Together) eert Ron Gallo tevens jazzsaxofonist John Coltrane. Het nummer is afkomstig van zijn tweede album Stardust Birthday Party dat eind vorig jaar uitkwam. Op voorganger Heavy Meta was Gallo zijn meest gefrustreerde- en gedesillusioneerde zelf. Dat kwam door de politieke situatie en de sociale chaos in de Verenigde Staten, maar ook omdat Gallo net had gebroken met zijn partner die verslaafd was en door een moeilijke tijd heen ging. Deze gebeurtenissen zette Ron Gallo aan het denken en zorgde voor een innerlijke zoektocht. Op Stardust Birthday Party neemt hij je mee op reis langs de verschillende fases van die periode.

Over Ron Gallo: Ron Gallo is afkomstig uit Philadelphia (US). In 2014 begint hij zijn solocarrière. In 2017 bracht hij het goed ontvangen album Heavy Meta uit waarna hij te zien was op onder meer Coachella, Bonnaroo en Pukkelpop. In 2018 verscheen zijn laatste album Stardust Birthday Party.

Dope Lemon – Hey You

Dope Lemon is Angus Stone zonder zus Julia. Na zes gezamenlijke albums gaan Angus en Julia nu even hun eigen weg. Voor Julia betekent dat even lekker niks doen, Angus daarentegen heeft een tweede leven als Dope Lemon.

In 2017 debuteerde hij onder zijn alter ego, in juli verschijnt een tweede album. Als mensen een solo-album uit brengen ligt dat meestal in het verlengde van wat ze ook in groepsverband doen. Angus niet. Met zijn zus maakt hij veredelde indie-folk, in zijn uppie beoefent hij een stijl die niet niet rootsy is, maar ook digi.

Nieuwe single Hey You kabbelt als JJ Cale in een schommelstoel. De muzikale omlijsting bestaat uit subtiele en prominente synthesizer soundjes. Veel ontwikkeling zit er niet in het ruim vijf minuten durende nummer, maar de monotonie heeft een hypnotisch effect.

Met zijn debuut als Dope Lemon schoot Angus in de roos. Als het nieuwe album, Smooth Big Cat (12/7) ook raak is, zit een reünie van Angus & Julia er voorlopig niet in. Jammer, maar niet helaas.

LIVEDATUM: 14 september Melkweg, Amsterdam.

Vampire Weekend – This Life

This Life is Vampire Weekend ten voeten uit en op zijn best! De band pikte in 2008 met debuutsinge A-Punk de draad op die Paul Simon had gesponnen met zijn Graceland album en werd er wereldberoemd mee.

Vampire Weekend wegzetten als simpele Simon adepten is de band veel te kort doen, maar als ze de Soweto beat weer oppakken, zoals op This Life gaat de zon meteen schijnen.

This Life is het enige  nummer, dat naadloos aansluit bij de eerste en nog steeds grootste hit van de band, de vijf andere nieuwe songs die nu online staan vliegen alle kanten op, waar natuurlijk niks mis mee is.

Het nieuwe album van Vampire Weekend, het eerste zonder Rostam heet Father Of The Bride en komt op 3 mei uit, volgende week dus al. Fun fact, de vader van de bruid van bandbaas Ezra Koenig is de dochter van Quincy Jones.

 LIVEDATA: 5-7 juli Down The Rabbit Hole. 19 november AFAS Live, Amsterdam.

Everyone You Know – The Drive

The Drive volgt een aantal vrienden tijdens een nachtelijk autorit door de stad. Er zijn drank en drugs in het spel en de politie is niet ver weg. Welkom in de wereld van Rhys Kirby-Cox en zijn broer Harvey Kirby a.k.a. Everyone You Know.

Just another story to tell’ gaat het refrein van The Drive, een song die door de Londense broers wordt omschreven als ‘a little window in a young adults life’. De tekst is dus belangrijk, maar het werkzame onderdeel van the Drive is de toonzetting, de samenvloeiing van tekst, muziek en productie. Er wordt gerapt en gezongen op een funky beat, maar The Drive is geen hip hop of r&b. Noem het metropool muziek of Europese urban met echo’s van The Streets (Dry Your Eyes). 

Everyone You Know is muzikaal actief sinds 2018, komt eigenlijk dus nog maar net kijken. Maar hun potentie is nu al wel duidelijk. The Drive is de leadtrack van EP 2 van het duo, die later dit jaar wordt verwacht.

Babe Rainbow – Something New

Babe Rainbow klinkt alsof ze in de zelfde ketel met toverdrank zijn gevallen als Pond & King Gizzard & Tame Impala. We doelen op het Australische Babe Rainbow en niet op de naamgenoot uit Canada.

Something New is een liefdeslied. Op plaat lijkt het een conventionele ode aan een mensenpartner. De clip laat zien dat het object van affectie de paddo is. Net als genoemde soortgenoten zit ook Babe Rainbow niet verlegen om repertoire. Een album per jaar lukt makkelijk, inspiratie is klaarblijkelijk een van de neveneffecten van hun paddo-inname.

Het zongedroogde Something New is weer lekker retro en ontspannen, en in sound en stijl te plaatsen ergens tussen Pond en Khruangbin in. Vanuit de hemel ziet Syd Barett dat het goed is. Er zijn nog geen berichten dat Something New vervolg krijgt in de vorm van een album. Mocht dat wel zo zijn dan zal de plaat waarschijnlijk pas na de zomer verschijnen. In september toert Babe Rainbow door ons land wat meestal gepaard gaat met een nieuw album. 

LIVEDATA: 12 September Bitterzoet, Amsterdam. 13 september EKKO, Utrecht. 14 September Rotown, Rotterdam.

Foals – In Degrees

foals

Gisteren speelde Foals in een bomvolle Paradiso. Nagenieten doen we met de nieuwe videoclip bij de te gekke single In Degrees. Hieronder lees je de recensie van het album nog eens.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is een vrij lange titel en dat geeft niets. We weten meteen hoe het tweede deel gaat heten. Daar houden we van. Het gaat naar verluidt in het najaar van 2019 verschijnen. We verheugen ons er alvast op, want met Foals weet je dat een zekere kwaliteit verzekerd is.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is het vijfde album van het kwartet sinds 2008. De periode tussen het laatstverschenen, uitstekende What Went Down (2015) en deze worp is vier jaar en die tijdspanne is langer dan we van de heren gewend zijn. Everything Not Saved Will Be Lost – Part 2 zou dan ook een stukje compensatiedrift kunnen zijn. Enfin.

Over naar de muziek van de Britten. De indierock is wat elektronischer geworden dan we gewend waren, hoewel de synthesizer altijd al een voorname plek innam binnen het geluid van de band. Daarnaast wordt ook nu een stuk engagement niet uit de weg gegaan; thema’s als klimaatverandering, politieke toestanden en mentale problematiek (mogelijk daar aan gekoppeld) worden niet uit de weg gegaan. Foals noemt geen man en paard, zonder dat je echt verstrikt raakt in de teksten van de band uit Oxford. Een goed verstaander heeft aan een half woord vaak genoeg.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is overduidelijk een plaat die niet subiet zijn geheimen prijsgeeft. Veel valt na een aantal luisterbeurten pas op zijn plaats. Het huppelende synthritme van het prachtige Exits heeft veel weg van het geluid dat Tears For Fears produceerde ten tijde van Songs From The Big Chair (1985) en zo zijn de jaren 80 veel vaker in beeld. Neem ook het slotstuk van opener Moonlight, bijvoorbeeld.

Wanneer het gejaagd wordt, is Foals vaak op z’n best. Zo zijn de drie minuten van White Onions vrij poppy en daarnaast niet te versmaden. Het stroperig startende Syrups heeft met de laatste twee minuten van de song, als het gaspedaal plots wordt ingetrapt en opeens een urgentie ontstaat om U tegen te zeggen het beste in huis wat Foals te bieden heeft. En dat is nogal wat. Niet in de laatste plaats door het immer intrigerende stemgeluid van zanger Yannis Philippakis met zijn Grieks-Joodse roots.

Er zijn geen dissonanten te vinden op Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1, dat met de met zweverige synths aangeklede ballade I’m Done With The World (& It’s Done With Me) een soort apocalypsachtig slotstuk krijgt dat het album verdient. Op naar het najaar! Pieter Visscher 

LIVEDATUM 06/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen

Last Train – The Idea Of Someone

Last Train is ‘een groep van rots Frans’, zegt de Franse wiki volgens google translate. Een Franse rockband dus, uit de Elzas op wat preciezer te zijn. Het eerste wat opvalt aan The Idea Of Someone is dat Last Train goed naar (het oude) Radiohead heeft geluisterd. Niet dat dat een probleem is. Zeker niet als je je inspiratie verwerkt in zulke prachtsongs als The Idea Of Someone.

Je hoort dus waar de band de moutarde vandaan heeft, maar Last Train is wel wat meer dan een zingende fanclub. The Idea Of Someone is een langzaam uitdijend rockepos dat gaandeweg wint aan tempo en volume en uitmondt in een toverbal van gitaren en samenzang. The Idea Of Someone klinkt alsof het live, zonder opsmuk is  opgenomen, een indruk die wordt bevestigd door de zwart wit clip.

In Frankrijk staat Last Train ook te boek als een vrij sensationele liveband. Ze traden o.a. op in het voorprogramma van Muse en Placebo en wisten op eigen naam Bataclan uit te verkopen. Tot slot nog wat lof van de Franse pers in vertaling van google. “hexagonale rocksensatie” (Yes FM) en “redorent heraldiek tricolor rocken” (Les Inrockuptibles). We hadden het niet beter kunnen zeggen.