Weval – The Weight

Het Nederlandse Weval maakt furore van Tessel tot Ibiza met muziek die geknipt is voor feesten en partijen, maar ook voor huis en tuin. 

Harm Coolen en Merijn Scholte-Albers produceren elektronische en dansbare tracks, maar hun sound EDM noemen, is te kort door de bocht. Die term gaat voorbij aan het warme, organische geluid, de gestructureerde songs en de ruime hoeveelheid haakjes en ogen waaraan je je als meezinger en thuiszitter kunt vastklampen. 

The Weight is het titel, en een van de prijsnummers van het tweede album van Weval, een aanrader eerste klasse voor fans van ‘house voor thuis’ acts als Apparat en Polo & Pan.

LIVEDATA: 10 april, Paradiso, Amsterdam. 16 augustus, Lowlands, Biddinghuizen. 16 oktober, Concertgebouw, Amsterdam (ADE)

Amon Amarth – Raven’s Flight

Speciaal voor de liefhebbers van de hardere muziek brengen we je vandaag een keiharde clip van de dag. Amon Amarth met hun nieuwe single ‘Raven’s Flight’

Deze clip is de eerste in de triologie van muziek video’s van het komende album Berserker. Het nieuwe album komt uit op 3 mei.

En er is nog meer goed nieuws voor de fans van deze Zweedse Melodic Death Metal band, de heren zullen spoedig naar de benelux komen en wel op de volgende festivals: FortaRock, Nijmegen op zondag 2 juni en Graspop, Dessel (BE) (vrijdag 21 juni)

 

Saul – Brother

Ze zijn met zijn vieren, waarvan twee uit zelfde nest, de gebroeders Blake and Zach Bedsaul. Nu weten we meteen hoe ze aan de bandnaam komen. De naam Saul laat zich overigens niet makkelijk googelen, want er is een Saul die alles overheerst, twee eigenlijk, de Bijbelse koning van die naam, maar vooral de Saul, die je moet bellen.

Het Saul, dat deze week de Breekijzer pakt met het genadeloze Brother komt uit de Amerikaanse staat Iowa en maakt -naar eigen zeggen- ‘progressive mainstream’.

Wij houden het nog even op ouderwetse metal. Met zijn zaag gitaren, ADHD drummer en grunge-lite zangpartij is Brother familie van Tool en andere edelmetaal bands, die tot tien kunnen tellen, of elf als het om versterkers gaat.

Brother moet de weg banen voor het debuutalbum van Saul dat een dezer lentedagen verschijnen zal. 

King Gizzard & The Lizard Wizard – Fishing For Fishies

King Gizzard & The Lizard Wizard is niet alleen een van de betere bands van de jaren tien, maar ook een van de productiefste. Brachten de Australiërs in 2017 maar liefst vijf albums uit, dit jaar is koud drie maanden oud en we hebben al weer twee nieuwe singles te pakken.

De eerste, Cyboogie is een psychedelisch blues-experiment. De tweede heet Fishing For Fishies en is het titelnummer van het nieuwe album van de ‘big band from down under’.

Fishing For Fishies is King Gizzard met een cowboyhoed op. De vocals zijn weer flink spacey, maar de instrumentatie is opvallend aards. Het ritme van Fishing is dat van een paard in galop. De gitaren blijven dit keer op de achtergrond zodat de focus komt te liggen op de mondharmonica, die met name schittert in het laatste deel van de vijf minuten durende track.

Het nieuwe, dertiende album van het nu negen jaar oude King Gizzard & The Lizard Wizard is vanaf 26 april verkrijgbaar.

LIVEDATUM 6/10 TivoliVredenburg, Utrecht.

Clip van de dag: Tame Impala – Patience

Vers van de virtuele pers, een nieuwe single van Tame Impala! Patience is een goede titel voor een song die vier jaar op zich heeft laten wachten, want zo lang geleden is het alweer dat de band van KevinParker iets nieuws uitbracht. Er is nog geen ‘echte’ clip van Patience, maar we wilden je de ‘official audio’ toch niet onthouden. Tame Impala komt naar Lowlands deze zomer

 

 

Foals – Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1

foalsFoals – Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 (Warner)

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is een vrij lange titel en dat geeft niets. We weten meteen hoe het tweede deel gaat heten. Daar houden we van. Het gaat naar verluidt in het najaar van 2019 verschijnen. We verheugen ons er alvast op, want met Foals weet je dat een zekere kwaliteit verzekerd is.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is het vijfde album van het kwartet sinds 2008. De periode tussen het laatstverschenen, uitstekende What Went Down (2015) en deze worp is vier jaar en die tijdspanne is langer dan we van de heren gewend zijn. Everything Not Saved Will Be Lost – Part 2 zou dan ook een stukje compensatiedrift kunnen zijn. Enfin.

Over naar de muziek van de Britten. De indierock is wat elektronischer geworden dan we gewend waren, hoewel de synthesizer altijd al een voorname plek innam binnen het geluid van de band. Daarnaast wordt ook nu een stuk engagement niet uit de weg gegaan; thema’s als klimaatverandering, politieke toestanden en mentale problematiek (mogelijk daar aan gekoppeld) worden niet uit de weg gegaan. Foals noemt geen man en paard, zonder dat je echt verstrikt raakt in de teksten van de band uit Oxford. Een goed verstaander heeft aan een half woord vaak genoeg.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is overduidelijk een plaat die niet subiet zijn geheimen prijsgeeft. Veel valt na een aantal luisterbeurten pas op zijn plaats. Het huppelende synthritme van het prachtige Exits heeft veel weg van het geluid dat Tears For Fears produceerde ten tijde van Songs From The Big Chair (1985) en zo zijn de jaren 80 veel vaker in beeld. Neem ook het slotstuk van opener Moonlight, bijvoorbeeld.

Wanneer het gejaagd wordt, is Foals vaak op z’n best. Zo zijn de drie minuten van White Onions vrij poppy en daarnaast niet te versmaden. Het stroperig startende Syrups heeft met de laatste twee minuten van de song, als het gaspedaal plots wordt ingetrapt en opeens een urgentie ontstaat om U tegen te zeggen het beste in huis wat Foals te bieden heeft. En dat is nogal wat. Niet in de laatste plaats door het immer intrigerende stemgeluid van zanger Yannis Philippakis met zijn Grieks-Joodse roots.

Er zijn geen dissonanten te vinden op Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1, dat met de met zweverige synths aangeklede ballade I’m Done With The World (& It’s Done With Me) een soort apocalypsachtig slotstuk krijgt dat het album verdient. Op naar het najaar! Pieter Visscher 

LIVEDATA 12/05 Ancienne Belgique, Brussel 19/05 Paradiso, Amsterdam 06/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen

Alison Marble – Years

Allison Marble slaat een goede eerste slag met Years. Met zijn sterke melodie, lome punkzang en klare gitaarlijnen belooft debuutsingle van de Amsterdamse band veel goeds ‘for years to come’.

Als grunge tot wasdom was gekomen in Manchester in plaats van Seattle, zo klinkt Years. Live schijnt Alison Marble ook zijn mannetje te staan, de band schopte het tot finalist van de Amsterdams Popprijs. Het moet dan ook wel raar lopen als Alison Marble niet wordt geselecteerd voor de Popronde van najaar 2019.

Op korte termijn staan er geen shows gepland. Laten we hopen dat dat is omdat de band momenteel in de studio vertoeft, werkend aan opvolgers van de sterke binnenkomer die Years is.

Clip van de dag: Chemical Brothers – We’ve Got To Try

Sinds jaar en dag zorgen The Chemical Brothers voor dolle toestanden op de dansvloer, maar met iedere nieuwe release geven Tom en Ed ook onze ogen goed de kost. Dat doen ze middels opzienbarende video’s. De clip van We’ve Got To Try is daarop geen uitzondering. De nieuwe single van het Britse dansduo is afkomstig van hun binnenkort te verschijnen ‘No Geography’ album.

 

Crumb – Part III

Het New Yorkse Crumb verscheen vorig jaar op onze radar met het uitstekende Locket, een eigenzinnig indie-werkje dat is uitgegroeid tot bonafide Pinguin hit.

Het heeft even geduurd, een jaar bijna, maar nu is dan toch een opvolger verschenen. Net als Locket geeft het uit twee delen bestaande Part III zijn geheimen niet meteen prijs. De nieuwe single van Crumb is een zacht wiegende, psychedelische track met waterige soundjes en een lekker losjes zingende Lila Rimani.

Of er een album in het verschiet ligt, is onbekend. In ieder geval niet op korte termijn, want dit voorjaar zal de band ‘on the road’ door brengen in eigen land. We kunnen slechtst hopen dat de tour een Europees staartje krijgt, want dat Crumb ook live van wanten weet, weten we sinds we de band eind vorig jaar in actie hebben gezien op London Calling . 

Clip van de dag: Meg Myers – NPR Tiny Desk Session

Pinguin-favoriet  Meg Myers mocht een Tiny Desk Sessie doen voor de Amerikaanse publieke omroep. Speciaal voor de gelegenheid charterde ze een aantal strijkers en uiteraard zong ze heur hart uit haar -in discopak gehulde- lijf. Naast een paar eigen songs introduceerde Meg ook haar versie van ‘Running Up That Hill’ van Kate Bush. Binnen een week zat ze al op de 150.000 views met haar intense performance.

Het zou niet de eerste keer zijn dat een Tiny Desk Session een artiest helpt door te breken. We helpen het haar hopen, want als er één artiest is die het verdient om beroemd te worden dan is het wel ‘onze’ Meg.