Category: Nieuwe Muziek

The Lemon Twigs – Foolin’ Around

Je kent dat gevoel waarschijnlijk wel. Je hoort een nummer en weet zeker dat het enorm lijkt op iets ouds, maar je kunt maar niet vinden waarop nou precies.

Foolin’ Around, een van de twee nieuwe songs van The Lemon Twigs is twee druppels water een track van Todd Rundgren, maar welke? Misschien is dat wel de kracht van het duo. Ze recreëren respectvol de sound en stijl van seventies powerpop, maar weten er zo’n draai aan te geven dat ze niet kunnen worden beschuldigd van plagiaat. Wel zo verstandig in een tijd dat zo’n beetje elke (Amerikaanse) act naast een manager ook een advocaat in dienst heeft.

The Lemon Twigs hebben het niet van een vreemde. De vader van Brian en Michael D’Addario heeft in de jaren zeventig een serieuze, maar uiteindelijk tevergeefse poging gedaan om een muzikale carrière op te bouwen. Zijn zoons zijn nu al verder dan Sr ooit is gekomen, ironisch genoeg met min of meer dezelfde stijl. Origineel is het dus niet wat de paplepel rockers doen, maar ze doen het met zoveel verve en hoorbaar plezier dat niemand bezwaar maakt. Dus geniet van Foolin’ Around, dan zoeken wij verder naar dat nummer van Todd Rundgren dat model stond.

Faces On TV – Same Thing

Zoals dEUS in de jaren 90 de mal leverde voor de befaamde Belga-wave, zo geeft Balthazar het goede voorbeeld  voor heel wat Vlaamse acts, die momenteel aan de weg timmeren. Waaronder Faces On TV.

Net als Balthazar maakt Faces On TV gedetailleerde, digitale, veelal beschouwende luistermuziek.  Faces On TV toont zich echter een tovenaarsleerling, die vanuit een zelfde uitgangspunt op een andere bestemming belandt. Dat deden ze met oud-IJsbreker Travelling Blind en dat doen ze met nieuwe single. Same Thing is een onthaastte, zeer fraai vormgegeven song met de sterke drang om zich in je onbewustzijn te nestelen.  

De naam Faces On TV mag dan een band doen vermoeden, in werkelijkheid gaat het om een eenmansfractie. Mister FOTV is Jasper Maekelberg. Jasper is een duizendpoot, die omdat hij nu eenmaal maar twee handen heeft op de bühne de hulp inschakelt van een drietal muzikanten met wie hij kan lezen en schrijven. Ergo de bandnaam.  Jasper is overigens ook betrokken als ‘sound architect’ bij Bazart, Warhaus en heel wat andere Belpop acts. Same Thing is afkomstig van het debuutalbum Faces On TV, dat onlangs werd  gepresenteerd met een concert in Ancienne Belgique. 

LIVEDATUM: 10 mei Bitterzoet, Amsterdam.

 

 

 

 

SOHN: “Ik ben nu op een punt waarop eerlijkheid van levensbelang is”

Hij zit ziek thuis en kampt met de deadlinestress die hoort bij het preppen van een nieuwe tour, maar voor SOHN is er geen wolkje aan de lucht. De kuchende songwriter en producer neemt alle ziektekiemen voor lief sinds hij met vrouw en kind in Barcelona is neergestreken. Daar heeft hij namelijk het geluk hervonden.

Tekst LiveGuide | Thomas van Waardenburg Foto Phill Knot

Tijdens het interview dat LiveGuide in 2014 met SOHN had, liet de als Christopher Taylor geboren Brit al doorschemeren dat hij het wel had gezien met zijn verblijfplaats Wenen. De Catalaanse hoofdstad was toen alleen nog niet de volgende bestemming. “Hiervoor heb ik drie jaar in Los Angeles gewoond. Het is daar als een cult waar iedereen constant vrolijk is en denkt dat alles mogelijk is.”

Toen de zanger met debuutplaat Tremors op zak verkaste naar L.A, had hij net als de rest van de inwoners daar ook de intentie om een grote ster te worden. “Als songwriter en producer moet je die kans wel pakken. Ik kwam er gelukkig snel genoeg achter dat sexy R&B maken met drie andere blanke mannen niet echt mijn ding is. Vervolgens heb ik een jaar lang op een wijngaard in Californië gezeten om aan mijn tweede plaat te werken. In Amerika heb ik ook mijn vrouw ontmoet, dus het was zeker geen slechte tijd, maar in Europa kreeg ik weer snel het gevoel dat het oké is om gewoon mens te zijn. Het is lastig uitleggen hoe fijn dat is.”

Voorspellende gave
SOHNs tweede album verscheen begin vorig jaar en droeg de naam Rennen. Alsof hij de Duitse taal toen al weer omarmde en The American Dream alweer uit het hoofd had gezet. “Wenen is waar het allemaal voor mij is begonnen. In Engeland was ik nogal verlegen en angstig, maar in Oostenrijk ontdekte ik wie ik als artiest wilde zijn. Ik leerde SOHN kennen en dat was veel meer een uitgesproken karakter dan Christopher Taylor. Als SOHN deed en zei ik dingen die ik eerst nooit zou doen.”

Tot een identiteitscrisis leidde het ontwikkelen van de artiest SOHN gelukkig niet, zo verzekert hij ons. “Door muziek te maken leer ik juist veel over mezelf. Van jongs af aan heb ik al het idee dat de betekenis achter mijn songs me pas veel later duidelijk wordt. Zo was Tremors bijvoorbeeld een breakup-album dat ik maakte voordat ik wist dat mijn relatie voorbij was. En mijn tweede plaat heet Rennen omdat dat achteraf gezien ook het enige was wat ik in die periode deed. Mijn carrière nam allemaal rare bochten en ik kon het alleen maar proberen bij te benen in plaats van het bewust mee te maken.”

Het moment dat deze profetie zich voltrok, herinnert hij zich dan ook maar al te goed: “Ik merkte dat de intieme sfeer tussen het publiek en mij was vervangen door een festivalshow waar je na een paar nummers vraagt hoe het met iedereen gaat. Dat is echt het tegenovergestelde van wie ik als artiest wil zijn. Ik heb toen gelijk de bandbezetting omgegooid en weer geprobeerd om mijn shows persoonlijker te maken.”

Retrospectie
Dat toekomstvoorspellende schrijfskills niet alleen maar leiden tot vrolijke liedjes, blijkt wel uit zijn twee gloednieuwe tracks. Hue en Nil werden allebei afgelopen maand uitgebracht. Na het horen van deze minimalistische en ietwat melodramatische songs vraag je je af wat de toekomst voor de zanger in petto heeft. “Het coole aan deze twee nummers is juist dat ik ze als terugblik op een periode heb geschreven. Mijn vrouw en ik keken naar een documentaire over een beroemd schrijverspaar. Hun relatie stond volledig in het teken van het beste uit elkaar als schrijver halen.”

“Om dat te bereiken, mochten ze elk persoonlijk detail over hun relatie als materiaal gebruiken. Toen mijn vrouw en ik net naar Spanje waren verhuisd, gingen we door een nogal moeizame periode. Uiteindelijk ging het weer beter tussen ons en besloot ik om volledig open over die tijd te zijn. Toen ik deze nummers als resultaat aan haar liet horen, zei ze gelukkig ook dat ik alles moet gebruiken om de beste songwriter te worden die ik kan zijn. Ik benader mijn muziek daardoor op een andere manier dan voorheen.”

Levensbelang
De nieuwe aanpak van totale transparantie ligt SOHN inmiddels zelfs beter dan het voorschaduwen van de toekomst. “Door mijn ‘vorige’ schrijfstijl had ik de neiging om dingen vaag en geheimzinnig te omschrijven terwijl ik ook gewoon duidelijk kon zijn. Ik ben nu op een punt in mijn leven waarop eerlijkheid van levensbelang is. Ik heb niets te verliezen met het ontdekken van alle aspecten van mijn brein voor ik doodga.”

Een nog te verschijnen derde album van SOHN wordt waarschijnlijk een mix van zijn voorspellende en retrospectieve schrijfstijl: “Ik had een nummer over mijn tweede kind geschreven en niet veel later bleek mijn vrouw weer zwanger te zijn. En de track waarin ik terugblik op mijn tijd in de cult van Los Angeles, die is ook al gemaakt.”

LIVEDATA 19/04 Motel Mozaïque, Rotterdam (Sold Out) 25/04 Doornroosje, Nijmegen 14/05 Ancienne Belgique, Brussel (BE) 15/05 Paradiso, Amsterdam

Klinkt als: een ritme dat is met klanken die waren en vocalen die nog niet gezongen zijn

—

LiveGuideLiveGuide bestaat vier jaar en dat heeft voor een blad dat tien keer per jaar verschijnt één logisch gevolg: nummer veertig komt uit! Dit jubileum viert de concert- en festivalkrant met een extra dikke editie.

Bokoesam bracht onlangs een catchy EP uit met de licht gestoorde Jacin Trill, maar zit alweer vol nieuwe plannen. De Amsterdammer is een van de grotere spelers van de Nederlandstalige hiphop, een genre dat de laatste jaren compleet is geëxplodeerd. Als het aan Sam ligt is het einde zelfs nog niet in zicht. In LiveGuide filosofeert hij hardop over de vraag of NL-rap ook Amerika kan veroveren.

Buzz
In het krantje lees je verder interviews met de arty R&B-producer SOHN, legt Nathaniel Rateliff uit waarom hij karaokebars beter kan vermijden en tipt Tim Knolde beste albums van het moment. Verder genieten we mee met het nieuwe Britse indierockbandje ISLAND, dat in een roes verkeert nu om hun muziek een aardige buzz hangt.

Vlijmscherp
Met prachtfoto’s wordt verder teruggeblikt en op de shows van onder meer WAND in Vera, King Gizzard & The Lizard Wizard in Paradiso en Editors in het Nationaal Militair Museum. Er wordt ook stilgestaan bij alle slachtoffers van Noel Gallagher’s vlijmscherpe tong, Death Alley deelt de bizarre backstage-rider van de band en we duiken in Altin Gün en lange geschiedenis van de songs van deze zinderende nieuwe band, van welke de muziek nog het best te omschrijven valt als een combinatie van stokoude Turkse folk en Westerse funkrock uit de seventies.

Hatchie – Sure

Dreampop is er in vele vormen. De Australische zangeres Hatchie vertegenwoordigt de zonnige kant van het genre. Met Sure Hatchie zit links van Lorde en rechts van Sky Ferriera.  

Sure is een lekker lichtvoetig liedje waarmee we het zonnetje in huis halen, een paar weken voordat de temperatuur weer echt aangenaam wordt. Hatchie‘s stem doet denken aan die van ‘the late great’ Dolores O’Riordan van The Cranberries, wat natuurlijk helemaal niet verkeerd is.

Sure is de tweede single van Hatchie, een naam waarachter de 24 jarige Hariette Pillbeam uit Brisbane schuil gaat. Haar totale output bestaat vooralsnog uit slechts 3 singles.  Genoeg volgens het agentschap van Tame Impala, The xx en Best Coast om zich over ook  haar te ontfermen. Over Hatchie is het laatste woord dus nog niet gesproken.

Britse indierockband ISLAND: dromend en reizend naar debuutalbum

Ze zijn heel erg precies tijdens het maken van hun muziek, een beetje dwangmatig zelfs, zo zeggen de vier jongemannen van ISLAND zelf. Toch duurde het maar zo’n drie maanden tot er een compleet album klaar lag. Begin april heeft de Britse band haar debuutalbum Feels Like Air uitgebracht: een verzameling songs die veel ruimte overlaat voor een eigen interpretatie.

Tekst Nadieh Bindels Foto Mel-Tjoeng

Zanger Rollo Doherty, gitarist Jack Raeder, drummer Toby Richards en bassist James Wolfe kennen elkaar via via uit de Londense muzikantenpoule, speelden in veel verschillende bandjes, soms samen, soms niet. Ze werden vrienden en besloten om met z’n vieren een serieuze weg in te slaan. Nu 3,5 jaar later gaat de band een Britse en Europese tour tegemoet en komt hun debuutalbum bijna uit. Een plaat met elf  dromerige indie-rock songs, die je meenemen naar het gevoel van hun eerdere tour en de gedachten van zanger Rollo.

Het schrijven van het album was niet echt gepland. Het vormde zich tijdens de eerste gestructureerde tour van de band afgelopen najaar. Toby: “We gingen eerst mee op tour als voorprogramma van Palace en daarna hadden we een eigen tour in Europa. We waren de hele tijd met z’n vieren op reis en bedachten dat we iets wilden met de verschillende gevoelens en sferen die er waren. Dagdromen, voorbijgangers, het type weer en wat we buiten zagen vanuit de tourbus, het zijn allemaal thema’s die we mee hebben genomen in de muziek. We zijn onderweg samen gaan schrijven en hebben geprobeerd het gevoel van tijdens de reis in de muziek te vast te leggen.”

Woorden na daden
De door Rollo geschreven songteksten volgden de muziek en kwamen nadat de nummers waren geschreven. De teksten zitten vol metaforen. The Day I Die gaat bijvoorbeeld helemaal niet over doodgaan. Rollo: “The Day I Die is een metafoor voor gevoelens die ik had tijdens de reis, over het verliezen van de realiteit. ‘Wat als ik nu de tour zou verlaten’, bijvoorbeeld. Maar ook het moment dat ik een i-Phone kocht. Het voelde alsof ik een stukje van de realiteit kwijtraakte toen ik die kreeg. Ik kon er helaas niet om heen. Ik had hem nodig om te communiceren met de band, maar ik had hem liever niet gehad.” Het nummer God forgive doet vermoeden dat de muzikanten religieus zijn, maar dat is niet het geval. Rollo: “Dit is ook een metafoor, want ik geloof niet in god. Het nummer gaat over mijn vader. Hij is een redelijk autoritair figuur en wil graag controle. Het nummer gaat over hem en dingen die ik heb uitgespookt, maar dat weet hij eigenlijk niet.”

Waar de teksten in het debuutalbum ook over gaan, voor de band is het belangrijk dat de luisteraar zijn eigen gedachten er op los kan laten. James: “Het kan voor iedereen iets anders betekenen. Die vrijheid vinden we belangrijk. Ik denk dat er daarom ook veel verschillende mensen naar onze muziek kunnen luisteren.”

LIVEDATA 19/04 Motel Mozaique, Rotterdam 24/04 Paradiso, Amsterdam 25/04 TivoliVredenburg, Utrecht 26/04 Cafe Cafe, Hasselt (BE)

 

Florence + The Machine – Sky Full Of Song

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag het nieuwe nummer Sky Full Of Song van Florence + The Machine. Dit keer is Florence Welch wat verstilder, een keer geen enorme uithalen.

Het nieuwe nummer brengt Florence + The Machine aanstaande zaterdag uit op 7″ in het kader van Record Store Day.

Sky Full Of Song hoor je op Pinguin Pop.

 

Superorganism – Night Time

Wat in eerste instantie alles weg had van een one hit wonder begint steeds meer te lijken op een welkome aanwinst. Superorganism debuteerde vorig jaar met Something For Your M.I.N.D., een opvallend speelse productie. die ons verleidde om het uit te roepen tot IJsbreker. Daarna was het de stem des volk, die dicteerde dat we ook de opvolger Everybody Wants To Be Famous moesten gaan draaien. Het zelfde geldt voor Night Time.

De nieuwe single van het internationale, multi-raciale en gemengde collectief is direct herkenbaar als het werk van de makers van Something For Your M.I.N.D. Met haar inmiddels bekende meisjesstem zingt Orono Noguchi over een zwoele backing-track. De rest doet duiten in het muzikale zakje, die variëren van lieve koortjes, via fluitsolo’s tot het geluid van een ver onweer. Night Time is net als de voorganger terug te vinden op het naar de band genoemd debuutalbum.

LIVEDATA 09/05 Botanique, Brussel (BE) 10/06 Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek 04/11 TivoliVredenburg, Utrecht

Ghost – Rats

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Rats van de rock/metal/stoner band Ghost uit Zweden. Op 1 juni komt het vierde album Prequelle uit. De groep rondom Tobias Forge is live een genot voor het oog met vuurwerk, schmink en maskers. Ghost stond al eens op Pinkpop.

Liefhebbers van Ghost luisteren natuurlijk ook naar Pinguin On The Rocks.