Clipprimeur: Nijmeegse rockband NAVARONE – LOUD AND CLEAR

Classic, Progressive, Grunge, Alternative, Stoner… de Nijmeegse rockband NAVARONE draait er de hand niet voor om. Soms extreem luid, soms juist heel intiem, maar altijd authentiek en vol overgave! Rock van kaliber dus, groots gemaakt en groots gebracht, alsof het speciaal bedoeld is voor stadions en uitgestrekte festivalweides. Voeg daaraan toe een zanger waar zelfs Robert Plant voor zou buigen, combineer het met een enorm energieke en sterke live-reputatie, en je begrijpt waarom Navarone de afgelopen jaren is uitgegroeid tot een van Europa’s meest gewaardeerde rockbands.

Navarone speelde de afgelopen jaren op festivals als Sziget, Reeperbahn, Eurosonic Noorderslag, Zwarte Cross, Concert At Sea, Paaspop, Appelpop, Bospop en Down The Rabbit Hole. De band deed support shows voor o.a. Deep Purple, Rich Robinson en Golden Earring.

Eind 2018 staat het vierde studioalbum van de band gepland. Maar check hier eerst de nieuwe videoclip: LOUD AND CLEAR.

LIVEDATA Loud & Clear tour 14/04 W2, Den Bosch 15/04 Boerderij, Zoetermeer 20/04 Dru Cultuurfabriek, Ulft 21/04 Gebouw T, Bergen Op Zoom

Tinariwen feat. Mark Lanegan and Kurt Vile – Nánnufláy

Bij de liefhebbers is Tinariwen natuurlijk allang bekend. De band uit het bergachtige en door burgeroorlogen geteisterde deel van de Sahara op de grens van Algerije en Mali maakte alweer ruim vijftien jaar geleden de cross-over naar het rockpubliek. Dat deden ze puur op kracht van hun optredens en met een beetje hulp van een Franse filmer, die een documentaire maakte over de muzikanten die anders dan veel generatiegenoten gitaren verkozen boven geweren.

Niet zolang geleden verscheen er het zevende album van het collectief. Voor het eerst deden er Westerse muzikanten mee op een album van Tinariwen en niet zoals je misschien zou verwachten the usual suspects, Sting, Peter Gabriel en Bono, maar rockers van een heel ander kaliber. Zoals Matt Sweeney, Alain Johannes, Mark Lanegan en Kurt Vile. Die laatste twee zijn te horen op het ook als single verschenen Nánnufláy.

Opvallend is dat de Amerikanen zich hebben aangepast en niet andersom. Lanegan zingt een paar coupletten en Kurt Vile speelt gitaar. Nánnufláy is Tinariwen zoals we ze kennen, hypnotisch, exotisch en moody in een stijl die wel desert blues wordt genoemd, niet te verwarren met de desert rock van Johannes en (soms) Lanegan, want een heel andere woestijn.

St Tropez – Down

Met de regelmaat van een klok brengt St Tropez nieuw werk uit. En waar veel bands het lastig vinden om de kwaliteit te bewaken, moet het hoofdstedelijk glampunkkwartet zijn eerste zeperd nog maken.

Ook Down mag er weer wezen. De nieuwe single is een moerassige midtempo rocker van krap tweeënhalve minuut met in de tweede helft een break gevolgd door een stukje koorzang en een solo van een snaarinstrument dat gevaarlijk veel wegheeft van een sitar.

Down is de eerste single van een tweede album dat in mei moet uitkomen. In die zelfde maand opent St Tropez een pop-up studio op Amsterdam Centraal Station waar in principe iedereen welkom is die muziek wil maken, van beginners tot profs. De studio is de manier van de band om aan de buitenwereld te laten zien hoe leuk het wel niet is om met muziek bezig te zijn. Dat de St Tropiërs  zoveel liefde voor muziek hebben, is overigens ook af te horen aan hun output, met niet op de laatste plaats nieuwe single Down.

LIVEDATUM: 21 april Record Store day Afterparty, Sugarfactory, Amsterdam.

Elohim- Panic Attacks feat. Yoshi Flower

Elohim is een geval apart. Verpakt in complexe, maar mierzoete electropopliedjes zingt ze teksten, die getuigen van een getroebleerd geestelijk leven. Songtitels als Xanax, Hallucinating en Panic Attacks spreken wat dat betreft boekdelen. Uitzonderingen daargelaten is de vorm die Elohim haar songs meegeeft voor ons meestal een reden om niet in te haken. Hallucinating was zo’n uitzondering net als het kersverse Panic Attacks.

Panic Attacks is een duet van de singer-songwriter uit L.A. en haar partner Yoshi Flower. Vergeleken met ander werk is Panic Attacks kaal en sober, zodat de tekst – over de angst alleen achter te blijven- centraal komt te staan.

Het is de eerste single van een nieuw, tweede album van de zangeres, die haar echte naam geheim houdt en ook liever niet herkenbaar in beeld komt. Het laat zich raden hoeveel angsten Elohim moet overwinnen om zich publiekelijk zo kwetsbaar op te durven stellen. Maar goed dat ze het doet, want ze natuurlijk is bij lange na niet de enige die het leven soms zwaar valt.

Maple – Open Up Your Soul

Best bijzonder hoeveel mensen Maple weten te vinden, terwijl de band zelden optreedt en hun promotie minimaal is. Het zou kunnen dat het fans van The Mysterons zijn die benieuwd zijn wat gitarist Yordi Sanger nog verder uitspookt, hij zit in beide bands. Maar de exotica a go go van The Mysterons is nogal andere koek dan de poppy grunge van Maple.

Een soort van raadsel dus, maar wat maakt het uit. Belangrijker is dat Maple (voorheen Orange Maplewood) niet onopgemerkt blijft. Het kwartet lijkt niet echt op, maar is wel muzikaal verwant aan St Tropez, Canshaker Pi en andere bands die opwinding veroorzaken met hulp van strakke songs, straffe tempo’s en ruime porties gitaar.

De twee Maple -tracks, die nu online staan, zijn voorbodes van een album dat hopelijk niet al te lang op zich laat wachten. Als de band daar dan een tournee aan vastknoopt dan kunnen ook de wat meer passieve rockfans zich te goed doen aan aanstekelijke liedjes als Open Up Your Soul.

Someone – Chain Reaction

Chain Reaction is het titelnummer van de debuut EP van Someone, de nieuwe band van Tessa Jackson uit Amsterdam. Maakte Tessa onder eigen naam kant en klare popsongs met een hoog lalala gehalte, als Someone zoekt ze het meer in sfeer, ritme en gekkigheid. Zo duikt in Chain Reaction plots een geluid op dat lijkt op een melding zoals je ze in het OV kunt horen, maar wat de omroeper is een mysterie want onverstaanbaar.

Een ander verschil met haar oude werk is de Frans aandoende elektronische productie, die speels is en averechts en grotendeels verantwoordelijk voor genoemde gekte. De optredens van Someone tot nu toe waren sporadisch maar zwaar overtuigend. We hopen dan ook dat Tessa nog lang doorgaat als Someone.

LIVEDATUM: 11 april All Tomorrow’s Parties WOW, Amsterdam.