Category: Nieuwe Muziek

#315 Festival van de Week – W-Fest

De eighties was best een barre periode met hoge werkeloosheid, koude oorlog en bij nader inzien bizarre kapsels. Gelukkig was er de muziek, met name de Britse new-wave die heel veel goed maakte. Het gaat te ver om te zeggen dat alle, maar nogal veel van de muziekmakers die in de jaren tachtig verlichting en vertier brachten van 16 t/m 19 augustus een soort van reünie houden en iedereen is welkom! Het feestje heet W-Fest en wordt gehouden in het Belgische Amougies, dat ligt iets onder Brussel.

Een greep uit de namen die hebben toegezegd, van de partij te zijn en hun gitaar cq synthesizer mee te nemen; Midge Ure van Ultravox, Peter Murphy van Bauhaus, Anne Clarke, ABC, Heaven 17 & Marc Almond!

Voor een gegarandeerd vrolijke noot zullen o.a. Kim Wilde, Paul Young, Katrina van The Waves en Captain Sensible zorgen. En nu hebben we nog niets eens de helft genoemd van de muzikale veteranen die van W-Fest een onvergetelijk evenement zullen maken. Dus pak je föhn en je haargel in, haal je jasje met schoudervulling uit de mottenballen, trek je Dr Martin’s aan en ga ook naar W-Fest!

Alles wat je weten wilt en moet over W-Fest 2018 vind je hier. Om alvast in de stemming te komen luister je zaterdag avond naar een speciale uitzending van Bazz op de Buzz die helemaal in het teken staat van W-Fest.

Arctic Monkeys – Tranquility Base Hotel & Casino

Je kunt er op wachten dat we klachten krijgen over Tranquility Base Hotel & Casino. De hard core Arctic Monkeys fans vinden het nieuwe album van de band namelijk niks.

Ze hebben niet helemaal ongelijk, maar als je even vergeet dat Tranquility Base Hotel & Casino een song is van Arctic Monkeys en doet alsof het een single is van een nieuw band. Dan is er weinig mis mee.

Zo als de songtitel al aangeeft is Tranquility Base Hotel & Casino een luxueuze affaire, cocktail indie, het liefst te consumeren bij zonsondergang in de buurt van water en met sterkere drank dan bier. Alex Turner croont eerder dan dat hij zingt en dat doet hij met verve. Misschien had Turner het Tranquility Base Hotel & Casino album onder eigen naam moeten uitbrengen en niet als het werk van Arctic Monkeys. Wellicht waren de diehard fans dan wel bereid geweest om even aandachtig te luisteren. Ze zouden dan een uitstekend album hebben ontdekt, waarop het weliswaar moeilijk stagediven is, maar die uitstekend voldoet als soundtrack van een heerlijk avondje onderuit kunt hangen nippend aan een daiquiri, een rob roy of een white russian. 

Metric – Dressed To Suppress

We zijn fan van de modern classics Help I’m Alive, Gimme Sympathy en nog een paar van Metric, maar we waren ze stiekem wel een beetje uit het oog verloren. Maar Metric is nu misschien wel beter dan ooit?

Het Canadese Metric kondigde hun nieuwe album aan met Dark Saturdays, nu is er de tweede single en die is nog beter. Opnieuw een duister synthi-popliedje met een new waverandje dat helemaal losbarst. Het is de eerste nieuwe muziek van de band van Emily Haines in drie jaar.

De release van het zevende album van Metric markeert het twintigjarige bestaan van de band. Een handvol albums in twee decennia klinkt niet veel, maar als je weet dat miss Haines ook actief lid is van Broken Social Scene en vorig jaar een soort van soloplaat maakte met The Soft Skeleton valt het wel weer mee.

Producer van het nieuwe werkstuk van de band die wereldfaam verwierf met indie-evergreens als Help I’m Alive en Black Sheep is Justin Meldal Johnsen bekend van zijn bemoeienissen met o.a.s Nine Inch Nails, Beck en M83. Een titel heeft het nieuwe album van Metric nog niet wel een releasedatum, 21 september.

LIVEDATUM 15/11 TivoliVredenburg, Utrecht.

Van Common – Moonlight Blue

Moonlight Blue is de tweede single van Van Common, de schuilnaam van Sebastiaan van Ravenhorst, die tot voor kort het veelbelovende Blue Paint aanvoerde. Helaas is die band gesneuveld. Het gemis wordt echter meer dan goed gemaakt door Van Common, dat veel is maar niet common.

De opvolger van This Afternoon is een schemerende, licht weemoedige popsong met een klaterend gitaargeluid dat doet denken aan dat van The Byrds. Ook Van’s vocals hebben een sixties West-Coast sound. Moonlight Blue is een mooie, moody, Hollandse variant van het miskende sunshine pop genre, dat in de jaren zestig ontstond in sunny California en beoefend werd door legendarische bands als als The Association, Harper’s Bizarre en The Beach Boys. Van Common gaat op Popronde in het najaar en is een bezoekje zeker waard.

Sevdaliza – Shahmaran

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de videoclip bij het nummer Shahmaran, de openingstrack van Sevdaliza’s debuutalbum Ison dat in 2017 uitkwam. De Iraanse Rotterdamse is een veelzijdig, genrebrekend artiest die naast haar muziek altijd héél veel indruk maakt met haar videoclips, zo ook nu weer. Sevdaliza is wat ons betreft een ideale gast voor zomergasten, mag ze een hele avond videoclips op ons afvuren.

LIVEDATA 19/08 Lowlands, Biddinghuizen 24/11 Paradiso, Amsterdam

 

 

Electric Company – Mathilda

Electric Company is de vanuit Utrecht opererende band rond  Neder-Brit Zac Chapman. De informatie is schaars, maar we menen te begrijpen dat de band al een tijdje bezig is, Popronde heeft gedaan, opgetreden in DWDD en support heeft verzorgd voor DMA’s .

Op Facebook beschrijft Electric Company hun muziek als psychedelic indie pop. Dat zal best zo zijn, maar die vlieger gaat niet op voor Mathilde. De nieuwe versie van het nummer dat al geruime tijd op het repertoire van Electric Company staat is volgens onze popprofessor een sterk staaltje southern rock. In deze mix klinkt Mathilde als een nichtje van de Rambling man van the Allman Brothers Band. Zanger Zac mag dan een Britse tongval hebben, aan de gitaren kleeft klei van de Mississippi. Nu maar hopen dat de live-versie zeven minuten duurt.

Slaves – Chokehold

Het is alweer drie jaar geleden dat Slaves de handen op elkaar kreeg met een serie sterke singles en een prima debuutalbum. Wie kent ze niet nummers als Sockets en Cheer Up London? Langspeler twee viel -ondanks het feit dat hij was geproduceerd door Beastie Boy Mike D- een beetje tegen, maar bevatte met Lies en Spit It Out wel een paar lichtpuntjes.

Tussen Take Control en Are You Satisfied zit net een jaar. Zelfs voor een punkband blijkt haastige spoed zelden goed. Die fout maakt het duo uit Kent dus geen tweede keer. Daarom heeft Slaves  nu bijna twee jaar uitgetrokken om een album te maken.  De band kan zich geen zeperd veroorloven.

Eerste single Cut & Run is een daalder waard, het is een opwindende bundeling van melodie en energie gebracht met die heerlijke bluf die alleen Britse bands eigen is. Cut & Run ligt in het verlengde van eerder behaalde successen, maar laat ook een band horen die heeft opgelet en bijgeleerd. Nog steeds is Slaves (de naam is gekozen omdat hij lekker klinkt en controversieel is) een projectiel, maar niet meer zo ongeleid als vroeger. 17 augustus verschijnt het nieuwe album Acts of Fear and Love met als producer Jolyon Thomas, die ook tekende voor de productie van het debuut van Slaves en sindsdien ook in de weer is geweest voor U2, Royal Blood en rapper Kendrick Lamar. 

En nu is er een tweede single, Chokehold. In de clip zien we ook leden van Blur, The Maccabees, Hinds, Royal Blood, Wolf Alice en Peace.

Death Cab For Cutie – I Dreamt We Spoke Again

I Dreamt We Spoke Again, single # 2 van Death Cab For Cutie album #9 is weer een schot in de roos. De opvolger van Gold Rush laat een band horen op de top van hun kunnen. 90 % van de popsongs gaan over de liefde, I Dreamt We Spoke Again is daarop geen uitzondering, maar het is chef Cutie Ben Gibbard gelukt om een slimme en persoonlijke draai aan het thema te geven.

De dame in kwestie moet wel van hout zijn, wil ze niet smelten voor de verleidelijke en mooi vorm gegeven ballad van de band uit Bellingham uit de staat Washington. Met twee treffers lijken we ons geen zorgen te maken over de mutaties die hebben plaatsgevonden in het Death Cab  kamp.

Thank You For Today is het eerste Death Cab For Cutie album zonder lid van het eerste uur Chris Walla, die de band verlaten om zich volledig te kunnen richten op zijn loopbaan als producer. Vervanging is gezocht en gevonden in de twee muzikanten, die de band altijd al op de bühne versterkten. Het nieuwe album komt als snel, al op 17 augustus.

LIVEDATUM 05/02/2019 TivoliVredenburg, Utrecht

Phantastic Ferniture – Bad Timing

Als je Google hebt kunnen overtuigen dat je toch echt op zoek bent naar Phantastic Ferniture en niet naar fantastic furniture dan stuit je op de volgende informatie. Phantastic Ferniture komt uit Sydney. De band begon als grap. Ze boekten hun eerste optreden voordat ze nog maar één song hadden geschreven. Op de poster stond “The Phantastic Ferniture Christmas Extravaganza First and Last Gig! Dat was twee jaar geleden.

Je voelt hem al aankomen, de band is nooit meer uit elkaar gegaan en is nu een van de leidende lichten van de Australische indie-scene. Daar zijn ze momenteel dolenthousiast over onze ex-IJsbreker Fuckin’ n Rollin. Als je het snel uitspreek klinkt het als rockin’ and rollin’, maar het is toch echt fuckin wat er staat en wat ze zingen. De airplay in Engels-talige landen valt dan ook tegen.

Zangeres Julia Jacklin kan niet alleen heel goed zingen, maar is ook behept met een fijn stemgeluid. Denk Fleetwood Mac. Als je denkt de naam Julia Jacklin komt me bekend voor dan klopt dat. Onder eigen naam maakt ze namelijk ook muziek en met succes. Vorig jaar stond Julia op onze playlist met Cold Caller.