Metric – Dark Saturday

Het Canadese Metric kondigt hun nieuwe album uit met Dark Saturdays. Een duister synthi-popliedje met een new waverandje. Het is de eerste nieuwe muziek van de band van Emily Haines in drie jaar.

De release van het zevende album van Metric markeert het twintigjarige bestaan van de band. Een handvol albums in twee decennia klinkt niet veel, maar als je weet dat miss Haines ook actief lid is van Broken Social Scene en vorig jaar een soort van soloplaat maakte met The Soft Skeleton valt het wel weer mee.

Producer van het nieuwe werkstuk van de band die wereldfaam verwierf met indie-evergreens als Help I’m Alive en Black Sheep is Justin Meldal Johnsen bekend van zijn bemoeienissen met o.a.s Nine Inch Nails, Beck en M83. Een titel heeft het nieuwe album van Metric nog niet wel een releasedatum, 21 september.

LIVEDATUM: 15/11 TivoliVredenburg, Utrecht.

Gizmo Varillas – Dreaming of Better Days

Deze singersongwriter komt uit London, maar heeft Spaanse roots en dat hoor je goed terug op het merendeel van de nummers op zijn tweede album “Dreaming of better days”. Ritmisch (flamenco-achtig) handgeklap op “Losing you” bijvoorbeeld, een eerste single die al een tijd op Pluche draait. De tekst verhaalt over de verschrikkelijke schietpartij in de nachtclub in Orlando. En vanaf nu hoor je op Pluche ook “Camino al amor”, met een Spaans aandoend gitaartje en castagnetten. Maar ook andere invloeden zijn er in Gizmo’s muziek terug te vinden. In “Through the hourglass” hoor je Caribische steeldrums en een Afrikaans ritme. Verder ontdek je na vaker luisteren een didgeridoo, een Peruviaans fluitje, een marimba – voldoende exotische instrumenten dus voor een heel afwisselend album. Toch zou ik het niet het predicaat “zomers” of “exotisch” mee willen geven, daarvoor zijn de thema’s die hij aanboort te ernstig. Alhoewel  de algemene boodschap er toch eentje is van optimisme: Dreaming of better days.

Cullen Omori – A Real You

New Misery heet het eerste soloalbum van Cullen Omori, die enige vorm van faam verwierf als lid van Smith-Westerns. De albumtitel bleek profetisch, want Omiro heeft sindsdien heel wat verse ellende over zich uitgestort gekregen waaronder een ongeluk met de bandbus en een stukgelopen relatie. Maar zolang je erg geen al te grote trauma’s aan overhoudt is een beetje lijden een pre voor een artiest, een bron van inspiratie.

En geïnspireerd klinkt Omori zeker op de tweede single van zijn nieuwe album. De opvolger van Four Years is een mid tempo powerpopsong met kamvuurkwaliteit. Meezingbaar dus en qua compositie sterk genoeg om alleen met gitaar te worden uitgevoerd. Omori heeft echter gekozen voor een barokke productie met blazers, achtergrondkoor en lekker veel galm. Beatelesque zou je kunnen zeggen maar dan meer a la George Harrison dan Lennon of McCartney. Cullen Omori langspeler #2 volgt half augustus en heet The Diet. Nu maar hopen dat hij na release geen eetproblemen krijgt.

ZHU & Tame Impala – My Life

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de videoclip bij single My Life van de samenwerking tussen ZHU en Tame Impala. Tame Impala heeft geen introductie nodig, maar ZHU misschien wel. ZHU is een Amerikaanse houseproducer, maar eigenlijk is er weinig over de dj bekend. Hij verschijnt nooit in de media. My Life is een zomerse clubtrack, in de video zien we Willow Smith, de dochter van acteur Will Smith.

Mini Mansions – Works Every Time

Mini Mansions is een supergroep van de categorie B. Dat is niet denigrerend bedoeld. De bands waarin de drie muzikanten spelen zijn wereldberoemd, alleen bewegen zij zich op de achtergrond, zijn ook niet officieel lid. Michael Shuman, Zach Dawes en Tyler Parkford zijn huurlingen met o.a. Queens of The Stone Age, Arctic Monkeys en The Last Shadow Puppters als werkgever. Sommige sessiemuzikanten willen en kunnen echter meer dan simpel begeleiden en doen wat de baas zegt. Dat geldt dus voor het genoemde trio dat in 2010 debuteerde als Mini Mansions.

Mini Mansions maakt indie-pop met de nadruk op pop. The Beatles en Elliot Smith worden vaak genoemd om de sound van het trio te omschrijven, vergelijkingen waarmee de band goed kan leven. Nieuwe single Works Every Time, het titelnummer van een binnenkort te verschijnen EP is weer een verzorgde, melodieuze en inventieve productie, in vergelijking met  doorbraakhit Vertigo iets minder retro. Alles klopt, de zachte drive, de spanningsboog, de zacht dwingende leadzang, de koortje en -last but not least- de vette gitaarsolo. Meer van dit moois volgt op 28 september.

Noel Gallagher’s High Flying Birds – If Love Is The Law

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single en video If Love Is The Law van mr. Oasis, Noel Gallagher met zijn High Flying Birds. Afkomstig van het vorig jaar verschenen album Who Built The Moon? Onlangs stond Noel Gallagher’s High Flying Birds nog op Pinkpop.

Greta Van Fleet – When The Curtain Falls

Greta van Fleet kent zijn klassiekers. When The Curtain Falls begint met het openingsakkoord van A Hard Days Night van The Beatles om vervolgens te transformeren in een sterk staaltje klassieke Britse bluesrock. Denk aan Cream, denk aan Free, maar denk vooral aan Led Zeppelin. De stem van zanger Josh Kiszka lijkt zo ontzettend veel op die van Robert Plant dat de nieuwe singlevan de band uit Frankenmuth, Michigan klinkt als een nooit eerder verschenen bonustrack op een heruitgave van Led Zeppelin I of II.

Wat bijzonder is is dat de makers, de tweeling Josh en Jake, oudere broer Dan Kiszka en schoolvriend Danny Wagner millennials zijn. Zo rond de twintig. Het was dus veel logischer geweest zijn als ze waren gaan rommelen met keyboards en computers en hip hop of EMD-achtige muziek zouden maken. Maar net als de broertjes van The Lemon Twigs zijn de gebroeders Kiszka aangestoken door hun ouders, die beschikten over een uitgebreide blues en bluesrock verzameling.

Greta Van Fleet, genoemd naar de oudste inwoner van hun geboortedorp begon nog geen eens zo lang geleden als coverband. When The Curtain Falls laat horen dat de band nu al het punt heeft bereikt waarop ze hun helden  evenaren. Het zal niet lang meer duren voordat ze hun leermeesters  voorbijstreven en hun eigen weg gaan. Hopelijk wordt Greta van Fleet wereldberoemd en besmetten ze hun generatiegenoten ook met het rock & roll virus.

LIVEDATUM: 29/10 013, Tilburg

The Plot In You – The One You Loved

The Plot In You is een 8 jaar oude band uit de V.S. die al een tijdje op het punt van doorbreken staat. Dikke kans dat nieuwe single The One You Loved het laatste duwtje geeft.

Het zijn harde werkers de metalarbeiders uit Ohio, want ze hebben al vier albums op hun conto staan en meer optredens dan gezond kan zijn voor een normaal mens. The Plot In You beoefent een stijl die metalcore heet, een bruisende combi van punk en metal. In het metalcore spectrum houdt The Plot In You zich op aan de poppy kant. The One You Loved is een rocksong met een metalrandje, gespeend van extremiteiten en daardoor geschikt voor alle leeftijden. Het nummer klinkt als een classic rocksong met dit verschil dat er op drie kwart een break zit die geïnspireerd lijkt door de drops in moderne elektronisch dansmuziek. Het werkt, de stilte versterkt de storm die volgt. The One I Loved staat op het laatste en beste album van The Plot In You, het eerder dit jaar verschenen Dispose.

LIVEDATUM 30/09 Effenaar, Eindhoven 28/10 Zappa, Antwerpen (BE)

Tangarine – Lemonade Sky

We kennen Tangarine als een sympathiek duo dat vriendelijke, folky muziek maakt in de lijn van Simon & Garfunkel of om het iets verder terug te zoeken en de familieband te benadrukken, The Everly Brothers. De broers zijn er best bekend mee geworden, maar beroemd is anders. De meeste mensen kennen Tangarine als huisband van DWDD. Dat is  6 jaar geleden.

Vier albums hebben Sander en Arnoud Brinks nu op hun naam staan. De meest recente There And Back is twee jaar oud. Tijd voor een nieuwe dus. En iets nieuws lijkt de tweeling te hebben besloten. Zonder te willen spreken van een stijlbreuk is nieuwe single Lemonade Sky toch wel essentieel anders dan eerder behaalde successen als Things Go Like This Anyway of Motion Of Light. Het eerste verschil is dat de broers niet meer samen de leadzang verzorgen. Het tweede verschil is de doorlopende elektrische gitaar, die in zijn uitbundigheid sterk aan Neil Young doet denken zeker in de solo’s die Lemonade Sky doorspekken. En dat is er het nummer zelf, niks geen soft pop, folk of country, Lemonade Sky is – de titel verraad het al een beetje- een psychedelische rocksong.  

Lemonade Sky is -begrijpen we-   een muzikale weerslag van ontwikkelingen in het persoonlijke leven van de Brink broeders. De single is de voorbode van een nieuw album, Because Of You dat net als de voorganger werd opgenomen in een studio Tucson Arizona, waar ook bands als The Jayhawks en Calexico graag vertoeven.

Misschien is het overdreven om van Tangarine 2.0 te spreken, in ieder geval smaakt deze verandering van spijs uitstekend. En naar meer.

LIVEDATA: 23/9 Stortemelk, Vlieland. 26/8 Strawberry Fields, Dedemsvaart. 15/9 Ludens, Voorburg. 16/9 Kleine Komedie, Amsterdam. Oosterpoort, Groningen. 22/9 De Amer, Amen. 23/9 TivoliVredenburg (albumrelease) Utrecht.