Category: Nieuwe Muziek

#304 Dennis Sommeijer van Klomppop

In het laatste weekend van mei verandert het Zeeuwse Ovezande in Amorica, het dorpje van Asterix dat stand hield tegen de Romeinen. De Romeinen zijn in dit geval de festivalindustrie. Geheel tegen de tijdsgeest in is Klomppop een idealistisch festival zonder winstoogmerk, dat drijft op vrijwilligers die als enig doel hebben de festivalgangers een topweekend te bezorgen. Klomppop -dat bijna veertig jaar bestaat- heeft er voor bewust gekozen om klein te blijven. Het festivalterrein is niet veel groter dan een voetbalveld, maar omdat er een aantal activiteiten tegelijk plaatsvinden is dringen om een band te zien er niet bij.

Net als de boeken van Asterix is Klomppop voor de hele familie. Aan iedereen en alles is gedacht. Voor de meezingers en gezelligheidszoekers is er een feestpaleis, voor de rockers is er gelegenheid tot headbangen, voor de dansers zijn er dj’s, voor de denkers zijn er (zingende) dichters en ga zo maar door. Terecht ook krijgen bands uit de regio alle ruimte om zich te presenteren.

Klomppop 2018 heeft een line-up waar je U tegen zegt. Een (kleine) greep uit het programma van zaterdag; de misschien wel beste garagerock band van de lage landen, Canshaker Pi, de serieus leuke postpopband EUT, het opzwepende hiphop orkest The Cool Quest, de opwindende danssensatie Fata Boom en -wederom- ga zo maar door. Speciale vermelding verdient het nationaal vermaarde Moss dat min of meer een thuiswedstrijd speelt, want oorspronkelijk afkomstig uit Middelburg.

Alsof de vrijdag en zaterdag al niet leuk genoeg zijn, neemt Klompop op zondag ook nog eens het mooie middeleeuwse Ovezande over met straattheater, een kindermarkt, een big band, een coverband en -het wordt saai- ga zomaar door.

Voor informatie verwijzen we je graag naar www.klomppop.nl. Daar zal je zien dat parkeren gratis is, het bier maar 1 muntje kost (a 2,20) dat er een camping is en de prijs van een weekend ticket maar 26,50!

Passepartouts winnen voor Klomppop doe je hier!

Een van de drijvende krachten achter Klomppop is Dennis Sommeijer. Onze Bazz belde met de mede-organisator en booker en vroeg hem o.a. wat het geheim is van het succes van Klomppop. Het interview plus de door Dennis uitgezochte plaatjes hoor je zaterdag (12/5) tussen 19.00 en 21.00 uur, en/of in de herhaling op donderdag vanaf 22.00 uur.

Klomppop 2018:
1. Moss – The Promise
2. Moss – My Decision
3. The Cool Quest – Storm
4. Canshaker Pi – No Sack, No way
5. EUT – Bad Sweet Pony
6. FATA BOOM – Double Rum Cola
7. Treehook – Sun Sets Too Soon
8. Dirk. – Fuckup
9. RONDÉ – Naturally
10. Hausmagger – Dacht Het Wel
11. Kraantje Pappie – Best Wel Een Ding
12 .Charades – Undress

Klomppop historie:
13. Band Of Skulls – I Know What I Am
14. John Coffey – Romans
15. It It Anita – G-Round
16. The Charm The Fury – Echoes
17. Indian Askin – Really Wanna Tell You
18. Compact Disk Dummies – The Reeling
19. Birth Of Joy – Make Things Happen
20. Flying Horseman – City
21. DeWolff – Don’t You Go Up The Sky
22. The Deaf – 1973

Persoonlijk:
23. Preoccupations – Espionage
24. And So I Watched You From Afar – Set Guitars To Kill
25. LCD Soundsystem – Dance Yrself Clean

Blossoms – There’s A Reason Why (I Never Return Your Calls)

Het Britse Blossoms neemt de horde van ‘het moeilijke tweede’ album met een gemak waar heel wat collega’s jaloers op zullen zijn. Zonder al te grote veranderingen in te voeren, is er op Cool Like You wel degelijk sprake van ontwikkeling. Op het naar de band vernoemde debuutalbum was de 90’s Britpop de voornaamste bron van inspiratie. Op de nieuwe plaat gaat de band iets verder terug in de tijd en komen ze uit in de jaren 80 voor ideeën en inspiratie. (Denk Tears For Fears, maar ook Prince en Duran Duran). Een beetje retro dus, maar niet hinderlijk. Daarvoor heeft Blossoms te veel flair en mede dankzij zanger Tom Ogden een onmiskenbaar eigen geluid.

There’s A Reason Why (I Never Return Your Calls) is de opvolger van I Can’t Stand It, een van de grotere Britse indie-hits van 2018 tot dusver. De nieuwe single begint met een keyboard-riedel, die opereert op het snijvlak van kunst en kitsch. Wat volgt is een uitbundige song met licht droevige nasmaak. Dat donkere randje past bij de tekst, die gaat over een gebroken relatie. Het antwoord op de in de titel gestelde vraag is dat de zanger bang is dat als hij opneemt duidelijk wordt dat hij nog steeds verliefd is. De video van There’s A Reason Why (I Never Return Your Calls) is verwijzing naar de film A Hard Days Night van de band, zonder wie er waarschijnlijk nooit een Britse muziekscene geweest zou zijn.

LIVEDATUM 04/10 Melkweg, Amsterdam

Skeggs – Up In The Cloud

Up In The Cloud is een prima punky popsingle van het Australische Skeggs, dat nog niet zo heel lang geleden het zweet van de muren deed druipen in de kleine zaal van Paradiso tijdens London Calling. ‘Klaar voor de grote zaal’, was het oordeel van onze vrienden van The Daily Indie.

Er zijn drie Skeggs, zanger-gitarist Benny Reed, bassist Toby Cregan en drummer Jonni Lane. Hun standplaats is Byron Bay, een stadje dat is gelegen aan de meest oostelijke punt van het Australische continent. De punk van Skeggs is van het melodieuze soort en doet mede vanwege het nasale stemgeluid van Reed en de geringe lengte van de song wel aan The (late) Ramones denken.

Skeggs heeft nog geen album uit, maar daar wordt aangewerkt. Momenteel is Skeggs op tournee door Engeland. Helaas steken ze dit keer het kanaal niet over, hopelijk doen ze dat wel in het najaar als hun debuutalbum er is.

Fidlar – Alcohol

De oudste alcoholhoudende drank is waarschijnlijk mede, een soort wijn die wordt gemaakt van honing. Het alcoholpercentage varieert van 3 tot ruim 20%.  In welke mate mede er in het stenen tijdperk werd gedronken weten we niet, maar we mogen er van uitgaan dat de eerste kater zich niet lang na de ontdekking aandiende. Als we recent wetenschappelijk onderzoeken mogen geloven, verkort alcoholconsumptie de levensverwachting aanzienlijk. Als dat inderdaad zo is, mag het een wonder heten dater überhaupt nog mensen zijn.

Daar moet op gedronken worden meent het Californische rammelrockkwartet Fidlar en heeft voor de gelegenheid een toepasselijk lied geschreven, een ode aan de Alcohol. Tenminste, zo zou je de tekst van Alcohol kunnen interpreteren. Een alternatieve uitleg is dat de zanger dringt om te vergeten. Hij heeft liefdesverdriet. Voor verschillende uitleg vatbaar dus.

Als je de tekst even voor gezien houdt, resteert er een ruig rockend dranklied over met lallende gitaren, een tipsy zanger en een refrein dat zelfs door de grootse alcoholist moeiteloos kan worden meegebruld. Alcohol past in een patroon. Eerder bezong Fidlar de geneugten van Cheap Beer en Cocaine. Waarschijnlijk is Alcohol de voorbode van een nieuw, derde album van Zac, Brandon, Elvis en Max.

LIVEDATA: 14/7 Kliko Fest Haarlem. 15/7 Dour Festival, België.

DeWolff slaat met recente album Trust een nieuwe weg in

DeWolffZe zijn pas halverwege de twintig, hebben vanaf zes studioplaten op hun naam staan en spelen inmiddels al tien jaar samen. De mannen van DeWolff waren best een beetje zenuwachtig toen ze in de zomer van 2017 weer de studio indoken voor hun zesde plaat. Want wat nou als er niks tofs meer uit zou komen? Gelukkig gebeurde dat wel. Het resultaat werd het nieuwe album Trust, dat de band vrijdag 4 mei releasede in een uitverkochte grote zaal van Paradiso.

Tekst Nadieh Bindels

Toen Luka, Pablo en Robin begonnen met schrijven voor Trust, hadden ze al anderhalf jaar geen nieuw nummer meer gemaakt. DeWolff was continue aan het touren en optreden en tijd voor de studio was er niet. Luka: “We waren dus wel een beetje nerveus, want samen schrijven was lang geleden. Gelukkig ging het balletje meteen weer rollen toen we in de studio bij elkaar gingen zitten en kwamen er ideeën voor nummers uit. Het was echt fijn om te merken dat het dus niet op raakt. ” Tien jaar met z’n drieën in een band is best lang en zou kunnen gaan vervelen. Maar daar hebben de mannen van DeWolff helemaal geen last van. Luka: “De afwisseling tussen het optreden en schrijven houdt het interessant en we zijn altijd bezig met ons te blijven ontwikkelen. Met Trust  hebben we ook hele andere dingen geprobeerd en gedaan dan we voorheen deden. Dat houdt het voor ons alle drie boeiend.”

Eigenheid
De band heeft zich altijd laten beïnvloeden en inspireren door andere bands, maar op deze plaat is ze meer een eigen weg ingeslagen. Robin: “Ik denk dat iedere band wel inspiratie haalt uit andere bands. We halen nog steeds veel inspiratie uit zowel oude als nieuwe muziek en allerlei genres, maar we zijn er bij dit album wel anders mee omgegaan. Eerder was het dat we een nummer luisterden en zeiden ‘oh zoiets moeten we ook doen’. Inmiddels zijn onze inspiratiebronnen zo uitgebreid, dat er automatisch iets heel nieuws uitkomt. We hadden bij Trust geen specifieke plaat in gedachte zoals het zou moeten klinken. Waar we eerst meer referentie hadden, zijn we deze keer veel meer de nummers gaan schrijven uit het niets.” Luka: “Misschien dat we na tien jaar ook wel meer zelf kunnen doen en putten uit de ervaring die we hebben opgedaan.”

De band had zichzelf het doel gesteld om met Trust meer een live gevoel in de sound te krijgen. Na jaren te hebben geoefend en geprobeerd in hun eigen studio, is het volgens de mannen nu gelukt om de energie die ze op het podium uitdragen op het nieuwe album vast te kunnen leggen. Luka: “Onze andere studioplaten klinken allemaal wat rustiger en met dit album klinkt een groot deel van de nummers veel heftiger. Ze dragen meer de sound mee die we live ook hebben.” Robin: “We hebben nu ook de switch gemaakt naar nummers die wel groovy en sexy klinken, maar moeilijk zijn om te spelen. Zo blijven we onszelf uitdagen, ook op het podium. We schrijven heel erg voor onszelf. Dus de nummers moeten wel leuk en interessant zijn om live te spelen.”

Maatschappelijke bewustwording
Waar DeWolff jaren geleden ging voor de meer psychedelische en poëtische teksten, is de band nu ook wat songwriting betreft een andere weg ingeslagen. Er komen meerdere maatschappelijke onderwerpen op Trust voorbij, iets waar de band eerder niet echt mee bezig was. Zo gaat het nummer Big Talk over de schreeuwers in de maatschappij en de mensen die alles dat wordt gezegd en in het nieuws voorbij komt, opzuigen zonder na te denken. Deceit and Woo gaat over Trump. Luka: “Het kwam eigenlijk een beetje vanzelf dat we over maatschappelijke onderwerpen gingen schrijven. Het is niet dat ik heel veel naar het nieuws kijk, maar om sommige dingen kan je gewoon niet heen. Als ik kijk naar teksten uit onze beginperiode denk ik wel eens ‘waar gaat dit over?’. Je kan je vastpinnen op verhalende of fictieve teksten, maar we hadden het gevoel dat het eerlijker was om over dingen te schrijven die dicht bij ons staan en dingen de we echt meemaken of zien gebeuren.” Robin: “Vroeger luisterden we veel naar bands met psychedelische teksten zoals The Doors en Pink Floyd en waren we bezig met spacy teksten. We zijn nu ook veel meer naar andere artiesten gaan luisteren, die meer down to earth schrijven. En we zijn natuurlijk ook ouder geworden en bewuster bezig met wat er om ons heen gebeurt en waarom. Dat bijvoorbeeld Trump president werd, was voor ons alle drie best shockerend en we begrepen het helemaal niet. Onze reactie daarop was een nummer schrijven, want we moesten er echt iets mee.”

LIVEDATA 11/05 Maassilo, Rotterdam 12/05 Doornroosje, Nijmegen (Sold Out) 19/05 Poppodium Volt, Sittard 24/05 De Oosterpoort, Groningen 25/05 013, Tilburg 24/06 Parkpop, Den Haag 22/07 Kneistival, Knokke Heist (BE) 28/07 Bostheater Ommen, Ommen 03/08 Zeverrock Festival, Gent (BE) 04/08 Swingin’ Hulsen, Hulsen (BE) 18/08 Lowlands, Biddinghuizen 25/08 Once In A Blue Moon Festival, Amsterdam 17/11 Helldorado Festival, Eindhoven 29/12 TivoliVredenburg, Utrecht

Miles Kane – Loaded

Na een succesvolle tweede ronde met the Last Shadow Puppets is Alex Tuner weer druk met Arctic Monkeys wat Miles Kane de ruimte geeft om zijn solocarrière weer nieuw leven in te blazen. Loaded is verkoren om het pad te effenen voor de release van Miles’ derde solowerkstuk, Coup De Grace.

Loaded is een pittige mid tempo rocksong met half gezongen, half gescandeerde coupletten en een lekker venijnige gitaarlick, dit alles gebracht met de bravoure, die de Britpop eigen is.  Miles schreef het nummer met ene Elisabeth Grant, die we beter kennen onder haar alter ego Lana Del Rey. Producer was John Congelton die o.a. St Vincent, Manchester Orchestra en The War On Drugs op zijn staat van dienst heeft staan.

Miles gaat ook weer toeren wat betekent dat hij voorlopig geen tijd meer heeft voor Dr Pepper’s Jaded Hearts Club Band, zijn Beatles cover band met Matt Bellamy van Muse en Graham Coxon van Blur. Coup de Grace komt uit in juni.

Cullen Omori – Four Years

Cullen Omori is de voormalige leadzanger van Smith-Westerns, een band die er de brui aangaf voordat ze hun potentie konden realiseren. De split was het gevolg van muzikale meningsverschillen van Omori aan de ene en gitarist Max Kakacek aan de andere kant. Lang getreurd over het voortijdige einde van Smith- Western is er niet, want niet lang na de breuk kwam Max met zijn nieuwe band Whitney en Omori met een heel behoorlijk solo-album.

Van Whitney hebben we al veel te lang niks meer gehoord, maar Omori kwam vorige week met een nieuwe single op de proppen. In de bijsluiter van de release schrijft hij dat Four Years een duet is voor één persoon, een muzikale dialoog over het einde van een relatie. Omori‘s single is een verzorgde powerpop-productie, die herinneringen oproept aan Smith-Westerns en niet alleen omdat hij als zanger zijn stempel drukte op die band. Of Four Years wordt gevolgd door een album vermeldt het verhaal niet.

Childish Gambino – This Is America

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de spraakmakende videoclip bij het nieuwe nummer This Is America van hiphopper/soulzanger Childish Gambino, oftewel de acteur Donald Glover. Hij primeurde het nummer afgelopen weekend in het tv-programma Saturday Night Live.

Liefhebbers van Childish Gambino luisteren natuurlijk ook naar Pinguin Pop en Pinguin Grooves.

Sofie Winterson – Remember

Sofie ‘Winterson‘ van Dijck komt uit een uiterst muzikaal nest. Broer Joost en zus Cato vormen twee derde van My Baby, terwijl zus Floor fraai lawaai produceert met de band Blue Crime. Zelf maakte Sofie als Sofie Winterson een aantal zeer goed ontvangen EP’s en een album in de dreampop stijl. Dat Sofie tekst als een integraal onderdeel van haar muziek beschouwd, mag je concluderen uit het feit dat ze zich voor haar artiestennaam heeft laten inspireren door de befaamde Britse dichteres Jeanette Winterson.

Sofie’s laatste release stamt alweer uit 2016. Hoog tijd dus voor iets nieuws. Haar eerste release voor Excelsior Records is aardser (lees analoger) dan we van haar zijn gewend, maar niet minder gelaagd of geslaagd. Wilde ze in eerdere producties nog wel eens in het muzikale decor verdwijnen – wat haar muziek niet minder mooi, maar wel wat minder persoonlijk maakte- in Remember schittert ze in de hoofdrol. Hoofdstuk twee in de Sofie Winterson story (of drie als je The Souldiers meerekent, de band die ze had met Joost en Cato) begint dus zeer veelbelovend. Een album, Sofia Eletric volgt in het najaar.