Category: Nieuwe Muziek

The Chats – Smoko

The Chats geven met het intro van Smoko meteen een van hun grootste invloeden prijs, The Modern Lovers. De band van Jonathan Richman was een van de eerste die voortborduurde op de sound van The Velvet Underground. The Chats dus een van de meest recente.

Je kunt je overigens afvragen of het Australische punktrio wel zo historisch bewust is. De schoolvrienden ogen en klinken alsof ze meer tijd hebben doorgebracht blowend achter het fietsenhok (of het Australische equivalent daarvan) dan met het hoofd in de boeken.

The Chats debuteerde afgelopen zomer met een EP. Gewoon voor de lol, zonder veel verwachtingen of ambitie. Tot ieders verbazing ging het nummer Smoko een eigen leven leiden en bracht de band eerst aandacht en daarna nationale bekendheid. Smoko is overigens een Australische term voor rookpauze, wat er precies wordt gerookt laat zich raden.

Sunflower Bean – Crisis Fest

Het New Yorkse indierocktrio Sunflower Bean brengt op 23 maart hun tweede studioalbum Twentytwo in Blue uit. Deze titel verwijst zowel naar hun leeftijd – Julia Cumming, Jacob Faber en Nick Kivlen zijn op die datum allemaal 22 jaar oud – als naar de periode van 2 jaar en 2 maanden die tussen deze langspeler en het debuut Human Ceremony uit 2016 zit.

Op het 11 tracks tellende Twentytwo in Blue laat het drietal nog steeds heerlijke gitaar pop/rock liedjes horen met een ietwat retro ondertoon. Deze herkenbare ‘Sunflower Beans sound’ vormt nog altijd de basis, maar het laat tegelijk de progressieve ontwikkeling van de band horen, zowel qua geluid als songwriting.

Twentytwo in Blue is tot stand gekomen in een roerige (politieke) periode waarin het land verkeert. En hoewel het album veel meer is dan een politieke statement, maakt Sunflower Bean gebruik om hun ongenoegen over de situatie aan te kaarten.

Kivlen zegt hierover: “This has been such an unbelievable time. I can’t imagine any artist of our ilk making a record and not have it be seen through the lens of the political climate of 2016 and 2017. So I think there’s a few songs on the record that are definitely heavily influenced by this sort of—whatever you want to say what the Trump administration has been.” Waarna Faber hem gretig aanvult door te zeggen: “A shit show.”

11 april is Sunflower Bean te zien in Paradiso, Amsterdam.

Lo Moon – Real Love

Lo Moon is een van de bands die we tippen voor 2018. Het trio, 2 Amerikanen en de zoon van Dave -Eurythmics-Stewart bracht in 2017 een aantal singles uit in een stijl die sterk doet denken aan de licht symfonische new wave van bands als Talk Talk en Tears For Fears. Nieuwe single Real Love zet de ingeslagen richting voort.

Op een bed van synthesizers vraagt zanger Matt Lowell zich croonend af of zijn nieuwe liefde de ware is. Of niet. De productie is glad te noemen, maar geeft het nummer een glans die past bij de luxe van het probleem. De meer sophisticated afdeling van de 80’s new wave werd wel new romantics genoemd, een label dat prima past bij Lo Moon.

Dat de breekbare sound van Lo Moon ook live en in kleine bezetting overeind blijft, blijkt uit de Tiny Desk Sessie, die de band onlangs deed. Het titelloze debuut van Lo Moon, met daarop ook Pinguin hits, This Is It en Loveless verschijnt op 23 februari.

Jack White – Connected By Love

Jack Is Back! En behoorlijk overtuigend. Connected By Love is een bluesy gospeltrack in een stijl die je zou kunnen omschrijven als gothic-americana. Piano, orgel en synthesizers domineren, maar het is het dameskoortje dat de show steelt. Hun christelijke koorzang contrasteert mooi met de stem van Jack, die nog altijd zingt alsof de hellehonden hem op de hielen zitten.

Volgens de berichten heeft White de songs voor zijn derde solo-album geschreven volgens de methode Jackson. Michael componeerde in zijn hoofd. Hij vertrouwde pas dingen toe aan tape en papier als het nummer min of meer was uitgekristalliseerd, inclusief de arrangementen. Jack zelf noemt het zo ontstane album ‘bizarre’ en zegt enige tijd nodig te hebben om er aan te wennen. Dat klinkt veelbelovend.

Het nieuwe album van de nu 42 jarige Jack White a.k.a. John Gilles verschijnt op 23 maart onder de titel Boarding House Reach.

LIVEDATA: 2/7 ASAF Live Amsterdam. 9/7 Rock Werchter, België.

Editors – Magazine

Magazine, de eerste nieuwe Editors track sinds 2015 is een onverbloemde uithaal naar ‘some corrupt politician or bussinessman’. Drie keer raden wie de Britse band op de korrel heeft. Magazine is de eerste track van Violence, het nieuwe album van de band uit Birmingham. Veel lijkt er niet veranderd, Editors laaft zich nog steeds aan de zelfde bron, Britse 80’s new wave met dit verschil dat in ieder geval op Magazine iets meer electronica te horen is.

Muzikaal lijken er geen grote ontwikkelingen te melden. Dat wil niet zeggen dat de band op safe speelt. De single is niet de enige geëngageerde track op het nieuwe album. Volgens zanger Tom Smith zijn contact, connectiviteit en escapisme belangrijke thema’s van de plaat.

Na drie jaar relatieve rust gaat Editors er weer hard tegen aan. De albumrelease is op 9 maart. Dat is meteen het startschot van een offensief dat de band minimaal twee keer onze kant op brengt. Op 17 juni staat Editors op Pinkpop. Wie de band in minder primitieve omstandigheden wil zien of niet zo lang wil wachten, kan op 17 maart al naar de Ziggodome. Wie geld te veel en tijd genoeg heeft kan de band ook nog gaan zien in het Sportpaleis in Antwerpen op 27 maart.

LIVEDATA: 17/3 Ziggodome, Amsterdam. 27/3 Sportpaleis, Antwerpen. 17/6 Pinkpop, Landgraaf.

The Vaccines – I Can’t Quit

Het eerste levensteken in drie jaar van Britrockers, The Vaccines laat horen dat hun gepatenteerde in gitaren gedrenkte meebrul rock nog lang niet sleets is

I Can’t Quit is de aankeiler van de release van album numero vier van de branieschoppers uit Londen. Combat Sports is de titel van de langspeler, die een terugkeer inluidt naar de alle remmen los rock  van hun debuut.

De plaat komt op 30 maart uit. Begin april begint de band aan een uitgebreide tournee door de U.K. Europese data volgen.

INHEAVEN – Sweet Dreams Baby

INHEAVEN is een Britse gitaarband, die eind vorig jaar z’n debuutalbum uitbracht. Ondanks een laaiende pers en het goedkeuringsstempel van Strokes-frontman Julian Casablancas, die de debuutsingle van INHEAVEN had uitgebracht op zijn Cult Records gebeurde er vervolgens weinig.

Liever dan trekken aan een dood paard is INHEAVEN opnieuw de studio ingedoken om te werken aan nieuw materiaal. Blijkbaar heeft de band geen gebrek aan songs, wat een goed teken is.

Sweet Dreams Baby is dus helemaal nieuw. Hopelijk krijgt de band nu wel aandacht, want hun mix van grunge, Britpop en shoegaze is behoorlijk overtuigend en opwindend.

Nog even wat bio-info. INHEAVEN is een kwartet uit Zuid Londen bestaande uit drie J’s en een C. (James, Joe, Jake en Chloe). De eerste single kwam uit in 2015, het debuutalbum in september vorig jaar. NME noemde de plaat ‘indie’s most dangerously exiting debut-album’. Dat viel dus wel mee. Of tegen. In ieder geval heeft INHEAVEN zich niet laten demotiveren door de tegenvallende aandacht, maar beginnen ze 2018 met waar ze bovengemiddeld goed in zijn het maken van fraai lawaai.

Isaac Gracie – Terrified

We hebben er natuurlijk meer*, maar laten we onze voorspelling beperken tot één act waarvan we denken dat hij in 2018 keihard gaat doorbreken. Onze eigen Sound of 2018 zeg maar, vrij naar de BBC, die jaarlijks een aantal professionals vraagt om in de kristallenbol te kijken. Zij kozen dit jaar voor Sigrid, een zangeresje uit Noorwegen. Wij zetten in op Isaac Gracie, een 22 jarige singer-songwriter uit Londen, die sinds 2015 de ene prachtsong na de andere aflevert. Overigens hoeft Ed Sheeran zich geen zorgen te maken. Isaac is eerder de anti-Ed dan een concurrent. Anders dan bij de sympathieke en niet ongetalenteerde, maar oersaaie Ed Sheeran kleeft er iets mysterieus aan Isaac Gracie, een uitstekende eigenschap voor een artiest, die vreemd genoeg steeds schaarser lijkt te worden. Waar Ed oppervlakkig vermaak biedt, gaat Isaac voor diepgang. Zijn liedjes zijn traag van tempo en melancholiek van toon. Vocaal evenaart hij de emotionele expressie van zijn held Jeff Buckley maar ook diens indrukwekkende bereik.

Opvallend ook is dat Isaac de tijd neemt om te groeien, zowel artistiek als wat betreft carrièreplanning. Hij zit bij een major label, maar laat zich niet gek maken door commerciële druk en prestatiedwang. Zijn eerste singles waren lo-fi slaapkamer producties. Ook nu nog zijn zijn releases eerder onder dan overgeproduceerd. Zijn songs schrijft hij alleen, zonder tussenkomst van Zweedse producers of Australische hit-diva’s. De kans dat Isaac een duet opneemt met Beyoncé of Rihanna is net zo groot als de kans dat Ajax dit jaar kampioen wordt.

Terrified, de opvolger van de Pinguin hit, The Death Of You & I is Isaac Gracie ten voeten uit, poëtisch, integer en uiterst muzikaal.

Optreden doet hij vooralsnog alleen en in kleine zalen. Wat nog steeds de beste leerschool is. Alles wijst er dus op dat Isaac Gracie een verstandige manager heeft. Maar ook die zal op een gegeven moment moeten toegeven aan de druk van buitenaf, het snel groeiende leger Isaac Gracie fans dat snakt naar een debuutalbum en hem graag live ziet spelen.

Isaac was in ons land deze week voor optredens in Amsterdam, Groningen en in Rotterdam, allemaal kleine zalen, allemaal ver van te voren uitverkocht.

De eerst volgende keer dat Isaac Gracie hier komt spelen, zal dat vergezeld gaan van heel wat meer fanfare dan tot nu toe het geval geweest is. Tenminste als onze voorspelling uitkomt.

*Highly Suspect, Black Foxxes.