Sunflower Bean – Crisis Fest

Met Sunflower Bean hebben we een soort flitsrelatie. De ene keer zijn we smoor, de andere keer is de liefde wat bekoeld. Het verschilt per liedje. Vonden we vorige single. I Was A Fool maar zo zo van Crisis Fest worden we weer behoorlijk opgewonden. Ze houden de spanning er in zeg maar. Sunflower Bean is een trio uit Brooklyn met een geschiedenis, die zo’n tien jaar geleden begint met een ontmoeting van gitarist Nick Kivlin en drummer Jacob Faber op de North Shore High School in New York. Geïnspireerd door uiteenlopende bands als Black Sabbath en The Velvet Underground begon het duo een band, waarbij zich een paar jaar later zangeres Julia Cumming aansluit, een fan van Blondie.

Uit die drie diverse inspiratiebronnen smeedt het trio een sound, die bij tijd en wijle behoorlijk aanstekelijk is . Zoals op doorbraaksingle Easier Said en de nieuwste pennenvrucht van de band, Crisis Fest. Net als voorganger I Was A Fool is Crisis Fest vooruit gezonden om stemming te maken voor de tweede Sunflower Bean langspeler, Twentytwo In Blue, maar slaagt daar wat ons betreft veel beter in. Crisis Fest is punky popsong met de speelsheid van voornoemde Blondie en de pit van de fameuze Runaways, een van de eerste all girl bands. Album 2 van Sunflower Bean staat voor 23 maart en wordt extra luister bijgezet door voorlopig 42 optredens waarvan één in ons land

LIVEDATUM: 11/4 Paradiso (kleine zaal), Amsterdam.

Komodo – Bengali Crown

Ga er maar eens aanstaan, opvallen tijdens een festival met meer dan 50 bands. Komodo is het gelukt. Hun optreden op Noorderslag is alles behalve onopgemerkt gebleven. Vreemd is dat niet als je weet dat het vijftal niet alleen goed is maar ook bijzonder. Net als The Mysterons en Altin Gün haalt Kokomo de mosterd van ver. In geval van debuutsingle Bengali Crown zit de clue in de titel en is het Indische subcontinent dat de heren en dame op goede ideeën bracht. Dat en de psychedelische rock, die in de jaren zestig uit heel wat Amerikaanse garages klonk.

Voor een debuutsingle klinkt Bengali Crown behoorlijk uitgekristalliseerd. Daar is een verklaring voor. Komodo is het nieuwe vehikel van de Utrechtste singer-songwriter Tommy Ebben en oud Skip & Die percussionist Gino Bombrini. Mannen met ervaring dus. Komodo is min of meer toevallig ontstaan.Tommy en Gino zouden een avondje gaan hangen. Op een gegeven moment kwamen er instrumenten tevoorschijn en toen het krieken van de dag een einde maakte aan de spontane sessie lag er meer dan een handvol songs te wachten op serieuze uitwerking.

De eerste demo’s waren nauwelijks afgekoeld of een groot label kreeg lucht van het bestaan van de band en nog voor er ook maar een optreden had plaatsgevonden hadden ze een dikke deal op zak. Dat label zal opgelucht hebben ademgehaald bij het zien van Komodo live en het effect dat de band had op het Groningse publiek. En zeer in hun nopjes zijn met deze uitstekende debuutsingle.

LIVEDATA: 3/2 Grasnapolski, Kootwijk. 25/5 Sniester, Den Haag.

Waldo Volmer (Programmeur Pop) – Podium & Filmtheater Gigant

Iedereen kent de Gigant als een van onze toonaangevende poppodia, maar wie weet dat de naam een acroniem is van ‘goede ideeën gaan nooit teloor’? En een goed idee was het om jongeren uit Apeldoorn en bosrijke omgeving een plek te geven waar ongestoord lawaai kon worden gemaakt. Opgericht op 8 december 1975 vermeldt de Facebookpagina van De Gigant trots. De oude school van toen heeft allang plaatsgemaakt voor een modern en goed geoutilleerd centrum met naast een poppodium ook filmzalen. De functie echter van De Gigant als cultureel ontmoetingscentrum en pleisterplaats voor fans van muziek -in welk genre dan ook- is er alleen maar sterker op geworden.

Aan het artistieke roer van de Gigant staat een bevlogen programmeur pop & promotor, smaakmaker en muziekliefhebber luisterend naar de naam Waldo Volmer. Ook buiten de Veluwe is Waldo een bekende naam. Hij is oprichter van Never Mind The Hype, een club/site voor fans van rock met een randje en extra decibellen. Hij geeft les aan de Herman Brood Academie in Utrecht en verricht hand en spandiensten voor diverse andere instanties en bedrijven met behoefte aan een muziekprofessional. Reden genoeg dus voor onze Bazz om eens even met Apeldoorn te bellen.

Uitzending Bazz op de Buzz met Waldo Volmer: zaterdag 27/01 van 19:00 tot 21:00 uur en in herhaling op donderdag 02/02 om 22:00 uur.

Dit is de lijst van Waldo met acts, die binnenkort in de Gigant zullen optreden of er onlangs hebben gestaan, aangevuld met enkele legendarische bands (shows) uit het verleden en acts waarvan Waldo hoopt dat ze komend jaar (meer) aandacht zullen krijgen.

  1. The Charm The Fury – Echoes
  2. Bleeding Gods – Multiple Decapitation
  3. Tricklebolt – High Trees
  4. Popa Chubby – I Don’t Want Nobody
  5. The Deep Dark Woods – Deep Flooding Waters
  6. Fleetwood Mac – Go Your Own Way
  7. Ruben Hein – Everything I Say (Magnolia)
  8. Steffen Morrison – Old Enough To Know Better
  9. Johnny Cash – Hurt
  10. Waylon – Walkin’ On Straight Lines
  11. The Animals – The House Of The Rising Sun
  12. Kim Wilde & Nena – Anyplace Anywhere Anytime
  13. De Likt – Ja Dat Bedoel Ik
  14. Donnie ft. Joost – René Froger
  15. Andy Frasco & The U.N. – You’re The Kind Of Crazy I Like
  16. Eddie Vedder – Hard Sun (Into The Wild soundtrack)
  17. Sepultura – Ratamahatta
  18. Nirvana – Heart Shaped Box
  19. Komodo – Bengali Crown
  20. Altin Gün – Goca Düna
  21. Nana Adjoa – The Resolution
  22. Dodecahedron – Hexahedron – Tilling The Human Soil
  23. Tusky – Going Out
  24. Equalz ft. Fenna – Love Song
  25. Naaz – Words

Marmozets – Major System Error

De metal en hardrock wereld is nog steeds een mannenbolwerk, maar als het aan Marmozets ligt niet lang meer. De jonge Britse hondenband onder aanvoering van Becca McIntyre staat aan de vooravond van een nieuw offensief dat een nieuwe single, een nieuw album en een nieuwe trek rond de wereld behelst.

De single, Major System Error is Marmozets op volle oorlogssterkte. Ingeluid door een fel statement van Becca gaat de band meteen vol gas om na 3 minuten en 25 seconden met gillende banden tot stilstand te komen. Bij beluistering zijn riemen en airbags aanbevolen.

Marmozets album numero 2, Knowing What You Know is deze week verschenen. In levende lijve is de band te zien in de Melkweg op 19 februari en hoogst waarschijnlijk komende zomer op een festival bij jou in de buurt.

LIVEDATUM 19/02 Melkweg, Amsterdam

DeWolff – California Burning

DeWolff geeft extra gas op nieuwe single, California Burning. De eerste single van Thrust, het nieuwe album van het Limburgse powertrio is niet geïnspireerd door de recente bosbranden in de Golden State, maar door het huidige politieke klimaat in de V.S. Een soort anti California Dreaming dus.

DeWolff zal extra betrokken zijn bij de ontwikkelingen in Trump-country, want dat is waar de band al zeven albums lang zijn mosterd vandaan haalt. Terwijl de tekst van het lied lekker linksig is, blijft de band muzikaal gezien bewust conservatief. Aan nieuwigheden als synthesizers en sequencers doen ze niet. Eigenlijk houdt men alles wat er na -zeg- 1978 gebeurd is op artistieke afstand.

Die liefde voor het analoge tijdperk trekt de band zelfs door naar de clip van California Burning, die is geschoten op VHS en 8MM, maar gelukkig wel gewoon online te zien. Maar los van alle ideologieën rockt de band er weer lustig op los en zal California Burning deze zomer menig festivalweide in vuur en vlam

LIVEDATA 30/03 Paaspop, Schijndel 04/05 Paradiso, Amsterdam (Albumpresentatie) 11/05 Maassilo, Rotterdam. 12/05 Doornroosje, Nijmegen 19/05 Poppodium Volt, Sittard 24/05 De Oosterpoort, Groningen 25/05 013, Tilburg

Rolling Blackouts Coastal Fever – Mainland

Een van de beste tracks van vorig jaar kwam uit de koker van Rolling Blackouts Coastal Fever, alweer een bijzondere band uit Australië. En alweer een Australische band met een lange rare naam, maar dit terzijde. Het nummer waarmee Rolling Blackouts Coastal Fever indruk maakte was French Press, een lekker lange track boordevol gitaren, grof gezegd in een stijl ergens tussen The War On Drugs en King Gizzard.

Er stond meer sterk werk op de French Press EP, maar het titelnummer stak er boven uit. Helaas komt het maar al te vaak voor dat een band zijn kruit te vroeg verschiet, te vroeg piekt zeg maar. Gelukkig blijkt French Press geen toevalstreffer, maar naar nu blijkt representatief voor het kunnen en willen van de band. Nieuwe single Mainland laat namelijk horen dat de koek nog lang niet op is. Mainland maakt ook helder dat er binnen de sound van The Blackouts behoorlijk wat variatie mogelijk is. Rolling Blackouts Coastal Fever is en blijft een gitaarband, logisch met drie gitaristen in de gelederen, maar komt op de nieuwe single ook vocaal bijzonder sterk uit de verf.

Rolling Blackouts Coastal Fever ontwikkelt zich dus heel snel in diverse goede richtingen en lijkt daarom een lang artistiek leven beschoren. Het is verleidelijk zijn om het vijftal uit Melbourne de nieuwe King Gizzard te noemen, de hipste, hardst werkende en mogelijk beste Australische band van dit moment en dat zullen we dan ook niet doen. Maar het zou zo maar kunnen.

De Rolling Blackouts staan eind mei op London Calling.

Young Fathers – In My View

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single In My View van Young Fathers!

Het is te makkelijk om Young Fathers te omschrijven als een lo-fi r&b trio. De muziek van de Schotse Alloysious Massaquoi, Kayus Bankole en G. Hastings beslaat evengoed de genres hiphop, punk, dub, gospel en punk. In 2014 werd het debuutalbum ‘Dead’ uitgebracht en nog in datzelfde jaar won Young Fathers de prestigieuze Mercury Prize. In 2015 volgt het tweede album ‘White Men Are Black Men Too’, daarna gingen ze op tournee met Massive Attack, waarmee ze samen het nummer ‘Voodoo In My Blood’ maakten en dit jaar werkten ze aan de soundtrack van Trainspotting T2, waarbij ze ‘Only God Knows’ speciaal voor de film schreven. 2018 gaat in het teken staan van het derde album en een daarbij horende wereldtournee.

LIVEDATA 6/4 AB, Brussel 7/4 Paradiso, Amsterdam

Jonathan Wilson – Over The Midnight

Tot tien jaar geleden speelde de muzikale loopbaan van Jonathan Wilson zich voornamelijk achter de coulissen af. Als producer, songschrijver en muzikant leidde de nu 43 jarige Amerikaan een bijna Forrest Gump-achtig bestaan. Zijn naam is te vinden in de kleine lettertjes op album hoezen van uiteenlopende artieste als Roger Waters en Father John Misty, Erykah Badu en Elvis Costello.

De rode lijn die door Wilson uitgebreide oeuvre loopt is een organische en typisch Amerikaanse. In maart verschijnt Rare Birds zijn derde solo-album waarop Wilson wordt geassisteerd door o.a, Father John Misty en Lana Del Rey.

Over The Midnight is vooruitgestuurd om stemming te maken voor album en nieuwe tour. De single is niet mijlenver verwijderd van de sound die War On Drugs nastreeft. Dat komt omdat zowel Wilson als Granduciel een stijl beoefenen, die door countryrock pionier Gram Parsons ooit ‘Cosmic American Music’ is gedoopt, een fusie van country, soul en rock ‘n roll met een vleugje psychedelica.

LIVEDATUM: 24/3 Melkweg, Amsterdam.

Karen O. feat Michael Kiwanuka – Yo!My Saint

Veel veelzijdiger dan Karen O. komen ze niet. We leerden de half Koreaans-half Pools-Amerikaanse zangeres kennen als bevallig boegbeeld van Yeah Yeah Yeahs, een bij tijd en wijle behoorlijk losbandig indie-trio, dat school maakte met tracks als Maps en Heads Will Roll.

Yeah Yeah Yeahs is niet de meest actieve band wat Karen de tijd geeft om ook andere dingen te doen. Met nadruk op andere. Als voorvrouw van Yeah x 3 is Karen een muzikale pyromaan. Onder eigen naam staat ze met één been in de indie-scene en de ander in Hollywood. Het is opvallend aan hoeveel soundtracks ze heeft meegewerkt, terwijl ze zelf ook regelmatig achter de camera en/of montagetafel kruipt.

Karen‘s lijst met samenwerkingen is lang en breed en bevat namen als Trent Reznor, Beastie Boys, Flaming Lips en regisseurs David Lynch en Spike Jonze. Haar nieuwste project is een track en een korte film voor modemerk Kenzo. Yo!My Saint is een duet met Britsoul zanger Michael Kiwanuka. Het nummer is geïnspireerd door Shin Jung Hyun. De inmiddels 80 jarige meestergitarist wordt beschouwd als ‘the godfather of rock’, dependance Zuid-Korea. Leerzaam, exotisch, maar vooral erg goed dus Miss O‘s nieuwste uiting.