Julia Jacklin – Cold Caller

Je moet ergens beginnen. Zo begon Julia Jacklin als meisje van 10 met het zingen van liedjes van Britney Spears. Ietsje ouder stapte over op het repertoire van Avril Lavigne en Evanescence. Naast zingen pikte ze ook de gitaar op. Iets was haar opvallend makkelijk viel. Net als liedjesschrijven.

In 2011 begon ze een band met een vriendin, maar het was solo en onder eigen naam dat ze in 2016 voor het eerst Australië verliet voor een wereldtournee. Haar eerste album leverde singlesuccessen op met Pool Party en Leadlight, twee sterke staaltjes van Julia’s lekker lijzige stijl van zingen, maar ook van haar pittige en gepassioneerde gitaarstijl en laconieke indiesongs, die qua stijl niet heel erg veel verwijderd zijn van landgenote Courtney Barnett. Met Cold Caller borduurt ze voort op dit patroon. Helaas is de nieuwe single geen voorbode van een tweede album, maar een geïnspireerd tussendoortje dat ze opnam tijdens een kraambezoek aan haar zus op Nieuw Zeeland.

Sven ‘Hammond’ Figee: “Die rocktrip wilde ik echt wel doorzetten”

Maar liefst twee jaar hebben ze er aan gewerkt en deze week is het eindelijk zover, de release van Rapture, het vijfde album van Sven Hammond. “Wanneer je met vijf man muziek maakt ontstaat er op een bepaald moment een breed palet aan smaken waaruit gekozen moet worden”, aldus Sven Figee, bandleider en Hammond-organist van de band. Na een uitgebreide selectie kon ‘de waanzinnige rocktrip die is ingezet’, zoals Figee het een paar jaar geleden omschreef, worden hervat. Toch bleek lang niet alles onder het ‘het Sven Hammond-vlaggetje’ te passen. Hoog tijd om even bij te praten met de bevlogen muzikant.

Tekst Jeroen Bakker

Op het moment dat wij hem spreken is hij ontzettend druk met alle voorbereidingen die de officiële release van een nieuw album met zich meebrengen. Diverse, veelal belangrijke media tonen interesse in de veelzijdige band. Het gezelschap rondom de toetsenvirtuoos is geliefd bij rhythm & blues-, jazz-, soul- en sinds IV, de voorlaatste schijf, ook bij rockliefhebbers. In het weekend zullen instore-optredens plaatsvinden en staan er interviews voor radio en tv op het programma. Figee geniet er met volle teugen van en kan niet wachten om het nieuwe werk voor een live-publiek uit te voeren. “Twee jaar is er maar liefst uitgetrokken om dit allemaal in de studio te realiseren. We hebben gebruik gemaakt van de studio van onze bassist Glenn, in Amsterdam Zuid-Oost en onze eigen Marmelade-studio te Delft. We hebben ons daar voornamelijk bezig gehouden met jammen en  schrijven. Er zijn dertig tot veertig dingen gemaakt waarvan er twintig echt zijn uitgewerkt en daar zijn er weer elf uitgekozen voor Rapture. Er zat opvallend veel ‘poppy’ materiaal tussen, soms zelfs iets te poppy voor Sven Hammond-begrippen. Wel heel gaaf hoor maar niet echt passend bij ons. We hebben besloten het toch maar even te parkeren om er eventueel later nog iets mee te gaan doen. Met het echte Sven Hammond-materiaal zijn we toen verder gegaan.”

Ongeveer drie jaar geleden viel de Soul van de groepsnaam af. De band bevond zich zoals gezegd op ‘een heerlijke rocktrip’ en ging verder onder de naam Sven Hammond. Het daarna verschenen album IV bleek een doorslaand succes en de zalen raakten steeds beter gevuld. “Die rocktrip wilde ik echt wel doorzetten. Ceasar, de opener van het nieuwe album bewijst dat ook. Er staan bovendien ook echt liedjes op waarin de vocalen van Ivan Peroti leidend zijn daarnaast is er ruimte gemaakt voor wat instrumentaal werk. Het grijpt toch een beetje terug op dat waar wij elf jaar geleden mee zijn begonnen. Ik wilde indertijd eenvoudigweg lekker kunnen freaken op mijn Hammond-orgel. Uiteindelijk liep alles volledig uit de hand en stond er binnen no-time een band met een zanger. Het voelde meteen al goed en dat doet het nog steeds. We waren het er over eens dat we voor Sven Hamond nummers moesten maken die de lading dekken en bij ons passen.”

Het is een enorme uitdaging gebleken om alles in de agenda op elkaar af te kunnen stemmen. “Drummer Joost Kroon bijvoorbeeld is nog altijd actief in New Cool Collective maar als Anouk of Candy Dulfer op tournee gaat dan wordt er eveneens contact met ons gezocht voor muzikale ondersteuning. De tijd van hobby-projectjes naast iets als dit soort dingen wordt al helemaal een lastig verhaal al ga ik nog wel in november met Tijl, een van de jongens van de Lama’s iets leuks doen in de Ziggodome.”

De focus zal de komende weken in zijn geheel gericht zijn op de promotie van het nieuwe album. Er staan optredens op de agenda in bekende Nederlandse clubs maar ook in Duitsland, waar de plaat ook wordt uitgebracht, zal weer worden gespeeld. Later in het volgende jaar zal Sven Hammond zelfs ook in Spanje op diverse podia te zien zijn. “We spelen niet in het Ahoy van Berlijn hoor”, klinkt het haast verontschuldigend, om er aan toe te voegen: “Kijk, we hebben nog niet zo’n uitgebreid netwerk zoals hier maar ik ben gewoon ontzettend trots op wat wij tot nu toe hebben bereikt. Toen we net begonnen droomde ik er al van hoe het zou zijn om in het buitenland te kunnen spelen en nu zijn we al met de band in Duitsland, België en Frankrijk geweest. Men vindt het daar enorm leuk wat wij doen. Vooral de show in Aken van vorige week was een prachtige ervaring. Het was een soort stadsfeest midden in het centrum. Voordat wij het optreden begonnen stonden er een paar honderd man verdekt opgesteld maar toen de presentator ons aankondigde stroomde het plein rap vol met een paar duizend toeschouwers. We hadden werkelijk geen idee waar ze zo snel vandaan kwamen.”

Evenals op de voorganger zijn ook nu de teksten afkomstig van zanger Ivan Peroti. De wereld-problematiek zoals die op IV nogal nadrukkelijk aan de orde kwam, heeft Peroti deze keer achterwege gelaten. “Er waren tijdens het schrijfproces toen veel gebeurtenissen in de wereld die indruk maakten en in de teksten werden verwerkt: de aanslagen van Isis, de onrustige situatie in de wereld maar ook dicht bij huis. Zo ontstond Shame op het moment dat wij in de studio zaten en er een schietpartij in Alphen aan den Rijn plaatsvond. Vaak hangt de inspiratie af van het moment. Ivan doet dat heel erg goed, hij schrijft vaak mooie poëtische teksten.”

Op In This Life, een van de nieuwe tracks van Rapture, komen we de namen Kris Berry en Markus Mann tegen. “Markus is een singer-songwriter uit Washington die in Frankrijk is gaan wonen, daar vervolgens met een bandje is gaan toeren en redelijk succesvol werd. Via zijn liefje belandde hij in Haarlem. Ik werd eens aan hem voorgesteld toen hij een producer zocht. Wij zijn toen met elkaar gaan samenwerken en hebben een album opgenomen. Toen wij met de band even zonder Ivan in de studio waren hebben we een track opgenomen waarin we een stuk uit Het 1e Klavierconcert van Bach hebben gebruikt. We lieten het aan Ivan horen maar die ‘voelde het niet echt’. Het leek een beetje op de oude Sven Hammond-stijl. Toen ik het aan Markus liet horen was hij wel meteen enthousiast. De micrcofoon stond nog aan en hij zong het in. We hadden ook iets opgenomen waarvoor we een zangeres zochten. We zijn een heel lijstje afgegaan van stemmen die we goed vonden en zijn uiteindelijk bij Kris Berry terecht gekomen. Wij hebben onze manager aan het werk gezet en die moest dat vervolgens maar gaan regelen. Het lijkt me erg leuk om het ook samen met hen eens te kunnen uitvoeren. Nee, ik sluit niet uit dat we samen met hen iets tijdens één van de komende optredens gaan doen. Ik zou in ieder geval maar vast kaarten voor de show in De Tolhuistuin bestellen.”

LIVEDATA 05/10 Rotown, Rotterdam 06/10 Patronaat, Haarlem 07/10 Hedon, Zwolle 11/10 Vera, Groningen 13/10 Doornroosje, Nijmegen 14/10 Effenaar, Eindhoven 19/10 De Helling, Utrecht 20/10 Paard, Den Haag  21/10 Metropool, Hengelo 26/10 Nieuwe Nor, Heerlen 27/10 Paradiso-Noord, Amsterdam

 

Happy Camper – What Mattered Most

Happy Camper laat zich vertalen met iets als blije eikel. Achter die schijnbaar onnozele naam gaat een project schuil dat al drie memorabele albums heeft opgeleverd. De happiest camper is Job Roggeveen. Op zijn initiatief begon de boel te draaien in 2011 en op zijn lokroep gaf ook dit jaar weer een aantal collega’s gehoor, die je mag rekenen tot de crème de la crème van de Hollandse indie-scene.

Voor de eerste single van wat hopelijk een vierde album wordt, heeft Roggeveen de hulp ingeroepen van mr Moss, Marien Dorleijn en Tessa Douwstra van het onvolprezen Luwten. What Mattered Most is Happy Camper op zijn best, niet vernieuwend, maar met zijn vintage synthesizerriedel, funky gitaren en spannende opbouw heerlijk verfrissend. En je kunt er nog op dansen ook!

LIVEDATA 15/12 Hedon, Zwolle 23/12 Paradiso-Noord, Amsterdam

Benjamin Clementine – I Tell A Fly

Misschien wel de meest eigenzinnige singer-songwriter van dit moment, deze Benjamin Clementine. Hij leverde onlangs zijn tweede album af, altijd lastig voor een artiest als je moet opboksen tegen het alom bejubelde debuut van een paar jaar geleden.

Benjamin Clementine heeft al zijn angsten afgeworpen, en het album dat er nu ligt kent wederom geen enkel compromis. Het is ook totaal niet in een genre in te delen, het is een soort combinatie van jazz, chanson en klassiek. Hij gromt, hij grauwt, hij schmiert en fluistert. Hij beukt op zijn piano, maar weet ‘m ook zachtjes te beroeren. Liedjes met een simpel schema van couplet en refrein zijn amper te vinden. Als luisteraar zit je dus constant op het puntje van je stoel.

En omdat we op Pluche weliswaar “pluche” muziek draaien, rustig van toon dus, willen we ook dat jij af en toe op het puntje van je stoel zit. Daarom hoor je meerdere nummers van dit album op Pluche.

Wil je weten wat er wekelijks aan nieuwe nummers op Pinguins Pluche gedraaid wordt? Bezoek de facebookpagina van Pluche met allemaal nieuwe muziek…

LIVEDATUM 08/11 Ancienne Belgique, Brussel 28/11 Motel Mozaique Concerts @ De Doelen, Rotterdam

The Brahms – Sleep

Sleep, de nieuwe single van The Brahms mag dan een kleine stap zijn voor de mensheid, voor de band zelf is het een behoorlijke sprong voorwaarts. In het nieuwe nummer zijn de makers van Feels Like Home en Golden nog makkelijk te herkennen, maar wat je vooral hoort is een nieuw elan en een zelfvertrouwen van bijna onhollands proporties.

De voorloper van het eerste Brahms album is een urgente indietrack waarin werkelijk alles klopt, de gitaarsound, de stuwende drums, de song zelf en niet op de laatste plaats de gepassioneerde zang van David Westmijer. The Brahms koppelt ambitie aan ambacht, talent aan aspiratie en gaat daar dus heel ver meekomen.

#273 – Protomartyr / Joe Casey (zanger)

Protomartyr is wat Engelstaligen noemen ‘an aquired taste’, je moet er dus van houden.

Wie zijn muziek graag leuk en luchtig heeft, kan inderdaad beter doorlopen, maar als je open staat voor serieuze songs over serieuze onderwerpen in een stijl ergens tussen die van Nick Cave en Interpol in, dan kan je het niet veel beter treffen dan met Protomartyr.

De Volkskrant noemt de band uit Detroit ‘een van de betere, spannendste indie-gitaarbands’ en waardeert hun nieuwe album, Relatives In Descent met maar liefst vier sterren. De Britse kwaliteitskrant The Guardian doet er nog een ster bovenop en laat het woord ‘sensational’ vallen, terwijl het invloedrijke online magazine, Stereogum het heeft over ‘A New Dark Age’, waaruit de hoop en de verwachting spreekt dat de band de poorten zal openen voor een nieuwe golf postpunkbands.

Protomartyr staat aan de vooravond van een Europese tournee met maar liefst drie stops in Nederland. Reden voor onze Bazz om met voorman Joe Casey te bellen. Hun conversatie zenden we uit, samen met Caseys’ favoriete muziek op zaterdag 30/09 tussen 19:00 en 21:00 uur.

Donderdag 5 oktober herhalen we de Protomartyr special van Bazz op de Buzz tussen 22:00 uur en middernacht.

LIVEDATA 09/11 Vera, Groningen 10/11 Le Guess Who, Utrecht 11/11 Rotown, Rotterdam 21/11 De Rotonde, Brussel (BE)

De keuze van Protomartyr

  1. Traams – A House On Fire
  2. Sauna Youth – Transmitters
  3. The Rebel – Dark As A Dungeon
  4. Protomartyr -A Private Understanding
  5. Feature – Psalms
  6. Priests – No Big Bang
  7. Tyvek – Gridlock
  8. Melkbelly – Middle Of
  9. Chastity Belt – Caught In A Lie
  10. Fred Thomas – MallWalkers
  11. Heimat – Pompei
  12. Protomartyr – My Children
  13. Turn to Crime – Chasing
  14. Ring – 100 Dollar Heat
  15. Gotobeds – Bodies
  16. Oh Boland – Doctoring
  17. Spray Paint – George Finally Shows Up
  18. Pop Group – We Are Time
  19. Protomartyr – In My Sphere
  20. Eagulls – Euphoria
  21. Chef Geechi – G.O.A.T.

 

Gengahr – Carrion

Gengahr is terug voor de tweede ronde. De Britse band deelde een rake eerste klap uit met debuutalbum A Dream Outside, een plaat vol slimme, in falset gezongen liefdesliedjes met een twist en lekker veel gitaren. Singles als She’s A Witch en Heroine horen inmiddels tot de Pinguin canon.

Op de eerste single van het nieuwe album, Carrion zet de band deze lijn voort en doet er een schepje er boven op. Het geluid is voller en harder en de productie ambitieuzer. Met zijn breed waaierende gitaren en compacte samenzang klinkt het up tempo Carrion bijna symfonisch. Een indie E.L.O!

Dat belooft dus veel goeds voor het nieuwe album van Gengahr (dat inderdaad is vernoemd naar een Pokémon). Veel is er is nog niet bekend over album twee van Felix, John, Huge en Danny, maar de kans dat de plaat nog dit jaar zal verschijnen is klein. Iets om ons op te verheugen voor 2018 dus.

Evanescence – Imperfection

10 november ligt-ie bij de platenboer, het nieuwe album van Evanescence: Synthesis. Eerste single van de plaat heet Imperfection en als je daarmee het Breekijzer scoort op Pinguin Radio zit je sowieso al gebeiteld.

Evanescence-zangeres Amy Lee windt geen doekjes om de teneur van het nummer: “You know you can’t deny it. The world’s a little more fucked up every day.”

Imperfection is een song die perfect past binnen het muzikale idioom van de Amerikaanse rockformatie, die nog altijd voorzichtig flirt met gothic.

Opvallend is het dubstep/drum ‘n bass-ritme dat als fundament onder de song ligt. Evanescence geeft – terecht – af op de tijdgeest, maar gaat er ook net zo makkelijk in mee. Al is dat muzikaal en bovendien smaakvol gedaan. Onze zegen hebben ze.

LIVEDATUM 25/03 AFAS Live, Amsterdam