Category: Nieuwe Muziek

YUNGBLUD – I Love You Will You Marry Me

De Britse indie-scene kan wel wat YUNGBLUD gebruiken zal Dominic Harrison hebben gedacht toen hij op zoek was naar een naam voor zijn muzikale avontuur.  YUNGBLUD stelde zich voor met de single King Charles en heeft nu net een opvolger wereldkundig gemaakt, het opzwepende I Love You Will You Marry Me.

YUNGBLUD recyclet The Clash, Arctic Monkeys, The Specials en andere Britse smaakmakers en voegt daar zijn eigen onstuimige energie aan toe. De 19-jarige rocker heeft het herrie maken niet van een vreemde. Hij is in feite derde generatie muzikant. Zijn opa(!) zat in het legendarische T-Rex en zijn vader dealt in vintage gitaren. Het verhaal van de appel en de boom dus.

Ook live spelen zit de debutant in het bloed. Wie hem zag beesten op Metropolis, Lowlands of twee weken geleden nog in de Melkweg zal dat beamen. YUNGBLUD is er dus zeker een uit de categorie, ‘bands to watch’.

Thijs Kuijken (I Am Oak): “Hoe vluchtig muziek ook is, het blijft altijd samenkomen”

Een nieuwe release, een nieuwe ervaring. Met de komst van de live-EP Pictures Of The Floating World heeft I am Oak, Thijs Kuijken, een perfecte dwarsdoorsnede van zijn werk verzameld; opgenomen in Brussel en geïllustreerd door The Things We Are. Toch een beetje speciaal, zo’n juweeltje, dat maar in beperkte oplage wordt uitgebracht.

 

“Ik ben altijd bezig met iets”, vertelt Kuijken. “In de aanloop naar een release ben ik alleen maar daarmee bezig en zodra ‘ie de wijde wereld in is, ben ik weer klaar voor het volgende.” Laat deze vluchtigheid nou precies zijn waar zijn nieuwe EP voor staat: Pictures Of The Floating World is een vertaling van de term Ukiyo-e, de oude Japanse printkunst, die zich focust op het weergeven van de vluchtige momenten in de podiumkunsten en het reizen. “Het past gewoon heel goed in de muziek, in de kunst. Het is allemaal een beetje vluchtig, vergankelijk.”

Details

De EP komt met illustraties die dit proces, het leven ‘on the road’ prachtig weergeven. The Things We Are, Joost Stokhof, was mee op tournee door Duitsland en Zwitserland en ging daarbij op zoek naar details die volgens het meeste karakteristiek zijn voor het tour leven. Het gevoel wat de muziek met zich meebrengt, klinkt door in zijn tekeningen.

Spiegel

Nu is muziek een levend ding, wat groeit en verandert met ieder optreden, iedere locatie en manier van spelen. “Het is nooit precies hetzelfde, er zit overal wel wat van me in, maar het zijn ook momentopnames. Dat blijft er altijd een beetje inzitten, maar dat is waar ik het voor doe. Muziek is voor mij een manier om met dingen om te gaan.” Het is niet alleen projecteren, maar ook een spiegel die hij zichzelf voorhoudt. Om tot een liedje te komen begint hij vaak met zingen en ziet dan wat er vanuit zijn onderbewuste naar boven komt dwarrelen.

Pas als een liedje af is kan hij in die spiegel kijken, waar hij dan weer iets van leert. Zeker omdat de liedjes terug blijven komen, want hij speelt ze net zo lief en mooi van het eerste album als van zijn nieuwste plaat. “Ik vind het mooi dat de inhoud ook veranderlijk is. Iets wat ik met een bepaalde intentie geschreven heb, daar kan ik een paar jaar later iets anders uithalen. Omdat de meeste teksten een beetje open zijn. Ik probeer veel uit qua teksten, maar durf ook te schrappen. Ik weet dan of het het waard is om mee door te gaan.”

Schrappen

Durven schrappen en weten wanneer iets goed is, kwam mooi uit bij het maken van deze EP. Omdat ze er specifiek voor hadden gekozen om het op 10 inch vinyl te doen, dat betekent dat er maar 26 minuten beschikbaar zijn. “Tijdens de show in Brussel, die 40 minuten duurde, was het al snel duidelijk dat er twee liedjes sowieso niet mee zouden gaan, daarvan vond ik het spel niet mooi genoeg. Dat er nog eentje uit moest viel ook alles mee, want wat er overbleef was een perfecte doorsnede van alle releases. Want hoe vluchtig de muziek ook kan zijn, het blijft altijd samenkomen.”

Pictures Of The Floating World verschijnt 29 september bij Snowstar Records.

LIVEDATA 01/10 7 Layers Festival, Amsterdam 30/12 EKKO, Utrecht

 

 

 

 

 

 

 

 

Primeur: Orgel Vreten – Zarx & Johnson

Orgel Vreten is weer geland. De partij met de twee stokoude Hammondorgels, onder leiding van Darius Timmer en Thijs Schrijnemakers speelt spacerock doordrenkt met ornamenten. Conform de nieuwe cao tourt Orgel Vreten langs de Nederlandse steden. Hierbij worden de grenzen van de Arbowet naar verwachting stevig onder druk gezet. Over het album, dat begin 2018 verschijnt kunnen de betrokken partijen in dit stadium nog niets loslaten.

Met het succesvolle album Komrad (2015) speelde Orgel Vreten van Oerol tot Paradiso en trokken ze langs de theaters met het programma En de ander. Na twee jaar intensief onderhandelen met de vakbond, kwam de band tot een hernieuwde teamsamenstelling met Henri van den Berg op de plek van scheidend ritmicus Wouter Rentema. De drang het podium te beklimmen manifesteert zich in een nieuw roedel tracks en de try-outtour van november 2017. Verplichte kost voor Hammondliefhebbers!

AGENDA:

03 NOV CAFÉ WILHELMINA EINDHOVEN TRY-OUT

04 NOV SCHNITGERFESTIVAL GRONINGEN TRY-OUT

10 NOV MERLEYN NIJMEGEN TRY-OUT

16 NOV ROTOWN ROTTERDAM TRY-OUT

19 NOV OERKROEG SCHILLER AALTEN TRY-OUT

23 NOV CUL DE SAC TILBURG TRY-OUT

25 NOV EKKO UTRECHT TRY-OUT

OrelSan – Basique

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de Franse rapper OrelSan. Na zes jaar komt hij in oktober terug met een nieuw album. De controversiële rapper laat zich met veel beats horen op de nieuwe single Basique. En hij laat zich zien middels een geweldige (drone)clip. Het doet allemaal wel wat denken aan Stromae.

Wolf Alice – Beautiful Unconventional

Visions Of a Life, onder die titel gaat een dezer dagen het tweede album van Wolf Alice online en in de platenbakken. Na een bijzonder succesvol debuutalbum, de bron van hits als Bros, Moaning Lisa Smile en You’re a Germ mag je wel stellen dat de verwachtingen hooggespannen zijn. De band voerde die spanning langzaam op door de laatste twee maanden maar liefst vier nieuwe songs vrij te geven, elk met een compleet eigen smaak.

Yuk Fu is zoals de titel doet vermoeden een oefening is woedebeheersing. Opvolger Don’t Delete The Kisses is een seminaïef liefdesliedje met hypnotische keyboards, een halve rap en een cheerleadersrefrein. Single drie komen we zo op terug. Vers verschenen single vier is een geslaagde shoegaze-oefening, die breekt met de traditie door toevoeging van een saxofoonsolo. Heavenward is zeker een plek op onze playlist waard, maar we hebben single drie nog niet gehad.

Beautiful Unconventional zou ook een goede albumtitel zijn, want onconventioneel is Wolf Alice zeker op hun nieuwe album, en behoorlijk beautiful. Wat opvalt aan de nieuwe nummers is hoe verschillend ze zijn. De band heeft er duidelijk voor gekozen om diverse facetten te laten horen, liever dan voort te borduren op de succesformule van het eerste album. De songs zijn dus uiteenlopend, maar kennen een duidelijke rode draad in de zang van Ellie Roswell, die op ieder nummer haar geur achterlaat. Van het kwartet nieuwe nummers is Beautiful Unconventional het conventioneelst. Hier blijft de band het dichts bij de powerpop die hen gouden bergen bracht.

Producer van al het moois is Justin Meldal-Johnson, een man die gespecialiseerd lijkt in muzikale avonturiers en grensopzoekers gezien zijn werk met o.a. Beck, Nine Inch Nails en AIR.

LIVEDATA 28/10 La Botanique, Brussel 03/11 Melkweg, Amsterdam

Depeche Mode – Heroes

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. 40 jaar geleden kwam Heroes van David Bowie uit. Depeche Mode speelt het nummer tijdens hun huidige tournee. Als hommage aan Bowie is er nu een studioversie van de popklassieker met een clip van de opname. 13 januari speelt Depeche Mode in de Ziggo Dome in Amsterdam. Er zijn nog enkele kaarten.

LIVEDATA 26/11 Sportpaleis, Antwerpen 13/01 Ziggo Dome Amsterdam

Destroyer – Tinseltown Swimming In Blood

Dan Bejar – uit het verre Vancouver – is zo’n artiest, die aan één outlet niet genoeg heeft. Hij is kernlid van het New Pornographers-collectief, zit in de Canadese supergroep Swan Lake en vormt samen met zijn vriendin het duo Hello, Blue Roses. Zijn belangrijkste bezigheid en succesvolste onderneming is echter Destroyer, een tot band geëvolueerd soloproject waarmee hij al weer zo’n twintig jaar actief is. Destroyer maakt Bowie-esque luistermuziek met veel elektronica en teksten waarover je makkelijk een avond kunt discussiëren. Zoals nieuwe single Tinseltown Swimming In Blood, die drijft op een typische jaren tachtig-, aan Depeche Mode verwante synthesizersound.

20 oktober verschijnt weer een nieuw album onder de Destroyer-vlag, Ken. De plaat werd geproduceerd door Josh Welsh van de cultband Black Mountain en sinds een paar jaar drummer van Destoyer. De avonturen van Destroyer zijn hier niet onopgemerkt gebleven, want Amsterdam is een van de haltes van de Europese najaarstour.

LIVEDATA 09/12 Paradiso Noord, Amsterdam

Charlotte Gainsbourg – Deadly Valentine

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Na dit prachtige zonnige weekend pakken we het zwoel aan met de in Londen geboren Franse zangeres (en actrice) Charlotte Gainsbourg. Uiteraard de dochter van Serge Gainsbourg en Jane Birkin.

Na zeven jaar komt er weer eens een album van de kunstenares. Rest gaat-ie heten. En net zoals in het verleden werkt ze ook nu weer met bekende sterren, zoals Daft Punk, Owen Palett, Conan Mockasin en zelfs Paul McCartney.

Maar in de clip bij single Deadly Valentine zien we haar shinen met Dev Hynes. Oftewel Blood Orange!