IJsbreker: Beth Ditto

De stelling van vandaag, we hebben meer artiesten nodig als Beth Ditto. Het popidool anno 2017 is een nogal saai. Neem Ed Sheeran, het zal een schat van een jongen zijn, lief voor zijn moeder en voor zijn cavia. Hij is ook zeker niet gespeend van talent, maar ziet er uit als een krantenjongen en niet als een rockgod. Ook zijn muziek, hoe mooi gemaakt ook is beleefd, seks -en risicoloos.

Nee dan Beth Ditto, misschien wel de meest flamboyante, exhibitionistische artiest sinds Freddy Mercury. Goed dus dat ze terug is, we kunnen wel een beetje leven in de brouwerij gebruiken. We leerden Beth Ditto kennen als het volslanke en actief lesbische boegbeeld van The Gossip. In 2011 bracht ze een eerste EP uit onder eigen naam, maar haar vertrek uit The Gossip werd pas vorig jaar bekend gemaakt. Zowel latere Gossip-tracks als haar debuut EP gaven aan dat Beth zich richting dance ontwikkelde.

Op Fire is daar niets van terug te horen. Het officiële startpunt van haar solocarrière is rete retro, een rocksong met een bluesbodem, waarin keyboards worden overschaduwd door zware gitaren en fysieke drums. Het zal door de titel komen, maar soms doet Beth’s Fire wel aan het gelijknamige nummer van The Boss denken (maar dan de versie van The Pointer Sisters). Op 16 juni komt miss Ditto met haar eerste album, Fake Sugar is de raadselachtige titel. Op dit moment doet Beth een aantal try-outs o.a. in Londen en Parijs ter voorbereiding van een zomertour. Nederlandse data zijn nog niet bekend, wel dat Beth en band op 29 juni Rock Werchter met een concert zullen vereren.

Breekijzer: Royal Thunder

 

De nieuwe Breekijzer op Pinguin On The Rocks is The Sinking Chair van Royal Thunder uit Atlanta. Het is een vierkoppige band onder leiding van zangeres Miny Parsonz die een mix brengt van stevige classic rock, 90’s grunge en een moderne variant op progressieve rock. In de clip hullen ze zich in rook!

 

Powered By 360ICT.nl

360ict

Record Store Day 2017: bijna 20 jaar Plato Groningen

Plato GroningenOp 1 januari 1998 heeft Plato De Cirkel overgenomen en dus bestaat Plato Groningen het volgend jaar 2018 alweer 20 jaar in Groningen. Je kunt ook zeggen er gaat niets boven Groningen want Plato Groningen is het filiaal wat het noordelijkst ligt in Nederland. Met zijn ruim 200 m2 verkoopvloer is het ook één van de grootste Plato winkels. Je zou het ook het kleine broertje van Concerto kunnen noemen met zijn kelder en verdiepingen. Toch is Plato Groningen ook laagdrempelig voor mensen in een rolstoel vanwege de ruime entree en grote begane vloer met zijn ruime paden. Mocht je toch iets willen hebben van uit de kelder of van een verdieping dan zijn de medewerkers Herre-Jan, Michel, Wilbert, Tjesse  en Appie je graag van dienst om je te helpen.

De keuze is reuze bij Plato Groningen zowel op cd als op vinyl. Pop/rock, punk, metal, symfo, blues, jazz, hiphop, soul, americana, wereld, reggae, 60’s, electro en Grunneger muziek maar ook boxsets, boeken, mokken en draaitafels. Maar ook dvd‘s en tv-series zijn ruim voorradig. Door de grote ruimte hebben we van vele artiesten bijna de gehele collectie aan albums staan.Naast het nieuw heeft Plato Groningen ook een ruim assortiment 2e hands cd’s en vinyl die dagelijks wordt aangevuld.

Ze verkopen niet alleen 2e hands, we kopen het ook in, dus heb jij cd’s of vinyl in de kast staan die je al tijden niet meer draait, breng ze bij ons langs we geven er een schappelijke prijs voor en zo kunnen we jouw cd’s, vinyl weer een tweede leven geven.

PlatoSonic

Vanaf 1998 zijn we begonnen met bandjes halen voor een instore tijdens Eurosonic / Noorderslag. De eerste jaren alleen voor de zaterdag, al snel werd het vrijdag en zaterdag en daarna kwam de donderdag er nog bij en PlatoSonic was een feit. Door de jaren heen werd het een instore event dat nu het Official Day Time Event van Eurosonic / Noorderslag is geworden. Samen met onze buren de Coffee-Company geven we aan 50 acts in drie dagen ruimte voor een optreden. Een paar van de namen van de vele acts die op het PlatoSonic Festival hebben gestaan: Ben Howard, Johan, Andy Burrows, Bastille, Magic Numbers,  Kodaline, Douwe Bob, Ilse DeLange, Kane, DeWolf, Dotan, Will and the People, The Kik, the Slow Club, John Coffey, Gavin James, Typhoon, Roosbeef, Oscar and the Wolf, Jett Rebel, My Baby  e.v.a.

PlatoPlanet festival

Om het tienjarig bestaan van Plato in Groningen te vieren, hebben we een feest gegeven in de Oosterpoort dat zo goed ontvangen werd dat we in samenwerking met de Oosterpoort nu jaarlijks in september het  PlatoPlanet festival organiseren. Ook daar komt jaarlijks een flink aantal bands waarvan wij vinden dat ze zeker de afgelopen tijd of juist de komende tijd in de van belang zijn voor de Nederlandse muziekscene. Een paar bands die daar de afgelopen jaren hebben gestaan zijn Black Marble Selection, Triggerfinger, The Cool Quest, Orange Skyline, The Tibbs, Robert Ellis, Eefje de Visser, Kovacs, Navarone, Swinder, Bewilder, The Brahms, Haevn e.v.a.

Door de opkomst van het vinyl hebben we weer een groep mensen die net als in het verleden weer met veel plezier naar muziek luisteren, we merken dat ook jongeren weer veel meer beleving met muziek hebben dan zo’n vijf jaar geleden.

Onze eerste en laatst aangeschafte plaatjes zijn

Appie Clermonts: mijn eerste singeltje was Roy Orbison – Oh Pretty Woman, daarna een heel veel andere singles zoals dat in de jaren zestig gewoon was, mijn eerste lp was van The Rolling Stones – Big Hits (High Tide and Green Grass). Laatste aanwinst Temples – Volcano
Herre-Jan vd Berg: mijn eerste single Alice Cooper – Schools Out, mijn eerste lp AC/DC – Let There Be Rock mijn laatste aanwinst Radiohead – A Moon Shaped Pool
Michel Weber: mijn eerste single Queen – Bicycle Race, mijn eerste lp KISS – Dynasty. Laatste aanwinst Overkill – The Grinding Wheel
Wilbert Wolters: mijn eerste single Tubeway Army – Are Friends Electric, mijn eerste lp Police – Regatta De Blanc en mijn laatste aanwinst Future Islands – The Far Field
Tjesse Riersma: eerste lp Pixies – Doolittle, laatste Nouveau Vélo – Nouveau Vélo, nooit singles gekocht.

Conclusie waar alle muziekliefhebbers het mee eens zullen zijn: een dag in Groningen is niet compleet als je niet bij Plato bent geweest.

 

 

Vök- Show Me

Ondanks een naam, die Engelstaligen wellicht wat vreemd in de oren zal klinken, gaat het goed met het IJslandse Vök. Het is opvallend hoe bloeiend en boeiend de IJslandse scene nog steeds is en hoeveel van hun acts ook elders aanslaan. Je zou dit het Björk effect kunnen noemen. Dankzij haar hebben wij ontdekt dat er bijzondere dingen gebeuren op het vrijwel boomloze eiland. Op hun beurt hebben de IJslanders ontdekt dat er een international markt is voor muziek van IJslandse origine. Vraag en aanbod houden elkaar zo in stand. Na Björk kwam Sigur Ros en sindsdien is de stroom IJslandse acts constant en van hoge kwaliteit. De gemene deler van IJslandse pop is sfeer. Ook Vök weet een hoe je ambiance moet creëren, maar toont zich ook vergevorderd in het schrijven van heldere songs, die dankzij de stem van Margrét Rán zijn weg naar de liefhebbers van luistermuziek met een lichte beat zeker zullen weten te vinden.

Interview Desert Mountain Tribe: “Londen is als een magneet”

Desert Mountain TribeEen flinke scheut psychedelica gepaard met een intense geluidsmuur van gitaar, bas en drums en een zanger die qua attitude en swagger niet onder doet voor menige Britrocker. Dat zijn kort samengevat de belangrijke elementen van de muzikale trip waarmee Desert Mountain Tribe zaterdag 22 april de Amsterdamse Q-Factory in lichterlaaie gaat zetten.

Tekst Jeroen Bakker

Desert Mountain Tribe een Londense band? We menen toch echt een lichtelijk Duits accent te bespeuren bij Philipp Jahn, bassist en vocalist van het intrigerende trio. “Klopt, mijn broer Felix en ik komen uit Duitsland en zijn daar na onze studie, nu ongeveer tien jaar geleden, blijven hangen”, aldus Jahn. “Londen is als een magneet. De aantrekkingskracht is enorm. Je blijft er terugkomen. Wij waren daar al tijdens onze studietijd bezig met een band en op het moment dat wij waren afgestudeerd begon het net allemaal wat serieus te worden.”

Samen met de Britse zanger/gitarist Jonty Balls en twee andere jongens speelden de broers in Young Men Dead maar het besluit om als drietal verder te gaan was al snel genomen. “Met vijf man in één band is als getrouwd zijn met drie vrouwen terwijl je vriendin steeds in de buurt is”, legt hij uit. “Overleg, afspreken om op te nemen, te schrijven en te oefenen is met drie personen vele malen gemakkelijker. Het is nu veel eenvoudiger om alles op één lijn te krijgen.”

Inmiddels bestaat Desert Mountain Tribe al vijf jaar en zijn er enkele EP’s verschenen waarvan vooral Either That Or The Moon op lovende recensies konden rekenen. De grote doorbraak lijkt slechts een kwestie van tijd. Al hebben de mannen de reputatie nogal eigenzinnig te zijn, iets wat duidelijk terugkomt in de muziek. Vergelijkingen met Black Angels en Brian Jonestown Massacre liggen op de loer. Niet vreemd aangezien Brett Orrison, geluidsman van The Black Angels, zich met het vastleggen van het imponerende livegeluid in de studio bezighield toen bovengenoemde EP werd opgenomen. Fuzzende grooves die tegen de stoner aanschurken maar daarnaast verpakt zijn in sterke tracks die uiterst toegankelijke arrangementen bevatten. Termen als ‘epische psychtrip’, ‘ultieme space-rock’, ‘duister’ en zo ongeveer alles wat hallucinerende elementen bezit, zijn al eens gebruikt om de stijl van de band te omschrijven. Het blijkt een nogal lastige klus. Jahn legt het uit: “Ik speel de bas als een gitaar. De beats van de drums zijn heel bepalend en wij maken veel gebruik van effecten, distortion, overdrive en delays in het gitaargeluid waardoor er een soort ‘wall of sound’ ontstaat. Het is een organisch gebeuren. Expressie is essentieel in onze muziek.”

Een ander opmerkelijk iets is het feit dat, hoewel de recent uitgebrachte dubbel-EP If You Don’t Know Can You Don’t Know Köln genoemd wordt, de historische Dom-stad aan de Rijn wordt overgeslagen op de tour-kalender. “Deze keer doen we even geen Köln aangezien we daar al zo vaak hebben gespeeld. Misschien dat we er in het najaar nog terugkomen.” De band is eerder deze maand gestart in Lyon en zal via Zwitserland, Schotland, Engeland, Nederland en enkele Oosteuropese steden, eindigen op het Camden Rocks Festival in Londen waar de affiche wordt gedeeld met Reverend & The Makers, The Coral, Feeder en The Rifles. In Nederland stond DMT al eerder op o.a. Eindhoven Psychlab en Eurosonic en in Paradiso. Komende zaterdag is de band weer terug in de hoofdstad en wel in het sympathieke Q-Factory. Nieuw terrein voor de band. Jahn kijkt er naar uit. “Het is fijn hier te spelen. In tegenstelling tot veel Amerikaanse steden waar we gespeeld hebben kunnen we ons hier goed voorbereiden op de show. Speciaal voor deze tour zijn nieuwe visuals ontworpen die de show zullen ondersteunen. Het samenkomen en samenspel van sfeer, de live-dynamiek en het experimenteren met geluid en muziek zijn bij ons belangrijk. Wij werken op een manier die niet zo gebruikelijk is. Het wordt echt een bijzondere avond in Q-Factory.”

LIVEDATUM 22/04 Q-Factroy, Amsterdam

 

Clip van de Dag: JMSN

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Afgelopen week toegevoegd aan de Pinguin Playlist, maar nu is er ook de clip bij Where Do U Go van JMSN!

Mocht de term blue eyed indie soul nog niet bestaan, dan voeren we hem nu in. Het is namelijk best passende jasje voor de muziek van JMSN, een muzikale duizendpoot uit Michigan, die officieel Christian Berishaj heet, maar sinds een jaar of tien muziek maakt onder het alias JMSN. Net als Prince doet Christian alles liever lekker zelf, van het componeren tot het opnemen, van het arrangeren tot en met het spelen van vrijwel alle instrumenten. Na een aantal ongelukkig afgelopen avonturen bij verschillende grote platenmaatschappijen besloot Christian om voor zijn nieuwe project JMSN ook nog eens platenbaas te worden. Hij startte zijn eigen label en plots lachte het geluk hem toe. Dat was in 2012. Nu zijn we bijna vijf albums verder en staat JMSN aan de vooravond van een internationale doorbraak. Zijn genre hebben we te pakken, maar verwante acts zijn moeilijker te vinden. Zelf zegt de Amerikaanse Albanees gevormd te zijn door de muziek van o.a. Prince, Phil Collins, Fiona Apple en Radiohead. Veel wijzer worden we daar niet van, maar het geeft wel aan dat JMSN behalve soulful ook flink ongrijpbaar is en voor een artiest is dat een goede eigenschap. Wij denken meteen aan Portishead meets HONNE.

Powered By BelBernard.nl

Bel Bernard

Palmsy – Ambulance

Palmsy is de Haarlemse dependance van het Amsterdamse Radio Eliza. Dat de bands best wel op elkaar lijken heeft een simpele verklaring. Ze delen een zanger. Frontman van beide bands is Morris Brandt, die blijkbaar te veel noten op zijn zang heeft voor een band. Wat ons betreft mag hij nog een orkest beginnen, want niet alleen heeft Morris een lekkere nasale rock ‘n’ roll stem in de beste John Lennon traditie, hij toont zich ook ver gevorderd in de kunst van het componeren van pakkende popsongs. Radio Eliza’s Kids is een nieuwe nederklassieker en hoewel iets minder catchy mag Ambulance er ook wezen. Wat er gaat gebeuren als Radio Eliza en Palmsy allebei beroemd worden, iets wat helemaal niet valt uit te sluiten, is onduidelijk en een potentieel probleem worden voor Morris en zijn maten, een luxe probleem dat wel. Palmsy houdt op 21 april aanstaande een feestje in Rapa Nui te Zandvoort t.g.v. de release van de Lost In A Cardboard Box EP.

JMSN- Where Do You Go

Mocht de term Blue Eyed Indie soul nog niet bestaan, dan voeren we hem nu in. Het is namelijk best passende jasje voor de muziek van JMSN, een muzikale duizendpoot uit Michigan, die officieel Christian Berishaj heet, maar sinds een jaar of tien muziek maakt onder het alias JMSN. Net als Prince doet Christian alles liever lekker zelf, van het componeren tot het opnemen, van het arrangeren tot en met het spelen van vrijwel alle instrumenten. Na een aantal ongelukkig afgelopen avonturen bij verschillende grote platenmaatschappijen besloot Christiaan om voor zijn nieuwe project JMSN ook nog eens platenbaas te worden. Hij startte zijn eigen label en plots lachte het geluk hem toe. Dat was in 2012. Nu zijn we bijna vijf albums verder en staat JMSN aan de vooravond van een internationale doorbraak. Zijn genre hebben we te pakken, maar verwante acts zijn moeilijker te vinden. Zelf zegt de Amerikaanse Albanees gevormd te zijn door de muziek van o.a. Prince, Phil Colins, Fiona Apple en Radiohead. Veel wijzer worden we daar niet van, maar het geeft wel aan dat JMSN behalve soulfull ook flink ongrijpbaar is en voor een artiest is dat een goede eigenschap.