Category: Nieuwe Muziek

Stationschef 243: Ronald Renirie / Hoofdredacteur Muzine.nl

Ronald RenirieOnze nieuwe Stationschef drumt, runt een indie-label en is de drijvende kracht achter Muzine.nl. Dat laatste is de belangrijkste reden dat we Ronald Renirie hebben gevraagd om virtueel plaats te nemen in de Stationschefszetel en de honneurs waar te nemen, horende bij deze erebaan.

Muzine.nl is nl verplichte kost voor music minded mensen zoals wij. De site volgt de nationale en internationale indie-scene op de voet, toont respect voor de oudjes, maar verslaat vooral het hier en nu. Muzine.nl biedt een constante stroom kwaliteitsposts; album en concertrecensies, interviews, overzichtsartikelen, columns, you name it they’ve got it. Wij wilden graag weten waar Ronald de tijd en inspiratie vandaan haalt voor zijn culturele welzijnswerk, welke rol zijn eigen smaak speelt en hoe gezond de rockscene is in zijn woonplaats Rotterdam. Dus stuurden we onze Bazz op Ronald af met de opdracht om niet terug te komen voordat hij antwoord had op al onze vragen.

Het interview van Bazz met Ronald Renirie is te horen vanavond tussen 19:00 en 21:00 uur en/of donderdag a.s. om 22:00 uur. Roland’s plaatjes hoor je de hele week.

De Top 27 van Ronald Renirie van Muzine.nl

  1. Bauhaus – Bela Lugosi’s Dead
  2. Deftones – Digital Bath
  3. Eskobar – Someone New
  4. Holy Holy – You Cannot Call For Love Like A Dog
  5. Johan – Tumble and Fall
  6. King Kong Company – Scarity Dan
  7. My Vitriol – Always Your Way
  8. Raglans – True North
  9. Soul Coughing – Super Bon Bon
  10. The Cure – Love Song
  11. Orange Skyline – Enemy
  12. Delorentos – Everybody Else Gets Wet
  13. Elbow – Scattered Black and Whites
  14. David Bowie – Look Back In Anger
  15. WHITE – Fight The Feeling
  16. The Wonder Stuff – Good Deads and Highs
  17. The Roots – I Can’t Help It ft. Malik B & P.o.r.n.
  18. The Twilight Sad – It Never Was The Same (Muzine Session)
  19. Idlewild – Little Discourage
  20. C. Acoustics – Luke One
  21. Fatherson – Open Book
  22. My Bloody Valentine – Soon
  23. Dan Croll – Swim
  24. Ryley Walker – The Great and Undecided (Muzine Session)
  25. Fufanu – Tokyo
  26. Tom Waits – Tom Traubert’s Blues (Waltzing Mathilda)
  27. The Comsat Angels – What Else

Real Estate – Darling

Eerst het slechte nieuws. Mede-oprichter en gitarist Matt Mondanile heeft Real Estate verlaten om zich volledig te kunnen richten op zijn eigen clubje, Ducktails. Het goede nieuws is dat de band een uitstekende opvolger heeft gevonden in de persoon van Julian Lynch, die een ontluikende solocarrière on hold heeft gezet om deel uit te mogen maken van Real Estate. Ander goed nieuws is dat de tranfer nauwelijks invloed heeft gehad op de sound van Real Estate. Darling kabbelt even superieur als Talking Backwards en Hard To Hear van het Atlas album, waarmee de band twee jaar veel nieuwe vrienden maakte. Voor de opname van album vijf is het vijftal uit New Jersey naar L.A. gegaan, niet alleen omdat het klimaat daar beter past bij hun gepatenteerde after-sun sound, maar ook om te kunnen werken met Cole M.G.N, een producer met een bonte staat van dienst, die o.a. Beck, The Vaccines en Julia Holter tot zijn clientèle mag rekenen. Je zou kunnen zeggen dat Darling de juiste zonnige plaat op het juiste winterse moment is, maar de songs van Real Estate zijn geschikt voor alle jaargetijden.

IJsbreker: Valerie June – Shakedown

Ze ziet er uit als het rasta-nichtje van Lenny Kravitz en klinkt als de dochter van Jack White en Etta James. Er is maar een iemand die voldoet aan deze beschrijving, Valerie June. Valerie, geboren in Jackson, Mississippi als Valerie June Hockett heeft zich ontpopt als vaandeldraagster van de blues. Denk nu niet gelijk dat de blues een oud en achterhaald genre is dat alleen nog wordt beoefend door hoogbejaarde mannen voor iets minder bejaarde mannen met ruitjesoverhemden en paardenstaarten, want dat is maar een deel van het verhaal.

De blues zoals vertolkt door miss June is springlevend en net zo eigentijds als Snapchat en Spotify. Valerie June begon als traditionalist, ze leerde banjo, steel gitaar en ukelele spelen en zong een mix van country, blues en folksongs. Geholpen door haar aparte stem en bijzondere opvoeding -pa werkte als promotor voor gospelkoren, maar ook voor Prince en Bobby Womack- ontwikkelde ze al snel een unieke sound.

Twee eigen beheer albums brachten haar de eerste faam en in contact met Dan Auerbach, die het op zich nam haar derde album te produceren (Pushing Against A Stone 2013). Songs als You Can’t Be Told en Wanna Be On Your Mind hielpen Valerie het glazen bluesplafond te doorbreken en plots stond ze met haar Organic Moonshine Roots Music op Europese poppodia, stal ze de show in Later with Jools en was ze zelfs te horen op de (Pinguin) radio. Maar we zijn er nog niet. Miss June heeft nog niet de helft van haar potentiële publiek bereikt.

Tijd dus voor een vervolgoffensief. De nieuwe slag om de gunst van rockers en indie-ers verschijnt binnenkort (10 maart) in de vorm van een 4e album, The Order of Time. De eerste single van het nieuwe album, Astral Plane is mooi en melancholiek, single twee is stoer en sexy. Met zijn kruiende gitaren, losse koortjes en happy end is Shakedown uitermate geschikt voor festivals en partijen, voor meezingers en schaduwgitaristen en voor puristen en alleseters.

Clip van de Dag: Tim Darcy

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Vandaag presenteren we je Tim Darcy, bekend van de post-punkband Ought. Het solo debuutalbum Saturday Night verschijnt volgende maand. De nieuwe single is Still Waking Up waarin Tim een serenade geeft aan een meid achter een raam.

Powered By BelBernard.nl

Bel Bernard

Laura Marling – Wildfire

Laura Marling maakt geen geheim van haar bewondering voor Joni Mitchel op haar nieuwe single, Wildfire. Het is voor een singer-songwriter ook schier onmogelijk om de invloed van de inmiddels 73 jarige Mitchell te negeren, want de Canadese was niet alleen een van de eersten in het metier van singer-songwriter, maar ook nog steeds een van de besten. Wildfire is net zozeer een ode aan Mitchel als een reminder hoe goed de nu 73 jarige zangeres was. Een tijdige reminder, want Mitchell, die haar leven lang heeft gerookt en gezopen als ware ze een bootwerker verkeert helaas niet in goede gezondheid. Laura Marling daarentegen blaakt op alle fronten. Het gemak waarmee de 26 jarige Britse Wildfire zingt is indrukwekkend en maakt duidelijk dat ze niet alleen het vroege oeuvre van Joni Mitchell heeft geabsorbeerd maar ook haar latere jazzperiode. Wildfire is net als voorganger Soothing bestemd voor het nieuwe 6e album van miss Marling, Semper Femina (10/3).

Interview Vaudou Game: Afrikaanse funk en meer

Vaudou GameTwee jaar geleden verscheen het debuut Apiafo. Sindsdien is Vaudou Game bijna constant on the road geweest. “We hebben zeker 350 optredens gedaan”, zegt voorman Peter Solo aan de telefoon. Desondanks verscheen recent het misschien nog betere Kidayú. Eind januari komt de groep naar hier voor ongetwijfeld spetterende optredens.

Tekst Heaven | Louis Nouws

Vaudou Game“Gelukkig kan ik overal schrijven, zelfs in het vliegtuig.” De in het West-Afrikaanse Togo geboren zanger/gitarist Peter Solo heeft een missie. Hij wil zijn op voodooritmes gebaseerde muziek aan de man brengen en onderwijl begrip kweken voor die cultuur, die volgens hem vooral door toedoen van oude Hollywoodfilms in een vreemd daglicht is komen te staan. Alsof het een wraakzuchtige religie zou zijn met broeierige rituelen waarin je door naalden in popjes te steken mensen vreselijk pijn kunt doen. “Terwijl het in voodoo juist draait om leven in harmonie, met veel respect voor voorouders en de plek waar je leeft.”

De afrofunk van Vaudou Game, het zeskoppige gezelschap opereert vanuit het Franse Lyon, vindt gretig gehoor. “De muziek bracht ons al naar Japan, Canada, zuidelijk Afrika, en in Europa speelden we van Spanje tot Zweden.”, zegt Solo. Tijdens een tourpauze van twee maanden werd Kidayú opgenomen, de opvolger van Apiafo. “We hebben dezelfde werkwijze toegepast als bij het debuut. Dezelfde studio, dezelfde technicus, dezelfde muzikanten. We hebben het album dus weer opgenomen als band. Als we niet tevreden zijn over bepaalde partijen doen we die natuurlijk over, maar ons principe is: wat je op het album hoort, zie je op het podium. Daardoor is het ook niet lastig de nieuwe nummers in ons live-repertoire op te nemen. Wij zijn die muziek.”Vaudou GameHet verschil met Apiafo is dat het nieuwe album volgens Solo ‘opener’ is van karakter. “Onze muziek is gesneden koek voor diehard liefhebbers van afrobeat, die hoeven we in die zin niet meer voor ons te winnen. Maar ik wil graag een groter publiek en ik denk dat we met nummers als La Vie C’est Bon en Lonlon mensen aanspreken die minder bekend zijn met Afrikaanse muziek. Er zit iets meer afwisseling in het album in ritmes en tempi.” Lonlon betekent overigens liefde in een van de Afrikaanse talen die Solo spreekt. “Maar het gaat niet over de liefde voor een man of vrouw, maar over liefde voor de natuur, de voodoocultuur indachtig.”

Vaudou Game trad op in Zuid-Afrika, Zimbabwe en Zambia, maar nog niet in Solo’s geboorteland Togo, met Benin de bakermat van de voodoocultuur. “Weet je”, zegt hij, “ik zou er graag spelen, maar we gaan er alleen heen als het goed is geregeld. We doen het niet op de bonnefooi, dat stadium zijn we voorbij. Tot nu heeft zich geen promotor gemeld die een goed tourtje voor ons kan opzetten in West-Afrika.”

Dus is eerst Europa weer aan de beurt. Solo met zijn vijf begeleiders en niet te vergeten een eigen geluidsman. “Die is misschien wel het allerbelangrijkst. Want dan weet je dat je goed klinkt en sta je relaxt op het podium.”

LIVEDATA 26/01 Bird, Rotterdam 27/01 Paradiso Noord, Amsterdam 28/01 TivoliVredenburg, Utrecht

Popmagazine Heaven—

De redactie van Heaven is weer bezig met een prachtig nummer! #2 van 2017.
Interviews met Madness, The Upsessions, Kandace Springs, Reinier Baas en Giles Robson.

In de rubriek ‘Onder de loep’ aandacht voor Blake Mills, die als producer het ene na andere topalbum blijft afleveren: nu weer Darkness And Light van John Legend. Reggaekenner Eddie Aarts staat uitgebreid stil bij de rerelease van Bob Marley’s legendarische Live!

In de recensierubriek met meer dan 100 recensies, nieuwe albums van o.a. John Legend, Chuck Prophet, Howe Gelb, Adam Torres, Ron Gallo, Mark Eitzel en véél meer.

Dit nummer niet missen? Neem dan vóór aanstaande maandag 30 januari 16.00 uur een abonnement en profiteer van de aanbieding: 1 jaar Heaven van € 33,40,- voor slechts € 22,50,-! Een abonnement neem je hier: www.popmagazineheaven.nl/actie-abonnement

Clip van de Dag: Cloves

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag een nummertje die je al kent van de playlist van Pinguin Radio en Pinguin Pop. Better Now van de schone zangeres Cloves uit Melbourne.

De zangeres nam het nummer op in Londen met Justin Parker (Lana Del Rey/Sia) in de controle-kamer. Better Now is gedragen ballad over angst en onbehagen binnen een relatie.  Cloves probeert de luisteraar gerust te stellen, maar met een tekst als “I Swear That I’m Better Now” lukt dat niet erg. Better Now geeft de richting aan van het nieuwe album van Cloves, een plaat die tekstueel autobiografisch is en muzikaal geïnspireerd door o.a. Alabama Shakes en Black Keys. Cloves is de artiestennaam van de 20 jarige Kaity Dunstan uit Melbourne, Australië. Kaity heeft een donker timbre en een groot volume en zo te horen een turbulent liefdesleven. Dat Cloves ondanks haar schaarse jaren klinkt als een van wanten wetende diva komt omdat ze een harde leerschool heeft doorlopen, het kroegencircuit van haar thuisstad Melbourne. Als 13 jarige al moest ze proberen over het geroezemoes heen te komen. Het was haar stem die de aandacht trok, het waren haar songs die de aandacht vasthield. Inmiddels is Australië te klein geworden voor Cloves of Cloves te groot voor ‘down under’. Een album is in aantocht, een tour in voorbereiding.

Powered By BelBernard.nl

Bel Bernard

Valerie June – Shakedown

Valerie June is de vooralsnog laatste artieste in een lange lijn, die zo’n honderd jaar geleden begon in de delta van de Mississippi en zich razend snel voortplantte in de kroegen van New Orleans en de krochten van Chicago. We hebben het over de blues en dan met name over de ladies of the Blues. Valerie is dus een verre nazaat van Memphis Minnie en Bessie Smith, een erfgename ook van Tina Turner en Etta James. Typisch voor de blues is dat het een redelijk afgebakende stijl is die uiteindelijk wordt bepaald door de persoonlijkheid van de artiest. En personality heeft Valerie June in overvloed. Haar stem is herkenbaar uit duizenden, haar gitaarstijl is om het met een moeilijk woord te zeggen idiosyncratisch, maar haar songs sluiten aan bij een tientallen zo niet honderden jaren oude traditie van het zingen levenslust, levenservaring en levenshouding. Het is een misverstand te denken dat blues altijd blue is, dat misverstand is in het leven geroepen door blanke fans die een voorkeur hadden voor langzame nummers. Het gros van de bluesartiesten is levensgenieter en dat uit zich in hun muziek. Valerie viert haar bestaan met Shakedown, een uptempo track met zware gitaren, een opzwepende beat, handclaps gospelkoortje en een happy end. Weer heel anders dus dan het mooie melancholieke Astral Plane,waarmee de diva haar nieuwe (4e) album, The Order of Time al eerder aankondigde.

Slowdive – Star Roving

Niet alleen is shoegaze als genre weer helemaal terug van weggeweest, ook de pioniers van het genre roeren zich weer. We hadden onlangs voor het eerst in jaren weer nieuw werk van The Jesus & Mary Chain, My Bloody Valentine is  soort van actief, Lush is weer bij elkaar net als Ride en nu is ook Slowdive nieuw leven ingeblazen. En hoe klinkt Slowdive anno 2016? Alsof het 1994 is. Gelukkig maar, want er zit niemand te wachten op een update van de laagvliegende in galm gedrenkte gitaarsound, zoals ooit ontworpen in de gedrogeerde geesten van de gebroeders Reid van The Jesus & Mary Chain. Star Roving is de eerste nieuwe opname van de band uit het Engelse Reading in 22 jaar en mogelijk, maar niet noodzakelijk en voorbode van een vierde album.