Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Vandaag een goede bekende van ons; de Canadese indierock band July Talk, vorig jaar nog op Pinguins in Paradiso. Voor de nieuwe single Picturing Love heeft de groep een interessante video gemaakt. In de clip laten Peter en Leah de effecten van online porno zien op relaties en de maatschappij. Het gaat goed met July Talk in Europa. Deze maand doen ze het voorprogramma van Catfish and the Bottlemen in de Wembley Arena (tegenover het Wembley Stadium). Catfish stond op de eerste editie van Pinguins in Paradiso, het kan dus snel gaan..
Category: Nieuwe Muziek
Evolfo – Moon Eclipsed The Sun
Een garage soul band, hadden we die al? De term klink vergezocht, maar dekt de lading heel aardig. Evolfo maakt garage rock, maar dan met een blazerssectie. In een recent interview noemt bandleider Mat Gibbs Bowie als voorbeeld, maar ook Ty Segal, The Sonics maar ook King Khan & The Shrines. Ze zijn met zijn zevenen, komen oorspronkelijk uit Boston maar zijn naar Brooklyn verkast vanwege het gezonde muziekklimaat daar.
Eind september is de debuut EP van Evolfo, The Last Of The Acid Cowboys verschenen met daarop het uitstekende Moon Eclipsed The Sun, dat meteen de aandacht trekt met zijn sterke intro en vervolgens niet meer laat verslappen. Meezingen kan, dansen mag. Optreden doet Evolfo vooralsnog alleen in de V.S. en daar zal waarschijnlijk pas verandering inkomen als er een album voor handen is. Maar de band is gesignaleerd en gerubriceerd onder het kopje veelbelovend met de aantekening in de gaten houden.
El Michels Affair
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Met vandaag de instrumentale funkband El Michels Affair uit New York. Vorige week nieuw op onze playlist met het nummer Strange Boy in samenwerking met The Shacks. En onlangs kwam er ook een sexy zwartwit video uit bij het nummer Slide Show, afkomstig van het dit jaar verschenen album Sounding Out The City.
Interview Simo: de ‘nieuwe’ blues rocksensatie uit de USA
Let Love Show The Way heet het tweede album van de blues rocksensatie SIMO. Dit Amerikaanse trio bestaande uit Adam Abrashoff (drums), Elad Shapiro (basgitaar) en gitarist/zanger JD Simo en speelt blues rock die zijn weerga niet kent. Dat komt vooral door het fenomenale gitaargeweld van JD, die onder andere geïnspireerd is door The Allman Brothers en Elvis Presley! Ik sprak met JD over het nieuwe album natuurlijk.
Tekst Martien Koolen
Het nieuwe album heeft de welluidende titel Let Love Show The Way, dat klinkt nogal ‘hippie’-achtig, zeg maar jaren zestig, zeventig, toch?
“Um…dat weet ik niet helemaal zeker, wat je daar zegt. Geldt dat niet voor deze tijd dan? Ik ben constant in gevecht met het zoeken naar de beste persoon in mijzelf en hoe ik iets voor de wereld kan betekenen. We hebben het daar ook in de band over en we proberen in ieder geval altijd positief te zijn. Ik als schrijver van teksten en liedjes, ik sta ergens voor en laat dat dan a.u.b., iets positiefs zijn, of in ieder geval een boodschap met een positieve ondertoon, toch?”
Jullie tweede album is live opgenomen, klopt dat?
“Ja, zo is het wel uiteindelijk gegaan. De nieuwe plaat was eigenlijk al klaar maar toen vroeg de platenmaatschappij ons om een paar bonus tracks op te nemen en binnen twee dagen hadden we een heleboel materiaal op band staan, waarvan de meeste songs ook nog eens aanzienlijk beter waren dan de songs die we eerder opgenomen hadden. Uiteindelijk hebben we toen ervoor gekozen om het nieuwe songmateriaal te gebruiken voor het nieuwe album in plaats van de oorspronkelijk opnames. Er zijn heel weinig overdubs gemaakt en gebruikt en het is dus eigenlijk inderdaad echt live in de studio opgenomen.”
En dat is dan gebeurd in de ‘beroemde’ Big House studio in Macon, Georgia; waarom daar?
“Dat was uiteindelijk mijn idee, het was een zeer inspirerende locatie en we hebben daar heel snel, heel veel goed materiaal geschreven en opgenomen, dus…”
En dan heb je ook nog eens op de Les Paul Goldtop gitaar van niemand minder dan Duane Allman ‘mogen’ spelen, hoe was dat en wat is er zo speciaal aan die gitaar?
“Dat was een grote eer inderdaad. Waarom is die gitaar zo bijzonder; daar kan ik op twee manieren op antwoorden. Ik kan zeggen, er is niets bijzonders aan deze Les Paul, het is gewoon een instrument, maar ik kan ook antwoorden dat met deze gitaar bijzondere muziek is gemaakt en dat deze gitaar dus significant belangrijk is. Het is een belangrijk instrument in de geschiedenis van de rockmuziek en deze gitaar heeft een fantastische klank, maar uiteindelijk is het toch maar weer een instrument en moet je voor jezelf bepalen wat het belang van deze Goldtop is.”
Heb jij een favoriete gitaar om op te spelen?
“Nee, niet echt. Ik heb een paar oudjes die ik echter wel koester, maar ik heb niet speciaal een voorkeur voor een Les Paul, Ibanez of Rickenbacker.”
Wat is trouwens je favoriete gitaarsolo aller tijden?
“Zeer goede vraag, uh….de solo van Scotty Moore in het Elvis nummer Heartbreak Hotel, dat is namelijk de eerste gitaarsolo die ik geleerd heb om te spelen, ha ha. Dat is echt een hele goede solo, je kunt de solo zingen, het nummer zou zonder deze solo veel minder zijn en de solo is funky, weet je wel, ha ha”
Jullie componeren de meeste songs samen, hoe gaat dat in zijn werk?
“Eigenlijk ontstaan de meeste songs tijdens jamsessies in de studio die dan uitgewerkt worden. Ik schrijf dan de teksten en klaar is kees, ha ha… Nu, werken we eigenlijk alweer anders, we componeren en oefenen nieuwe songs op dit moment, we zijn namelijk al sinds januari op tournee. Er is trouwens al een nieuw album aan het ontstaan en we concentreren ons nu toch nog veel meer op het componeren van de songs; de nieuwe nummers hebben een duidelijkere verhaallijn. Teksten zijn natuurlijk belangrijk, want je wilt met de tekst toch iets zeggen, je neemt een standpunt in; je vertelt een verhaal en heb je geen verhaal dan is de song eigenlijk gewoon waardeloos.”
Wie bepaalt wat voor songs er op setlist komen?
“We maken nooit een setlist, ha ha… Voordat we aan het optreden beginnen praten we even over de eerste 2 of 3 songs en vanaf dat punt spelen we gewoon wat in ons opkomt of wat het publiek wil horen. We improviseren dus tijdens elke show, dat houdt het voor ons spannend en interessant, maar ook voor het publiek; als de mensen een ballad willen horen, dan spelen we een ballad; het is belangrijk om op je publiek te anticiperen. We spreken trouwens wel altijd af met welk nummer we eindigen, ha ha….”
Ben jij trouwen de leider van SIMO?
“Ja, dat klopt waarschijnlijk, hoewel ik niet zo in een absoluut leiderschap geloof, ik ben geen dictator of zo, maar iemand moet toch een beetje de baas zijn en bepaalde beslissingen nemen. SIMO is gewoon een democratische band maar sommige beslissingen neem ik, maar dan wel na overleg met Elad en Adam.”
Luister je veel naar andere gitaristen?
“Nee, eigenlijk helemaal niet, beter gezegd niet meer. Ik luister op dit moment erg veel naar de Alabama Shakes, dat vind ik echt geweldige muziek. Verder houd ik erg van saxofoon spelers, zoals Coltrane, en jazz muziek, en natuurlijk Bob Dylan en Elvis, de belangrijkste artiest ooit!”
Verzamel je CD’s of platen?
“Ik verzamel inderdaad vinyl, ik houd van vinyl en ik heb best een aardig grote platencollectie.”
Toekomstplannen?
“We zijn in 2016 nog heel veel onderweg en dat betekent dat we heel lang van huis zijn, dat is van de ene kant verschrikkelijk, maar van de andere kant is het gewoon super. Het is fantastisch dat we deze kansen krijgen om overal te spelen en op te treden en het spelen maakt ook eigenlijk alles weer goed; je weet waar je het voor doet.”
Laatste vraag, als je de interviewer was, wat zou dan jouw laatste vraag zijn?
“Wow, zeer goede vraag……wat zouden je laatste woorden zijn voordat je sterft… dat zou mijn laatste vraag zijn…. Ha ha….”
Dat is een heftige, ik zou zeggen: “To Be Or Not To Be…..”
“Shakespeare, nou, dat is niet verkeerd, man, super…”
En jij?
“Let Love Show The Way, ha haha….. Bedankt, man voor dit super interview.”
LIVEDATA 08/11 TivoliVredenburg, Utrecht 09/11 Patronaat, Haarlem 10/11 Charlatan, Gent 11/11 Deux Ours, Nandrin
La Femme
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. We beginnen de week met de Franse psychpunk/krautrock groep La Femme. Vorige week hebben we de single Tatiana toegevoegd aan de playlist van Pinguin Radio, maar ook de video van Sphynx willen we je niet onthouden.
The Shins – Dead Alive
The Shins, makers van prachtsongs als New Slang, Simple Song en Phantom Limb hebben een nieuwe single uit en dat is goed nieuws. 20 jaar na oprichting en 15 jaar na hun eerst album brandt het heilig vuur onverminderd fel. Van de groep muzikanten die zich in 96 verzamelde onder de naam The Shins is alleen James Mercer nog over. De constante stroom komende en vertrekkende muzikanten heeft geen invloed gehad op de kwaliteit van de band en ook niet op het succes. Het is James Mercer altijd gelukt om de juiste draai te vinden. Ook nieuwe single Dead Or Alive vertoont geen sleetse plekken. Integendeel. De nieuwe Shins single klinkt speels en solide tegelijk, een kruising tussen Bruce Springsteen ten tijde van Born To Run en een licht psychedelische Crowded House, anders gezegd, poppy maar met ballen. Nieuw album staat in de steigers, maar zal nog wel even op zich laten wachten. Een titel is al wel bekend, het vijfde Shins album gaat I Gleek On Your Grave heten.
El Michels Affair – Strange Boy (feat. The Shacks )
El Michels Affair is een band uit New York onder aanvoering van organist en drummer Leon Michels. De band maakt instrumentale muziek met invloeden uit de soul, jazz en hip hop. Echt goed ging het niet met het New Yorkse gezelschap tot ze ontdekt werden door rapper Reakwon van Wu Tang Clan. De Clan charterde El Michels Affair als backingband op een van hun tournees wat leidde tot het album Enter The 37th Chamber. Sindsdien verschenen er nog twee albums, die het vooral goed deden bij collega muzikanten en oude soulfanaten. Leon Michels is echter niet meer financieel afhankelijk van het succes van zijn platen. Hij belegt zijn brood tegenwoordig dankzij schrijf en productieklussen voor acts als Jay Z, Aloe Blacc en Lana Del Rey. Tijdens deze werkzaamheden gaat het bouwen aan zijn eigen carrière gewoon door. Eerder dit jaar verscheen er een remix EP waarop voor het eerst zang te horen was. Dat beviel blijkbaar zo goed dat mr Michels voor de nieuwe single van zijn band ook een vocalist heeft ingevlogen, een vocaliste. Haar naam is Shannon Wise. Ze is van the Shacks, een dreampop band uit Brooklyn. Op Strange Boy klinkt Shannon jong, charmant en ongeschoold, net als een popzangeresje uit de jaren zestig. Het is Shannon’s melancholieke onbevangenheid, die van Strange Boy zo’n goed nummer maakt, plus een intro waar Phil Spector trots op zou zijn.
Stationschef 232: Patronaat / Jeroen Blijleve
Met het Patronaat herbergt Haarlem een van onze bekendste poppodia. Sinds de aftrap in 1984 door de legendarische Belgische band TC Matic heeft het Patronaat zich ontwikkeld tot pleisterplaats van de Haarlemse scene en vaste tourstop van nationaal en internationaal vermaarde acts. Inmiddels is het hoofdgebouw aan de Zijlsingel niet meer de enige locatie waar concerten en festivals plaatsvinden. Ook elders in de Spaarnestad kunnen muziekliefhebbers uit Haarlem en omstreken terecht voor een breed scala aan muzikale activiteiten.
De spin in dit creative web is Jeroen Blijleve, een muziekfanaat die ooit de kans kreeg van zijn hobby zijn beroep te maken en die met beide handen aangreep. Jeroen is sinds 2010 directeur / booker van het Patronaat en derhalve direct verantwoordelijk voor het Haarlemmer popklimaat. Onze Bazz sprak met Jeroen over de concertbussiness anno 2016, de succesvolle popscene van Haarlem en natuurlijk over muziek in al zijn verschijningsvormen.
Bazz op de buzz met Jeroen Blijleve wordt uitgezonden op zaterdag 5/11 om 19:00 uur en herhaald op donderdag 10/11 om 22:00 uur.
Dit is de top 25 van Jeroen Blijleve
- Dead Moon – A Fix on you
- The Kinks – I’m not like Everybody else
- The Cramps – Human Fly
- Fat White Family – touch the leather (redux version!)
- Velvet Underground – I heard her call my name
- Captain Beefheart – This is the day
- Leonard Cohen – Famous Blue Raincoat
- June Carter – the Heel
- Juaneco y su Combo – Ya se ha muerto mi abuelo
- Howlin’Wolf – Spoonful
- Ruud Knolraap & The sweet vegetables – nieuwe Sperziebonen
- De Kift – Beguine
- Lee Hazelwood & Nancy Sinatra – Some velvet Morning
- Cab Calloway –Minnie the moocher
- Grinderman – No Pussy Blues
- Suuns – instrument
- Liars – Mask maker
- Joy Division – The Leaders of men
- Au Pairs – it’s Obvious
- The Cure – Killing an Arab
- Kyuss – Gardenia
- Shellac – My Black Ass
- Ty Segall – Caesar
- Charles Bradley – How Long
- Nick drake – Fruit Tree
- Mr. Acker bilk – Take my lips
Cherry Glazerr – Nurse Ratched
Cherry Glazerr is niet de naam van de zangeres, maar van de band, trio eigelijk uit L.A. De zangeres heet Clementine Creevy. Zij is het enige bandlid dat nog over is van het oorspronkelijke trio dat in 2013 heel verdienstelijk debuteerde met een album met low budget rammelrocksongs. Een succes werd die eerste plaat niet. De single die in 2014 verscheen, Had Ten Dollars was wel raak en goed ook. Zoals wel vaker voorkomt bleek de band niet voorbereid op het succes met als gevolg die vrij rigoureuze personeelswisseling. Het drietal dat een maand of wat geleden Told You I’d Be With The Guys uitbracht, was wel klaar voor de strijd. Maar goed ook want de track is wereldwijd aangeslagen. En nu is er alweer een nieuwe single, een remake van een oud nummer. Nurse Ratched was oorspronkelijk de b-kant van Had Ten Dollars. Vergelijking van de twee opnamen maakt duidelijk dat niet alleen de geluidskwaliteit enorm is verbeterd ook het spelniveau van de muzikanten en de zangkunsten van Clementine zijn met sprongen vooruit gegaan. Onveranderd is de fijne fuzzy gitaarrock van Cherry Glazerr, dat niet alleen vanwege de frontvrouw verwant is aan bands als Wolf Alice en Black Honey. Het nieuwe album van Cherry Glazerr nadert zijn voltooiing. Op 20 januari moet de plaat uitkomen, de titel is ook al bekend dat wordt Apocalystick.
Breekijzer: Sixx:A.M.
De nieuwe Breekijzer op Pinguin On The Rocks is weer een lekkere harde! We Will Not Go Quietly. En dat is misschien wel het understatement van het jaar van de hardrock band Sixx:A.M. uit Los Angeles. Afkomstig van het vierde studioalbum van de groep, uitgebracht in twee delen dit jaar. Naamdrager van Sixx:A.M. is Nikki Sixx, bekend als bassist van Mötley Crüe. A is Daren Jay (DJ) Ashba en M is James Michael.