De vonken komen er af, van de nieuwe Breekijzer Save That Goodness van Tesla. Denk je bij Tesla aan een beroemde elektrotechnicus of een elektrische auto – en niet aan een Amerikaanse rock ‘n roll band? Kan natuurlijk. We zullen je een handje helpen. Het vijftal is in de jaren ’80 opgericht in Sacramento, California. TESLA wordt geassocieerd met de “hair metal” en vergeleken met acts als Alice Cooper, Def Lappard en Poison. Maar nog steeds actief en vol energie. Luister maar naar de nieuwe Breekijzer op Pinguin On The Rocks!
Category: Nieuwe Muziek
Prophets Of Rage
In de Clip van de Dag vandaag de nieuwe video van superband Prophets Of Rage. De track stond een tijdje geleden nog in de Graadmeter en was de Breekijzer op Pinguin On The Rocks.
Wat krijg je als je de ritmesectie van Rage Against The Machine koppelt aan de rappers van Public Enemy en Cyprus Hill? Het antwoord is Prophets of Rage! Een nieuwe supergroep dus. Als je de Amerikaanse politiek een beetje volgt begrijp je waarom Tim en Tom en Brad van Rage Against The Machine en Chuck D van Public Enemy en B Real van Cypress Hill de krachten hebben gebundeld. De V.S. dreigt af te glijden naar een chaos als Donald J Trump wordt gekozen. De boze profeten proberen daar een stokje voor te steken. Los daarvan heeft Amerika echt een probleem met een racistische politie worden in sommige staten homo’s nog steeds niet bediend en in mag in bijv. Texas tegenwoordig vrijwel iedereen vrijwel overal een vuurwapen dragen. En zo zijn er nog wel meer problemen die aan de kaak moeten worden gesteld. Of het helpt de gebundelde boodschap van Prophets of Rage, waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk predikt men voor eigen kerk, maar het levert wel goed muziek op!
Interview: Steve Vai en zijn favoriete gitaarsolo’s
Steve Vai
Op 10 juli was gitaarplukker Steve Vai te bewonderen op Bospop. Zijn beste album Passion And Warfare verscheen 25 jaar geleden en onlangs (juni 2016) werd er een nieuwe versie uitgebracht met als ‘bonus CD’ het album Modern Primitive. Vai’s Passion And Warfare tournee is nog bezig, maar hij doet verder ook nog G-3 en Generation Axe optredens. Tijd om deze workaholic eens aan de tand te voelen over al zijn gitaarbezigheden en zijn optreden op Bospop.
Tekst Martien Koolen Foto Hub Dautzenberg
Vind je het nog steeds een uitdaging om het gehele Passion And Warfare album te spelen, dus beginnen met Liberty en eindigen met Love Secrets?
Steve: “Jazeker, ik begin het eigenlijk steeds leuker te vinden, hoe vaker ik PAW speel hoe beter ik het album vind. Nummers zoals Erotic Nightmares, The Riddle en Sisters lijken steeds beter te worden als ik ze vaak speel en ik heb er echt plezier in om deze tracks elke avond te spelen.”
Is Passion And Warfare je beste album, tot nu toe dan?
Steve: “Dat vind ik moeilijk om dat zo te stellen, Passion And Warfare is natuurlijk wel een fantastisch album, maar ik was erg jong toen ik dat album opnam; het was destijds echt een avontuur om dat album op te nemen en te maken; een echte uitdaging, die uiteindelijk zeer goed uitpakte.”
Modern Primitive is een heel ander album dan PAW, toch?
Steve: “Ja, daar heb je gelijk in, Modern Primitive is de missing link tussen mijn solo debuut Flex-able and Passion And Warfare. Flex-able heb ik gemaakt toen ik 20, 21 jaar oud was en daarna heb ik in de bands Alcatrazz en David Lee Roth band gespeeld en heb ik ook PAW opgenomen. Modern Primitive bevat songs die zijn opgenomen met de zogenaamde Classified band, bestaande uit: Sue Mathis (keyboards, zang), Stu Hamm (basgitaar), Chris Frazier (drums) en Tommy Mars (keyboards, zang). We hebben heel veel songs opgenomen en dertien ervan zijn te horen op Modern Primitive.”
In het nummer The Lost Chord horen we Devin Townsend, hij hoorde toch niet bij de Classified?
Steve: “Nee, dat klopt, maar ik ben gewoon een grote fan van Devin en ik heb hem gevraagd om aan The Lost Chord mee te werken, maar hij zette het nummer volledig naar zijn hand en hij nam ook alle vocalen voor zijn rekening, wat eigenlijk niet de bedoeling was, ha ha. Devin heeft van The Lost Chord zijn nummer gemaakt, maar het is gewoon een goed nummer geworden en staat dus ook terecht op Modern Primitive.”
Jouw albums zijn over het algemeen toch voor 90% instrumentaal, maar Modern Primitive bevat veel songs met vocalen, waarom?
Steve: “De songs op Modern Primitive die tekst bevatten hebben die tekst gewoon nodig, ik heb het niet met opzet gedaan; het kwam gewoon zo uit. Er zijn gewoon nummers die tekst en zang nodig hebben en andere niet, dus…”
Wat is jouw favoriete song van Modern Primtive?
Steve: “Dat varieert eigenlijk per dag, of per week; op dit moment is het Never Forever en toen Modern Primitive net in de verkoop was, was mijn favoriete nummer het openingsnumer BOP!
Is jouw gitaarballad For The Love Of God van Passion and Warfare de beste/mooiste gitaarballad ooit?
Steve: ”Het is een prachtig en ‘beroemd’ nummer en ik vind het heerlijk om te spelen, maar wie ben ik om te zeggen dat een van mijn gitaarballads de beste/mooiste ooit is, dat laat ik maar aan de fans over.”
Wat is volgens jou de beste gitaarsolo ooit?
Steve: “Beste zou ik persoonlijk willen vervangen voor favoriete gitaarsolo, als dat mag tenminste, ha ha… Mijn favoriete gitaarsolo’s die nogal wat impact op mij hadden zijn nog steeds: de solo van Page (Led Zeppelin) in het nummer Heartbreaker, de solo van Carlos Santana in Europa (de stem van God bijna…) en de solo van Jimi Hendrix in het nummer Machine Gun, zoals het te horen is op het live album Band Of Gypsys.”
Naast de Passion And Warfare tour ben je ook nog onderweg met G3 en Generation Axe, zou jij jezelf als een workaholic betitelen?
Steve: “Nee, absoluut niet! Een workaholic is verslaafd aan zijn werk en dat ben ik met zekerheid niet. Ik houd van mijn werk als muzikant en ik heb ook wel degelijk een “strikte en strenge” werkethiek, maar ik ben geen workaholic; als ik thuis ben denk ik niet aan werk, maar gaat mijn interesse en aandacht uit naar mijn gezin.”
Vertel eens iets over het Generation Axe ‘project’, want dat hebben wij hier in Europa nog niet mogen zien/horen.
Steve: “Met Generation Axe staan we met 5 gitaristen op het podium, te weten: Zakk Wylde, Yngwie Malmsteen, Nuno Bettencourt, Tosin Abasi en ikzelf natuurlijk en we spelen veel nummers samen, dus dat is echt een gitaarorgie van de eerste orde. Meestal beginnen we met het fantastische Boston nummer Foreplay en dan gaat het los. Bij G3 zijn we slechts met drie gitaristen, Joe Satriani, ik en nog een andere gitarist, zoals bijvoorbeeld Eric Johnson of Yngwie Malmsteen en daar speelt elke gitarist zijn eigen show van ongeveer een half uur en daarna spelen we met zijn drieën nog een paar songs, dat is dus toch wel anders.”
Hoe was het om met Zakk, Yngwie, Nuno en Tosin op een podium te staan en te spelen?
Steve: “Fantastisch, onwerkelijk soms, ik had niet gedacht dat zoiets ooit zou gebeuren; het was echt super, Alle vier de gitaristen zijn natuurlijk meesters in wat ze doen en ze hebben allemaal hun eigen specifieke kwaliteiten. Zakk is natuurlijk een brok power, zijn gitaarspel is zo intens en Yngwie ken ik natuurlijk al van de G3 shows, hij is gewoon een gitaarlegende; hij was een pionier die een manier van gitaarspelen introduceerde die we nog niet gehoord hadden. Nuno is waarschijnlijk de meeste ondergewaarderde gitarist van de Generation Axe club en Tosin van de band Animals As Leaders, is waarschijnlijk een van de technisch begaafste gitaristen van deze tijd; zijn stijl is uniek, een mix van fusion en metal. Met deze vier stijlen en die van mij natuurlijk creëren dan weer een zeer interessante bijna ‘nieuwe’” stijl, die iedereen die van gitaarmuziek houdt zeker eens zou moeten beluisteren.”
Is er een kans/mogelijkheid dat die Generation Axe tour ook naar Europa komt?
Steve: “Ik hoop het wel en ik denk ook wel dat het gaat lukken, maar het grootste probleem is natuurlijk om data te vinden die voor ons alle vijf geschikt zijn. Iedereen heeft een eigen band en maakt albums en gaat op tournee, dus het is gewoon erg moeilijk om geschikte data te prikken. Het heeft 1,5 jaar geduurd om deze eerste Generation Axe tour te organiseren en te plannen, dus, we gaan het proberen.”
Wat is jouw favoriete gitaar?
Steve: “Ibanez Jem & Universe gitaren met DiMarzio Pick Ups, deze gebruik ik al jaren. Het zijn geen gemakkelijke gitaren om te bespelen, maar ik vind ze heerlijk en ze passen bij mijn persoonlijkheid.”
Je laatste album The Story Of Light is al weer 4 jaar oud, wanneer kunnen de fans een nieuw album tegemoet zien?
Steve: “Modern Primitive is mijn nieuwe album, het is geen gewone bonus CD, maar een volwaardig nieuw album met allemaal ‘nieuwe’ songs, dus…. Ik plan echter nooit dat soort dingen, ik werk eigenlijk constant aan nieuw materiaal en als ik genoeg nieuwe nummers heb, dan komt er een nieuw album.”
Heb je nog een paar laatste woorden voor de Nederlandse fans?
Steve: “Jazeker, want de Nederlandse fans liggen mij zeer aan het hart, ik kom heel graag in Nederland. Ik geloof namelijk in reïncarnatie en volgens mij heb ik in een eerder leven al eens in Nederland gewoond en geleefd, dus vandaar….. Het optreden op Bospop was trouwens ook zeer goed, het publiek was enthousiast en ik stond op een affiche met Carlos Santana, wat wil een mens nog meer, ha ha…”
Nu je het over Bospop hebt, het was inderdaad een supershow, maar veel mensen ‘klaagden’ over het volume, dat toch iets te hard was…. Hoe heb jij dat ervaren?
Steve: “Dat verbaast me, want dat is eigenlijk het ‘normale’ volume dat we altijd hanteren. Het is mij niet opgevallen, maar misschien hadden een aantal mensen geen oordopjes in en dat is natuurlijk onverstandig. Maar het mag natuurlijk ook niet te hard zijn, want dan kun je de nuances in de muziek niet meer horen en dat kan nooit de bedoeling zijn. Tijdens deze PAW tournee heb ik deze ‘klacht’ echter nog niet gehoord, maar het is altijd goed om feedback te krijgen. Maar toch houd ik van de Nederlandse fans want ze zijn altijd enthousiast, luisteren echt naar de muziek en kennen bijna altijd alle nummers die we spelen!”
Bedankt voor je tijd, Steve.
Steve: “Jij ook bedankt en misschien tot volgend jaar tijdens de Generation Axe tournee!”
The Great Communicators
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Vandaag neemt de Amsterdamse band The Great Communicators ons mee terug naar de zomer in de clip bij de nieuwe single Big Ideas. Eerder dit jaar maakten ze indruk op Pinguins in Paradiso en ze hebben nog veel grotere ideeën!
Grouplove – Traumatized
De naam Grouplove is niet toevallig gekozen, de vijf muzikanten vormden al een vriendengroep voordat ze de band begonnen. De kennismaking vond plaats op Kreta, waar de muzikanten in spe de zomer doorbrachten in een kunstenaarscommune. Voor vier van de vijf Grouplovers was de muziekbizz relatief nieuw, drummer Ryan Rabin wist als zoon van Yes gitarist Trevor Rabin al aardig van wanten. In 2012 verscheen een eerste album, vorige week kwam nummer 3 uit. Was het debuutalbum dankzij hits als Colours en vooral Tongue Tied een groot succes, plaat twee viel in minder aarde. Probleem was dat Grouplove eigenlijk twee bands was, een platte popband en een slim indie-orkest. Fans zijn ruimdenkend genoeg om beide kanten te waarderen, de rest is slachtoffer van verwarring. Op het nieuwe album, Enlighten Me lijkt Grouplove keuzes te hebben gemaakt. Werd het tweede album nog opgenomen in de nagloei van commercieel succes, de verwachtingen voor de nieuwe langspeler zijn duidelijk minder hoog gespannen. Grouplove heeft er voor gekozen het hitpad te verlaten en als indie-band verder te gaan. Een verstandig besluit, want het heeft een sterk een gevarieerd album opgeleverd, smartpop in een stijl die verwant is aan die van Foster The People en Portugal The Man. De band durft ook weer te rocken, zij het nergens zo hard en heftig als op de uitstekende single Traumatized.
Sampha
In de Clip van de Dag zien we vandaag Sampha in zijn eerste videoclip ooit. Blood On Me is een heerlijke r&b/modern soul track met een stuwende beat. Check de beelden hieronder.
Pumarosa – Honey
De debuut EP van Pumaroso is een feit. De release telt vier songs, de hits Priestess en Cecile, een demo van Sinking Heart en de nieuwe single Honey. Honey is Pumarosa zoals we ze graag horen; een eigentijdse update van het klassieke 80’s new wave geluid, een gemoderniseerde en opgevoerde Siouxie zeg maar. Over de kwaliteit van de debuut EP van Pumarosa hebben we niks te klagen, wel hadden we graag wat meer nieuw werk gezien dan een demo een slechts één nieuwe track. Waarschijnlijk heeft de band het te druk met spelen om de studio in te duiken en een fatsoenlijk album op te nemen. Maar er gloort hoop aan de horizon, de ogenschijnlijk oneindige tour lijkt eind oktober te worden stilgezet. Na een welverdiende rust hopen we dat Isabel en haar boys dan eindelijk de kans krijgen en grijpen om al die toptracks, die van hun shows zo’n succes maken vast te leggen voor het nageslacht.
MADEIRA
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Met vandaag Manipulator van MADEIRA. Denk Kate Bush met elektro uit Nieuw-Zeeland. Naast singer/songwriter is ze ook producer, regisseur, dierenactivist en grafisch ontwerper. In de clip doet ze haar yogaoefeningen voor afgewisseld met boeiende beelden.
Grandaddy – Way We Won’t
Tien jaar geleden trok Jason Lytle de stekker uit zijn band Grandaddy. Redenen waren er ten over. Ondanks het succes was Grandaddy nooit een vetpot. Het constant op tournee zijn had zijn tol, drank en drugsgebruik dreigden problematisch te worden. Kortom de gebruikelijke problemen, die je krijgt als je tien jaar lang op elkaars lip leeft. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus kwam de band in 2012 weer voor elkaar voor wat een korte reünietour zou moeten worden. Lytle maakte er geen geheim van dat geld zijn belangrijkste motief was voor de doorstart. Al snel bleek dat het publiek het fantastisch vond en de band niet minder. Toch wilde Lytle niet terug naar het oude stramien van nieuw album tournee, nieuw album etc. Nieuw album okay, maar niet die hele heisa daarna. Dat was het plan. Dus ging de band deze zomer op minitournee in Europa zonder nieuwe plaat. Wie getuige was van het Grandaddy optreden in Paradiso had de avond van zijn leven en zal hopen dat een volgend bezoek niet weer zo lang op zich zal laten wachten. De shows blijken ook Lytle’s muze te hebben geprikkeld, hij is weer songs gaan schrijven. Twee van die nieuwe songs zijn nu uit op single en laten een Grandaddy in topvorm horen. Volgend jaar volgt een compleet nieuw album op 30th Century Records, het label van fan van het eerste uur, Danger Mouse. Of de band dan ook weer gaat toeren? In principe niet dus, maar wij denken stiekem van wel, want niets is zo verslavend als succes.
Beck
Op 21 oktober verschijnt in tiende (!) album van de Amerikaanse alleskunner en singer/songwriter Beck. In 2014 won hij nog Grammy Award met het ingetogen Morning Phase, maar nu slaat hij een andere weg in. Op single Wow horen we een moderne Beck met hiphop en plastic funk invloeden. Een beetje een apart nummer eigenlijk. En de clip is ook apart. Beck staat langs de snelweg en we zien beelden van een dansende groep kinderen, een aantal cowboys en bloemen met ogen.
Wow van Beck hoor je op de nieuwe zender Pinguin Pop.