Elohim – Hallucinating

Elohim is Hebreeuws voor goden. Elohim is ook de artiestennaam van een jonge electro-artieste uit L.A. waarvan we de echte naam niet hebben weten te achterhalen. Net als Sia en Daft Punk is ook Elohim er veel aangelegen om onherkenbaar te blijven. Op foto’s heeft ze of een hamstermasker op of gaat haar gezicht schuil achter haar lange donkere lokken. Elohim debuteerde met Xanax, een popliedje over angstaanvallen waarvan de serieuze tekst nogal contrasteert met de niks aan de hand melodie en de lichte productie. Later werk is eveneens tekstueel interessanter dan muzikaal. Het was dan ook zonder veel verwachting dat we Hallucinating aanklikten. Maar goed dat we het hebben gedaan anders hadden we een van de leukste singles van de lange hete zomer van 2016 gemist. In Hallucinating zingt Elohim dat er waarschijnlijk iets in het water zat waardoor ze is gaan hallucineren. Wat weten we niet, maar het werkt wel. Onder invloed waant de artieste zich in Mexico waar ze wordt binnengehaald door een vrolijk trompettend mariachi-orkest, een enthousiaste violist en een feestelijke menigte, de droomster ondergaat alles met de blijde verwarring van een Alice in Wonderland en wij met haar.

WEIRDO – Attitude

Attitude is een niet te onderschatten onderdeel van de rock ‘n’ roll beleving. Het was attitude waardoor Elvis King werd en niet Bill Haley. Het was attitude dat The Stones de reputatie bezorgde van ‘greatest rock ‘n’ roll band in the world’, en zonder attitude was The Sex Pistols niet veel meer geweest dan een rock en rommelband. Aan attitude ook geen gebrek op de nieuwe gelijknamige single van WEIRDO, een mysterieus project van een in Berlijn wonende Brit. ‘If You Want Attitude I Give You Attitude’ zingt hij wiens naam niet genoemd kan worden omdat hij die liever geheim houdt. Attitude is de derde release van WEIRDO en met afstand de beste. Waren de eerste twee singles aardige oefeningen op het vlak van dansbare pop, Attitude, door de anonieme artiest gezongen met een van de Britpop bekende bravoure is een puntige, rijk geïllustreerde rocksong, die de oren doet spitsen en het vermoeden voedt dat WEIRDO misschien wel gek is maar niet achterlijk. Kwestie van attitude.

Stationschef 225: Popronde 2016 – 25 pinguintips

PoprondeAfgelopen donderdag is de Popronde weer van start gegaan, misschien wel de belangrijkste gebeurtenis op de vaderlandse popkalender. Traditiegetrouw vond de aftrap plaats in Nijmegen, maar tegenwoordig opent zo’n beetje elke plaats in Nederland met stadsrechten haar poorten voor het rondreizende rockcircus. Sommige deelnemers komen redelijk beslagen te ijs, anderen zullen voor het eerst te zien zijn buiten de schuren, kelders of garages waar ze zich hebben voorbereid op de grote sprong voorwaarts.

Elk bekend genre is vertegenwoordigd en waarschijnlijk ook nog wel een paar nieuwe, van de stille pracht van Pitou via de digitale decibelstorm van 45 ACIDBABIES tot en met de Hazes meets Brood rock van Thijs Boontjes & co. Met zo’n groot aanbod en zo’n hoog niveau is het niet eenvoudig om 25 acts kiezen, die (minstens) een week lang meedraaien op de pinguinplaylist. We hebben wat darlings moeten killen. Ook hebben we de afdelingen herrie en house links laten liggen, gewoon omdat die genres buiten onze boot vallen. Maar ook bangers en dansers komen tijdens de popronde ruim aan hun trekken. In november keert alles en iedereen weer terug op aarde, als de rook dan is opgetrokken zullen we zien voor wie deze Popronde heeft gewerkt als springplank naar succes.

Popronde 2016: 25 pinguintips.

  1. 45ACIDBABIES – Just In Rot
  2. AAPNOOTMIES – Supersoakerkracht
  3. AVI ON FIRE – Pearls
  4. Blupaint – High
  5. Jeangu Macrooy – To Love Is To Hurt
  6. Jo Goes Hunting – Act of Leaving
  7. Jo Marches – The Night
  8. Karawane – Sleep
  9. La Corneille – Waster
  10. Marten Fisher – Crazy
  11. Money & The Man – Devil’s Girl
  12. Nachtschade – I Don’t Settle For Less
  13. Orange Maplewood – Don’t Worry It’s Just An Explosion
  14. PALMSY – You’re Far Too Cool For Me
  15. Pitou – Debt of a Lover
  16. Radio Eliza – Kids
  17. Rilan & the Bombardiers – Walking On Fire
  18. Roelie Vuitton – Hypermodern
  19. Silent War – Frost
  20. Sofie Winterson – Kids
  21. Storksky – Saboteur
  22. The Yukon Club – Absence
  23. Thijs Boontjes Dans -en Showorkest – IJskoude Vrouw
  24. Tosk – Blue City
  25. Woof! Woof! Ridicule – Run Faster

Het tourschema is vol
Nadat in 2015 met veel succes zeven steden op de zondagen werden toegevoegd aan het de tourkalender van de Popronde, wordt deze kalender in 2016 verder aangevuld met vier nieuwe steden: Gouda, Harderwijk, Roermond en Venray. Met deze vier toevoegingen is het tourschema ‘vol’, aldus Chris Moorman, hoofd Marketing van de Popronde: “In de elf weken dat de Popronde plaatsvindt zijn nu iedere donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag gevuld. De periode gaan we niet uitbreiden, in Nederland groeien we niet verder dan dit. De volgende stap moet over de grens zijn.”

De Popronde strijkt in 2016 neer in de volgende steden:
15/09        Nijmegen                              20/10        Assen
16/09        Apeldoorn                             21/10        Venlo
17/09        Zwolle                                     22/10        Dordrecht
18/09        Roermond                             23/10        Hengelo
22/09        Delft                                       27/10        Leiden
23/09        Eindhoven                            28/10       Leeuwarden
24/09        Deventer                               29/10        Oss
25/09        Heerlen                                 30/10        Hoorn
29/09        Wageningen                         03/11        Emmen
30/09        Den Bosch                            04/11        Maastricht
01/10         Almere                                  05/11        Rotterdam
02/10        Gouda                                    06/11        Zutphen
06/10        Groningen                            10/11        Middelburg
07/10        Arnhem                                 11/11        Alkmaar
08/10        Haarlem                               12/11        Sittard
09/10        Weert                                    13/11        Hilversum
13/10        Utrecht                                  17/11        Breda
14/10        Tilburg                                  18/11        Enschede
15/10        Den Haag                              19/11        Amersfoort
16/10        Harderwijk                           20/11        Venray
                   26/11        Amsterdam (Eindfeest)

Delicate Steve – Winners

De nieuwe single van Delicate Steve is een heerlijk, pretentieloos instrumentaaltje dat het niet verdient om ongedraaid te bijven alleen maar omdat het niet gebruikelijk is om instrumentale muziek te draaien op de radio anno 2016. Het leuke van zo’n innemende zomerse riedel als Winners is dat iedereen er zijn eigen verhaal bij kan bedenken. Winners is de soundtrack vul zelf de film maar in. Winners heeft een lekkere seventies feel, het nummer met zijn hoofdrol voor de slidegitaar had niet misstaan op een van de vroege soloalbums van George Harrison. Delicate Steve is het alias van Steve Marion, een veelspeler uit New Jersey. Steve’s eerste twee albums kwamen uit op het Luaka Bop label van David Byrne. Nieuw werk zal voortaan verschijnen op het Anti-label, dat er een eigenzinnige artiestenstal op nahoudt met paradepaarden als Nick Cave, Tom Waits en Spoon. Naast het opnemen en uitbrengen van muziek onder de naam Delicate Steve is de multi-instrumentalist een veel gevraagd supportact, die het podium heeft gedeeld met soortgenoten als Tame Impala, Mac DeMarco en Sigur Ros.

IJsbreker: Tash Sultana

Drie jaar oud was Tash Sultana toen ze voor het eerst een gitaar oppikte. Nu 18 jaar later zijn zij en haar instrument onafscheidelijk. Tash is autodidact en dat hoor je. Ze heeft een volstrekt unieke stijl waarin je elementen van pop, rock en reggae kan herkennen. Tash begon haar weg naar de top op de straten van Melbourne. Daar zorgde ze voor verkeersopstoppingen met haar ritmebox, bezielde zang en fenomenale gitaarspel. De volgende stap was een YouTube-kanaal en daarna ging het snel. Er staan inmiddels tientallen live-clips van de ‘one-woman band’ online, de een nog beter dan de ander. Geheel in lijn met haar onafhankelijke persoonlijkheid is Tash zelf een label gestart, waarop nu drie singles zijn uitgekomen; Gemini, Notion en het nieuwe Jungle. Je ziet, Tash is een vrouw van weinig woorden. Het liefst laat ze haar gitaar spreken. Jungle is de perfecte introductie tot het Australische fenomeen. Tash’ gitaarspel kleurt Afrikaans, de beat leunt op reggae en Tash wisselt haar zanglijnen af met ritmische interrupties, waarin je haar liefde voor hiphop herkent. En als of dat allemaal nog niet aantrekkelijk genoeg is eindigt ze de track met een gitaarsolo waar haar net niet naamgenoot trots op zou zijn. Je hoeft geen verstand van popmuziek te hebben om te horen dat we hier een topattractie in de dop hebben. Mocht je na het horen van Jungle nog twijfelen, check dan haar YouTube-filmpjes óf beter nog ga naar een van de optredens van Tash dit weekend. De 17e staat ze op Het Seven Layers festival in Amsterdam, de 18e in Rotown in Rotterdam.

Breekijzer: Ghost

Vandaag heeft de Zweedse metalband Ghost een nieuwe EP uitgebracht met als lollige titel Popestar. De band rondom “zanger” en frontman Papa Emeritus is een geweldige en aanstekelijke liveband. De single van de nieuwe EP is Square Hammer en die vinden we zo lekker dat-ie deze week de Breekijzer is op het hardere broertje Pinguin On The Rocks!

Green Day

Elke dag om acht uur zetten we een nieuwe Clip van de Dag voor je klaar. En vandaag gaan we het weekend in met Bang Bang van Green Day die een bank overvallen. De single komt terecht op het album Revolution Radio die 7 oktober verschijnt.

Highly Suspect – My Name Is Human

Zoals vrijwel elke band is Highly Suspect begonnen met het naspelen van nummers van anderen. Zoals maar weinig bands bleek het trio in staat om de muziek van hun helden te evenaren en zelfs te overtreffen. Case in point, de daverende debuutsingle, Lydia. Highly Suspect werd zes jaar geleden in het leven geroepen door de tweeling Rich en Ryan Meyer en hun beider kompaan Johnny Stevens. Toen hun band begon te broeien leek het ze beter om van Cape Cod naar Brooklyn te verhuizen, een wijs besluit bleek al snel. Na wat lokale releases kwam Highly Suspect op de radar van het hippe 300 Entertainment als zo’n beetje de enige rockband op een label dat naam maakte met hip hop. Vorig jaar verscheen het eerste album, Mister Asylum dat aangejaagd door de singles Lydia en Blood Feather de band op de Amerikaanse kaart zette. Laten we hopen dat Highly Suspect deze ronde hun pijlen ook op Europa richt, het liefst in de vorm van een clubtour. De nieuwe single My Name Is Human is een uitstekend begin van de volgende ronde, stevig genoeg voor fans van QOTSA, rootsy genoeg voor aanhangers van (het oude) Kings Of Leon en energiek genoeg voor het Royal Blood volk.

Interview Holy Holy: Podcasts en spacecake

Holy HolyHet leven lacht Tim Carroll toe. De zanger van Holy Holy geniet van de populariteit van de tweemansband, maar ook van het uitzicht op zijn vijftig hectaren aan achtertuin in Tasmanië, waar hij vier jaar geleden met zijn Zweedse vrouw kwam wonen. Wij waren benieuwd of de man met zoveel moois om zich heen ook net zulke mooie verhalen heeft. Het resultaat bleek niet eens met een clickbait-kop te omschrijven.

Tekst LiveGuideNL | Thomas van Waardenburg

Een band genaamd Holy Holy brengt een single uit getiteld Darwinism. Hoe pissig willen jullie religieuze instanties precies maken?
“Haha! Het zou geweldig zijn om boze brieven van hen te krijgen, maar onze single gaat niet over de evolutietheorie. Onze laatste tour trapten we af in de stad Darwin, in het noorden van Australië. Toen we na de show nog een paar dagen bleven hangen, schreef ik op mijn telefoon wat teksten die ik daarna heb opgeslagen onder de naam ‘Darwin’. De naam is dus eigenlijk ook geëvolueerd.”

Holy Holy staat ook compleet los van religie, natuurlijk. Jij laat je duidelijk inspireren door de Amerikaanse poëet Allen Ginsberg en psychotherapeut Carl Jung.
“Dat is nog nooit iemand opgevallen, maar het klopt! De song Holy Gin, van ons laatste album When the Storms Would Come, bevat verwijzingen naar het gedicht Footnote To Howl van Allen Ginsberg. Ik luister graag naar podcasts en die geven me ook regelmatig inspiratie voor teksten. Vooral In Our Time van Melvyn Bragg: een historicus die uitlegt hoe geleerden uit verschillende tijden over bepaalde onderwerpen dachten. Zo kwam ik bijvoorbeeld op de verwijzing naar Carl Jung in de song A Heroine. Ik raad iedereen aan ernaar te luisteren.”Je hebt bandgenoot Oscar Dawson leren kennen in Azië toen jullie daar vrijwilligerswerk deden. Toch duurde het daarna nog jaren voordat de band werd gesticht. Wat deden jullie in de tussentijd?
“Ik ben eerst naar Zweden gegaan en Oscar naar Berlijn. Het was niet per se mijn plan om lang te blijven, maar toen ik in Zweden mijn vrouw ontmoette, wilde ik natuurlijk niet zomaar weg. Oscar was ondertussen druk bezig met zijn band Dukes of Windsor, maar we hielden altijd contact. Toen hij een keer naar Stockholm kwam en ik hem voor wat hulp met mijn muziek vroeg, beviel dat zo goed dat we die dag nog de band zijn begonnen.”

En de naam voor de band kwam tot je na het nuttigen van spacecake, begreep ik?
“Haha, dat heb je goed begrepen! Op een middag vroeg mijn pianoleraar na de les of ik een hasj-koekje met hem wilde delen. We zouden daarna naar een show gaan, maar eenmaal bij de bushalte beseften we dat dát niet meer ging gebeuren. Daarna volgde een behoorlijk introspectieve nacht waar ik over een boel dingen heb nagedacht, zoals de kracht van dubbele woorden. Zo kwam ik op Holy Holy. Het woord alleen al draagt een bepaald gevoel met zich mee en dat is ook wat wij met onze muziek willen bereiken.”

Je organiseert eens per jaar een festival in je achtertuin. Dat is vast de beste bijbaan die een muzikant kan wensen?
“Absoluut. Afgelopen maart was de derde editie van Panama, zoals het festival heet. Het is de beste baan ooit! Ik weet niet eens of ik zonder dat festival in een band zou kunnen zitten, omdat touren en opnemen soms heel slopend is. Maar dat festival kan ik gemakkelijk tijdens een tour organiseren en dat houdt me gemotiveerd. We hebben grote acts als Charles Bradley, Courtney Barnett en Seun Kuti gehad, maar ook een boel opkomende bands uit Australië. Op het festival verkopen we appelcider die we zelf maken. Ik word altijd enorm blij als ik erover mag praten, haha! Had ik al gezegd dat het podium naast een meer vol lelies staat?”

LIVEDATA 21/09 Indiestadt @ Paradiso, Amsterdam 22/09 Merleyn, Nijmegen 02/10 Rotown, Rotterdam

Klinkt als: van podcasts en spacecake smullende indie-Aussies met een gezegende dubbele tong

Het september-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.