Vaste luisteraars kennen Highly Suspect van Lydia, een song die bij ons zo hard binnenkwam dat we hem tot IJsbreker hebben bevorderd. Lydia is het beste nummer van het debuutalbum van het New Yorkse trio, maar lang niet het enige goede nummer. Bloodfeather mag er bijvoorbeeld ook best zijn. Highly Suspect maakt niet al te gecompliceerde rock ‘n roll met een zwaar Amerikaans accent, beetje grunge, beetje emo, beetje retro maar altijd smaakvol en overtuigend. In de U.S of A timmert de band hard aan de weg, eerst als supportact voor bands als Deftones en Catfish & the Bottlemen, tegenwoordig als semi topper op festivals als Lollapalooza en SXSW. Deze zomer maakt het trio zijn Nederlandse festivaldebuut op de Lowlands.
Category: Nieuwe Muziek
Interview: The Great Communicators brengen een protest tegen hun vertwijfeling
Tot zo’n drie jaar geleden was Klopje Popje volop actief in het Nederlandse live-circuit en maakte indruk met hun theatrale optredens. Hun muzikale visie veranderde echter, waardoor ze besloten tot een nieue naam en een frisse start. Onder de naam The Great Communicators maakten de Amsterdammers in 2014 al furore op de Popronde. Dit jaar zal er een album volgen en staan ze bovendien op Pinguins in Paradiso. Genoeg reden om eens te praten met Arend Dijkstra en Gaia Slotboom, samen het gezicht van de band.
Tekst Arnout de Vries
“Wat we voorheen deden was eigenlijk een soort van gimmick en dat was op een gegeven moment wel een beetje op,” vertelt zanger/gitarist Arend Dijkstra over zijn vorige band Klopje Popje, “het was een speeltuin om alle effecten op te zoeken die er kunnen zijn”. Van pak ‘m beet 2007 tot 2013 bouwde hij met die band een aardige live-reputatie op maar toen werd het tijd voor iets nieuws. Hun eigen muzieksmaak was namelijk ook nogal veranderd, wat bovendien leidde tot het inlijven van een extra bandlid, zangeres en toetseniste Gaia Slotboom. Arend legt uit: “Ik merkte zelf ook wel dat ik naar heel andere muziek was gaan luisteren. Voorheen was het vooral progressieve rock, in de richting van The Mars Volta, en dat is wel echt geswitcht naar meer indie, onder andere veel dingen waar man-vrouw-zang in voorkomt zoals Blood Red Shoes en Broken Social Scene. Dat heeft er ook toe geleid dat Gaia erbij kwam, dat was een logisch gevolg.”
Dat ging overigens helemaal op de moderne manier, Arend en Gaia stuitten toevallig op elkaar op Facebook en na wat berichtjes heen en weer klikte het meteen. Gaia had op dat moment nog weinig bandervaring (“Dat durfde ik nog niet echt”) maar het smelt mooi samen met haar studie aan het Conservatorium van Amsterdam (waar de rest van de band, op één na, ook heeft gestudeerd). Al snel valt alles op zijn plaats: “Aanvankelijk was het nog passen en meten wat mijn rol in de band was. Maar we kwamen erachter dat we een bredere sound wilden en daar kunnen toetsen wel erg aan bijdragen.”Hoe zit het dan precies met die sound? Een eerste indruk is al te horen op de EP Bide Your Time (nog opgenomen zonder Gaia Slotboom) waar de single Zoetrope op staat; gedreven indierock. Maar zou de band niet druk bezig zijn met een debuutalbum? Arend: “We hebben het album af. Die komt zelfs net van het masteren vandaan, dus dat is helemaal klaar. We hebben ook een label achter ons staan dus we zijn ons nu aan het klaarstomen voor de albumrelease. Waarschijnlijk is die na de zomer maar daarvoor zullen al een aantal singles verschijnen.” Gaia vult verder aan over de muziek: “Het is wel wat anders. Het klinkt nu wat diverser omdat we zoveel aspecten met Simon (Akkermans, de producer, ook bekend van C-Mon & Kypski) hebben aangepakt. Ik vind het ook breder klinken dan de EP.” Daar kan Arend zich in vinden: “Het is in bepaalde opzichten wat toegankelijker en grootser geworden, wat we ook niet schuwen. Ik denk dat het een brug is tussen onze poppy kant en onze gruizigere, alternatieve kant. De plaat klinkt bovendien heel energiek, vitaal en opgewekt. Daar ben ik zelf heel blij mee.”
Dat energieke spreekt ook al uit de EP maar de teksten lijken er daar haaks op te staan. Gedreven ritmes met ietwat vertwijfelde teksten over bijvoorbeeld een quarterlife-crisis: je bent afgestudeerd maar wat moet je nu met je leven? Dit blijkt niet zomaar, Arend heeft hier goed over nagedacht: “Dat is ook de spanningsboog waar we naar zoeken, dat je enerzijds de vertwijfeling hebt maar dat ook wil doorbreken door daar eerlijk over te zijn en het met een bepaalde energie te brengen. Ik zie het zelf als een protest tegen je eigen vertwijfeling. Om het met zoveel mogelijk energie te brengen en met een bepaalde houding van: ‘en nu ben ik het zat!”
En die bandnaam, zijn ze dan echt zulke goede ‘communicators’? Er blijkt wel een flinke laag ironie in de naam te zitten. Ze verwijzen namelijk naar eerdere ervaringen van stroeve communicatie die ze binnen hun relaties hebben gehad. De bandnaam heeft echter wel een dubbele lading, ze proberen immers ook een boodschap over te brengen volgens Gaia: “Als we optreden maken we er iedere keer weer een ding van, we leggen er heel veel emotie in en dan communiceren we het ook echt heel groots.” Bij de vraag wat de band dan eigenlijk zou willen overbrengen, moet Arend even nadenken en besluit dan: “Dat heeft te maken met het vangen van een bepaalde tijdsgeest, de worstelingen die daarbij horen, en de vitaliteit om je daar weer uit te vechten.”
Ergens na de zomer staat het album gepland maar een clubtour door Nederland is nog niet geregeld. Wel heeft de band, met dank aan hun Noorderslag-optreden begin dit jaar, een aantal zomerfestivals weten binnen te slepen. Je krijgt dus zeker de kans om The Great Communicators live aan het werk te zien. Bovendien staan ze 30 april op ons eigen feest, Pinguins in Paradiso.
LIVEDATUM 30/04 Pinguins in Paradiso met onder meer The Great Communicators, MY BABY, Gengahr (UK), Bombay, Pretty Vicious (UK) en Shakey Graves (US).
TICKETS PINGUINS IN PARADISO KOOP JE HIER
AWOLNATION
Elke ochtend om acht uur beginnen we de dag met een lekker gitaar hapje Oftewel Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Vandaag is het de beurt aan AWOLNATION met een ode aan de frisse vrouw!
Band Of Skulls – Killer
Om niet te verzuipen in de vaart der volkeren lijkt het Band of Skulls verstandig om hun nieuwe album anders te laten klinken dan de drie voorgaande. Met dat doel heeft het Britse trio de legendarische Gil Norton aangesteld als producer. Norton schreef popgeschiedenis als man achter de knoppen bij plaatopnamen van o.a. The Pixies, Patti Smith en Foo Fighters.
Voor het album – By Default wordt de titel – heeft Band Of Skulls zo’n 100 songs geschreven, uiteindelijk hebben er 12 de eindstreep gehaald, waaronder dus het indringende Killer. Matt, Russsell en Emma begonnen in 2004 aan hun Band Of Skulls avontuur en hoewel hun populariteit nooit tot hele grote hoogte is gestegen, heeft de band wel degelijk een omvangrijk en aanhankelijk publiek. Reken er daarom op dat het beste wel eens snel kan gaan met de kaartverkoop voor het vooralsnog enige concert van de band NL op 25 mei in de Tolhuistuin a.k.a. Paradiso Noord. In A’dam dus.
Biffy Clyro – Wolves of Winter
The return of Biffy Clyro! Fans moeten nog wachten tot begin juli, maar afgaande op de eerste single van het nieuwe album van de band uit Schotland wordt dat wachten beloond met een sterke plaat waarop nieuwe wegen worden verkent zonder verlies van identiteit. Wolves of Winter is een gewaagde, gelaagde en geslaagde rocksong met een bijna opera-achtige karakter. Voor de opnamen van hun zevende studioalbum is Biffy in zee gegaan met Rich Costey, een Amerikaanse veteraan die bekend staat om zijn fantasievolle producties voor bands als Sigur Rós, Muse en Foster The People. Dat album gaat overigens Ellipsis heten (puntje puntje puntje in het NL) en is uiteraard aanleiding voor een nieuwe tournee in het kader waarvan Simon, James en Ben eind augustus te zien zullen zijn onder de rook van Biddinghuizen.
Radio Eliza – Kids
Morby Burns en Ruby Blizzard zijn de linker en rechter hersenhelft van Radio Eliza, een verse band uit de talentpool die HBA heet. Het duo vond elkaar in een hobby in besmettelijke liedjes met een beat en een electro-jasje. Ze componeerden een paar vrij perfecte popsongs, die ze gesteund door een ritmesectie ten gehore brachten aan iedereen die maar wilde horen. Dat bleken er vrij veel te zijn en het worden er ook steeds meer, zeker sinds de prille band de Amsterdam PopPrijs in de wacht sleepte, een Award die eerder mee naar huis ging met bands als Mister & Mississippi en Silverfaces. Een deel van de jury achtte Radio Eliza nog te jong en onervaren voor zo’n prijs. Met Kids bewijst de band echter klaar te zijn voor het grote werk. Kids is vrolijk, vernuftig en zeer goed verzorgd. Nu Radio Eliza ook door 3FM is aan gemerkt als serieus talent, lijkt het kostje van de jonge Utrechtenaren gekocht. Oftewel wordt vervolgd.
Stationschef 203: Elroy Thümmler / Promotor Exit Festival & Sziget
Onze nieuwe Stationschef Elroy Thümmler is iemand met wie je graag vriendjes wil worden. Tenminste als je muziek maakt en je je blik wel eens op het buitenland richt. Elroy is de man achter het “Nederlandse” succes van Sziget. Nu het Hongaarse rockfestijn een soort Nederlandse kolonie is geworden, is Elroy zijn pijlen aan het richten op Exit Festival in Novi Sad in Servië, zeg maar het nieuwe Sziget. Exit is een zeer interessant festival dat is begonnen als studentenprotest tegen het regime en wordt gehouden in een oud fort aan de Donau. Dit jaar spelen The Vaccines, Hurts, Bastille, Lost Frequencies, Tinariwen, Stormzy, Kensington, Faithless dj set en nog veel meer op Exit.
Elroy is verliefd geworden op Hongarije e.o, is daar een aantal maanden per jaar en voelt zich zelfs een halve Hongaar. Hij heeft trouwens nog wel meer pijlen op zijn boog. Daarover praat hij met onze Bazz en over Exit natuurlijk.
Als klap op de vuurpijl maakt onze nieuwe chef d’equipe bekend welke Nederlandse band dit jaar als namens Pinguin Radio wordt afgevaardigd naar Exit, vorig jaar waren het nog de Paceshifters! Spanning en sensatie dus en een goed interview met onze nieuwe Stationschef Elroy Thümmler.
De Stationschef wordt elke week uitgezonden op zaterdag avond tussen 19:00 en 21:00 uur en herhaald op donderdagavond van 22:00 tot 24:00 uur.
Dit zijn 25 songs waar Elroy geen genoeg van kan krijgen. Met uiteraard wat Oost-Europese acts.
- David Sylvian – The Ink In The Well
- That Petrol Emotion – 7th wave
- Smashing Pumpkins – 1979
- The Temper Trap – Sweet Disposition
- Echo and the Bunnymen – The Killing Moon
- The Smiths – William, It Was Really Nothing
- Nick Drake – River Man
- Simon and Garfunkel – The Only Living Boy in New York
- Elliott Smith – Between the Bars
- Dinosaur Jr. – Forget the Swan
- Tears for Fears – Pale Shelter
- Broken Bells – The High Road
- The Beatles – I Want You (She’s So Heavy)
- Led Zeppelin – Bron-Y-Aur Stomp
- Talk Talk – Life’s What You Make It
- Radiohead – Street Spirit
- Queens of the Stone Age – No One Knows
- Bjork – Human Behaviour
- Heaven Street Seven – Mikor Utoljara Lattalak
- Torre Florim – Firestarter
- Pearl Jam – Even Flow
- Wire – Mannequin
- Noir Desir – Le Vent Nous Portera
- Tom Waits – Singapore
- Boban Markovic/ Goran Bregovic – Bubamara (soundtrack Black Cat White Cat)
Night Moves – Carl Sagan
Night Moves is een beroemd album van de Amerikaanse’ blue colar’ rocker Bob Seger, Carl Sagan was een beroemde Amerikaanse sterrenkundige, die het talent complexe materie voor leken te verklaren en zo het gezicht werd van de populaire wetenschap in de VS en daarbuiten. De band die zich naar het Seger album noemde en een song schreef over de wetenschapper is actief sinds 2012, maar heeft vier jaar nauwelijks iets van zich laten horen. Toen hun debuut verscheen werd het trio uit Minneapolis vergeleken met Flaming Lips of Neil Young onder invloed van het een of ander. Op Pennied Days, het nieuwe album is de oude Young uit beeld verdwenen en wordt Flaming Lips links en rechts ingehaald. Carl Sagan is de opener van het album en zet de toon. De sound van Night Moves is groots en bij tijd en wijle best meeslepend, maar nooit kitscherig of overdone. Night Moves is een gitaarband met prominente keyboards, die gespecialiseerd is in liefdesliedjes met een twist. Speciale vermelding voor de man achter de knoppen, John Agnello die zijn sporen verdiende als producer van o.a. Dinosaur Jr, Madrugada en Kurt Vile.
Breekijzer: Royal Blood!
Where Are You Now is de eerste muziek van Royal Blood na het in 2014 zeer succesvol uitgebrachte debuutalbum. Het duo maakte het nummer voor de HBO-serie Vinyl, over de muziekindustrie in de jaren ’70. De jongens waren nog niet eens geboren en komen dus uit het tweede vinyltijdperk.
Ondanks dat de serie behoorlijk bekritiseerd wordt, is de muziek dus wel van een hoog niveau. Daarom roepen we Where Are You Now van ze uit tot de nieuwe Breekijzer! De hele week extra vaak op ons hardere broertje Pinguin On The Rocks!
IJsbreker: Pumarosa
Pumarosa strikes again! Een half jaar na de release van Priestess, hun extreem geslaagde debuutsingle acht het vijftal uit oost Londen de tijd eindelijk rijp voor een vervolg. Zelden is een band zover gekomen met zo weinig inspanning. Eén single en een paar geslaagde optredens en de voorhoede van indie-minnend Nederland verkeert in verhoogde staat van opwinding. Woorden als hooggespannen en halsreikend schieten dan ook te kort om de verwachtingen te beschrijven. En? En? En?
We kunnen kort zijn. Cecile is een uitstekende tweede zet van de band van Isabel Munoz Newsome. Na twee songs begint zich iets van een stijl af te tekenen, een stijl die uniek is voor Pumarosa. Het doel lijkt aanzetting tot dans of in ieder geval beweging, maar de middelen zijn vrij onorthodox: geen computerbeats, maar een menselijke metronoom, geen samples, maar vintage eighties keyboards, geen kortgerokt zangpoppetje, maar een bezwerende chanteuse met een hang naar gothic en als klap op de muzikale vuurpijl een heerlijke dosis sax! Met Priestess wekte Pumarosa de indruk wel eens een bijzondere band te kunnen zijn. Nu Cecile er is, weten we het zeker.
LIVEDATUM 19-21/08 Lowlands, Biddinghuizen