Stationschef 198: Nothing But Thieves

Nothing But ThievesSinds het optreden van Nothing But Thieves vorig jaar op ons feest in Paradiso is het de band voor de wind gegaan. Als het tweede album van de Britten net zo goed is al hun debuut dan is hun kostje gekocht. Voorlopig heeft Nothing But Thieves echter geen tijd om de studio in te duiken. Hier in Holland lopen we een beetje voor op de muziek, maar de ons omringende landen zijn nog onontgonnen gebied voor de band.

Dat is overigens geen reden om Nederland links te laten liggen. Nothing But Thieves staat volgende week gewoon op London Calling en op de poster van Pinkpop 2016. En doen nog even het voorprogramma bij de drie uitverkochte Muse optredens aankomende week in de Ziggo Dome. Vooral het bezoek van Nothing But Thieves aan London Calling is voor ons aanleiding om het archief te duiken en het interview op te duikelen dat onze Bazz niet lang geleden had met de bassist van de ‘dievenbende’, Joe Langridge-Brown. Je kunt het interview met Joe zaterdag beluisteren tussen 19:00 en 21:00 uur  of  donderdag vanaf 22:00 uur.

De sterke platenkeuze van Joe en zijn maten hoor je deze hele week door.
Lees verder hier ons interview met de heren van Nothing But Thieves.

LIVEDATA 7-9-10/03 Ziggo Dome, Amsterdam (voorprogramma Muse) (uitverkocht) 11/03 Doornroosje, Nijmegen (uitverkocht) 12/03 London Calling Festival @ Paradiso, Amsterdam 17/03 Vera, Groningen (uitverkocht) 11/06 Pinkpop, Landgraaf

De Top 25 van Nothing But Thieves.

  1. Jeff Buckley – Eternal Life
  2. Pixies – Monkey Gone to Heaven
  3. Radiohead – Lucky
  4. Arcade Fire – Reflektor
  5. Led Zeppelin – Rock And Roll
  6. Pink Floyd – Shine On You Crazy Diamond
  7. Kendrick Lamar – Swimming Pools
  8. Foo Fighters – White Limo
  9. Jack White – Freedom At 21
  10. Kings of Leon – Beautiful War
  11. Black Sabbath – War Pigs
  12. Kasabian – Fire
  13. Flyte – Please Eloise
  14. Black Foxxes – River
  15. Rival Sons – Open My Eyes
  16. Pixies – Hey
  17. TV on the Radio – Wolf Like Me
  18. Radiohead – Planet Telex
  19. Jeff Buckley – Lover, You Should’ve Come Over
  20. Tom petty and the Heartbreakers – Breakdown
  21. Alt-J – Hunger Of The Pine
  22. Tame Impala – Feels Like We Only Go Backwards
  23. Blur – Beetlebum
  24. Foals – What Went Down
  25. Everything Everything – Spring/Sun/Winter/Dread

IJsbreker: The Kills

Tada! Als een donderslag bij heldere hemel is er plotseling een nieuwe single van The Kills. En daar blijft het niet bij. Doing It To Death is het eerste visitekaartje van een gloedje nieuw album, Ash & Ice dat op 3 juni zal worden losgelaten. Op papier is dit uitstekend nieuws, de praktijk stelt gelukkig niet teleur.

Doing It To Death, single 1 van album 5 is een lekker dramatische mix van klassieke girl-groups a la Shangri-Las en grootstedelijke rock a la de legendarische Lou. De song is anders genoeg om van ontwikkeling te kunnen spreken, maar in zijn broeierige kracht en zwoele executie toch typisch des Kills. Vijf jaar zit er tussen het laatste Kills album en Ash & Ice. In die tijd liet het duo regelmatig van zich horen, vrees voor een voortijdig einde was er dus niet, maar van presteren leek het maar niet te komen. Alison had het druk met haar bijband The Dead Weather en Jamie had last van zijn hand. Hij heeft zelfs een aantal operaties moeten ondergaan en heeft vanwege een permanente handicap zelfs opnieuw moeten leren gitaarspelen. Nieuw album = nieuwe tournee. Vooralsnog staan er 34 shows gepland, waarvan één in ons land. Op 1 mei leggen The Kills hun ei in de Melkweg.

Adam & The Relevants

Gallivanting betekent iets tussen flirten en flaneren in. Gallivanting is de titel van de tweede single van het debuutalbum van Adam & The Relevants, een gitaarband uit de randstad. De band begon goed in 2013 met een EP, die met Live Forever een indie evergeen herbergde. En toen gebeurde er lange tijd niks. Maar op 12 maart is het eindelijk zover en komt het officieel eerste album uit. Dat heeft dus even geduurd, mogelijk omdat de band moest sparen voordat ze genoeg geld hadden om hun favoriete producer in te huren, Xavier Stephenson, die als engineer zijn sporen ruimschoots heeft verdiend, maar nu dus ook als producer beschikbaar is. Voorwaarde is wel dat hij de muziek mooi moet vinden en de band goed genoeg. Zijn antwoord in geval van Adam & co was dus ja en ja. Dat biedt ons de mogelijkheid om de naam Adam & The Relevants in één adem te noemen met die van aantal oud-cliënten van mister Stephenson, zoals daar zijn Editors, Joy Formidable en Beyonce, Eric Clapton, U2, Elton John en Rihanna!

Tacocat

Elke ochtend om acht uur presenteren we je een nieuwe video in de rubriek Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Omdat het vrijdag is, is vandaag Tacocat met I Hate the Weekend aan de beurt. Om alvast in de stemming te komen, ofzo…! Want de clip is een feestje! Tacocat is door een zangeres aangevoerde punkpop band uit Seattle met aanstekelijke korte gitaarliedjes! Op 14 mei speelt de band in 013 Tilburg.

Mik Adrian

De Haagse scene heeft een nieuw zeskoppig rockmonster gebaard. Het muzikale beest is Mik Adrian gedoopt. Geboortedatum 1 januari 2014. Aan het roer van het onstuimige stel staat Michiel Kleykamp, een van jazz naar rock omgeturnde rasentertainer. In de eerste twee jaar van hun bestaan heeft de band hard gewerkt aan hun live-shows. Nu de bühne geen geheimen meer kent, richt men de blik op de studio. De debuutsingle van het zestal is een fijne dansrocker met wortels in de seventies en eighties. Het is vrij zeker dat Michael platen van Prince en Hall & Oates in de kast heeft staan. Zoals Thunderbird laat horen is Mik Adrian alles behalve een coverband met eigen songs, de debuutsingle is speels, opwindend en overtuigend, eigenschappen die nog eens extra worden benadrukt door de uitstekende clip.

.

Birth Of Joy

Birth Of Joy heeft zojuist een vijfde hoofdstuk toegevoegd aan hun successtory. Get Well heet de opvolger van Live At Ubu, die werd opgenomen in het tweede vaderland van de ADHD rockers, Frankrijk. Het wordt een druk voorjaar en een lange hete zomer voor Kevin, Bob en Gert Jan. De agenda loopt al weer aardig vol. Ook al is Birth Of Joy uiterst popi in ons omringende landen, de band zal Nederland nooit links laten liggen. Pas als zo’n beetje alle belangrijke rockclubs hier zijn aangetikt gaat het trio weer de grens over. Op de lijst staan o.a. Parijs, Londen, Wenen, Praag, Berlijn en Barcelona. En dan zijn we pas in april. Het is niet moeilijk te horen waarom Birth Of Joy zoveel vrienden heeft in de buitenlanden. De band is wild en opwindend, maar ook superstrak en gedisciplineerd, geeft gas in de bochten, maar zal nooit ontsporen. Genre technisch is er niet veel veranderd in de loop der jaren, de bron van alle kwaad blijft de blues, het gevolgde model dat van het supertrio zoals bedacht en uitgewerkt door Cream en Hendrix. De eigen inbreng bestaat uit een tomeloze energie, een absurd hoog spelniveau en lol heel veel lol.

Purple

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Vandaag doen we dat met de gloednieuwe single Bliss van de Texaanse punk/funk band Purple. De single hoor je al op Pinguin Radio!

Clean Cut Kid

Clean Cut Kid is een vers kwartet uit Liverpool. Middelpunt van de band is het echtpaar Mike en Evelyn Halls. Zij zingen en schrijven en houden de wind er onder. Clean Cut Kid maakt energieke muziek, ‘Soulful pop washed in Mersey water’ is het etiket dat ze er zelf op hebben geplakt. Clean Cut Kid heeft nog maar drie singles uit, maar wordt thuis in de UK al zeer serieus genomen. Wat aanslaat is de ongebruikelijke combi van vrij vrolijke muziek en teksten die uit het (studenten)leven gegrepen zijn, over studieschulden, prestatiedruk en persoonlijk verlies. Pick Me Up is een min of meer recht toe recht aan liefdesliedje of een ode van Mike en Evelyn aan elkander. Dat teksten een belangrijke rol spelen in de songs van Clean Cut Kid mag je ook herleiden uit het feit dat de band genoemd is naar een song van Dylan.

Minor Victories

Supergroep numero zoveel! Minor Victories is vorig jaar in het leven geroepen door leden van Slowdive, Mogwai en Editors. Om de beestjes bij de naam te noemen, Rachel Goswell, Stuart Braithwaite en Justin Locky. Het vierde bandlid, James Locky komt uit de filmwereld. Waarom de muzikanten een uitlaatklep zochten naast hun hoofdbands is niet duidelijk, A Hundred Ropes klinkt als een combinatie van Slowdive, Mowai en inderdaad Editors, introverte post-rock met een 80’s glans. Toch zijn we blij dat men het verbond heeft gesloten, want als de eerste single van Minor Victories op een album van een van de moederbands had gestaan was het een onbetwist hoogtepunt geweest. Niets nieuws onder de zon dus, maar wat straalt dat zonnetje weer heerlijk. Meer van dit moois verschijnt begin juni in de vorm van een langspeler.