Sinds we twee jaar geleden Catfish and the Bottlemen aan het Nederlandse volk mochten voorstellen op de eerste editie van ons feest in Paradiso hebben we een zwak voor de mannen uit Llandudno in Wales. Zwak is misschien wat zwak uitgedrukt, want er is nog geen single geweest die we niet met plezier hebben gedraaid. Ook Soundcheck gaat er bij ons weer in als jenever in een ouderling. Muzikaal worden er geen grote stappen gezet, maar van vervlakking of vercommercialisering is ook geen sprake. Soundcheck is een ruim 4 minuten durend rockepos dat bestaat uit diverse delen. Producer is Dave Sardy, een producerende omnivoor uit het Rick Rubin kamp. De verwachtingen voor album nummer twee van Catfish & The Bottleman, dat deze zomer moet verschijnen zijn weer opgeschroefd.
Category: Nieuwe Muziek
Bleached
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll! De nieuwe week beginnen we met de Californische punkmeiden van Bleached! In de vorige clip bij single Keep On Keepin’ On zag zangeres Jen Clevin er nog (verrassend) goed uit, maar in de clip bij alweer de nieuwe single Wednesday Night Melody blijkt zo opeens dood.
Jake Bugg
Dik twee jaar hebben we moeten wachten op een nieuw teken van leven van Jake Bugg en dan komt hij met misschien wel zijn meest rudimentaire track tot dusver, Jake + gitaar en dat is het. Heerlijk! Op zijn ‘comeback’ single klinkt Jake als een jonge Dylan (meer als Donovan eigenlijk), I’m Just A Poor Boy From Nottingham’ en na 2 minuten is hij klaar. On My One gaat geen hit worden, er komen geen remixen en zal hem geen Mercury Prize opleveren laat staat een Grammy. Wat hij wel krijgt is het respect van zijn fans en collega’s. Net als voor hem Radiohead weigert Jake het spel mee te spelen. De bijna 22 jarige Brit had een dure producer kunnen inhuren, op writers camp kunnen gaan met de heetste Zweedse hitmakers van dit moment, duetten opnemen met kortgerokte en goedgemutste r&b zangeresjes, maar wat doet Jake? Die schrijft alle nieuwe nummers in zijn eentje en produceert die ook nog eens zelf. Liever 100.000 trouwe luisteraars dan een 1000.000 passanten. Jake Bugg, de grootste held uit Nottingham sinds Robin Hood.
Tosk
Nieuw, Nederlands en zeer veelbelovend is Tosk, een vers kwartet dat opereert vanuit de Domstad. Wat opvalt aan de muziek van Tosk, naast vernuft, spelplezier en flair is het hoge instapniveau. Blue City is het titelnummer van een debuut EP, maar klinkt als het werk van een band die net terug is van hun vierde tour door de VS. Wie weet hebben de 3 j’s en een W, Joeri, Jehannes, Jorn en Watze al de nodige bands versleten of zijn het veertigers, die na zich 20 jaar schuil te hebben gehouden in een oefenruimte alsnog de stoute schoenen aan hebben getrokken en naar buiten zijn getreden. Waarschijnlijker is dat we te maken hebben met een stel natuurtalenten, dat met hulp van producer Koen Willem Toering (Woost/Sunday Sun) een eerste klap heeft uitgedeeld ter waarde van diverse daalders. Tosk klinkt onnederlands in die zin dat er vrijwel geen Nederlandse bands zijn met wie zij hun open, toegankelijke, maar tegendraadse indie-folk-pop-rock-ding delen. We hebben jullie in het vizier Tosk.
Stationschef 196: Oscar
Het meest drempelverlagende instrument in de popmuziek is de laptop. Aan de meeste instrumenten kleeft wel een bezwaar, te groot, te zwaar, te moeilijk, maar de laptop heeft eigenlijk alleen maar voordelen. Dat is ook de reden dat het gros van de moderne muziekproducties met computers wordt gemaakt en dat je tegenwoordig vaker keyboards hoort dan gitaren, vaker samples dan live-instrumenten. Het feit dat het nu eenvoudiger is dan ooit om muziek te produceren wil niet zeggen dat het ook makkelijker is.
Voor talent bestaat geen app laat staan voor muzikaliteit. Voor onze dagelijkse portie pop blijven we afhankelijk van artiesten van vleesch en bloed. Zoals onze nieuwe Stationschef, Oscar Scheller, een singer-songwriter van de laptopgeneratie. De 24 jarige Londenaar kan je kennen als maker van de ex-IJsbreker Breaking My Phone en de Pinguinhit, Daffodil Days. Oscar is een van de drie acts (met Bloc Party en Rina Mushonga), die op 2 maart zullen aantreden onder auspiciën van Nites, dat deze keer voor het eerst in de Amsterdamse Q Factory zal worden gehouden.
De komst van Oscar is een mooie aanleiding om onze Bazz op hem af te sturen voor een gesprek over componeren in het computertijdperk en de grenzen en mogelijkheden van de voortschrijdende techniek. Het interview van Bazz met Oscar zenden we zaterdag uit van 19:00 tot 22:00 uur en herhalen we donderdagavond om 21:00 uur.
De top 25 van Oscar Scheller
- Arthur Verocai – Na Boca Del Sol
- Weezer – Say It Ain’t So
- Kero Kero Bonito – Sick Beat
- Jeremih – Impatient
- Wreckless Eric – (I’d Go The) Whole Wide World
- Pavement – Gold Soundz
- ESG – Moody (Spaced Out)
- Big L – Da Graveyard
- Delroy Wilson – Feel The Spirit
- Buzzcocks – Boredom
- MJ Cole – Attitude
- Henry Mancini – Lujon
- The Beach Boys – Don’t Worry Baby
- Talking Heads – Heaven
- The Big Moon – The Road
- Elastica – Stutter
- Gengahr – Trampoline
- Broncho – It’s On
- Vince Staples – Norf Norf
- Jeans Wilder – Sparkler
- Tree House – Classical Symphony
- Our Girl – Level
- Kendrick Lamar – Money Trees
- Blur – Beetlebum
- Spice Girls – Wannabe
LUH
We voegen elke week wel een plaatje toe aan onze playlist waarvan we weten dat er maar een beperkt publiek voor is. Maar die happy few doen we doorgaans wel een groot plezier met het signaleren van acts als… LUH. Lost Under Heaven, daar staat de afkorting voor.
Het is de naam van een project van Ellery James Roberts van WU LYFF en Ebony Hoorn. ‘Making LUH since 2012’ is de summiere info op Facebook. Ebony is Hollands en Amsterdam blijkt de standplaats van de band. I&I, Jamaicaans voor wij is een hypnotiserend vraag en antwoord duet voor dame en heer. Die heer klinkt als een verstokte shagroker, de vrouw als een femme fatale. I&I is de eerste track van deze formatie, die op Spotify staat, eerder werk is gratis maar legaal te bekomen via BitTorrent.
IJsbreker: Kevin Morby
We horen violen, blazers en dameskoortjes, maar de show wordt gestolen door een ongedefinieerd instrument, dat klinkt als een bronstige olifant. Hij heeft het ‘m geflikt Kevin Morby. I Have Been To The Mountain is het nummer waarmee de oud voorman van Woods en The Babies eindelijk aan de massa kan laten horen wat hij in zijn mars heeft. En dat is veel.
De nu 27 jarige zanger-gitarist raakte besmet met het rockvirus toen hij nog maar tien was. Op zijn 17e wist hij zeker dat school niks voor hem was en lifte hij van Kansas naar Brooklyn, waar hij aan een loopbaan begon die nu tegen de tien albums aanloopt, inclusief die van zijn ex bands. I Have Been To The Mountain staat op Kevin’s derde soloplaat, Singing Saw die zo goed als release-klaar is. Morby maakt rootsy muziek geënt op het werk van o.a. Dylan, Young en Reed. Hij is echter geen herkauwer noch een respectvol volger. Zoals de hitsige olifant solo al duidelijk maakt, bekommert Kevin zich niet zo om authenticiteit, maar krijgt elk nummer de uitvoering die past bij de vorm, inhoud en deze tijd. Zoals I Have Been To The Mountain dat klinkt als een kruising tussen Leonard Cohen en Ennio Morricone. Album verschijnt half april, op 8 mei staat Mr Morby in de Bitterzoet in Amsterdam.
Biters
Sex, Clips & Rock ‘n Roll! Elke ochtend om acht uur presenteren we je een pikante video. Vandaag 1975 (nee, niet die slappe popband) van de punkband Biters uit Atlanta.
Wintersleep
Sommige bands doen er wat lang over om op stoom te komen. Neem nou Wintersleep, een serieuze gitaarband uit het Canadese Nova Scotia. De mannen brachten in 2003 een eerste langspeler uit. Twee albums en vijf jaar later mochten ze een Juno (= Canadese Grammy) in ontvangst nemen en nu twee albums en acht jaar later komen ze met hun meest potente single to nu toe. Santa Fé is vooruitgestuurd om de release van het nieuwe album, The Great Detachement (4/3) aan te kondigen. Alles wijst er op dat het Wintersleep eindelijk is gelukt om de ongebreidelde energie die ze al vanaf het begin op de bühne uitventen nu eindelijk ook in de omgeving van een studio hebben weten te creëren. Daarnaast is de fi higher dan tot dusver het geval was. Mocht er iets van gerechtigheid bestaan dan duikt Wintersleep deze zomer op op een van onze betere festivals.
Beaty Heart
Uit een handvol invloeden waar niet veel mensen van zullen hebben gehoord (o.a. Pharaoh Sanders, Arthur Russel en Floating Points) heeft Beaty Heart een heerlijk nonchalante en sexy poptrack gedistilleerd. Genoemde namen zijn achtereenvolgens een Afro-Amerikaanse jazzpionier, een New Yorkse disco-avonturier en een Britse avant garde DJ. Flora. Dat die voorbeelden nog maar moeilijk traceerbaar zijn in Flora geeft aan hoe snel Beaty Heart zich ontwikkelt. Op Mixed Blessings, hun debuutalbum uit 2014 was de band nog duidelijk zoekende, Flora straalt een en al zelfverzekerdheid uit en laat een band horen die zijn draai gevonden heeft. Speciale vermelding verdienen de anonieme zangeres die Flora injecteert met een dosis erotiek en de producers, David Wrench (FKA Twigs & Jungle) en Dave Eringa ( Manic Street Preachers), die Flora laten klinken als een klok.