Category: Nieuwe Muziek

Als je iemand wil laten horen hoe een garageband anno 2016 nou eigenlijk klinkt dan kan je met geen beter voorbeeld komen dan Dreaming of Another Girl van Hidden Charms, het geluid van 1966 maar dan op z’n nu’s. Hidden Charms is Brits net als Temples, maar minder psychedelisch. Hidden Charms is, net als The Libertines en The Beatles een band met twee frontmannen, zanger/gitarist Vincent Davies en zanger/toetsenist Ranald McDonald. Begin dit jaar werd hun single, Sunny Side op de Britse radio gedraaid. Een van de luisteraars, die zijn oren spitste was Shel Talmy de inmiddels 77 jarige zo goed als blinde producer van The Kinks (You Really Got Me) en The Who. (My Generation). Legendarischer dan mister Talmy hebben we ze niet. Talmy gaf de band advies en een push en nu gaan ze als een speer en zijn behalve Shel Talmy ook collega’s als Black keys en Dead Weather tot de fanclub toegetreden. En dat terwijl er nog geen album is. Kortom Hidden Charms is een band om nauwlettend in de gaten te houden.

Billie Marten gaat beroemd worden. Zo simpel is het. Ze ziet er uit als een engel en heeft een bijpassende stem. Gelukkig voor ons laat ze zich niet leiden door haar uiterlijk, maar door haar innerlijk. En dat is minsten zo boeiend als de buitenkant. Billie maakt muziek in de folktraditie, niet volgens het boekje maar volgens eigen inzicht, net als Laura Marling. Verschil is wel dat de beugel dragende Billie nog maar 16 lentes jong is. Dat kan je zien maar niet horen, Billie schrijft en zingt wereldwijze songs, troostend eerder dan droevig, traag van tempo rijk in emotie en melodie. Muziek maken doet ze sinds ze zich kan heugen. Op aandringen van haar moeder postte ze wat filmpjes op Youtube, ‘ dan kunnen opa en oma het ook zien’. Opa en oma waren echter niet de enige die keken. Billie werd ontdekt. Begon ze met covers, als snel bleek dat ze ook zelf kon componeren en teksten schrijven. Haar eerste ‘levende lijve’ publiek zag ze op het Reading Festival waar de BBC een plaatsje voor haar had ingeruimd op hun ‘introducing stage’. En nu is er een eerste EP met vier wonderschone liedjes. Bird haalde de Britse radio en As Long As gaat vanaf heden onze playlist sieren. Met haar looks en leeftijd zou de makkelijkste weg zijn voor Billie om in de voetsporen te treden van Carla Rae Jepsen, Katie Perry en al die ander mooi ogende meiden, die de hitparade halen met behulp van een heel team componisten en producers. Billie kiest er voor om het allemaal lekker zelf te doen. Dat is niet de makkelijkste weg, maar wel de beste.

Mooie stem, goed liedje, maar het zijn die opborrelende synth-riedeltjes, die van Lime Habbit iets heel bijzonders maken. Lime Habbit is de teaser track van United Crushers, het 3e album van Poliça, dat we vanaf 4 maart kunnen kopen/downloaden/streamen. Poliça (Pools voor politie) is een indie band uit Minneapolis, die zich onderscheid van alle anderen door de zwoele stem van Channy Leaneagh en een fantasierijk synthesizer beleid. Bouwjaar van de band is 2011, reeds behaalde successen zijn de singles Dark Star, de samenwerking met Justin Vermont, Tiff en de albums, Give You The Ghost en Shulamith. De sound van Poliça kan zowel bijtend als bezwerend zijn, maar is altijd boeiend, zoals Lime Habbit maar weer eens bewijst.

We kunnen er kort over zijn Eefje de Visser is een van onze grootste talenten. Niet alleen zingt ze geweldig, haar teksten zijn zonder uitzondering sterk en haar melodieën ronduit prachtig. Als haar wieg in Londen of New York had gestaan ipv Moordrecht (?) was ze wereldberoemd geweest, nu is ze dat alleen in de lage landen. Het nieuwe jaar begint heel goed, met de komst van Eefje’s 3e. Nachtlicht heet de langspeler die wederom zal verschijnen op Eefje’s Platenmaatschappijtje. Hoezo indie? Nog maar week of wat wachten dus, een periode die voorbij zal vliegen dankzij het vooruitgestuurde Scheef. Op 10 januari begint Eefje aan een tournee, die begint in Amersfoort en 16 concerten later zal eindigen in Gent. 17 kansen dus om haar te gaan zien, laat die mogelijkheid niet onbenut.

Postiljonen is met recht een Scandinavische band. De drie leden, Mia Bøe, Joel Nyström Holm en Daniel Sjörs forenzen tussen het Noorse Bergen en het Zweedse Stockholm, hun arctische dreampop klinkt echter alsof ze uit IJsland komen. Postiljonen had twee jaar geleden groot internationaal succes met het nummer Atlantis en het bijbehorende debuutalbum, Skyer. The Open Road is een lichte variant op die formule, een meerstemmig, gedragen lied dat dankzij de bescheiden productie aan de goede kant van de kitsch grens blijft. De release in deze tijd van het jaar wordt gedomineerd door ballads, als ze zo schoon zijn als The Open Road vinden we dat helemaal niet erg.