Category: Nieuwe Muziek

Op papier is de nieuwe single van Young And Heartless een weinig aantrekkelijke affaire over verlatingsangst, verslaving en andere zaken waarvan je hoopt er nooit mee te maken te krijgen. Op plaat is Fevers een bescheiden meesterwerkje, die de band uit Harrisburg, Pennsylvania wel eens een hoop fans zou kunnen gaan bezorgen.

De vorm waarin de ogenschijnlijk morbide boodschap is gegoten is afgeleid van de new wave zoals geïntroduceerd door Britse bands als Joy Division en Gang Of Four en uitgewerkt door discipels als Editors en Interpol. Young And Heartless is niet nieuw, de band begon in 2011 en heeft sindsdien twee EP’s en een album laten verschijnen. Fever is de voorloper van een tweede volledige langspeler, die op 25 maart uit moet komen onder de titel Stay Away.

Een supergroep! Na The Arcs en EL VY is er nu Whitney! Whitney is een nieuw samenwerkingsverband tussen oud leden van Smith & Westerns, Unknown Mortal Orchestra en het minder bekende Touching Voids. De verbindende factor is het duo Julian Ehrlich en Max Kakachek, dat in alle drie de bands heeft gezeten. No Woman is een fijne indie-ballad met country fiddle en soul-blazers door drummer Ehrlich gezongen met een overtuigende kopstem. Muzikaal schurkt de song tegen Unknown Mortal Orchestra aan, maar dan zonder elektronica. Een album ligt in het verschiet en aan een tour wordt gewerkt. Enne, nee Whitney komt niet uit Houston, maar uit Chicago.

.

Nieuw, Nederlands en meer dan uitstekend is de debuutsingle van Amber Arcades. Amber Arcades is de pennaam van Annelotte De Graaf, een creatieve eenling die vorig jaar de stoute schoenen aantrok en naar New York vloog om daar aan haar debuutalbum te werken. De eerste vrucht van die arbeid staat nu online en heet Turning The Light. De track wordt door Annelotte lekker lijzig met een meisjes-achtige stem gezongen. De kick komt van de elektronische backing, die naarmate het bijna zeven minuten durende nummer vordert aanzwelt en opwindt. Amber Arcades was een van de buzzbands op Noorderslag, ook omdat Turning Light een laaiende recensie kreeg van de gerenommeerde Amerikaanse site Stereogum. Het was dus vol in de zaal, en het bleef vol. File under: eerste klap en daalder. (nog geen video)

Wie Fargo heeft gevolgd zal Man Of Constant Sorrow van Blitzen Trapper meteen herkennen. De muziek is een van de factoren die van de Netflix serie zo’n enorme must-see maken. Zowel de song als de band zijn niet nieuw. Man Of Constant Sorrow is een traditionele Amerikaanse folksong, de oudst bekende versie stamt uit 1913, bij het poppubliek geïntroduceerd door Dylan op zijn debuutalbum in 1962 Het nummer kreeg nog meer bekendheid door de uitvoering van de Soggy Bottom Boys in de film Oh Brother Where Art Thou. Blitzen Trapper is een neo-Americana band uit Oregon, in de bussiness sinds 2000 en bekend genoeg voor de grote zaal van Paradiso (10/2/16). Blitzen Trapper heeft de tradional een southern-rock arrangement gegeven met prachtige dubbele gitaarpartijen. De track staat niet op het meest recente album van Blitzen Trapper, maar is op verzoek van de talloze Fargo fans toegevoegd als extra-track op de nieuwe single van de band.

Jo Goes Hunting – Act Of Leaving

Jo Goes Hunting kwamen we tegen op de poster van Grasnapolsky 2016. Aangezien de programmeurs van het mooi gesitueerde binnenfestival een neus hebben voor kwaliteit hebben we even gecheckt wie Jo is. Jo is Jimmie Hueting, een muzikaal avonturier, die in september een mini-album uitbracht met ongrijpbare maar zeer boeiende songs. Mocht de naam Heuting je enigszins bekend voorkomen, dat klopt. Jo/Jimmi is de broer van Rocco Heuting, de rechterhand van Torre in De Staat. Net als bij die band is de toon van de songs van Jo Goes Hunting vaak duister, maar waar De Staat streng is, klinkt Jo eerder melancholiek. Jo’s Glow mini-album is hoorbaar het werk van een bevlogen eenling, live heeft hij hij minimaal vier vrienden nodig om zijn ideeën uit te voeren. Jo Goes Hunting is momenteel op tournee als support act van De Staat.