Category: Nieuwe Muziek

Je we zijn trouw, hondstrouw mag je wel zeggen. Er is geen single van Meg Myers, die we niet hebben gedraaid. Ook de nieuwe zullen we niet links laten liggen, sterker nog we zullen niet rusten voordat Meg wereldberoemd is in de lage landen. Of hier eens een keer komt spelen. Helaas hoort de Nederlandse vertegenwoordiging van Meg’s platenmaatschappij niet wat wij horen, een 21ste eeuwse versie van Alanis M. Dus gaan we door met de strijd. De nieuwe single van Miss Meyers’ debuutalbum Sorry is misschien iets minder indringend dan het titelnummer en het overrompelende Desire. Misschien waren die songs gewoon te heftig voor een breed publiek. Motel volgt een zelfde patroon, rustig beginnen en langzaam toewerken naar de eruptie, maar die blijft dit keer binnen de perken. Dat plus een hartveroverend refrein maakt Motel misschien wel tot de beste introductie tot Meg Myers tot nu toe. En blijkt dat niet zo te zijn, dan wachten we gewoon de volgende single af.

En toen was er weer een nieuwe single van Blossoms. Het wordt wat eentonig. Om de zes weken komt de band uit Manchester met nieuw werk op de proppen. Wij luisteren huiveren en besluiten dat ook dit werkje weer uitstekend in onze kraam past. We volgen Blossoms al sinds februari vorig jaar en zijn nu vijf singles verder. In den beginne schurkte de band van zanger Tom Ogden nog dicht tegen hun Britpop helden aan. Inmiddels is er veel meer sprake van een eigen, zij het nog immer zeer Brits geluid. Blossoms toert zich drie slagen in de rondte deze zomer, vooral langs de internationale festivals. Bij ons zullen ze vooralsnog exclusief te zien zijn op Best Kept Secret.

De Aziatisch-Amerikaanse singer-songrocker Mitski brengt over niet al te lange tijd haar vierde album uit, Puberty 2. De eerste drie kwamen niet veel verder dan een feministische en avant-gardistisch rockpubliek, maar met de nieuwe single Your Best American Girl lijkt Mitski haar actieradius in één klap flink uit te breiden. De song heeft nu al meer plays en views dan ze ze ooit eerder heeft gehaald. American Girl is een onderhuidse rocksong, die door gruizige gitaren naar een climax wordt gedreven. Ondanks het gitaargeweld behoudt Mitski haar cool. Mitski Miyawaki heeft de Japanse nationaliteit, maar groeide op in de Congo, Turkije, China en New York waar ze studeerde. Your Best American Girl gaat over het voldoen aan verwachtingen van ouders en de maatschappij. En daar doet Mitski dus niet aan mee, ‘I’m Not Gonna Be What My Daddy Wants Me To Be”. Als je dit leest is het waarschijnlijk al te laat, maar Mitski is zaterdag 23/4 te zien in de kelder van Paradiso. Pubert 2 verschijnt in juni.

Om met een kritische noot te beginnen, There She Goes, de nieuwe single van Stopcontact is te kort. De hook is zo verslavend dat je meer wilt en meer. Gelukkig is er de repeat toets, maar toch. Dit gezegd hebbende; Stopcontact is misschien wel de beste onbekende band van Nederland. Beroemd en berucht in de hoofdstad en omstreken, maar daarbuiten nog grotendeels terra incognita. Dat is jammer want, niet alleen is Stopcontact heel goed, het duo is ook vrij bijzonder. Songs, sound en stijl zijn volkomen eigen. Er is dan ook geen andere band die klinkt als het Amsterdamse duo. De naam zegt het al, Stopcontact maakt elektronische muziek. Geen EDM, maar ELD, elektronische luistermuziek, soms experimenteel, vaak met humor. Invloeden lopen van Ennio tot Eno, van J.S. Bach tot Bas Bron en van James Last tot James Blake. De muzikanten, die de energiebronnen beheren zijn Dave Wismeijer (gelijkstroom) en de Russische Amsterdammer Akim Moiseenkov (wisselstroom). Niet onvermeld mag blijven dat Stopcontact ook live zijn gelijke niet kent. Het duo improviseert en experimenteert er lustig op los zodat het zomaar kan gebeuren dat een song als There She Goes twee keer zo lang duurt als op plaat.

Niet echt een officiële single en ook geen voorbode van een nieuw album, maar te lekker om te negeren. Where Are You Now is de bijdrage van Royal Blood aan de soundtrack van de Amerikaanse tv-serie Vinyl. Na een aanvankelijk opwinding lijkt de belangstelling voor de productie van Mick Jagger en Martin Scorcese wat geluwd, want niet erg realistisch. Over de soundtrack van de serie hoor je niemand klagen, dankzij een uitstekende collectie oldies, welgekozen covers en sterk nieuw werk zoals Royal Blood’s Where Are You Now.