Category: Nieuwe Muziek

Pixx

Pixx komt naar Motel Mozaique lazen we deze week. Pixx? Nooit van gehoord. Dus even gegoogeld en bingo. Pixx is de nom de plume van de 19 jarige Hannah Rodgers uit Chipstead, een dorp ten zuiden van Londen. Pixx maakt elektronische luistermuziek.

Ze heeft nog maar één EP uit, Deplore is daar het sluitstuk van. Dat Pixx meer is dan een veelbelovende debutante mag je opmaken uit het feit dat ze het hof gemaakt is door het befaamde befaamde 4D label, dat sinds de vroege jaren tachtig een belangrijke speler in het veld is, eerst met acts als Cocteau Twins, Pixies en Birthday Party en tegenwoordig met Bon Iver, Beirut en Daughter. Motel Mozaique 2016 vindt plaats op 8 & 9 april in 010.

Mystery Jets

Elke ochtend om 8 uur een lekkere clip! Deze ochtend de Mystery Jets met Telomere. De Engelse indie-popband afkomstig uit London is inmiddels al sinds 2004 aan de gang en werkte o.a. samen met Laura Marling en producer Stephen Street (Blur, Kaiser Chiefs). Het nieuwe en vijfde album Curve Of The Earth wordt de meest persoonlijke en muzikale plaat tot nu toe genoemd en komt uit op 15 januari 2016.

Bloc Party

Het goede nieuws is dat The Good News een goede plaat is. Opgelucht halen we adem. Lang leek het erop dat de band van Kele Okereke met gezwinde spoed richting afgrond raasde, maar alle berichten over een vroegtijdig einde van Bloc Party lijken nu sterk overdreven. Van het oude Bloc Party zijn alleen Kele en gitarist Russell Lissack over, de ritmesectie is nieuw.

Bloc Party 2.0 kondigde haar bestaan aan met de release van The Love Within, een vrij vervelend nummer waarin de band niet leek te kunnen kiezen tussen elektronische dansmuziek en de hoekige post-punk waarmee men zich op de kaart had gespeeld. Ook The Good News klinkt nogal anders dan Banquet en Helicopter, maar wel fris en overtuigend met zijn bluesy slidegitaar en sterke opbouw. Bloc Party van nu is niet meer Bloc Party van toen. Sommige fans zullen dat betreuren, wij hebben het gevoel dat we voorlopig nog niet van Kele af zijn. En dat voelt goed.

Stationschef 186: Lisa de Jongh

SC186_site_lisadejonghSmaak daar draait het om, om precies te zijn goede smaak. Maar goede smaak alleen is niet genoeg. Om in aanmerking te kunnen komen voor de felbegeerde functie van Stationschef van Pinguin Radio moet je ook de drang hebben en de mogelijkheid om je smaak uit te dragen. Dat Lisa de Jongh goede smaak heeft leert een blik op onderstaande lijst.

Dat Lisa het graag en vaak en het liefst over muziek heeft, weet iedereen die haar bijdragen kent aan o.a. Nu.nl, KindaMuzik en The Daily Indie. Daar wordt ze overigens gemist, want veel tijd om te schrijven heeft ze niet meer. Nadat ze zich heeft mogen warm lopen in Paradiso en bij concertorganisator Double Vee is Lisa nu druk (x3) als programmeur van de hoofdstedelijke muziekclub Sugarfactory en als chef programma van het Amsterdam Woods festival. Ondanks haar hectische bestaan heeft ze toch een gaatje kunnen vinden in haar agenda om onze Bazz te woord te staan. Op vrijdagavond 18 december is het muzikale eindfeest van 2015 in de Sugarfactory. Onder de noemer “Vuurwerk” treden Klangstof, Canshaker Pi, GOSTO, The Benelux en Taymir op.

De kans om een stempel te drukken op onze playlist en te vertellen over de grote liefde van haar leven (muziek dus) kon ze echt niet laten gaan. Dus kan je zaterdag tussen 19:00 en 21:00 uur en/of donderdag vanaf 22.00 uur luisteren naar het verhaal en de favoriete muziekjes van onze  nieuwe Stationschef Lisa de Jongh!

De keuze van de kenner, Lisa de Jongh

  1. Badly Drawn Boy – A Minor Incident
  2. Blur – End of a Century
  3. Canshaker Pi – Shaniqua
  4. Cheatahs – Seven Sisters
  5. Coconut Records – West Coast
  6. Courtney Barnett – Aqua Profunda!
  7. Deerhunter – Breaker
  8. Gosto – My Bad
  9. Grandaddy – Pull the Curtains
  10. Klangstof – We Are Your Receiver
  11. The Stills – Lola Stars and Stripes
  12. Low – What Part of Me
  13. Nada Surf – What Is Your Secret
  14. Pixies – Where Is My Mind
  15. Radiohead – Subterranean Homesick Alien
  16. Taymir – Sometime
  17. Teenage Fanclub – Sparky’s Dream
  18. BlackTambourines – I Wanna Stay Away
  19. The Secret Machines – Nowhere Again
  20. The Strokes – I Can’t Win
  21. The Vaccines – Minimal Affection
  22. The Walkmen -Heaven
  23. The Weakerthans – Psalm For The Elks Lodge Call
  24. Tom Petty – Learning To Fly
  25. Weezer – Da Vinci

Spring King

Spring King is een springerige rockband uit Engeland dat al na één single en twee EP’s zijn draai gevonden heeft. Who Are You? is een zelfverzekerd stevig rockend nummer waarin op driekwart plotseling een sax opduikt. Spring King is een gitaarband, maar geen gewone en zeker niet de zoveelste.

De band heeft afgelopen concertseizoen kilometers mogen maken als support van Slaves, maar het zou ons niet verbazen als Spring King hun gastheren links en recht gaan inhalen. Maar zover is het nog niet. Spring King heeft nog geen eens een label, maar wie weet willen ze dat ook helemaal niet en doen ze alles voorlopig nog lekker zelf. With a little help from their friends like us.

IJsbreker: Cage The Elephant

Nieuwe week, nieuwe muziek van Cage The Elephant! We kunnen er kort over zijn Too Late To Say Goodbye is de beste van de drie tracks die de band van Matt Schultz vooruit heeft gestuurd om de release van album nummer vier niet onopgemerkt te laten verlopen.

Was Mess Around een pas op de plaats en Trouble een eerbetoon aan de legendarische Lennon (35 jaar na diens dood), Too Late To Say Goodbye is een niks minder dan een sprong voorwaarts, het bewijs dat Cage The Elephant nog lang niet is uitgeraasd. De band in duidelijk in zijn element. Onderdeel van het complot om van Cage The Elephant een internationale headliner te maken is Dan ‘Black Keys’ Auerbach, die optrad als opnameleider. Verwacht ook komende week nieuw werk van de Kentuckiaanse rockers, want dan verschijnt het complete album. De titel is Tell Me I’m Pretty. Dat zullen we zeker doen op 24 februari als Matt en Brad en Jared en Daniel de Melkweg onveilig komen maken.

GUM

GUM is een andere satelliet uit het Tame Impala kamp, de bekendste is natuurlijk POND. GUM is de naam die Jay Watson gekozen heeft voor zijn activiteiten naast Tame Impala waar hij drummer is. Een week of wat geleden bracht GUM een tweede album uit, Glamorous Damage, dat zo niet een must dan toch wel een aanrader is voor alle fans van het moederschip. Net als Tame Impala is Watson op het tweede GUM album de electronica ingedoken en heeft hij zijn songs een dansbare beat gegeven. Psycho-disco zou een term kunnen zijn. Het is echter een misverstand te denken dat GUM de succesformule van de band van Kevin Parker imiteert. Daarvoor is de sound van single en album te ongepolijst en zijn de songs te intuïtief. Prima aanvulling.

View for a Day

Elke ochtend om 8 uur een vette clip! View for a Day is het resultaat van de krachtenbundeling tussen de gebroeders Hof en Klompmakers, die niet alleen bloedverwanten zijn maar ook dezelfde passie voor alternatieve muziek delen. Dit recept zorgt voor een stevig fundament dat resulteert in een enorme ‘in your face’ live ervaring.
De karakteristieke sound is even uitdagend als aansprekend, waarbij stevige rock en catchy melodielijnen de basis vormen. Met een EP gepland voor Maart 2016, heeft View for a Day de stap naar een hoger niveau gezet met de nieuwe single + videoclip Bridges.

LIVEDATA 18/12 Countdown Café Radio Veronica @ De Vorstin, Hilversum  14/01 Pakhuis, Groningen 27/02 Musselkanaal De Gelegenheid

Maison du Malheur

Maison du Malheur is geen band, maar een orkest. Gemiddeld staan er zo’n negen man op de bühne, maar afhankelijk van de stand van de maan kunnen dat er ook meer of minder zijn. In welke formatie Maison du Malheur ook neerdaalt, feest is het gevolg.

Maison du Malheur put uit de rijke Amerikaanse muziektraditie, van de delta blues van Robert Johnson t/m de Dixieland van Louis Armstrong en van de honky-tonk van Hank t/m de country funk van Booker T. En vrijwel alles wat daar tussen zit en na kwam. Maison du Malheur is dus redelijk retro, maar zelden nostalgisch en al helemaal niet oubollig. Streams Of Resonation komt van het vers verschenen tweede album van Maison Du Malheur Stomping Ground.