Strict genomen is Beck een One hit wonder, alleen met Loser haalde hij een officiële hitnotering. Dat was ruim twintig jaar geleden. Daarna leverde Beck het ene prachtalbum na het andere af en was hij een vaste gast op de playlist van Pinguinradio en andere alternatieve en indie-stations, maar in de buurt van een ouderwetse commerciële hitlijst is hij nooit meer gesignaleerd. Tot zijn spijt lijkt, want Dream, de nieuwe single van meneer Hansen lijkt niks meer en niks minder dan een gooi naar single-succes. De track is helemaal nieuw, staat dus niet op het redelijk recente Morning Phrase album. Had daar met zijn o-o-o koortjes, disco gitaar en aanstekerrefrein ook niet echt op gepast. Zien we Beck Hansen binnenkort in gezelschap van Taylor Swift en Nicki Minaj? Vooruit dan maar, als hij daarna maar weer rekening houdt met al die fans die hem een twee decennia lange, weliswaar hitloze, maar zeker geen succesloze loopbaan hebben bezorgd.
Category: Nieuwe Muziek
Chelsea Wolfe
Elke ochtend om 9 uur gewoon een vette track! Chelsea Wolfe brengt 7 augustus haar nieuwe album Abyss uit. De eerste single van het album is Carrion Flowers.
LIVEDATUM 29/06 North Sea Jazz Club, Amsterdam
Foals
Brits indie-prog-rockers, Foals zijn klaar met de opnamen van de opvolger van hun Holy Fire album (2013). Album nummer 4 van Foals gaat What Went Down heten. Het titelnummer van de plaat is vooruitgestuurd ter voorbereiding van het offensief dat 28 augustus losbarst. Foals heeft het album opgenomen in een studio in Frankrijk met James Ford ( Florence + Machine/ Arctic Monkeys) als opnameleider. What Went Down geeft niet de indruk dat Foals het in het tiende jaar van hun bestaan wat rustiger aan wil doen. In tegendeel, What Went Down is een van de meest woeste tracks tot nu toe van de band van Yannis Philippakis. Dat belooft dus wat. Concert: 7/11 in de Melkweg.
Jacco Gardner
Wat heeft Jacco Gardner wat anderen niet hebben? Anders gezegd, waarom scoort Jacco wel in landen als de VS en Engeland en zijn collega’s niet of nauwelijks? Het antwoord is natuurlijk talent, maar talent alleen is niet voldoende. Onze man uit Hoorn was als een van de eersten actief in de neo-psychedlica, een genre dat superhip is gebleken. Daarnaast heeft Jacco in de loop der jaren een unieke verzameling aan vintage instrumenten bij elkaar gespaard. En niet op de laatste plaats de balans tussen vorm en inhoud is prima. Hij giet zijn liefde voor oude geluiden, antieke genres en archaïsche opnamemethodes in compacte, gevarieerde songs die zowel de psycho-purist als de meer generalistische popliefhebber weten te bekoren. En dat dus wereldwijd.
Interview: Megan Washington
Fans die in maart van dit jaar Dotan hebben zien optreden, kennen Australische Megan Washington als de support act van de Nederlandse zanger. Dat was haar kennismaking met Nederlandse muziekliefhebbers. Nu is ze terug met de release van haar tweede volledige album There There. Een door de 80’ies geïnspireerde luisterplaat met een mix van dansbare deuntjes en gevoelige luisterliedjes. Allemaal met soms hartverscheurend eerlijke teksten. “Ik moest alles verwerken wat ongemakkelijk voelde. There There heeft me troost gegeven.”
Tekst Jacqueline Schoonhoven
Het gesprek begint met het delen van de betekenissen van de wederzijdse tatoeages. De symboliek verborgen in de lichaamskunst is de klik, het thema ‘thuis zijn’ (hoe en waar vind je dat?) de overeenkomst. Washington liet onlangs een deel van de Grote Beer op haar arm zetten. “Ik had eigenlijk nooit gedacht ooit een tatoeage te hebben. Maar ken je dat? Dat je elke keer als je op de klok kijkt, het 11.11 uur is? Of als je naar de lucht kijkt, de Grote Beer ziet? Het zijn voor mij momenten om even stil te staan. Herkenningspunten ook want als je veel reist dan hoef je niet te ‘dealen’ met moeilijkheden. Dat inzicht deed me besluiten dit te laten tatoeëren.”
Megan Washington, ook wel gewoon ‘Washington’, leidt een enigszins rusteloos bestaan en zegt tijdens het interview graag te willen leren thuis te zijn. Het is een gevoel dat ze niet kent. Ze vestigt zich dan ook nooit lang op een plaats. Hoewel ze wordt geïntroduceerd als Australische zangeres, is ze in 1986 geboren in Papoea New Guinea en verhuist ze pas in 1996 met haar familie naar Australië. Na New York en Londen, woont ze tegenwoordig in Berlijn. “Australië is de plek die ik het best ken maar ik heb er nooit een groot gevoel van thuiskomen gehad. Ik ben altijd bezig met ‘weggaan’, ik wil graag leren ‘thuiskomen’.”
In 2010 kwam haar eerste volledige album I Believe You Liar uit en oogstte veel succes in Australië. Dat jaar ook werd ze uitgeroepen tot Best Female Artist en beloond met een ARIA. Begin 2013 acteert Washington in de film The Boy Castaways van regisseur Michael Kantour, die in oktober van dat jaar in première gaat. In dezelfde periode is ze ook mentor en coach in The Voice of Australia. Na de film- en televisieverplichtingen vertrekt ze naar Londen om samen met muzikant en producer Samuel Dixon There There te schrijven en op te nemen. Het was een emotionele en heftige tijd voor Washington. “Met de teksten ben ik heel dichtbij de waarheid gebleven. Ik heb over alles geschreven wat ik altijd uit de weg ben gegaan. Omdat elk liedje een waargebeurd verhaal is, verbonden aan een bestaand persoon. Ik heb de waarheid verteld zo goed als ik me die kon herinneren.”
There There is de plaat waarop persoonlijk leed is verwerkt. “Maar het is ook een zoektocht naar welke rol de kunst in mijn leven speelt. Want ik weet nog altijd niet zeker wie wie leidt.” Het oorspronkelijk plan was om een vette Sixties inspired, Shirley Bassey-achtige plaat te maken. Maar daar kreeg ze toch jeuk van. Het schrijfproces vorderde maar het resultaat was nog niet bevredigend. “Totdat Sam (Dixon) me op een dag muziek meegaf van Talk Talk, toen ging het schrijfproces bijna vanzelf. De muziek uit de vroege jaren tachtig heeft precies de nostalgie en de juiste mate van puberteit in zich voor de verhalen die ik wilde vertellen.”
De nummers onderling zijn verbonden door het leven van de zangeres maar er zijn er ook die een ‘paar’ vormen. “Marry Me en Begin Again gaan bijvoorbeeld over mijn verbroken verloving en alle emoties die daarbij horen. Consolation Prize en To Or Not Let Go gaat over schoonheid. Ik had er na mijn vijftiende eigenlijk niet meer echt bij stilgestaan totdat ik een relatie had met een mannelijk model, een professioneel aantrekkelijk mens. Als we uitgingen reageerden mensen soms totaal hysterisch, alleen door zijn uiterlijk. En ik raakte daar erg van in de war. Stelde mezelf opeens alle vragen die ik dacht te hebben achtergelaten in mijn tienertijd; ‘ben ik mooi? Ben ik knap? Wat is mooi?”
Het album kwam in september 2014 al uit in Australië. De single My Heart Is A Wheel wist daar vrij hoog in de hitlijsten te komen. Het is een nummer dat qua tekst en gevoel net iets afwijkt van de wat melancholische toon van de rest van het album. Washington legt desgevraagd uit dat het nummer tot stand is gekomen na een gesprek met een vriendin over Disney-films. “De protagonist zingt in het begin van de film in een dramatisch lied wat haar probleem is en de film heeft altijd een happy end. My Heart Is A Wheel beschrijft wat mijn probleem is. Het staat niet stil, het draait als een wiel en ik ga daar in mee. De andere nummers vertellen het verhaal. Hoe het eindigt, weet ik nog niet…”
Megan Washington hoopt met het album There There voet aan de grond te krijgen in Europa. Er zijn nog geen tourdata bekend. “Ik ben een band aan het samenstellen. Mijn band is in Australië, ik woon nu in Berlijn. Ik kan wel solo optreden maar deze plaat is zo gedragen door drums dat de uitvoering het mooist is met een volledige band. Maar ik kom zeker zo snel mogelijk terug om op te treden.”
Causes
Elke ochtend om 9 uur een fijne clip! Hier de nieuwe song Walk On Water van Causes. Afgelopen week nog te bewonderen op Pinkpop en binnenkort enkele zomerfestivals en in het najaar een tour door Nederland
LIVEDATA 04/07 Hoogtevrees festival, Deventer 20/07 Vierdaagse Festen, Nijmegen 26/07 Damaris Festival, Amsterdam 22/08 Fields of Joy, Oldenzaal 05/09 Bruis festival, Maastricht 19/09 Breda Barst, Breda 30/09 Paradiso, Amsterdam 03/10 Metropool, Hengelo 28/10 Nieuwe Nor, Heerlen 29/10 Paard van Troje, Den Haag 31/10 Fluor, Amersfoort 04/11 Cacaofabriek, Helmond 05/11 013, Tilburg 06/11 Neushoorn, Leeuwarden 07/11 LuxorLive, Arnhem 29/11 Songbird Festival, Rotterdam
Cayucas
Hij is fijn, de nieuwe single van Cayucas met zijn surfgitaartjes en afro-beat. De sound van de band van tweeling Zach en Ben Yudin is niet zozeer veranderd als wel sterk verbeterd, voller geproduceerd, mooier opgenomen. Moony Eyed Walrus is het eerste nieuwe werk van de Californian boys in twee jaar, de track is afkomstig van album # 2, Dancing At The Blue Lagoon dat over iets meer dan een week uit gaat komen. In september komen de zomerkoninkjes deze kant op, voor een show op Incubate (!?) en een optreden in Paradiso.
Craft Spells
Craft Spells is Justin Paul Vallesteros en een regelmatig wisselende pool van muzikanten. De band opereert vanuit Seattle en is actief sinds 2009 toen Justin een eerste track uitbracht als Craft Spells. Deze eigen beheer activiteit leidde tot een deal met het New Yorkse Captured Tracks, het label van o.a. Beach Fossils en Wild Nothing. Er volgden wat EP’s en eind vorig jaar een prima album, Nausea. Daarvan is nu eindelijk een single getrokken, het dromerige en warmbloedige Twirl. Op dit moment trekt Craft Spells door de VS als support van Julian Casablancas, in het najaar komen ze onze kant op. Tijden plaatsten volgen.
Darwin Deez
Elke ochtend om 9 uur een coole clip! Hier de sympatieke Darwin Deez met zijn nieuwe single Kill Your Attitude. Zijn nieuwe album Double Down zal op 18 september verschijnen.
The Maccabees
De opvolger van Marks To Prove it heet Something Like Happiness en is weer raak. De track zal terechtkomen op het vierde album van de Britten, Marks To Prove It dat eind juli gepland staat. Painful, tricky and traumatic noemen de muzikanten het opnameproces. Ruim twee jaar hebben ze gedaan over de opvolger van Given To The Wild. Er zijn momenten geweest dat een of meer leden serieus aan omscholing dachten, maar uiteindelijk is alles toch nog goed gekomen. Het moeilijk scheppingsproces is niet af te horen aan Sometimes Like Happiness, een track die hoort tot het beste dat Macccabees tot nu toe heeft voortgebracht.