Kevin Parker lijkt op het nieuwe album van zijn band Tame Impala de gitaar te hebben ingeruild voor een batterij synthesizers en het door hem populair gemaakte psych genre voor een stijl die je droevige disco zou kunnen noemen. Eventually, de vierde voortijdig uitgebrachte track van het aanstaande Currents album wordt door Parker weer met kopstem gezongen over een bed van gestapelde keyboards. Het is nu wel duidelijk dat de nieuwe Tame Impala essentieel anders klinkt dan het Lonerism uit 2012, het album van herkomst van indie evergreens als Elephant en Feel Like We Only Go Backwards. Club-vriendelijk noemt Kevin Parker zijn nieuwe album. De vraag is nu of Tame Impala nieuwe stijl ook festival-vriendelijk is. Het antwoord zal niet al te lang op zich laten wachten. Kevin & co komen staan op Pukkelpop en op Lowlands.
Category: Nieuwe Muziek
Muse
21 jaar Muse wordt gevierd met album nummer zeven. Drones heet het jongste geesteskind van Matt Bellamy. Op 8 juni is de plaat wereldwijd verkrijgbaar. Produceerde Muse hun vorige albums lekker zelf, voor Drones zijn ze weer eens met een producer in zee gegaan. Robert John “Mutt’ Lange is zijn naam. Lange is wat je noemt een veteraan. De 66 jarige Canadees speelde een beslissende rol in de carrières van een heel leger aan top en andersoortig talent. We noemen wat namen Michael Bolton, Celine Dion, Bryan Adams, Nickelback en Maroon 5, Backstreet Boys, Lady Gaga, Britney Spears en zijn echtgenote Shania Twain. Dat is even schrikken niet? Gelukkig heeft Lange heeft ook goed werk verricht voor acts die wel welkom zijn in de pinguinvijver AC/DC bijv. en The Cars, XTC, Heart en Graham Parker. De man is niks indien niet veelzijdig. Er zijn inmiddels drie tracks van het Drones album vrijgegeven, Psycho, Dead Inside en Mercy. Muse lijkt op hun zevende album niet op zoek naar nieuwe wegen en invalshoeken. Consolideren heet dat in Risk termen. Drones is voor de fans en daar zijn er drommen van.
Catfish & The Bottlemen
Catfish & The Bottlemen kennen we als een prettig eigenwijs bandje met de gitaren op de juiste plek. Tot nu toe waren het vooral pittige uptempo songs die het kwartet uit Noord Wales ons voorschotelde. Hourglass breekt met die trend. Bij de stemmige song zit een stemmige video, een zwart wit mini drama van twee maal de lengte van het nummer. Ruim een jaar geleden was Catfish & The Bottlemen voor het eerst op een Hollands podium te zien tijdens ons feest in Paradiso. Van McCann en zijn compagnons stonden toen in de bovenzaal. Nu zouden ze zonder al te veel moeite de grote zaal van onze nationale poptempel kunnen vullen. En dat met slechts één album op de kerfstok. Je zou bijna zeggen dat het te snel gaat met Catfish & The Bottlemen, maar dat album, The Balcony herbergt zoveel topsongs, nummers als Kathleen, Homesick en dus ook Hourglass dat we er het volste vertrouwen hebben dat de bron nog wel even blijft stromen.
Stationschef 160: René Passet
Vrijwel dagelijks is hij op de radio te horen, onze nieuwe Stationschef. Helaas zelden met goed nieuws. René Passet is de man die melding maakt van files en anders verkeersleed. Hij is dus de brenger van slecht nieuws. Maar niemand die hem dat kwalijk neemt! Dat is bijzonder, want hoe vaak krijgt de boodschapper niet de schuld? René dus niet. Integendeel. Hij is geliefd bij vriend en filerijder. Dat komt omdat hij meer is dan een stem op de radio. Naast zijn werk voor de ANWB is Passet ook actief als fotograaf en popjournalist. En hij is een van de grootste connaisseurs op het gebied van dansmuziek, analoog en digitaal. Wil je René Passet een keer over iets anders horen dan spookrijders, omgevallen vrachtwagens en gladde weggedeeltes.
Luister dan naar Bazz op de Buzz, zaterdag 19.00 en/of donderdagavond om 22.00 uur.
Dit zijn 25 pareltjes volgens Rene Passet.
- Throbbing Gristle – Hot on the Heels of Love
- Aphex Twin – We Are The Music Makers
- Cedric im Brooks – Lambs Bread Collie
- Actress – Lost
- Tuxedomoon – I Heard It Through The Grapevine
- Don Armando’s – Deputy of Love
- Kano – It’s a War
- The Cure – All Cats Are Grey
- Gravenhurst – Diane
- Depeche Mode – Stripped
- Herbert – It’s Only (DJ Koze Remix)
- King Tubby – Lambs Bread Herb
- Mulatu Astatke – Yegette Tezeta
- Grouper – Clearing
- Moodymann – Lyk U Used 2
- Theo Parrish – Dirt Rhodes
- Pepe Bradock – Deep Burnt
- Gino Soccio – Remember
- Klein & MBO – Dirty Talk
- Fink – Sort of Revolution
- Fat Freddy’s Drop – Midnight Marauders
- Peven Everett – Stuck (Original Intro edit)
- Fad Gadget – Coitus Interruptus
- Charlie – Spacer Woman
- 69 (Carl Craig) – My Machines
Mac Demarco
Er bestaat geen dekkende Nederlandse vertaling voor ‘slacker’, het woord lanterfanter komt misschien nog wel het dichtst in de buurt. In de muziek wordt de term slacker gebruikt voor landerige rock naar model van Pavement. Slacker rock zit in de lift. Dat komt door het succes van Courtney Barnett en Mac Demarco. Meer dan een nonchalante uitstraling, een onthaast tempo en en semi slordig gitaarspel hebben Courtney en Mac niet gemeen, maar dat is blijkbaar voldoende om op de zelfde hoop terecht te komen. Wat dame een heer ook delen is een gigantisch succes. Je kunt er dus gif op innemen dat we dit jaar nog een hele golf slacker acts over ons heen zullen krijgen. Zoals het een echte slacker betaamt maakt Mac Demarco zich daar niet druk om. De Canadees komt later dit jaar met een vierde album in drie jaar. Marc mag dan een slacker zijn, aan lanterfanten doet hij niet.
The Moth and the Flame
Alsof je net een super moeilijke game hebt gewonnen of gezegevierd bij een belangrijke wedstrijd, zo klinkt Young & Unafraid van The Moth & The Flame, majestueus, strijdlustig en heroïsch. De makers van dit nieuwe strijdlied is een kwartet uit Provo, een stad in de Amerikaanse staat Utah, die bekend staat als het meest conservatieve woonoord in de V.S. 98 % van de Provo’s is Mormoon. Geen wonder dus dat de band -net als voor hen The Osmonds, Neon Trees en Imagine Dragon- hun geboortestad verruilde voor het liberale L.A. Van meet af aan was er al veel vertrouwen in The Moth and the Flame. Hun debuutalbum namen de boys op met mannen die eerder goede resultaten hadden behaald met hun werk voor Elvis Costello en Skrillex. Een succes was de plaat niet, maar hij leverde de band wel een showcase op SXSW op en positieve pers in Engeland. Een EP met Joey Waronker (REM/Atoms For Peace) achter de knoppen bracht de gouden bergen ook niet dichter bij, maar wekte wel weer de interesse van een kapitaalkrachtig label. De nieuwe platenbazen stuurden de band studio in met een aantal kopstukken uit het producersgilde, Peter Kalis (Interpol/The National) en Tony Hofer (M83/Beck). De van Bon Iver en Sufjan Stevens bekende Rob Moose werd aangetrokken om een aantal song van violen te voorzien. Er zijn dus weinig kosten en zeker geen moeite gespaard om van het ‘big label’ debuut van The Moth & The Flame een succes te maken. Nu maakt één topsingle nog geen hitalbum, maar het moet wel heel vreemd lopen als The Moth and the Flame het volgende level nu weer niet haalt.
Interview: Giant Sand
Howe Gelb moet vast een gelukkige man zijn. Niet alleen wordt dit jaar het dertig-jarige jubileum van het door hem opgerichte Giant Sand gevierd maar recentelijk zijn ook twee zeer interessante releases verschenen waarop zijn stempel staat gedrukt. Met deze interessante muzikale verhalenverteller en producer blikken we terug maar richten ons ook op de huidige stand van zaken en kijken bovendien naar zijn bijzondere relaties met enkele Nederlandse muzikale vrienden.
Tekst Jeroen Bakker Foto Omer Kreso
Tijdens de onlangs gehouden internationale Record Store Day verscheen Beyond The Valley Of Rain, een luxe uitvoering van Valley Of Rain, het eerste album dat ooit door Giant Sand werd opgenomen. Daarnaast is er sinds kort ook Heartbreak Pass, een splinternieuw album dat onder zijn eigen naam is uitgebracht. “Het is bijna niet te geloven dat er maar liefst dertig jaar tussen deze releases zit”, klinkt hij alsof hij het nog nauwelijks kan bevatten. “We hebben hier in de States kort geleden enkele optredens gedaan met Winston Watson, onze toenmalige drummer met wie we Valley Of Rain indertijd opnamen. Het grappige is dat we nu met jongens in de band spelen die toen dat werd uitgebracht, nog niet eens geboren waren. Ze vinden het album te gek”. Toevallig blijkt dat de avond ervoor is besproken of het debuut van Giant Sand een integrale live-uitvoering gaat krijgen maar Gelb is zozeer tevreden over het nieuwe materiaal op Heartbreak Pass dat alles daarop gericht zal zijn. Ook de internationale media zijn lovend en ergens werd het al vergeleken met een verzameling nieuw materiaal waarin het allerbeste van drie decennia Giant Sand is verwerkt.
Gelb is afkomstig uit Tucson, Arizona, een stad waarin wordt uitgekeken op vulkanische bergen. Het woestijnachtige landschap heeft altijd een overheersende invloed gehad op de muziek van de singer/songwriter maar er blijkt meer te zijn dan dat. “Een idee voor dit album was er niet echt. Ik werk nooit met een plan maar laat me leiden door de ‘muse of the day’. Die brengt me naar verschillende plaatsen. Ik ben altijd weer verrast wanneer de ‘muse’ mij beïnvloedt, raakt en inspireert. Je zou er een studie op kunnen loslaten waarom het gebeurt maar ik weet het echt niet. Weet je dat ik een muze heb gehad in Amsterdam? Gedurende enige tijd maakte ze muziek in mij los. De liedjes gingen niet zozeer over haar maar wanneer ze in mijn buurt kwam moest ik onmiddellijk schrijven en dan kwam er veel moois uit. Het hoeft trouwens niet eens zozeer een persoon te zijn. De laatste keer dat het zo overduidelijk gebeurde was in Cordoba, in een huis. Het was dat huis dat mij ideeën gaf en het resultaat daarvan is grotendeels op Heartbreak Pass te vinden”.“Ja, de dame in Amsterdam is zich bewust dat zij mij inspireerde. Ik had een paar jaar geleden contact met haar toen ik ’s nachts op de ‘desert highway’ hier in Tucson reed. Voor haar was het vroeg in de morgen toen we elkaar belden. Terwijl ik haar aan de lijn had ontstond er een idee in mijn hoofd en dat moest ik opschrijven maar omdat ik mijn handen aan het stuur moest houden was dat lastig. Iedere kilometer kwamen er woorden die geschreven moesten worden en gelukkig wilde zij dat voor mij doen. Zij schreef het voor mij op en enkele maanden later verscheen Picacho Peak op mijn vorige soloplaat The Coincidentalist. Zo kregen de nachtelijke, Amerikaanse sfeerimpressies van Gelb een Europees tintje. Datzelfde is het geval op het nieuwe album dat dus voornamelijk in Spanje is ontstaan en zowel in Berlijn als in Brussel is opgenomen terwijl het afmixen heeft plaatsgevonden in het Engelse Bristol. Gelb ziet het niet zozeer als een Europees avontuur maar meer als een ‘Global Thing’. “De aarde is ons thuis dus ik werk in al die plaatsen. Cordoba voelt voor mij als Tucson. In 2012 heb ik enige tijd in Denemarken geleefd terwijl ik in Tucson woonde. Met de Deense muzikanten heb ik fijne muziek gemaakt omdat ze Tucson ‘begrepen’. Mijn bandleden worden steeds jonger. Dat was al het geval toen die jongens van Calexico in mijn band zaten. Het waren de jaren negentig. Van leeftijdsverschil tijdens het musiceren heb ik nooit iets gemerkt maar volwassenheid speelde wel degelijk een rol. Joey en John waren nog heel jong en ik had serieuze problemen. Ik was tijdelijk een alleenstaande vader voor mijn dochter. Je kunt zeggen dat Calexico is ontstaan omdat Joey mij niet begreep. ‘Oh, dus je hebt het te druk met andere zaken’, was zijn reactie. Uit elkaar gaan leek voor hem de ideale oplossing. Kijk, zo gaan jonge mensen met bepaalde zaken om zonder dat ze daar verder over nadenken. Overigens wel in de veronderstelling dat ze goed bezig zijn”.
Aangezien er nogal wat interessante gastmuzikanten meedoen op Heartbreak Pass ligt het wellicht voor de hand dat zij ook live ergens zullen opduiken. Naast enkele leden van Sonic Youth en Grandaddy zijn ook de Common Linnets aanwezig maar of Ilse DeLange en JB Meijers Gelb tijdens zijn tournee zullen begeleiden op het podium in Man On A String is nog onzeker. Hij heeft beiden desondanks uitgenodigd voor het optreden in Londen op 2 juni. Na een eerdere samenwerking met Meijers is weliswaar een sterke vriendschap ontstaan en wordt een toekomstige samenwerking niet uitgesloten maar Gelb blijkt goed op de hoogte van de drukke periode waarin zijn vriend zich momenteel bevindt. “JB is een geniale muzikant voor wie ik graag een plekje vrij houd in Giant Sand maar hij is met zoveel dingen tegelijk bezig dat het er nog even niet van zal komen. Hij stelde me in Brussel voor aan Ilse en ik ben heel erg blij dat we samen deze track konden opnemen. Ik had het al dertien jaar liggen maar vond het steeds niet passen op mijn albums en zie nu eens wat er is uitgekomen”. Gelb is Meijers bovendien dankbaar voor een eerdere ontmoeting waarbij hij werd voorgesteld aan Carice van Houten met wie hij vervolgens voor haar album See You On The Ice de studio is ingedoken.
En dan komt het hoge woord eruit: “Zij was de muze waar ik het zojuist over had. ‘I Still can’t understand her effect on me, why that happened’. Het was een bijzondere en zeer intense ervaring”. Het is ondertussen hoog tijd geworden om het gesprek af te ronden want Gelb zelf blijkt het als familieman eveneens heel druk te hebben.
Hij eindigt het gesprek met een welgemeend ‘dankjewel’ en accentloze ‘doei’.
LIVEDATA 22/05 TivoliVredenburg, Utrecht 06/06 Vestrock, Hulst 20/09 Incubate, Tilburg
FFS
Elke ochtend om 9 uur een vette clip. FSS staat voor een unieke samenwerking tussen Franz Ferdinand en Sparks. Hitmakers en festivalfavorieten Franz Ferdinand lieten zich ten tijde van hun debuutalbum in een interview ontvallen grote fans te zijn van Sparks, de band rondom de gebroeders Ron en Russell Mael. De makers van de wereldhit This Town Ain’t Big Enough For The Both Of Us besloten daarop contact op te nemen met de jonge Schotse band. Op 8 juli verschijnt het album van FFS en hier de nieuwste single Johnny Delusional.
LIVEDATA 24/06 AB, Brussel 02/07 Melkweg, Amsterdam (Uitverkocht) 21/08 Pukkelpop, Hasselt 22/08 Lowlands, Biddinghuizen
The Odyssey
Uit Utrecht en gespot door een van onze scouts op de muzikantendag in Apeldoorn vorige week. The Odyssey maakt zware, maar niet al te heavy rock. Anders dan veel andere powertrio’s moet The Odyssey het niet hebben van hyperactieve muzikanten die elkaar bevechten met volume en virtuositeit. De band zoekt het veel meer in sfeer, sound en compositie. The Pact bijv. heeft een duistere gitaarsound die doet denken aan de vroege Soundgarden. De stop start passages in de song refereren aan klassieke Pixies/Nirvana, maar de kers op de taart zijn de meerstemmige refreinen die terug te voeren zijn op mid periode Beatles. Een EP volgt in september.
Ducktails
Elke ochtend een strakke clip om de dag mee te beginnen! Het is nog net niet zo dat het succes van Ducktails dat van Real Estate overschaduwd, maar het mag duidelijk zijn dat de groep niet meer slechts het bij-projectje is van gitarist Matt Mondanile. 24 juli verschijnt het nieuwe album St. Catherine, maar hier eerst de lekkere lome ondertoon en groovy sound van Headbanging in the Mirror. Enjoy!
LIVEDATUM 26/05 Paradiso, Amsterdam