Category: Nieuwe Muziek

Interview: Sue the Night

sue the nightHoe vaak heeft een band al tegen je geroepen dat je deel bent van ‘the best crowd evahhh!!!’? Inderdaad: verdacht vaak. Eventjes dachten we dus dat Sue the Night van hetzelfde leugenachtige kaliber is, toen zangeres Suus de Groot op Best Kept Secret tegen het goed gevulde veld riep: “Jullie zijn het beste meezingpubliek oooooit! Nee, dat zeggen we níet altijd.” Tijd om de proef op de som te nemen.

Tekst LiveGuide.NL | Sven Bersee

Wat is het beste meezingpubliek ooit?
“Oooh, jemig… Ik heb dat één keer gezegd. Op Best Kept Secret, geloof ik, voor het spelen van The Whale. Dat was ook echt een toffe show, al is die titel inmiddels al weer vergeven aan een ander publiek. Op Surfana zongen ze namelijk héél erg hard. Daar was iedereen ook heel erg dronken, haha. Dat helpt altijd wel.”

Je zal wel genoeg dronken koppen hebben gezien in jullie bomvolle festivalzomer. Had je nog tijd voor vakantie?
“Ik ben even naar Friesland en België geweest, maar verder ging al mijn aandacht naar de optredens. Dat is wel hard werken, maar ook wat ik het allerliefst doe. Het is dus niet dat ik vakantie nodig heb.”

Bandmaatje Linda maakte op BKS trouwens een grap over gnoes die te veel gegeten hebben. Hoe hou je het uit in zo’n band?
“Die hebben gnoeg gehad, haha. We zijn soms de flauwsten, maar dat is heerlijk. Die woordgrapjes zijn een beetje ons ding.”

Jouw lyrics zitten juist vol melancholie, maar live breng je ook die toch weer met een lach op je gezicht…
“Melancholie zie ik als iets heel moois en positiefs, niet als iets droevigs. Ik kan het dus met een lach zingen. Ik ben echt een heel melancholisch meisje, maar wel in positieve zin. Ik ben niet een of andere droefbek.”

En waarom zou je ook, want je album Mosaic doet het lekker! Met als ultieme bewijs natuurlijk dat jullie in de Hitkrant staan.
“Ja, nu kan ik vredig sterven, haha. Leuk man, dat artikel was ook echt geschreven met van die tienertaal erin.”

Staan jullie shows nu vol met krijsende tienermeisjes?
“Nou niet zoals bij Jelte (Jett Rebel) ofzo, maar het is af en toe wel heel schattig. Komen ze signeren en selfies maken. Maar we trekken ook een ouder publiek. Sue the Night is wat dat betreft doelgroeploos. Het voelt alsof het voor alle leeftijden is. Te gek dat zoiets kan.”

LIVEDATA 03/09 Oh Oh Intro, Den Haag 05/09 Alphen d’Huez, Alphen aan den Rijn 05/09 Open Up, Dordrecht 06/09 Stadsfeest, Doetinchem / 10/09 Het Witte Theater, IJmuiden 11/09 Appelpop, Tiel 12/09 Smeerboel, Utrecht

Klinkt als: tobberig indiepopgeluk in een weidse walvisjas

Het september-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.

Lucas Hamming

Deze week werd bekend dat Lucas Hamming dit seizoen DWDD muzikaal mag opluisteren. Dat is het zoveelste hoogtepunt in een loopbaan die nog maar nauwelijks dompers heeft gekend. Lucas Hamming (Blaricum 1993) was nog geen twintig toen hij debuteerde met de Green Eyed Man EP. Dankzij dat nummer won hij Mooie Noten, de Amsterdamse competitie voor singer-songwriters. Het zelfde liedje leverde hem een finale plek op bij De Beste Singer-songwriter Van NL. Ondertussen werkte Lucas aan zijn chops middels een studio aan de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam en aan zijn podiumervaring als huurgitarist bij Only Seven Left. Met de singles Fake Love Hypocrisy en Mojo Misschief maakte hij duidelijk helemaal geen gevoelige singer-songwriter te zijn, maar een rocker van het zuiverste water. Met een Britpop tic. Afgelopen zomer hebben Hamming en zijn band, Ham doorgebracht in de studio, waar hij onder bevlogen leiding van producer JJJ Sielcken (IX/Jett Rebel/Aestrid) zijn debuutalbum heeft opgenomen. Het openingssalvo van die plaat, Never Let You Down is nu uit op single.

Bombay

Elke ochtend om 9 uur een strakke clip! De Amsterdamse indie band Bombay (voorheen Bombay Show Pig) heeft een aantal grote veranderingen doorgemaakt. Ten eerste is daar, naast de naamswijziging, een verandering in de band samenstelling. Drumster Linda van Leeuwen wordt opgevolgd door Lisa Ann Jonker. Zij completeert vanaf nu de band die verder bestaat uit zanger/gitarist Mathias Janmaat en bassist Gijs Loots.

Daarnaast heeft Bombay een contract getekend bij V2 Records, waar begin 2016 het nieuwe album Show Your Teeth uitkomt in Nederland, België, Duitsland, Zwitserland en Frankrijk. Mathias is enthousiast over alle veranderingen: “Het voelt als een nieuw begin. Een album op zak waar ik super blij mee ben; frisse energie in de band en een nieuw team achter ons. We kunnen niet wachten om weer op tour te gaan!”

Met het nummer Dolly Doesn’t Want To Face The Facts licht Bombay nu alvast een tipje van de sluier op.

The Dead Weather

Jack White heeft er nooit een geheim van gemaakt een Led Zeppelin fanaat te zijn, maar op I Feel Love (Every Million Miles), de langverwachte nieuwe single van The Dead Weather legt hij het er wel erg dik bovenop. De riff van het nummer is een licht vertraagde variant op die van Immigrant Song van Plant & Page & co. Dit gezegd hebbende, hij is wel weer erg fijn hoor. Miss Mosshart is prima bij stem en de band heeft er duidelijk zin in. Je ziet de mosh-pits al voor je. Het laatste album van de supergroep van Jack en Allison verscheen vijf jaar geleden. Dodge and Burn (25/9) gaat de nieuwe plaat heten, een titel die duidelijk maakt dat The Dead Weather nauwelijks ouder en zeker niet wijzer is geworden.

Neon Indian

Dat er zoveel elektronische muziek wordt gemaakt, en geluisterd heeft alles te maken met het feit dat muziekmaken met keyboards en computers uiterst eenvoudig is tegenwoordig. Je hebt er geen studio voor nodig, geen technici en producers, zelfs geen andere muzikanten. Een laptop en wat randapparatuur is voldoende. De slaapkamer is de studio. De drempel ligt dus laag, maar hoe meer klanken er uit de kinderkamer tot ons komen hoe hoger we de lat leggen. Je moet anno 2015 dus van goede huize komen wil je nog opvallen. En dat doet Neon Indian, opvallen op de meest gunstige manier. Neon Indian is de artiestennaam van Alan Palomo uit Denton, Texas. In 2009 verscheen het eerste album van Neon Indian, de derde langspeler staat voor begin oktober. Sinds een paar jaar treedt Palomo ook op met band en dat heeft zijn weerslag op de muziek. De vorige single Annie en nu ook Slumlord klinken voller en organischer dan bijvoorbeeld Polish Girl, de hit van het vorige Neon Indian album. VEGA INTL. Night School is de intrigerende titel van de nieuwe Neon Indian, waarvan de release (16/10) gepaard zal gaan met een wereldtournee. Data volgen.

Glen Hansard

Elke ochtend om 9 uur een verse clip! Lowly Deserter is de nieuwe clip van Glen Hansard, die we natuurlijk kennen als frontzanger van The Frames. Zijn nieuwe album Didn’t He Ramble verschijnt 18 september.

LIVEDATA 30/09 Ancienne Belgique, Brussels 20/10 Melkweg, Amsterdam (Uitverkocht)

Courtney Barnett

Dat de dames duidelijk in opkomst zijn in de muziek was nog niet te te merken aan de laatste editie van Lowlands. Volgend jaar beter. Wie er wel was, was Courtney Barnett en dat maakte veel goed. De Australische muzikante is misschien wel de belangrijkste exponent van de nieuwe wave rockgirls en in ieder geval een van de succesvolste. Dat Courtney zo goed gaat is best bijzonder. Haar succes rust namelijk voor een heel groot deel op haar teksten. Wat dat betreft lijkt ze op een andere LL15 hit, Father John Misty. Maar waar Misty zijn ironische observaties verpakt in vaudeville-achtige meezing songs heeft Courtney gekozen voor het rock-format. Zij zet haar woorden kracht bij met haar elektrische gitaar. Nobody Really Cares If You Don’t Go To The Party is Courtney zoals je haar kent, prachtig, krachtig en voor herhaling vatbaar.

Interview: Fink

Op hun verzoek sprak ik frontman Fin Greenall en drummer Tim Thornton op het balkon van Paradiso, terwijl onder ons de soundcheck al bezig was. Beide heren konden niet wachten om de crew te vergezellen op het podium van hun favoriete concertzaal.

Tekst LiveGuide.NL | Esmee de Gooyer Foto Mitchell Giebels

fink 2 C_Mitchell GiebelsDe onrustigheid van Greenall en Thornton komt niet alleen door de spanning voor het optreden, maar vooral omdat ze angstvallig in de gaten willen houden of alles wel goed gaat daar beneden. “Is dat de gitaar waarop je mag spelen”, roept Greenall naar beneden, “of de gitaar die je niet mag oppakken? Hing mijn sjaal erop? Ja? Dan is dat de gitaar die je niet mocht oppakken.”

Fink zit eind november net tegen het einde van de eerste helft van de tour rond de nieuwste cd Hard Believer. Dat wordt gevierd met drie uitverkochte Paradiso-concerten, en na een pauze van drie maanden gaan de mannen snel weer op weg. Greenall en co staan niet voor niets bekend als een echte tourband. “We houden er niet per se van om ons huis te verlaten, maar het is geweldig om te beleven hoe onze muziek ons verbindt met de mensen die we onderweg zien. Wij vinden het mooi, zij ook, dus we hebben meteen iets gemeen met elkaar. En dat elke avond… Het is een mooi gegeven.”

“Als je niet van reizen houdt, moet je niet meespelen in een succesvolle band”, stelt ook Thornton. “Elke keer als we op een nieuwe plek zijn, krijgen we een ‘rush’ van: ‘Oh my God, we zijn er! Yes!’. Dit jaar gingen we voor het eerst naar Athene. Dan krijg je weer dat geweldige gevoel. Je bent daar door de muziek, besef je dan. En toen we voor het eerst in Australië waren, bleek een serveerster zomaar fan van ons te zijn. Dat maakte echte indruk me, hoe ver onze muziek afgereisd is.”

Greenall voegt daar lachend aan toe: “Maar in het begin werden we helemaal opgewonden van álles wat we meemaakten. Er staat een koelkast vol met bier! En het is gratis! Geweldig!” De drummer vervolgt: “Ja, die blijheid om gratis bier is er na acht jaar toch wel afgesleten, hoor.”

fink 4 C_Mitchell GiebelsPoolcirkel
Er zijn nog altijd locaties over waar Fink niet heeft gespeeld, en juist die plekken fascineren Greenall. “Afrika, Zuid-Amerika, de poolcirkel… Hoewel we bíjna in de poolcirkel hebben gespeeld, maar dat heb ik uiteindelijk zelf afgewezen. Het zou een optreden zijn bij een soort bedrijfsfeestje en daar hadden we geen zin in. Het had wel leuk geweest om tegen andere bands te kunnen zeggen: ‘Jullie hebben toch zeker ook wel in de poolcirkel gespeeld? Niet? Wat raar. Ken je die leuke zaal in Groenland dan niet?!’ Verder spelen we het liefst in landen waar de taalbarrière niet groot is. Amerika en Europa zijn dus fijn, behalve delen van Spanje en Italië enzo. Touren door India was geweldig omdat iedereen daar Engels spreekt, China was weer heel lastig.”

Gelukkig voor de mannen is Hard Believer goed ontvangen in zowel hun favoriete Europese landen (Nederland en Duitsland) als Amerika, maar dat hadden ze wel verwacht. “Het is fijn dat hij het goed doet in landen die we leuk vinden”, zegt Greenall. “We zijn ook populair in landen die we niet graag bezoeken! Nee, welke landen dat zijn ga ik je natuurlijk niet vertellen, haha.”

Nederland staat in ieder geval niet op Finks zwarte lijst. De band deed juist moeite om hier voet aan de grond te krijgen. Greenall: “Na elke plaat krijgen we hier meer aanhang, al is het maar een klein beetje meer.”

Thornton: “Tijdens het opnemen van Hard Believer fantaseerden we soms hoe het zou zijn om de nummers in Paradiso te spelen. Vooral bij het nummer Pilgrim. We wisten meteen dat dat de opener van onze sets zou zijn. We hebben een grote ‘soft spot’ voor al onze platen, maar Hard Believer is het meest compleet. Met Perfect Darkness en Distance and Time waren we nog zoekende. Nu weten we eindelijk echt waar we mee bezig zijn.”

Net als de meeste oudere cd’s van Fink is ook Hard Believer in een heel korte tijd opgenomen. “Aan het schrijven van de nummers werken we lang”, legt de bebaarde zanger uit. “Muziek raakt de gevoelige snaar en de muzikale riff vertelt me wat de emotie zal zijn.”

Fin is zelf ook verantwoordelijk voor de teksten. “Ik kan niet goed beschrijven hoe we het doen, maar we zijn goed in het matchen van de emotie van de muziek met die van de teksten. In de studio proberen we de essentie van de energie van dat moment te vangen. Dat lukt het beste in ongeveer twee weken. We zijn dag en nacht in de studio en als het klaar is, zijn we dan ook compleet uitgeput. Toch is het onze favoriete tijd, het is het beste aan artiest zijn. We hebben drie weken om op te nemen en daarna touren we achttien maanden lang. ‘We fucking love it’.”

LIVEDATA 30/08 Amsterdam Woods Festival, Amsterdam (Premiere van de filmdocumentaire: Fink – Fink is overigens zelf aanwezig voor een Q&A – GEEN OPTREDEN!!!) 20/10 De Vereeniging, Nijmegen 22/10 Concertgebouw, Amsterdam 23/10 De Roma, Antwerpen

Klinkt als: gevoelige gitaarrock, maar dan door en voor mannen met grijze baarden en tatoeages.

Het september-nummer van LiveGuideNL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen. Dit is een interview uit LiveGuideNL maart 2015.