Shaking Godspeed – She’s Young
Rock met de R van Roll, dat is de specialiteit van Shaking Godspeed. Actief sinds 2009. Het trio uit Nijmegen en omstreken is van nature een live-band, maar inmiddels uitstekend in staat om hun energie en fantasie op de gevoelige schijf vast te leggen. Vier langspelers hebben Wout, Paul en Maarten nu op hun kerfstok. Het meest recente album heet Welcome Back Wolf, daarvan is She’s Young de nieuwste single.
Nu we een beetje uitgeluisterd raken op Sitting Up Your Crane staat de opvolger alweer in de startblokken. Zond is weer zo’n typisch Pond nummer, experimenteel en toegankelijk tegelijk, psychedelisch maar ook te volgen door nuchtere types. Voor wie nieuw is hier. Pond is een Australische band, gelieerd aan de huidige koningen van het psychedelische rock genre, Tame Impala. Pond heeft in de zes jaar van hun bestaan evenzoveel albums uitgebracht, de nieuwste heet Man, It Feels Like We’re In Space Again. Optreden doen ze ook, alleen voorlopig niet bij ons in de buurt. Helaas.
Sven Hammond een laatbloeier noemen is hem te kort doen, feit is wel dat hij nu met zo’n twintig dienstjaren op de teller beter in zijn muzikale vel lijkt te zitten dan ooit tevoren. En dat wordt gewaardeerd. Niet alleen maakt Sven nu de mooiste muziek uit zijn carrière, hij is ook nog eens succesvoller dan ooit. Seven ‘Hammond’ Figee was jaren lang de ideale side-man. Hammond nodig? Bel Sven. Anouk deed dat en Di-Rect en Boudewijn de Groot en Keith Caputo en vele anderen. Het laatste decennium concentreert de oorspronkelijke orgelvreter zich steeds meer op zijn eigen loopbaan, eerst met een wisselende band, tegenwoordig met een vaste groep muzikanten: zanger Ivan Peroti, drummer Joost Kroon, gitarist Tim Eijmaal en op bas Glenn Gaddum. In de week dat de band het nieuwe album, IV ten doop houdt, hebben wij Sven The Man gevraagd om plaats te nemen op de Stationschef’s zetel en zijn verhaal te doen. Het resultaat hoor je zaterdagavond om 19.00 uur bij Bazz op de Buzz, of in de herhaling op donderdagavond vanaf 10.00 uur.
Sven’s 25 favoriete songs (in willekeurige volgorde)
1. Brown Sugar (D’Angelo)
2. Crosstown traffic (Jimi Hendrix)
3. New kid in town (Eagles)
4. Mr Blue Sky (ELO)
5. Nefertiti (Miles Davis)
6. Köln Concert (Keith Jarret)
7. Monty Alexander live in Montreux ’76
8. Chameleon (Herbie Hancock)
9. Let love rule (Lenny Kravitz)
10. I build this garden for us (Lenny Kravitz)
11. Bridge over trouble water (Simon and Garfunkel)
12. 1999 (Prince)
13. Purple Rain (Prince)
14. Is dit alles (Doe Maar)
15. Bloedend Hart (De Dijk)
16. Thunderstruck (AC/DC)
17. Enter Sandman (Metallica)
18. Requiem (Mozart)
19. Alles van Bach
20. The getto (Donny Hathaway)
21. Jealous Guy (John Lennon)
22. Helter Skelter (Beatles)
23. Happier (Bill Withers
24. Grandma’s Hands (Bill Withers)
25. Open The door (otis redding)
Als je wilt weten hoe succesvol Hozier op dit moment is, kan je naar de hitlijsten kijken, maar ook naar zijn nieuwe clip. Daarin heeft Natalie Dormer een glansrol. Natalie speelt Margaery Tyrell in Game Of Thrones en Cressida in The Hunger Game films. Veel succesvoller dan dat kan je als actrice moeilijk worden (tenzij je de hoofdrol hebt natuurlijk). Kortom iemand als Miss Dormer heeft het voor het uitkiezen en het feit dat ze voor een Ierse bard gaat waar een jaar geleden alleen nog maar de pinguin-luisteraars van hadden gehoord zegt dus wel wat. Mocht je nog twijfels hebben of Andrew Hozier-Byrne meer noten op zijn zang heeft dan Take Me To Church, check dan Someone New.
Gaat dit hem worden? Wordt Sorry de dikverdiende doorbraak van Meg Myers? Zou zo maar kunnen. Sorry laat Meg horen zoals we haar kennen, gedreven, bevlogen, urgent. Muzikaal maakt Meg geen grote stappen, Sorry is een logisch vervolg op Desire en Go, maar beslist geen herhaling van zetten. Meg zingt weer alsof haar leven er van af hangt. Je hoort dat muziek meer voor haar betekent dan een mogelijke manier van geld verdienen. We zouden hier een psychologische verhandeling kunnen houden over de rol van muziek in het verwerkingsproces van Meg’s zwaar christelijke jeugd (ze komt uit een Jehova gezin), de ontdekking van haar seksualiteit en haar verlatingsangst, maar dat zullen we over laten aan professionals. Wij houden ons bij onze leest en hopen dat Meg met Sorry net zo beroemd wordt als de dames die haar voorgingen en hebben geïnspireerd Sinead en Alanis. Het zou terecht zijn.
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. De track We Can Do What We Want komt van het album Undertow welke op 6 april het levenslicht zal zien. Levenslicht? Ja want het is tenslotte tweede Paasdag dan… Hou verder je bingokaart of je patatje maar stevig vast, want de boys van Drenge komen weer langs. En check ze anders tijdens London Calling in Paradiso op 25 april.
Raketkanon. Raketkanon. Raketkanon. Hoe vaker je het zegt, hoe vreemder het wordt. Toch sluit de naam wel goed aan bij de furieuze liveshows van de band uit Gent. LiveGuideNL sprak met zanger Pieter-Paul Devos.
Tekst LiveGuideNL / Mathieu Mannaerts Foto Anton Coene
Jullie tweede album RKTKN2 is opgenomen in Chicago met producer Steve Albini, de man achter de knoppen bij onder meer Nirvana’s In Utero. Waarom kozen jullie voor hem?
“Bij Albini wordt alles live opgenomen, bij ons zelfs de vocalen. Wanneer je bijvoorbeeld naar The Jesus Lizard of PJ Harvey luistert, hoor je dat het ontzettend live en krachtig klinkt. Alsof je in dezelfde ruimte staat. Dat is wat we wilden en bij ons heeft hij dat ook met verve gedaan.”
Net als op de eerste plaat zijn de songtitels naar mensen vernoemd en ook jullie geluidsman heeft zijn eigen track gekregen. Waar heeft hij dat aan te danken?
“Onze mixer Nico van der Eeken is een toffe gast, maar ook heel ijdel. Hij wil al sinds de opnames van de eerste plaat dat we een track naar hem vernoemen. Dat hebben we altijd geweigerd, maar toen hij ons geld gaf hebben we maar toegegeven. Het nummer past ook wel bij hem. Nico heeft het wonderlijke talent om tegelijkertijd lief en agressief te kunnen zijn.”
Dankzij jullie dodelijke live-reputatie komt er een grote Europese tour aan. Zijn jullie verrast door het succes?
“Onze booker heeft zeker een goede job gedaan, maar een verrassing? Nee, het komt niet compleet uit de lucht vallen. Het is wel zo dat we met de band redelijk consequent zijn blijven groeien, maar ik heb niet de indruk dat het is gekomen omdat we toevallig de juiste contacten hebben.”
De tour brengt jullie regelmatig naar Nederland. Worden jullie ons al zat?
“Veel van onze coolste shows zijn in Nederland geweest. Jullie verschillen niet zoveel van de Belgen, buiten de alom bekende leuze die tussen de nummers door wordt geroepen. Ik denk dat je aan elke Vlaamse band kan vragen welk woord ze het vaakst horen als ze in Nederland zijn en dat het antwoord steeds hetzelfde is.”
Welk woord is dat dan?
“SPEEEELUH!!”
LIVEDATA 05/03 EKKO, Utrecht (Show verplaatst ivm ziekte bandleden) 13/03 Merleyn, Nijmegen 14/03 Xinix, Nieuwendijk 16/03 Paradiso, Amsterdam 19/03 Vera, Groningen 20/03 Asteriks, Leeuwarden 16/04 Gebr. De Nobel, Leiden 17/04 Hedon, Zwolle 24/04 Ik Zie U Graag, Breda 14/05 Klomppop, Ovezande 15/05 Gigant, Apeldoorn
Klinkt als: krachtige karaktertrekjes gekanonneerd in muzikaal kabaalTop 9 Bewapende Bands
Ooit een raket uit een kanon gelanceerd zien worden? Wij ook niet, maar als het maar een beetje als de Belgische band klinkt, rekenen we op een oorverdovend geluid dat alle ramen in de nabije omgeving doet springen. Er zijn natuurlijk genoeg andere artiesten die zich met de kracht van buskruit hebben gemeten. LiveGuideNL plaatst zich vrijwillig in de vuurlinie om daar een lijstje van te maken.
De verwachtingen zijn hoog gespannen, afgelopen jaar heeft Wolf Alice een aantal tracks uitgebracht, die zowel in kwaliteit als succes een stijgende lijn vertoonden met als voorlopig hoogtepunt Moaning Lisa Smile. Als de band die lijn kan voortzetten dan wordt hun debuutalbum een memorabele plaat, die ze ver zal kunnen brengen. Het begon allemaal twee jaar geleden toen Ellie Rowsell en haar drie muzikale vrienden in eigen beheer een eerste single uitbrachten. Niet veel mensen zullen in Fluffy de band herkennen die met Giant Peach hun officiële langspeeldebuut aankondigen. Was de debuutsingle en vriendelijke indie plaatje met folky inslag, Giant Peach is een stevig rockende track met meer actie in de looptijd van 4.35 dan alle vorige singles bij elkaar. Kortom na het horen van de nieuwe single van Wolf Alice zijn de verwachtingen nog hoger opgeschroefd.
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. In januari 2014 bombarderden we de Canadese band July Talk tot IJsbreker met de aanstekelijke song Guns + Ammunition. En daar zijn ze weer, de brulkikker en de prinses, met het lekkere Someone. O ja, en uiteraard live te zien op ons feestje Pinguins in Paradiso op 4 april. Nog geen kaartje? Kopen dan!
De fans zijn verdeeld. De comments op YouTube zijn zowel kritisch als vol lof. Wat is er aan de hand? The Tallest Man On Earth is met Sagres een nieuwe weg ingeslagen. Net als zijn grote voorbeeld Bob Dylan is The Tallest Man van man met gitaar geëvolueerd naar man met band. Dylan ging meteen van akoestisch naar elektrisch, The Tallest Man houdt het nog even stekkerloos. Zijn nieuwe stijl is dan ook geen knieval voor de commercie, maar een logische artistieke ontwikkeling. Net als bij Dylan zullen de orthodoxen na een tijdje wel bijdraaien. Het nieuwe album van The Tallest Man On Earth gaat Dark Bird Is Home heten. De releasedatum is 12 mei. In NL is The Tallest Man On Earth vooralsnog alleen te zien op Best Kept Secret, waarschijnlijk met band.
