De Australische inzending van deze week staat op naam van Gang Of Youths, een indie-kwartet uit Sydney dat met Benevolence Youth een nummer heeft afgeleverd dat niet had misstaan op een album van Arctic Monkeys of Franz Ferdinand. Britpop op zijn 21ste eeuws dus, niet bijster origineel maar wel erg fijn mede door de melancholieke stem van de zanger. Gang Of Youths dat Wilco en jazzlegende Dizzy Gillespie noemt als bronnen van inspiratie is relatief nieuw. De stand staat op 3 singles. Daarvan is Benevolence Riots de laatste en de beste. Live schijnt Gang Of Youths ook te overtuigen, ze zijn genomineerd voor een Live-Award in het land van Oz. Kortom een band om in de gaten te houden.Nog geen clip.
Category: Nieuwe Muziek
Duke Garwood
Fans van Mark Lanegan opgelet. Zijn vriend en timbre-genoot Duke Garwood heeft een nieuw album opgenomen, Heavy Love dat ergens in januari het daglicht zal zien. Het wordt plaat nummer 4 voor de Britse blues/soul en folkzanger. Eigenlijk langspeler 3, want zijn vorige was een duo-album met Lanegan. Garwood is tot nu toe vooral geliefd en bekend onder collega’s. Bij Mark Lanegan uiteraard, maar ook Kurt Vile, Greg Dulli en Seasick Steve hebben openlijk hun liefde verklaard voor de donker gestemde zanger. Het titelnummer van Duke’s nieuwe album met een gastrol voor Jehnny Betch van Savages is nu uit als single.
Rory Wynne
Uit Manchester komt Rory Wynne, een jonge multi-instrumentalist (hij speelt gitaar/bas/drum/piano en hij zingt). Rory debuteert met een opwindend rock ‘n roll werkje dat tegelijkertijd punky en poppy is en zo Brits als de queen. We zijn er weer eens vroeg bij, op Facebook heeft Rory nog geen 200 likes en de clip van Post Party Confusion heeft op moment van schrijven nog geen 500 views op Youtube. Wij denken echter dat de jonge Brits hond Het heeft en Er wel gaat komen. Zijn energie is onstuimig een aanstekelijk, zijn sound zit wel snor ergens tussen Jake Bugg en punkdichter John Cooper Clarke in en lelijk is Rory ook niet. Hadden we al verteld dat hij 15 is?
Rural Alberta Advantage
De opvolger van exIJsbreker Terrified is een ode van het Canadese trio aan Mr Spock. Het überhoogbegaafde bemanningslid van de Starship Enterprise is afkomstig van de planeet Vulcan. Rural Alberta Advantage verkent op de nieuwe single geen plekken die nooit eerder zijn bezocht, maar beperkt zich tot dat wat ze goed kunnen, het maken van aardse muziek met sterke melodieën en fantasievolle teksten.
The Lonely Wild – Holidays
Braken we met de verkiezing van Son Little tot IJsbreker een pinguinwet, met het draaien van Holidays van The Lonely Wild schuren we ook tegen de grens van het legaal toegestane aan. Holiday is namelijk een kerstnummer, een anti-kerstnummer eigenlijk. En dat moet kunnen. In Holidays van The Lonely Wild zitten geen belletjes, wordt nergens ho ho ho geroepen, zelfs het woord christmas komt er niet in voor. Alleen als je de clip bekijkt, zie je dat de song met kerst te maken heeft. De clip speelt zich af tijdens kerstmis, het verhaal heeft trouwens geen happy end. Van het einde van de song worden we wel gelukkig. Holiday eindigt met een lekker lange gitaarsolo, die het hele nummer naar een nog hoger plan tilt. The Lonely Wild is een vrij verse band uit L.A. waarvan vorig jaar een veelbelovend debuutalbum verscheen. Die belofte wordt nu waargemaakt met deze sterke anti-kerstsingle. Hopelijk hoeven we niet heel lang meer te wachten op album numero twee, want hier broeit iets bijzonders.
Forever Pavot
Forever Pavot is Emile Sorin en Emile is een Franse muziekmaker, die zich laat inspireren door Franse en Italiaanse filmmuziek uit de jaren zestig en zeventig. Het zijn niet zozeer de klassieke filmhuisfilms uit die tijd, waar Emile zijn mosterd haalt, meer de toen en masse geproduceerde erotische films.Die films zijn niet geheel onterecht zo goed als vergeten, de soundtracks hebben de tand des tijds veel beter doorstaan. Joe & Rose -van het album Rhapsode- wordt gedomineerd door een heerlijk kitscherige nep klavecimbel. Zingen is niet de sterkste kant van Emile, maar sfeer bouwen kan hij als de beste. Voor fans dus van Ennio Morricone, Serge Gainsbourg en vintage erotiek.
The Growlers
Growler(s) is een woord met vele betekenissen, opvallend vaak met een militaire achtergrond. Je hebt een straalljager dei growler heet, een soort tank, een afweerraket en het is de naam van een communicatiesysteem dat door de Amerikaanse marine wordt gebruikt. Growler is ook de naam voor een speciaal type bierfles. Waarschijnlijk heeft de band The Growlers zich naar de fles genoemd en niet naar al die krijgszuchtige dingen. Hoewel je het met Amerikanen nooit weet. We volgen The Growlers al een tijdje. Het is een goede middenmoot Amerikaanse garagerockband met de potentie door te stromen tot de eredivisie. Live speelt de band al in de hoogste klasse, op plaat komt dat moment steeds dus dichter bij. Good Advice vonden we op album nummer 5 van de Californische rockers, die twee weken geleden nog goed sier maakten op LeGuessWho?
Evelien Bosch
‘Toon mij uw platenkast en ik zeg u wie u bent’. Een blik op de platenlijst die onze nieuwe Stationschef, Evelien Bosch heeft ingeleverd, leert dat we te maken met een goed mens, ons soort mens. Eigenlijk gezegd wisten we dat al. We kennen Evelien van de radio (BNN/3FM), van de TV (MTV/Zapp/Willem Wever en binnenkort ook Wie Is De Mol?) en komen haar regelmatig tegen op Lowlands, Pinkpop en Noorderslag. Zo breed als haar muzieksmaak is, zo breed is Eveline inzetbaar in media. Het enige dat nog ontbreekt op de cv van de Enschedese schone is de positie van Stationschef van Pinguinradio. Bij deze dus.
Het gesprek dat onze Bazz met Evelien had, is zaterdagavond te beluisteren vanaf 19.00 en /of donderdag vanaf 22.00 uur
Dit is de selectie van Evelien Bosch.
1. Jimi Hendrix – Little Wing (live)
2. The Doors – Yes, The River Knows
3. Womack & Womack – Teardrops
4. The Beatles – Drive My Car
5. The Strokes – Someday
6. Jay Z – 99 Problems
7. Bob Marley – Redemption Song
8. Prince – I Would Die 4 U
9. Guns N’ Roses – Sweet Child O’ Mine
10. Chaka Demus & Pliers, Sly & Robbie – Murder She Wrote
11. Lou Reed – Walk On The Wild Side
12. Otis Redding – The Dock Of The Bay
13. Stevie Wonder – For Once In My Life
14. The Soggy Bottom Boys – I Am A Man Of Constant Sorrow
15. The Kooks – Seaside
16. Eagles of Death Metal – Wannabe In LA
17. Unknown Mortal Orchestra – Faded in The Morning
18. The Smashing Pumpkins – Landslide
19. Zero 7 – Destiny
20. The Black Keys – Lonely Boy
21. Queens of the Stone Age – No One Knows
22. Major Lazer – Get Free
23. The Roots & Erykah Baduh – You Got Me
24. Soulwax – Conversation Intercom
25. Amos Lee – Keep it Loose, Keep it Tight
Son Little
Het is een ongeschreven regel om geen nummers tot IJsbreker te bombarderen die al in de Graadmeter staan. Die regel lappen we deze week aan onze laars. Onze nieuwe IJsbreker staat namelijk al zijn 3e weken in onze alternatieve hitlijst. Maar, regels zijn er om gebroken te worden, toch? Waarom drie weken gewacht? Omdat we de kracht en de pracht van The River niet meteen hoorden. Sommigen nummers doen er wat langer over om te bezinken. We hoorden wel dat Son Little iets te vertellen heeft, maar het kwartje viel pas echt nadat we The River een aantal keren op de zender hadden horen langskomen. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Son Little is niet zijn echte naam, die luidt Aaron Livingston. Aaron bracht vorige maand zijn debuut EP uit als Son Little -The River is het titelnummer- maar hij is niet echt een nieuwkomer. Als zanger/sessiemuzikant was Little al te horen op platen van The Roots en van het Franse dj collectief RJD2. Op zijn debuut als Son Little hoor je wel sporen dance en hip hop, maar het zijn vooral de in de soul een blues gedrenkte songs die indruk maken. Niet meteen dus, maar zeker na een paar draaibeurten. December is de tijd van de lijstjes waarin je je vrienden nog even wil overtuigen van de waarde van die en die plaat en waarin je kunt inhalen wat je gemist hebt. Wij hadden bijna Son Little gemist en vinden dat iedereen hem gehoord moet hebben. Daarom roepen we The River van Son Little alsnog uit tot IJsbreker!
King Tuff
Danger In The Dark van King Tuff is gratis af te halen op de bekende downloadadressen. De track is namelijk al betaald. Door rumfabrikant Captain Morgan, die hem had besteld voor een reclamecampagne. Het is niet echt te horen, maar King Tuff a.k.a. Kyle Thomas nam Danger In The Dark op met hip hop producer Harry Fraud (Rick Ross/Wiz Khalifa) en liet het mixen door Mike Bozzi (Kendrick Lamar) een man die ook bekender is in hip hop kringen dan in indie-land. Het resultaat mag er zijn en klinkt misschien nog wel beter dan Tuff’s verse tweede album. Voor herhaling vatbaar dus.