Niet alleen meteorologisch maar ook muzikaal is de lente duidelijk begonnen. Het regent nieuwe releases van beginnende acts tot en met gerenommeerde bands. Zoals Tame Impala. Drie jaar na Lonerism komt de band uit het Australische Perth eindelijk met een derde album. Als voorproefje verscheen afgelopen dinsdag plotseling de single Let It Happen. Je kan de track gratis downloaden op de site van Tame Impala. Veel fans van de band zijn in verwarring door de nieuwe single. Let It Happen klinkt namelijk niet als klassieke Tame Impala tracks als Elephant en Feels Like We Only Go Backwards. Gebleven is de psychedelische saus, maar van gitaren ontbreekt vrijwel ieder spoor. Het zijn synthesizers, die de dik zeven minuten durende single domineren en discodrums en productie trucjes die we kennen uit het arsenaal van Daft Punk. Kortom de nieuwe Tame Impala lijkt meer op het solo-uitstapje van Kevin Parker met Mark Ronson dan op de oude Tame Impala. Is dat erg of juist niet. Luister en oordeel zelf. Het maakt wel erg benieuwd naar het album. En de live-shows natuurlijk. Tame Impala gaat weer uitgebreid toeren en staat o.a. op Lowlands.
Category: Nieuwe Muziek
IJsbreker: The Bots
The Bots (kort Amerikaans voor robots) is een band die het volgens ons water wel eens heel ver zou kunnen gaan schoppen. The Bots is een duo tevens familieband. Mikaiah Lei (21) zingt en speelt gitaar, Anaiah Lei (18) zingt en doet de drums. Nu zou je kunnen denken ‘alweer een rockduo’, dat in het voetspoor treed van White Stripes en Black Keys (of Royal Blood of Blood Red Shoes), maar dan doe je de Bots broertjes toch echt te kort. The Bots komt uit de Afro-punk scene van L.A. en draait ondanks de jeugdige leeftijd van de Lei broeders al een tijdje mee. Ze hebben hun songs en sound weten te perfectioneren dankij talloze tournees, optredens op Coachella en SXSW en als support act van o.a. Blur, Bad Brains en The Dropkick Murphys.
Een special band heeft de band met Yeah Yeah Yeahs. Ze hebben samen getoerd en Nick Zinner van Yeah x3 is de producer van het debuutalbum van The Bots, Pink Palms. Zinner is niet de enige naam van faam die aan het album heeft meegewerkt. De plaat is gemixt door Michael Patterson (Nine Inch Nails/ Notorious B.I.G.) en gemastered door Emily Lazar. Haar naam ken je als je de kleine lettertjes hebt bestudeert op de albumhoezen van Arcade Fire en Red Hot Chili Peppers.
Dit dream team is verantwoordelijk voor een van de betere garage meets punk meet blues albums van dit decennium met de single Blinded als een van de diverse hoogtepunten.
Sven Hammond
Nieuwe lente, nieuw geluid voor Sven Hammond. Tot voor kort ging de band van het Haagse orgelwonder door het leven als Sven Hammond Soul. Geen soul meer in de bandnaam dus, niet omdat de band de zwarte muziek heeft afgezworen, maar om misverstanden te voorkomen. Empire is namelijk een rocksong, ook geschikt voor soul fans, maar niet voor puristen. Sven heeft zijn horizon dus verbreed, maar zijn muziek is onveranderd bezield en dwingend swingend.
Clipprimeur: The Dirty Aces – Ain’t No Forgettin’
Het debuutalbum From The Basement, release 20 april, van The Dirty Aces uit Engeland is als een shot adrenaline. Met hun dampende mix van alt-rock, classic punk, garagerock, rhytm & blues en rock & roll doet denken aan The Black keys en The Strypes, maar laat ook duidelijk invloeden horen van The Rolling Stones (jaren 60/70), The Stooges en Dr Feelgood.
Blikvanger van de band is zanger en mondharmonica speler Giles Robson met naast hem gitarist Flip Kozlowski’s die verantwoordelijk is voor de monsterlijke gitaarriffs, grooves, licks en solo’s. Samen schreven zij de twaalf nummers die als een wervelstorm aan je voorbij razen. Dit alles ondersteund door een loei strakke ritmesectie. Na een groot aantal spetterende en energieke live optredens in Engeland waarbij de band een grote schare fans voor zich heeft gewonnen is de band nu klaar om het Europese vasteland te veroveren. Check hier het groovende Ain’t No Forgettin’.
PINS – Too Little Too Late
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Op 5 juni komt Wild Nights uit, het nieuwe album van het Engelse PINS. De vier pittige dames maken postpunkrock. Je kunt de slow motion video van hun eerste single Too Little Too Late hieronder bekijken.
Clipprimeur: Bewilder – So It Goes
Het gonsde een lange tijd, maar na september 2014 laat Bewilder ineens echt van zich horen. De eerste track Safe scoort gelijk vele YouTube-views, krijgt erg goede reacties en wordt gebruikt onder een aftermovie van Into The Great Wide Open. Na Safe volgt nu het sfeervolle So It Goes met een prachtige video van Jonathan Sipkema. Bewilder brengt in mei een EP uit, gevolgd door een volledig album in september. Alle tekenen lijken erop te wijzen dat Bewilder dé nieuwe naam gaat worden in 2015.
Kicking The Habit schreef over Safe: ‘In Bewilder vinden we welbekende namen uit de vaderlandse scene, zoals die van GEM-zanger Maurits Westerik. Verder op drums Bram Hakkens (o.a. Kyteman Orchestra) en muzikanten uit Wooden Saints en de band van Douwe Bob. Eerste single Safe is nu een feit: een nachtelijke, losjes gespeelde rocksong, die ontspannen drijft op een catchy gitaarriff.’
Weer anderen schreven: ‘“Een kneiter van een song, een nummer ergens tussen The Clash en Hard-Fi in hun beste dagen.
LIVEDATA 26/03 Sugar Factory, Amsterdam 12/04 Tweetakt/Kaap, Utrecht 30/04 Romein, Leeuwarden 19/08 De Bolder, Vlieland
Only Real – Can’t Get Happy
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Hier de nieuwe single Can’t Get Happy van Only Real. Zijn nieuwe album Jerk At The End Of The Line zal 30 maart verschijnen.
Joywave
Een beetje plat is hij wel, Somebody New van Joywave. De band uit up state New York heeft al wat succesjes op hun naam staan waaronder Dangerous, een samenwerking met het electronica project Big Data. Somebody New barst ook van de hitpotentie, iets waar we doorgaan wat huiverig voor zijn. We zijn tenslotte geen 3FM. Maar toch, de track biedt een sterke combi van gitaren een machines, maar wat de doorslag gaf om het nummer toch te gaan draaien was de clip en vooral het live optreden van Joywave bij Jimmy Kimmel. Ze zijn namelijk gek die gasten van Joywave. De zanger zier er ook als een scheikunde student met zijn bril en streepsnorretje, maar blijkt een zeer verdienstelijk skater en een prima performer. In de clip beweegt hij zich gracieus voort op zijn plank met wieltjes, in de live video ontpopt hij zich als een maniak, het gestoorde broertje van de zanger van Vampire Weekend. Kortom een intrigerend geval en de moeite van het signaleren waard.
Screaming Females
Het is die stem die het hem doet. De songs zijn ook prima en meer dan competent geproduceerd en gespeeld en het genre is ook dik in orde, maar de magie van de Screaming Females zit hem in het fijne timbre en de prettige vibrato van de stem van Marissa Paternoster. Als een jonge Janis Joplin klinkt ze, maar dan zonder knobbeltjes op haar stembanden. Screaming Females viert haar 2e lustrum met verreweg het beste album van het trio tot nu toe. Dat is bijzonder, want Rose Mountain wordt hun zesde. Grote kans dat producer Matt Bayles daar mede verantwoordelijk is voor het welslagen van het album. Met acts als Alice In Chains, Pearl Jam en Mastodon op zijn cv mag hij wel een rot in het vak worden genoemd. Gezien de staat van dienst van de producer zou je denken dat Screaming Females het hardere marktsegment bedient. Ook de bandnaam wijst in die richting. Maar nee dus de band van Marissa maakt wat in de jaren 90 college rock heette, vrij subtiele gitaarmuziek, niet te soft, niet te hard, wel erg goed.
Interview: Danko Jones
Wanneer de gelegenheid zich aandient om iemand als Danko Jones aan de tand te voelen naar aanleiding van zijn zojuist verschenen album Fire Music, ben je als verslaggever altijd op je hoede. De Canadese zanger/gitarist staat er om bekend nog wel eens heel anders te reageren dan je op voorhand zou verwachten. Wij besluiten om de knuppel in het hoenderhok te gooien en hem, samen met bassist John “JC” Calabrese, te confronteren met enkele precaire onderwerpen als vriendschap, loyaliteit, drugsgebruik, onzekerheid en drummers…
Tekst Jeroen Bakker Foto Jens van der Velde
“We komen hier altijd graag”, aldus JC wanneer we hem vragen hoe het is om weer in Amsterdam te zijn. “We hebben hier ooit eens in de Jordaan gewoond. Het was een tijdelijke oplossing omdat we geen zin hadden om iedere avond in een ander hotel te zitten na een optreden of iedere keer heen en weer te vliegen. Zo zaten we toch dichtbij Schiphol”. Danko Jones vult hem aan: “Die buurt bevalt ons zoveel beter dan het toeristische Leidseplein. Het was een soort basiskamp wat we daar hadden opgeslagen in het festivalseizoen.” JC noemt ondertussen het hele rijtje van bekende winkelketens die zich daar in de buurt bevonden.
“Of ik wel eens onzeker ben over de ontvangst van mijn nieuwe album? Kijk, je probeert jezelf iedere keer weer te overtreffen. Je moet je goed bewust zijn van het feit dat jouw muziek deel uitmaakt van iemands leven. Dat ene favoriete album kan heel belangrijk zijn voor die persoon en toch moet ik proberen om een nog betere te maken. Het is geen onzekerheid maar meer de druk die dat met zich meebrengt. Ik ben nooit nerveus voor de release van een nieuw album. Ook nu niet. Toen we de clip, de teaservideo, van Gonna Be A Fight Tonight op het web zetten was 99.9% van alle reacties positief. Hoewel ik nog altijd heel erg blij ben met de vorige platen die we hebben uitgebracht, was ik niet zo tevreden over de ontvangst ervan en was ik er iedere keer op voorhand al van overtuigd dat men moeite had met één bepaalde of soms zelfs twee tracks van dat album. Dat is nu niet het geval. Ik heb nu niet het gevoel iets te moeten verantwoorden naar het publiek toe. Ik ben hier heel erg tevreden over.”
De clip die Danko noemt is opgenomen tijdens de Motörhead’s Motörboat-cruise die vorig jaar in september plaatsvond. Er werd gedurende vier dagen lang met Lemmy van Motörhead op zee rondgedobberd. “We waren zeer vereerd dat hij ons vroeg om mee te varen. Het voelt alsof we nu tot de Motörhead-familie behoren”, vertelt de opgetogen JC. “Behalve Ministry, Anthrax, Zakk Wylde en Testament was ook onze held Phil Anselmo van Down aanwezig en Danko speelde even mee in die band tijdens hun show op de boot.”
De uitnodiging komt niet zomaar uit de lucht vallen. “Het was ruim tien jaar geleden dat Lemmy ons tijdens onze show in de Barfly te Londen bezocht en we elkaar voor de eerste keer ontmoetten. Het zou een sterke vriendschap worden die nog steeds voortduurt. Ondertussen zijn we twee keer met Motörhead op tournee geweest”, aldus de trotse Jones.
“Do You Wanna Rock wordt de nieuwe single. Het is één van de hardere nieuwe tracks en voortgekomen uit een idee van de nieuwe drummer Rich Knox. We hebben hem na enkele audities al meegenomen op tournee en hadden snel het gevoel dat we maar eens moesten kijken of er nog meer mogelijk was in de studio.”
De band heeft een bedenkelijke reputatie als het om drummers gaat en vandaag is hij er ook al niet bij. Jones: “Waar dat vandaan komt weet ik niet. Twee vroegere drummers zijn zelfs pas na vijf jaar weg gegaan. Niet slecht lijkt me. Nee, het is geen spannend Spinal Tap-verhaal. Rich bevalt ons erg goed. Hij bracht meestal zelf een idee aan en vroeg zich af wat wij er mee konden. Volgens mij zijn wij zelfs loyaal als ik kijk naar onze crew en alle mensen die betrokken zijn bij dit circus. De band Danko Jones bestaat dan ook al een tijdje maar er is momenteel meer harmonie dan ooit in deze band. Mijn angst was dat dit van grote invloed zou zijn op de intensiteit en woede waar we normaliter veel energie uit halen en in muziek vertalen. Maar toen we eenmaal in de studio begonnen hebben we ons prima kunnen focussen op het maken van knalharde rock. Ik durf zelfs te beweren dat Fire Music onze hardste plaat ooit is geworden.”
Zoals gewend bevat dit album ook veel autobiografische elementen. Hoe zit dat met Getting Into Drugs? “Oh het gaat eigenlijk over een jongen die er pas op latere leeftijd achterkomt dat hij drugs prettig vindt. Ik heb wel eens wat gebruikt toen ik jong was maar deze gaat zeker niet over mij”, bekent Jones met een oprechte blik. Hier zit dus ook geen spannend verhaal in en dan bevinden we ons ook nog eens in Amsterdam. “Er zijn zoveel bands die stoere verhalen ophangen over het ‘Redlight District’ en de coffeeshops. Jullie krijgen volgens mij altijd de slechtste shows van alle bands die hier spelen. Daar hoef je bij ons in geen geval bang voor te zijn.”
LIVEDATA 21/03 Melkweg, Amsterdam 28/03 Metropool, Hengelo 20/06 Graspop Metal Meeting, Dessel 12/07 Bospop, Weert
Check for updates/more shows: http://www.dankojones.com/tour/