Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Darlia met Queen Of Hearts. Oud of nieuw? Ach… check zelf maar de twee versies!
Anyone up for a show?
The same way that those fireflies glow
Well it’s not that I don’t wanna know
But it’s only so much before my ears will bleed
Anyone up for a kill?
I don’t like the way they looked at me
Don’t tempt my head with thrills
My Morning Jacket bestaan die nog? Ja dus. Het is alweer vier jaar geleden dat de band uit Jacksonville, Kentucky een levensteken gaf, een eeuwigheid in de pophistorie. My Morning Jacket is een band die net zo populair had kunnen zijn, had moeten zijn als The National of Arcade Fire. Om de een of andere reden heeft de club rond zanger Jim James nooit de grote sprong voorwaarts mogen maken. Wonderen zijn de popwereld niet uit, maar de tijd dat bands met hun 7e (Steve Miller) of hun 11e (Fleetwood Mac) album wereldwijde faam vergaarden ligt ver achterons. Helaas is kwaliteit nooit een garantie geweest voor succes, want kwaliteit is wat MMJ altijd heeft geboden en nog steeds doet. Luister maar naar de nieuwe single Big Decisions. Album 7, The Waterfall is in aantocht net als een nieuwe tour die My Morning Jacket – een van de beste live-bands ever- op 10/9 naar de Paradiso zal brengen.
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Na het verschijnen van het debuut Shrines is het duo de hele wereld over geweest. Het geluid op dit tweede album Another Eternity is groots en catchy. De plaat klinkt warm en is geïmpregneerd met analoge synthesizers en meeslepende vocalen. Zie hier de nieuwste muziekvideo van Purity Ring genaamd Bodyache.
LIVEDATA 08/04 Botanique, Brussel 09/04 Melkweg, Amsterdam 11/04 Motel Mozaïque, Rotterdam
Weekends van The Jacques is tegelijkertijd wat onbeholpen en zwaar overtuigend. Dat onbeholpene zal komen omdat de band nog maar een jaar bij elkaar is (en de vier leden bij elkaar opgeteld nog geen 63 jaar zijn). Dat overtuigende is het gevolg van een flinke dosis flair en typische Britse bravour. The Jacques komen uit Bristol, maar maken muziek die mijlen ver verwijderd is van de trip hopstijl waardoor die stad bekend staat. Dus geen vergelijkingen met Massive Attack of Portishead in de bio, maar wel met o.a. Libertines en Dirty Pretty Things. Een ander lichtend voorbeeld moeten The Ramones zijn want geheel in hun stijl heten de leden Jacques van achteren. De zangeres heet Oli, Oli Jacques dus.
The Bots (niet te verwarren met de Brabantse band) kregen we een jaar geleden in het vizier met de wat rafelige maar veel belovende single 5:17. Afro punk was het etiket dat we op het debuut van de band plakten, want The Bots is een zwarte band die rock speelt. Afro-Amerikaanse bands die geen r&b of aanverwanten spelen verzamelen zich tegenwoordig onder de vlag Afro-punk. Het debuutalbum van The Bots is nu uit en zeker de moeite waard. De band, duo eigenlijk gevormd door de broers Anaiah en Mikaiah Lei komt uit L.A. Grunge en punk zijn de hoofdbestanddelen van hun sound, maar de blues is nooit ver weg. Het Pink Palm album van The Bots is niet officieel uit in Nederland, maar online makkelijk te vinden en in de betere zaken ook te koop in fysieke vorm.
“Rock ‘n roll is spontaniteit, dat is het belangrijkste wat we hebben geleerd sinds we aan het touren zijn.” De Canadese band July Talk is al twee jaar op pad en komt weer naar Europa. Op het moment zijn ze nog in de Verenigde Staten en ligt frontvrouw Leah Fay op de grond van een waskamer te slapen als ik haar wakker bel voor een interview.
Tekst Martje Schoemaker
“Toen we ons eerste album opnamen hadden we nog maar vijf keer op een podium gestaan.” De ervaring die July Talk op doet zorgt voor een intense sfeer zowel op het podium als voor het publiek. Leah is een frontvrouw die overal is, kruipend, rollend en springend op het podium. Zelfs in het publiek, alleen als het nodig is zegt ze. “Soms moet je het publiek in om ze echt te kunnen grijpen.”
Wat de muziek voor July Talk is, merken ze vooral als ze zelf ergens in het publiek staan. De beleving van een optreden is zo persoonlijk en bij iedere artiest weer anders. Vorig jaar stonden ze in Toronto op het TURF Festival waar hun muzikale heldin Jenny Lewis (Rilo Kily red.) ook optrad. “Haar hele optreden hebben we in een soort totale aanbidding en met open mond staan bekijken.”
Maar hoe organisch rock ‘n roll is, en wat ermee mogelijk is, blijkt pas echt uit een optreden van Patti Smith uit 1968 in Berlijn, waar ze Gloria doet, vertelt Leah: “Dit optreden is voor mij alles wat rock ‘n roll behelst. Het begint met een prachtige voordracht van een gedicht en op een bepaald moment rolt ze over het podium.”Deze rauwe rock ‘n roll, die intensiteit zie je ook terug bij July Talk op het podium. De chemie tussen zanger/gitarist Peter en Leah hoor en zie je meteen, maar het is een vijfkoppige band. “Tijdens het touren zijn we tot iets verworden wat we zelf de ‘July Talk body’ noemen. We bewegen, spelen en functioneren als één geheel.” Wat het dan wel verrassend maakt om Leah in een waskamer te vinden om te slapen. Soms moet je jezelf toch losmaken van je lichaam.
“Wij zijn niet wat de rock ‘n roll maakt. Je kan wel wat bedenken, hoe het moet klinken, maar als je je mee laat slepen door de muziek, komt er iets veel mooiers uit. Die spontaniteit die er in rock ‘n roll zit, dat was de grootste verrassing.” Ze verheugt zich op het publiek in Nederland: “Jullie zijn zo eerlijk. Dat voelen we als we spelen, en als wij gaan, dan gaan jullie mee.” Anders dan in Amerika bijvoorbeeld, waar concerten vooral veel schreeuwen en bier is.
“Dat is leuk en opzwepend, maar niet perse wat we willen bereiken met onze muziek.” De chemie van de band op het podium, helemaal het samenspel tussen Peter en Leah fascineert en het schuurt ook een beetje, op een prettige manier. “Wij willen je laten voelen, wat het ook is wat je bij ons voelt.”
LIVEDATA 01/04 Metropool, Hengelo 02/04 V11, Rotterdam 03/04 Podium Asteriks, Leeuwarden 04/04 Pinguin in Paradiso, Amsterdam 05/04 De Oefenbunker, Landgraaf 05/04 Paaspop, Schijndel 14/04 Café Video, Gent
Elke ochtend om negen uur een verse clip om de dag lekker op te starten. Pink Oculus is de artiestennaam van de Amsterdamse zangeres Esperanzah Denswil van RE:FRESHED Orchestra. Vorig jaar knalde ze met het nummer Sweat, nu is ze terug met Overdue.
LIVEDATA 28/03 Gebr. de Nobel, Leiden 29/03 Bird, Rotterdam
Shaking Godspeed – She’s Young
Rock met de R van Roll, dat is de specialiteit van Shaking Godspeed. Actief sinds 2009. Het trio uit Nijmegen en omstreken is van nature een live-band, maar inmiddels uitstekend in staat om hun energie en fantasie op de gevoelige schijf vast te leggen. Vier langspelers hebben Wout, Paul en Maarten nu op hun kerfstok. Het meest recente album heet Welcome Back Wolf, daarvan is She’s Young de nieuwste single.
Nu we een beetje uitgeluisterd raken op Sitting Up Your Crane staat de opvolger alweer in de startblokken. Zond is weer zo’n typisch Pond nummer, experimenteel en toegankelijk tegelijk, psychedelisch maar ook te volgen door nuchtere types. Voor wie nieuw is hier. Pond is een Australische band, gelieerd aan de huidige koningen van het psychedelische rock genre, Tame Impala. Pond heeft in de zes jaar van hun bestaan evenzoveel albums uitgebracht, de nieuwste heet Man, It Feels Like We’re In Space Again. Optreden doen ze ook, alleen voorlopig niet bij ons in de buurt. Helaas.
Sven Hammond een laatbloeier noemen is hem te kort doen, feit is wel dat hij nu met zo’n twintig dienstjaren op de teller beter in zijn muzikale vel lijkt te zitten dan ooit tevoren. En dat wordt gewaardeerd. Niet alleen maakt Sven nu de mooiste muziek uit zijn carrière, hij is ook nog eens succesvoller dan ooit. Seven ‘Hammond’ Figee was jaren lang de ideale side-man. Hammond nodig? Bel Sven. Anouk deed dat en Di-Rect en Boudewijn de Groot en Keith Caputo en vele anderen. Het laatste decennium concentreert de oorspronkelijke orgelvreter zich steeds meer op zijn eigen loopbaan, eerst met een wisselende band, tegenwoordig met een vaste groep muzikanten: zanger Ivan Peroti, drummer Joost Kroon, gitarist Tim Eijmaal en op bas Glenn Gaddum. In de week dat de band het nieuwe album, IV ten doop houdt, hebben wij Sven The Man gevraagd om plaats te nemen op de Stationschef’s zetel en zijn verhaal te doen. Het resultaat hoor je zaterdagavond om 19.00 uur bij Bazz op de Buzz, of in de herhaling op donderdagavond vanaf 10.00 uur.
Sven’s 25 favoriete songs (in willekeurige volgorde)
1. Brown Sugar (D’Angelo)
2. Crosstown traffic (Jimi Hendrix)
3. New kid in town (Eagles)
4. Mr Blue Sky (ELO)
5. Nefertiti (Miles Davis)
6. Köln Concert (Keith Jarret)
7. Monty Alexander live in Montreux ’76
8. Chameleon (Herbie Hancock)
9. Let love rule (Lenny Kravitz)
10. I build this garden for us (Lenny Kravitz)
11. Bridge over trouble water (Simon and Garfunkel)
12. 1999 (Prince)
13. Purple Rain (Prince)
14. Is dit alles (Doe Maar)
15. Bloedend Hart (De Dijk)
16. Thunderstruck (AC/DC)
17. Enter Sandman (Metallica)
18. Requiem (Mozart)
19. Alles van Bach
20. The getto (Donny Hathaway)
21. Jealous Guy (John Lennon)
22. Helter Skelter (Beatles)
23. Happier (Bill Withers
24. Grandma’s Hands (Bill Withers)
25. Open The door (otis redding)
