Tom Grennan is een van de grootste talenten van 2017 en meest geanticipeerde artiesten van 2018. Hij kan krachtige pop liedjes maken met zijn scheurende stemgeluid terwijl zijn teksten een kwetsbare kant laten zien. Zijn debuutalbum kwam in maart uit en nu is het tijd voor een tour als een orkaan.
Sam Fender. Één luisterbeurt verraadt wellicht invloeden van The Killers, Jeff Buckley en Ben Howard (zelfde manager!), maar Sam Fender is toch echt de stem van déze generatie. Van BBC kreeg hij de eervolle ‘Sound of 2018’ stempel waarmee hij in een soort wervelwind de lokale pubs rondom Newcastle is ontstegen. Afgelopen 14 september nog onze IJsbreker met de track Dead Boys!
Vrijdag 12 oktober organiseert de Nijmeegse band Captain Ortega voor de tweede keer Het Groot Ortegisch Feest. Een avond en nacht met rock n roll in haar volle glorie, waar de grens tussen live-muziek, DJ’s en ander vermaak lijkt te vervagen.
De eerste editie in 2016 was een stampende en kolkende nacht, en een tweede editie kon niet uitblijven. Omdat geduld een schone zaak is, is er na twee jaar een een tweede editie. Geen plek is hiervoor zo geschikt als De Onderbroek in Nijmegen.
Het mini-festival is gevuld met een uiteenlopend programma. Live-muziek van o.a. The Mule Stompers (swing / country), Fumes (garage), Ik En Simon (hiphop comedy) en Captain Ortega (rock ’n roll / punk) zelf. De leden van DJ team ‘De Dronken Walvis’ hebben onafhankelijk van elkaar deze zomer het Zwarte Cross en Lowlands publiek al op de knieën weten te krijgen. Met die energie zullen zij zorgen dat tot diep in de nacht de voeten van de vloer gaan en de vuisten de lucht in.
Eindelijk dat kartonnen bord voor je kop dragen? Bij Karton Cobain kan dit! Terwijl jij je creatief uitleeft met karton en tape zorgen de mannen van Broken Toaster Records dat de 90’s herleven. En diep in de nacht zing je plots (heel vals) uit volle borst zeemansliederen mee met De Zinkende Zeeman.
Dus schrijf 12 oktober alvast in je logboek, en sla extra paracetamol in voor de morning after! Tot op Het Groot Ortegisch Feest!
Het Groot Ortegisch Feest
vrijdag 12 oktober 2018
De Onderbroek
Entree €4,- tot €6,- euro (tickets alleen aan de deur)
21:00 – 05:00
Tweedewalstraat 21, Nijmegen
Op 9 november wordt het 50-jarige jubileum van The Beatles-klassieker The Beatles (beter bekend als The White Album) gevierd met een reeks fraaie heruitgaves. Met deze release wordt bovendien een 27 tracks tellende demo (onder de fans bekend als de zogeheten Esher demo’s) voor het eerst uitgebracht.
De dertig tracks van het dubbelalbum uit 1968 werden voor deze reissues geremasterd door producer Giles Martin en geluidstechnicus Sam Okell. Het duo had in 2017 de reissue van die andere Beatles-favoriet, Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, ook al met succes onder handen genomen. Voor hun nieuwe stereo en 5.1 surround mix werkten Martin en Okell samen met een team van geluidstechnici en audiorestaurateurs van de vermaarde Abbey Road studio’s. Hiervoor hadden ze de originele 4-track en 8-track opnamebanden tot hun beschikking.
De meeste songs van The White Album vinden hun oorsprong in het Indiase Rishikesh, waar de fab four vanaf februari 1968 in het meditatiecentrum van hun toenmalige guru Maharishi Mahesh Yogi verbleven. In mei van dat jaar trokken de heren zich terug in George Harrisons huis in Esher (Surrey), waar ze een 27 tracks tellende demo maakten. Van deze songs werden er 21 opgenomen in de daaropvolgende studiosessies, waarvan er uiteindelijk 19 een plekje vonden op The White Album. Alle 27 tracks zijn nu te vinden op de Deluxe en Super Deluxe jubileumeditie van het album. De Super Deluxe versie zal hiernaast nog 50 (!) grotendeels nooit eerder uitgebrachte opnames bevatten.
De volgende releases liggen vanaf 9 november in de schappen van de (online) platenboer.
Super Deluxe
Een indrukwekkende, 7 discs tellende set met…
– CD’s 1 & 2: het album in de 2018 stereomix
– CD 3: Esher Demo’s.
– CD’s 4, 5 en 6: vijftig aanvullende opnames van de studiosessies. Stuk voor stuk opnieuw gemixt.
– 1 Blu-ray disc met…
– 2018 mix in hoge resolutie PCM stereo
– 2018 DTS-HD Master Audio 5.1 album mix
– 2018 Dolby True HD 5.1 album mix
– 2018 direct transfer van de originele mono mix van het album
De discs van deze release zijn gehuisd in een 164 tellend pagina’s tellend boekwerk, vol zeldzame foto’s, reproducties van handgeschreven songteksten en meer van zulks. Paul McCartney schreef het voorwoord van het boek.
Deluxe 2018 stereo albummix + Esher Demos. De 3CD, 180-gram 4LP vinyl box set en digitale release bevatten zowel de 2018 stereo albummix als de 27 Esher Demos.
Standard 2LP vinyl
2018 stereomix op 180-grams dubbel-lp, in exacte replica van de originele klaphoes
Zonnige liedjes die ontstaan uit liefde voor muziek, waarmee ze positiviteit de wereld in willen sturen. Berry ‘Jack’ Krikken en Sebastiaan ‘Weatherman’ Weerman zijn Jack and the Weatherman, twee vrienden uit Haarlem. Folkpop noemen ze hun muziek zelf, geïnspireerd door o.a. Jason Mraz, The Lumineers en de tweestemmige harmonieën van Simon & Garfunkel. Een beetje pop, een vleugje folk en een toefje reggae, diepgang gecombineerd met positiviteit. In hun liedjes worden de mooie kanten van het leven gevierd, en ingezien hoe kwetsbaar die schoonheid is. Muziek om mensen een goed gevoel te geven, maar ze ook aan het denken te zetten.
VOORPROGRAMMA: Cookhouse
Het voorprogramma wordt verzorgd door pop/folk band Cookhouse. De band werd opgericht door de broers Ronald en Jeroen Hendriksen. De kenners beloven: de definitieve doorbraak van Cookhouse is slechts een kwestie van tijd. Ze speelden tientallen shows tijdens de Popronde, waarbij hun aanstekelijke meezingers overal zeer goed in de smaak vallen!
Darkness is niets nieuws voor MIEN, wiens leden the Black Angels-zanger Alex Maas, The Horrors‘ Tom Furse, The Earlies’ John-Mark Lapam en Elephant Stone’s Rishi Dhir bevatten. Hun cv is grotendeels opgebouwd uit psychedelia, gothic industrial en progrock.
Hoewel ze pas recentelijk hun bestaan en hun debuutalbum aankondigden, gaat het verhaal van MIEN een heel eind terug. Dhir ontmoette Black Angels frontman Maas in 2004 op SXSW in Austin, Texas. Later deelden ze de bill met John Mark Lapham van The Earlies en bleken wederzijdse waardering te voelen voor het nummer Wantin’ Is Gettin van de Association. Dat schepte een band.
Wat een groteske muzikale productie had moeten worden, eindigde in slaapkamerproject waar bijna oneindig aan moest worden geknutseld. Toch zijn alle frustraties, twijfels en obsessie om een baanbrekend nieuw Spiritualized-album te maken niet hoorbaar op And Nothing Hurt.
“Blij dat het klaar is”, zegt Jason Pierce, oftewel J.Spaceman, in alle ernst over de achtste langspeler van het door hem geleidde Spiritualized. “Ik ben vaak gek geworden. Het werd een obsessie om de plaat die ik wilde maken te maken, terwijl ik niet in de financiële positie zat om die plaat überhaupt te maken. Ik wilde een groots album in de traditie van de oude Columbia- en Capital-producties. Maar ik eindigde letterlijk in mijn slaapkamer.”
Gek als ik zeg dat je dat niet hoort?
“Op zeker moment besloot ik de grote studiosessie te vergeten, en gewoon aan de slag te gaan met wat ik had. Ik heb al mijn talenten aangewend om het te proberen te klinken zoals ik wilde. Achteraf is een studio volstoppen met muzikanten eigenlijk de makkelijke weg. Voorheen was het geld voor zulke productie er uiteindelijk altijd. Wij gingen de studio in als het geld rond was.”
Wat was het idee achter die grootse productie? Wilde je alle voorgaande albums overtreffen? “Een beetje wel. Ik ben geen jonge man meer. Voorheen werkte alles wat ik deed gewoon. Nu zie ik zo veel mensen van mijn leeftijd die materiaal uitbrengen dat helemaal niets heeft. Zij teren volledig op oude glorie. Ik wilde niet zomaar een plaat uitbrengen, maar nieuwe dingen doen. Misschien kwam dat door de druk van buiten: ‘Doe gewoon wat je altijd deed. Breng gewoon een plaat uit en iedereen koopt het wel.’ Maar in die positie wil ik niet zitten. Een nieuwe plaat moet gewoon goed zijn.”
Het album kent enkele zeer intrigerende nummers. Soms zelfs aangrijpend, zoals het zelfmoordrelaas in The Morning After. “Ik weet de details over het schrijven van dat nummer niet meer. De laatste drie platen ben ik wel meer klassiek songs gaan schrijven. Het steeds maar herhalen van refreinen was altijd een beetje mijn ding. Dat was prima. Sinds ik Chris Kristofferson op zijn tachtigste verjaardag zag spelen, vind ik dat het beter moet. Hij had nog altijd een prachtige stem, hoewel natuurlijk wat oud geworden, maar zijn liedjes leken bij dat concert meer van het publiek dan van hem te zijn geworden. Zo moesten mijn songs ook zijn, vond ik. Dus ik besloot dat als ik nu nog liedjes op een plaat zou zetten, die goed genoeg moeten zijn naar aan iemand anders te laten gaan. Een plaat moet een ontdekking zijn voor degene die er naar luistert. Iedereen kopieert maar ideeën en stijlen en brengt liedjes uit alsof het iets van zichzelf is.”
Here It Comes (The road) Let’s Go is een prachtige routebeschrijving naar een huis. Bestaat die woning? “Die bestaat echt. De rit er naar toe is fantastisch. In mijn liedjes zit altijd een reis verstopt. Maar dit nummer is een échte reis. Het is een beetje gebaseerd op de manier waarop Brian Wilson van The Beach Boys schrijft. Dat zijn ook altijd roadsongs: je begint hier en gaat die kant op. Misschien is dat wel een Amerikaanse traditie. De wegen zijn daar altijd lang en eenzaam.”
Je zei ooit tegen de krant The Independent dat dit je laatste album kon zijn “Dat was toen ik mijn slaapkamer niet kon verlaten. Ik ben aan de plaat begonnen na de tournee rond het 20-jarig jubileum van Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space. Die tour met zo veel muzikanten op het podium en een geluid dat door het dak ging inspireerde mij enorm. Omdat mij dit in de studio niet lukte was het ook zo frustrerend. Ik werd een beetje gek daar in de achterkamer van mijn huis. Nu de plaat klaar is kan ik weer naar buiten.”
In de tussentijd verschenen wel enkele platen van jouw oude band Spacemen 3 op vinyl. Ben je daar bij betrokken geweest? “Nee. Wij waren toen jong, en krijgen nu amper nog royalties. Ik heb geen idee of er nog meer wordt heruitgebracht. Het is in ieder geval goed dat mensen weer platen kopen. Een vriend van mij heeft een tweedehandsplatenwinkel in Londen. Soms vraagt hij of ik voor hem kan invallen. Ik kan mij geen betere baan voorstellen. Aan de andere kant is het geweldig dat tegenwoordig zo veel beschikbaar is. Het kostte mij indertijd zeven jaar om iets van de Silver Apples te horen en te kopen. Als je eindelijk een plaat zag moest je hem direct meenemen. Je wist nooit wanneer je weer een exemplaar tegenkwam. Nu zoek je die naam op internet en je hoort alles, inclusief optredens.”
Living The Dream is het vierde soloalbum van Slash ft. Myles Kennedy and The Conspirators. De plaat is opgenomen tussen de tourverplichtingen van Guns n’ Roses door.
Dit is echter geenszins te horen aan de plaat. Sterker nog, het lijkt er op alsof de Gn’R-tour hem nieuwe energie gegeven heeft aangezien opener Call Of The Wild is misschien wel de sterkste albumopener tot nu toe is. Dit laatste is natuurlijk mede toe te schrijven aan Myles Kennedy en de rest van de band die een uitstekende rol vervullen op deze plaat.
In die zin kan je natuurlijk al lang niet meer spreken van een soloplaat. Twaalf prima tracks komen voorbij met een speciaal rustmoment in de fraaie ballad The One You Love. De opener tot het afsluitende Boulevard Of Broken Hearts vormt het bewijs dat dat Slash Gn’R niet nodig heeft om uitstekende muziek te maken. Living The Dream is misschien wel zijn sterkste post-Gn’R-plaat tot nu toe. Tekst Mania | Hermen Dijkstra
Met de nodige trots kondigt het gerenommeerde label Glassnote Records haar nieuwe signing aan: LUWTEN. Glassnote Records wordt geservicet door Caroline Benelux.
LUWTEN is het muzikale project van de Nederlandse Tessa Douwstra: “Ik ben vereerd en blij om deel uit te maken van de Glassnote familie. Ik was op zoek naar een partner die me zou ondersteunen in de artieste die ik wil zijn, en die heb ik gevonden bij Daniel Glass en zijn team.”
Daniel Glass, oprichter en CEO van Glassnote Entertainment Group: “We are thrilled to welcome LUWTEN to the Glassnote family. Her ethereal voice and live show just transport you to another place.”
Douwstra is geboren en getogen in Nederland. Ze begon met zingen in een kerkkoor en maakt al songs sinds haar twaalfde. In 2017 bracht ze als LUWTEN haar titelloze debuutalbum uit, dat verkozen werd tot beste Nederlandse album van 2017 door de Nederlandse muziekpers. LUWTEN maakt eigenzinnige folkliedjes met gevoel voor klank, subtiliteit en ruimte voor elektronica. Live evolueren deze in dansbare popsongs.
Na veel geheimzinnigdoenerij en een berg materiaal via Soundcloud komt het genie – Aphex Twin alias Richard David James – eindelijk weer met een reguliere plaat, de eerste sinds drie jaar geleden langspeler Syro en ep Computer Controlled Acoustic Instruments pt2.
We kregen al een voorproefje met het hallucinante T69 Collapse, genoemd naar een Amerikaanse tank (?), waarin de beats in een onnavolgbaar patroon alle kanten uitschieten. Dat geeft een aardig idee van het gestuiter wat volgt, in het onnavolgbare samengaan met tragere ambientklanten waar de heer James patent op heeft, zodat je soms het idee hebt dat je naar drie of vier totaal verschillend tracks tegelijk aan het luisteren bent.
Welbeschouwd is het een in minder dan een half uur samengebalde samenvatting van het voorafgaande, van de eerste ambient works tot de pieken op platen als Come To Daddy en een idiosyncratisch uitstapje als Druqs, waarbij het geheel veel meer is dan de som der delen. Onnavolgbaar. Tekst Mania | Enno de Witt
Vrijdag 12 oktober organiseert de Nijmeegse band 
Wat een groteske muzikale productie had moeten worden, eindigde in slaapkamerproject waar bijna oneindig aan moest worden geknutseld. Toch zijn alle frustraties, twijfels en obsessie om een baanbrekend nieuw 
Living The Dream is het vierde soloalbum van 
Na veel geheimzinnigdoenerij en een berg materiaal via Soundcloud komt het genie –