Op 28 september brengt shoegaze-band Slow Crush zijn debuutalbum Aurora uit bij het Engelse Holy Roar Records. Aurora werd in Southampton, Engeland opgenomen met producer Neil D. Kennedy en werd gemasterd door Jack Shirley, bekend van zijn werk met onder andere Deafheaven en Oathbreaker.
Slow Crush is intens als een trieste droom maar tegelijk ook vurig en meeslepend. De sound is een combinatie van shoegaze, postrock, indierock, postpunk, grunge en pop.
Aurora gaat over verloren dromen en herinneringen aan het verleden met een vleugje romantiek en melancholie. Ondanks dat thema’s als verlies, vluchtgedrag en verlangen naar betere tijden de revue passeren is Aurora eigenlijk één groot liefdesverhaal. Liefde voor elkaar en voor jezelf. Zangeres Isa Holliday legt uit: “It’s a journey of love and loss and self care that hopefully many can relate to. Too many times we have been let down but in the end it is our own strength that carries us on and out.”
De half Engelse/half Belgische band bestaande uit Isa Holliday, Jan Jouck, Steven Cammaerts en Jelle Ronsmans werd begin 2017 opgericht. In mei 2017 brachten ze de EP Ease uit en sindsdien speelde de band al vele shows door heel Europa met hoogtepunten op Roadburn, Eurosonic en Fluff fest en verzorgde Slow Crush voorprogramma’s van onder andere Brutus, Oathbraker en Nothing.
De eerste single van het album is het titelnummer Aurora. “The song, Aurora, was inspired by a very close friend of ours who we had stood by and seen go through too many rough spells for one person to deal with alone, over such a short period of time. It’s about learning to overcome heartache with clarity and compassion. Karma (and good friends – or at least we hope) will take care of the rest”.
De legendarische Amerikaanse soul, rocknroll en gospel zangeres Mavis Staples komt voor een show naar het prachtige Bloemendaalse openluchttheater Caprera. Deze show wordt gepresenteerd door Patronaat.
Mavis Staples is al actief sinds de jaren zestig en scoorde met haar soulalbum One True Vine het snelst scorende album in de Americaanse charts in haar carriere tot nu toe. Staples werd op jonge leeftijd bekend met The Staple Singers.
Daarmee werd het grote publiek bereikt met nummers als I’ll Take You There en Respect Yourself. De kersen op de slagroom in haar loopbaancarriere kreeg ze met een een Lifetime Achievement Award in 2005 en in 2011 mocht ze een Grammy ontvangen voor haar album You Are Not Alone.
Pinguin Radio en indielabel Caroline Benelux slaan de handen in elkaar en lanceren gezamenlijk Club Caroline! Elke dinsdag van 20:00 – 21:00 uur hoor je de nieuwste indietracks en de grootste alternatieve hits van muzieklabel Caroline Benelux.
We nemen je een uur lang mee langs onze nieuwste releases, onze artiesten vertellen zelf over hun muziek en je hoort onze eigen favoriete tracks. Van Tame Impala tot Childish Gambino en van Bear’s Den tot Glass Animals. Je hoort het op Club Caroline.
Major Music, Indiependent Spirit!
Caroline Benelux is een muzieklabel dat zich grotendeels richt op indie en alternatieve muziek. Het jonge enthousiaste Benelux team is onderdeel van Caroline International dat kantoren heeft over de hele wereld. Caroline is een revival van het in 1973 opgerichte Caroline Label, dat oorspronkelijk door Richard Branson werd opgericht om platen uit te brengen binnen zijn eigen muzikale passie: alternatieve prog-rock. Het huidige label richt zich op alles wat goed en credible is in de wereld van de indie muziek: St. Vincent, Bear’s Den, Tame Impala, Childish Gambino, Nick Mulvey, Thurston Moore, The Amazons en Nederlandse bands als Orange Skyline, PAUW, De Staat, Chef’Special & many more.
Elke dinsdagavond tussen 20:00 en 21:00 uur presenteert het team van Caroline een uur van de beste nieuwe muziek uit haar roster op Pinguin Radio. De presentatie van de uitzending is in bekwame handen van de meesterlijke DJ Philo Boss.
Playlist Club Caroline #55 Uitzending 3 juli 2018
Polo & Pan (Superorganism remix) – Canopée
Town of Saints – Up In Smoke
Manchester Orechstra – I know how to speak
Underworld & Iggy Pop – I’ll See Big
Nathaniel Rateliff & The Night Sweats – Coolin’ Out
Get Well Soon – Martyr
Nine Inch Nail s- Shit Mirror
Trippie Red – How You Feel
No Rome – Seventeen
St. Vincent – Fast Slow Disco
Rhye – Phoenix
Cassius – W18
Charlotte Gainsbourg – Sylvia Says (A-Trak Remix)
Christine and the Queens – Damn dis-moi
….
Een uitgebreidere versie van Club Caroline kun je ook terugvinden op Spotify
Vanaf dinsdag 1 mei is Blues Magazine Radio iedere dinsdagavond van 23.00 – 24.00 uur te beluisteren op Pinguin Radio!
Iedere week hoor je een rijk aanbod van de mooiste blues en de vetste bluesrock, met veel fonkelnieuwe releases zoals je iedere week van Blues Magazine Radio gewend bent.
Op zaterdag 28 april was alvast het interview te beluisteren welke Pinguin Radio recent had met de samensteller van dit nieuwe programma, bluesman Harry Radstake. In die uitzending die donderdagavond 3 mei om 22:00 uur wordt herhaald hoor je ook Harry’s 25 favoriete bluesrock tracks.
Harry, die dagelijks de mooiste bluesrock albums door zijn handen en oren laat gaan, zal speciaal voor de luisteraars van Pinguin Radio dit nieuwe radio programma gaan samenstellen. Harry is een echte radio man, hij is de samensteller van Blues Magazine Radio en daarvoor de radiomaker van Bluestown Raalte. Harry is daarnaast cd-coördinator en redacteur bij Blues Magazine.
LIEFHEBBERS LUISTEREN NATUURLIJK OOK NAAR PINGUIN BLUES.
Live Foto Review: Down The Rabbit Hole 2018 – Dag 3 1 juli 2018 Foto’s Hub Dautzenberg
Van 29 juni t/m 1 juli 2018 vindt de vijfde editie van Down The Rabbit Hole plaats in de Groene Heuvels bij Beuningen. Deze minivakantie aan het peilloos diepe meer van het festivalterrein biedt drie muziekpodia en talloze veldjes die elk hun eigen universum vormen.
En daar valt veel te beleven en ontdekken: van dans, kunst, performance en lekker eten tot de meest onverwachte feestjes en ontmoetingen.
Live Review: Down The Rabbit Hole 2018 @ Beuningen 29 juni t/m 1 juli 2018 Tekst Thijs Schamp Foto’s Hub Dautzenberg
Traditiegetrouw maakte Down The Rabbit Hole in het laatste weekend van Juli, alweer voor de 5e keer, zijn opwachting op. De editie was ruim van tevoren al stijf met 35.000 kaarten uitverkocht en blijft maar groter en groter worden op de Groene Heuvels nabij Nijmegen. Pak de ingrediënten goed weer, overwegend zomers georiënteerde programmeringskeuzes en uitstekende randactiviteiten bij elkaar en je hebt een ontzettende goede festivalcocktail die zijn werking nog lang niet heeft verloren. Een greep uit de hoogtepunten van Down The Rabbit Hole 2018.
Down The Rabbit Hole (DTRH) is een festival dat gezien zijn periode vaak leentjebuur speelt met andere buitenlandse festivals. Hierdoor krijgt het programmeringsteam van DTRH het voor elkaar om een sterke programmering bij elkaar te krijgen. Wat opvalt is dat de programmeurs zich steeds meer richten op de roots kant van het alternatieve spectrum met acts als Leon Bridges, Jungle, Anderson. Paak & The Free Nationals. Aangevuld met usuals suspects als Queens of The Stone, Franz Ferdinand en alternatieve verrassingen als Nick Cave & The Bad Seeds blijft de programmering even ijzersterk en vertrouwd als verrassend genoeg.
VRIJDAG 29 JUNI
Check hier de foto’s van DTRH 2018 – Dag 1.
Over het weer zal deze editie niemand geklaagd hebben, het is 3 dagen lang stralend weer. En de locatie van DTRH leent zich prima voor deze omstandigheden met een meer om in te zwemmen, surfen en badderen tot het Idyllische Bos waar veel randprogrammering (en schaduw!) te vinden is. De vrijdag kenmerkt zich door een valse start door een aantal laatkomers, o.a. J. Bernardt en Curtis Harding (beide vluchtproblemen) waren genoodzaakt om laat in de nacht of zelfs de volgende ochtend pas hun opwachting te maken. De rijzende ster van Leon Bridges brengt hem naar de HOTOT het hoofdpodium van Down The Rabbit Hole, dat dit jaar voor het eerst volledig open is zonder tent. Een uitstekende keuze van de organisatie want de omliggende oplopende heuvels geven hierdoor ook een verdienstelijke plek aan festivalgangers die houden van een hippe sitdown of het liever iets rustiger aan doen. Bridges heeft met zijn meer neo-soul achtige album een wat meer dansbare weg ingeslagen die zich uitstekend leent voor de dalende middagzon.
In de Fuzzy Lop is het tijd voor Warmduscher een knotsgekke mix van rock, punk en soul met nummers van meestal maar 2 minuten. Aan belangstelling niet te klagen, maar de muziek komt live nog niet tot zijn recht zoals we dat van andere acts in dit genre wel kennen. Het is gewoonweg niet spannend genoeg. Oude bekende MGMT geeft deze dag ook acte de presence, maar mede door de aanhoudende wind komt het complexe psychsynthpop geluid van de Amerikanen uit Connecticut niet helemaal uit de verf. Zanger Andrew VanWyngarden staat ook niet bekend om zijn charismatische frontman kwaliteiten, maar met name de gave visuals en festivalklappers als Electric Feel en natuurlijk Kids maken veel goed. Toch wordt het weleens tijd dat de band ook nieuwe tracks krijgt om op te leunen in hun shows.
Queens Of The Stone Age
Vlak voordat headliner Queens Of The Stone Age aftrapt, mag Parcels het de kieskeurige festivalganger moeilijk maken in de Fuzzy Lop. Het kleine podium, deze wel met een tent, van DTRH staat werkelijk afgeladen vol. Geen wonder, want een oplettende muziekjunkie kan de Australiërs moeilijk in de lijstjes en fora gemist hebben. Met hits als Overnight, Tiedoprightnow en een virtuoze show van disco-soul met een flinke lading funk brengt de planken in opperste staat van paraatheid. Stil staan is voor niemand een optie, absoluut hoogtepunt van de vrijdag met deze jonge band. Queens of The Stone Age mag daarna het spits afbijten als eerste headliner van het weekend. De show is zoals we dat van de heren uit Palm Desert mogen verwachten, knalhard en retestrak. Tracks als Feet Don’t Fail Me en single The Way You Used To Do van het laatste door Mark Ronson geproduceerde album worden met evenveel bezieling en kwaliteit gebracht als bekende hits Go With The Flow, Litte Sister en de klapper No One Knows. Vooral live blijkt hoe goed het nieuwe werk een aanvulling is naast het gebruikelijke kanonnenvoer voor een festivalshow als deze.
De zaterdag zal vooral gekenmerkt worden door één man (of toch twaalf?), David Byrne. Verzonken in een leegpodium met een gordijnen van kralen eromheen maakt het voormalige Talking Heads genie er een waar toneel spektakel van. Met een band die alleen maar gebruik maakt van draadloze instrumenten laat hij zien dat het lekker met zijn 4en of 5en op rij je nummers afwerken misschien wel zijn beste tijd heeft gehad. Ook het nieuwe werk van Byrne past goed in de set en door zijn charisma krijgt hij met speelsgemak het hele veld voor de Hotot figuurlijk op de knieën. Hoogtepunt van de zaterdag dat zeker, maar misschien wel van het hele weekend.
Anderson .Paak
Is er dan verder niks anders te beleven die dag? Gelukkig wel. Want vroeg in de middag brengt het Franse La Femme zelfs de man of vrouw met de grootste festivalkater in beweging. Maar uit onverwachte hoek komt Karel gewapend met zijn jaren tachtig synthesizermuziek en een onuitputtelijke bron van enthousiasme het Fuzzy Field in vervoering brengen. Wie dacht dat vroeg pieken soms weleens verstandig kan zijn had het bij deze verrassing zeker bij het juiste eind. In dat licht is het even doorbijten bij de Zweedse folk zusjes Johanna en Klara Söderberg van First Aid Kit. De volgelopen Teddy Widder is vol verwachting van de twee knappe dames. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de show geen enkel moment op gang komt. Wanneer de betovering en eenvoud ontbreekt, blijft er eigenlijk een wat flets geheel over. Bij hitje Stay Gold wordt hier en daar zelfs even wat tekst vergeten door Klara, waar Johanna dan wel weer om kan lachen. De enthousiaste aanschouwer dan weer niet, die blijft met een teleurstelling achter. Wanneer Idles zijn vrolijke en energieke punk show afrondt mag Anderson .Paak en zijn Free Nationals het overwegend jonge festivalpubliek van de voeten krijgen als afsluiter op de Hotot. De set heeft de tijd nodig om echt los te komen maar de combinatie van een energieke en dynamische rapper én drummer houdt het geheel wel interessant genoeg. Paak houdt zijn Malibu-hits op zak tot het eind, maar wel een goed plan om zo dansend het nachtprogramma van de zaterdag in te gaan.
ZONDAG 1 JULI Check hier de foto’s van DTRH 2018 – Dag 3.
Rammelende gitaarriffs en puntige basslijnen zorgen voor het decor op de Hotot in de vroege zondagmiddag. Voormalig bassist van de Pixies Kim Deal en haar Breeders mogen de laatste dag aftrappen. Een half gevuld veld ten spijt, verdiend de show eigenlijk meer publiek. Want naast een geïnspireerde performance is ook het contact met de menigte uitstekend. Wie fan is van Beavis & Butthead komt met de introtape en video van Portugal. The Man aan zijn trekken. Dat de band zichzelf niet heel serieus neemt blijkt wel uit de teksten op het scherm achter de band: “we zijn niet zo goed in makkelijke podiumpraat, ons management zal daarom wat teksten op het podium zetten voor jullie”. Met de aankondiging als beter dan The Beatles en The Rolling Stones trappen John Gourley en zijn mannen af met een introcover van Metallica en Pink Floyd. De band uit Portland weet de tent meteen bij de strot te grijpen en knalt er met gestrekt been in. Muzikaal waanzinnig goed en stiekem kent het repertoire te goed werk om alleen afhankelijk te zijn van hit Feel It Still. Een ding is zeker, de band zal er zeker meer fans aan over hebben gehouden na deze show.
St. Vincent
In de Teddy Widder is het aan de immers creatieve Annie Clark van St. Vincent de zaak om haar in huidskleur pakken geklede bandleden in toom te houden. Of beter gezegd niet in toom te houden, de show heeft namelijk iets te veel voor de gemiddelde meestal Hollandse festivalganger. Een echte chemie met het publiek ontbreekt, al hoewel er muzikaal niks te klagen valt. Je moet ervan houden zeggen we dan maar. Jungle mag daarna op de vroege avond de Hotot in vervoering brengen met zijn disco R&B-funk. Het laatste album is al van een tijd geleden en op wat onofficiële releases na moet die nieuwe langspeler nog even zijn opwachting maken. Onder de snikhete zon zoekt de festivalganger vooral de plukken schaduw op die de bomen rondom de Hotot verzorgen. De tunes die het Britse collectief brengt zijn even retestrak als catchy al zijn de nieuwe nummers nog niet helemaal van het niveau als Busy Earnin’ en companen. Nadat Nils Frahm met zijn rustige electronica het startschot geeft voor de laatste avond van DTRH is het de beurt aan Franz Ferdinand om de verstokte indie fan op zijn wenken te bedienen. De immer spring in ’t veld frontman Alex Kapronas is nog steeds op zoek naar de WK titel hoogspringen met gitaar, maar die energie compenseert de soms wat omlaag geschroefde BPM waarmee hits als Michael, Do You Want To en Dark Of The Matinee worden gebracht. De tracks van nieuwe langspeler Always Ascending, waar meer gebruik wordt gemaakt van 80’s synths en lopende baslijnen, sluiten daarentegen prima aan bij het vroegere indierock werk. Desalniettemin blijven afsluiters Take Me Out en This Fire toch de klappers van de set waar de band op leunt, wellicht heeft Franz Ferdinand zijn beste tijd wel gehad.
Nick Cave
Nick Cave heeft zijn Bad Seeds meegenomen om op zondag af te sluiten. Je kunt je afvragen of dit qua tijdstip wel een goede programmering is van het team bij DTRH. Nick Cave moet namelijk in nog in het volle daglicht zijn set beginnen in tegenstelling tot Queens of The Stone Age en Anderson. Paak die 1,5 uur later mochten aftrappen. Maar eigenlijk is deze man te goed om daar zijn optreden door te laten beïnvloeden. Hij brengt zoals altijd een begeesterde set met muzikale uitersten. Dat hij daarnaast ook enorm het publiek betrekt en bespeelt in zijn dichtende teksten brengt de muziek veel dichter bij zijn aanschouwers dan dat je zou verwachten. Machtig goede show.
Pinguin Radio en Popmagazine Heaven delen twee belangrijke eigenschappen: een passie voor goede muziek en een volstrekt onafhankelijke opstelling. Dat moest natuurlijk tot een samenwerking leiden.
Heaven verzorgt iedere dinsdagavond van 22:00 tot 23:00 een uur lang de muziek op Pinguin Radio. Net als Pinguin heeft Heaven oor voor – bijna – alle popmuziek. In het uurtje radio hoor je muziek uit verschillende genres: (classic)rock, roots, folk, soul, world, jazz en blues.
—
Op het omslag van Heaven #3, 2018 staat de iconische jazztrompettist en -zanger Chet Baker. In mei is het vijftig jaar geleden dat hij uit een raam viel van hotel Prins Hendrik in Amsterdam en overleed. Biograaf Jeroen de Valk, jazzkenner Hans Mantel en bassist Hein van de Geyn, die met hem speelde, herdenken hem liefdevol.
Verder in de nieuwe Heaven mooie interviews met singer-songwriter en topproducer Joe Henry, met Mary Gauthier, die liedjes schreef met en over getraumatiseerde oorlogsveteranen, en Joan Wasser, alias Joan As Police Woman. Ruben Hein, Johan en VanWyck verzorgen de vaderlandse inbreng.
Ook start Heaven met een nieuwe serie, Portret van…, waarin we iemand aan het woord laten over zijn of haar specifieke rol in de popmuziek. Kees Spruit trapt af: professie boeker.
In de recensierubriek met meer dan 100 titels, nieuwe albums van o.a. David Byrne, U.S. Girls, The Low Anthem, Loma, Buffalo Tom, Lucy Dacus, Unknown Mortal Orchestra, Anna Burch, John Prine en The Boxer Rebellion.
Dit nummer niet missen? Neem een abonnement en profiteer van de aanbieding: 1 jaar Heaven van € 34,99,- voor slechts € 22,50,-! Een abonnement neem je hier: www.popmagazineheaven.nl/actie-abonnement
Liefhebbers van Heaven Radio luisteren natuurlijk ook naar ons zachtere zusje Pinguin Pluche.
Playlist uitzending #121
Playlist 2 juli 2018
Levi Parham & Them Tulsa Boys And Girls – Badass Bob (cd: It’s All Good)
Christina Friis – Come To The Sunshine (cd: The Quiet Of Knowing: Joni Mitchell Unknown)
Hannah Sanders & Ben Savage – I Met A Man (cd: Awake)
Hark! en Co – Glistening Planets (cd: R.L. Stevenson)
Dieter van der Westen Band – Me And You (cd: Me And You)
Grouper – Parking Lot (cd: Grid Of Points)
Abe Partridge – Ride Willie Ride (or thoughts I had while contemplating both the metaphysical nature of Willie Nelson and his harassment by the Internal Revenue Service) (cd: Cotton Fields And Blood For Days)
Carter Sampson – Peaches (cd: Lucky)
I’m Kingfisher – Luck Underwhelms Me (cd: Transit)
Grant Peeples & The Peoples Republik – This Could Be A Long Night (cd: Settling
Scores Vol. II)
Ray LaMontagne – Let’s Make It Last (cd: Part Of The Light)
Fenne Lily – More Than You Know (cd: On Hold)
Langhorne Slim – Private Property (cd: Lost At Last Vol. 1)
Michael McDermott – This World Will Break Your Heart (cd: Out From Under)
Parker Millsap – Tell Me (cd: Other Arrangements)
Sarah Mary Chadwick – Wind Wool (cd: Sugar Still Melts In The Rain)
Jessica Risker – A Cooling Sun (cd: I See You Among Stars)
Gitta de Ridder – The Wheel (cd: For Everything A Season)
Kim Richey – Black Trees (cd: Edgeland)
Olvia Chaney – Roman Holiday (cd: Shelter)
Vanavond een nieuwe show van muziekmagazine The Daily Indie!
The Daily Indie is een site die zich richt op nieuwe en alternatieve muziek via interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken.
En The Daily Indie zit dus ook op de radio! Elke dinsdagavond tussen 21:00 en 22:00 uur presenteren de connoisseurs van The Daily Indie de beste nieuwe indiemuziek op Pinguin Radio.
De 27e editie van Westerpop – op 6 en 7 juli – in Delft is het wachten waard! Het festival is sinds 2014 overgegaan op een biënnale reeks en vindt sinds 2016 plaats op een nieuwe locatie en om het jaar. De organisatie krijgt veel reacties en opmerkingen dat een festival wat niet jaarlijks terugkerend plaatsvindt, een gemis is voor Delft.
Aan de andere kant wordt er daardoor, hals rijkend uitgekeken naar de komende editie. Westerpop is ook een soort van reünie. Bezoekers die al jaren het gratis toegankelijk festival bezoeken, doen dat ook om veel bekenden tegen te komen.
Het festival zelf vind dat ze nu ruim de tijd hebben kunnen nemen, om een uitdagend en mooi nationaal en internationaal programma te kunnen samen stellen. Er zullen op vrijdag 6 en zaterdag 7 juli, maar liefst 21 acts uit binnen en buitenland, acte de préseance geven. In 2016 werd het festival bezocht door 17.000 bezoekers.
Westerpop programmeert lokale, regionale, landelijke en internationale acts en bands. En dit in verschillende muziekstijlen. Op de komende editie zullen op twee podia in totaal 21 acts te zien en te horen. Op vrijdag 6 juli vanzelfsprekend vier gearriveerde Nederlandse bands op het hoofdpodium. Het festival is blij met o.a EUT als veelbelovende nieuwkomer en DOOL de band, van de excentrieke en bekende Ryanne van Dorst. Daarnaast strijden drie regionale bands om de Peter Tetteroo Bokaal op de PTB Stage. Op zaterdag 7 juli staan acht bekende Nederlandse en internationale bands op het hoofdpodium. Opvallende namen hier zijn Candy Dulfer die na het spelen met wereldsterren, zich nu inmiddels zelf een wereldster mag noemen, maar ook het in de VS zeer populaire the Cadillac Three en als indrukwekkend hoogtepunt kan de boeking van de bekende Britse band Starsailor worden bestempeld, met hun vele hits in het eerste decennium van het nieuwe millennium. Westerpop sluit op zaterdag af met de zeer bombastische elektronische dance act, Modestep uit Londen.
Deze laatste drie bands, worden met bemiddeling van het Delftse Mojo Concerts, naar de prinsenstad gehaald. Het Stage Europe Network (SEN) podium biedt op zaterdag een plek aan zeven jonge opkomende Europese bands.
Een gevarieerde line-up, met opkomend talenten uit diverse Europese landen die garant staan voor kwaliteit, verrassing en enthousiasme. Westerpop wordt georganiseerd door 230 vrijwilligers. Participanten zijn o.a: De Gemeente Delft, Fonds 1818, Fonds Podium Kunsten en de Popunie.
Het gratis toegankelijke Westerpop biedt ook straattheater, een festivalmarkt en een foodstreet aan en maakt tijdens de concerten gebruik van “special effects”.
Het festival wordt afgesloten met vuurwerk.
Programma
Vrijdag 6 juli 19:00-24:00 uur
Mainstage: Mama Franko w/ special guest R Vii, EUT, DOOL, Mamihlapinatapai Peter Tetteroo Bokaal Stage: Kicke, Molehill Mountain, Rise of the Wood
Zaterdag 7 juli 13:00-24:00 uur Mainstage: Leoparte, Sue the Night, Candy Dulfer, the Cadillac Three (USA), 7 Miles to Pittsburgh, The Cool Quest, Starsailor (UK) en Modestep (UK) Stage Europe Network: Bratoteka (PL), Endlings (NO), Mókrókar (IS), The Crooked (NL), Up The Sky (EE), Reverence (FR), Charlotte Buff (DE
Entree: Gratis Toegang Locatie: Sportterrein Stanislas College, aan het Molenhuispad in Delft, op loopafstand van Delft Centraal Station
Meer informatie over Westerpop en de programmering, is vanaf heden te volgen via de site van het festival: www.westerpop.nl.
Wat jarenlang voor onmogelijk werd gehouden gebeurde in 2015: Axl en Slash waren na een lange ruzie weer ‘on speaking terms’, waardoor een terugkeer van Guns N’ Roses opeens tot de mogelijkheden behoorde. Een jaar later toerde de band de wereld rond met de Not In This Lifetime Tour, waarbij in 2017 ook het Goffertpark in Nijmegen werd aangedaan, dezelfde plek waar ze ook deze zomer weer op het podium zullen staan.
Alsof dat nog niet genoeg is, wordt ook het album opnieuw uitgebracht waarmee in 1987 voor Guns N’ Roses alles begon: Appetite For Destruction, met meer dan dertig miljoen verkochte exemplaren het meest succesvolle debuutalbum ooit en bekend van hitsingles als Welcome To The Jungle, Sweet Child O’ Mine en Paradise City.
Geheel passend bij de optredens van de band die dankzij Axl vaak te laat begonnen, wordt het dertigjarig jubileum van Appetite For Destruction een jaar later gevierd dan gepland. Maar als je ziet wat je daarvoor terugkrijgt dan is dat het wachten meer dan waard. De nieuwe release van Appetite For Destruction wordt in verschillende versies uitgebracht. Zo verschijnen de originele analoge opnames niet alleen geremasterd op cd maar ook op een dubbelelpee, waarbij het album over drie kanten is verdeeld en op de vierde kant een ‘Hologroove Hologram’ van het GN’R-logo is afgebeeld.
Ook is er een deluxe dubbel-cd, met op de tweede schijf een aantal hoogtepunten van de super deluxe versie, waaronder b-kantjes, ep-tracks, live-opnames, een akoestische versie van Move To The City en de nieuwe focus track Shadow Of Your Love (eerder opgenomen door Hollywood Rose, de voorloper van Guns N’ Roses). Ook zijn vijf nummers te horen van de niet eerder uitgebrachte 1986 Sound City Session, een opnamesessie van Guns N’ Roses in de Sound City Studios in Los Angeles (geproduceerd door Nazareth-gitarist Manny Charlton). Kostbare tijd in een professionele studio die de band goed heeft benut, gelet op het grote aantal nummers die destijds op band zijn vastgelegd. In rap tempo werden vroege versies opgenomen van tracks die later op de albums Appetite For Destruction, GN’R Lies en Use Your Illusion zouden verschijnen, aangevuld met unieke covers van Heartbreak Hotel en Jumpin’ Jack Flash. Historische opnames van een energieke en gretige band die op het punt stond om de wereld te veroveren! Maar ook opnames die duidelijk laten horen waarom Guns N’ Roses in die periode bekend stond als de ruigste band van LA.
Vervolgens is er de super deluxe editie, bestaande uit vier cd’s met onder andere 25 tracks van de 1986 Sound City Session, een Blu-ray Audio Disc met het album, bonus tracks en 5 videoclips in een 5.1 Surround Sound (waaronder de niet eerder verschenen videoclip van It’s So Easy), een boek met foto’s uit Axl’s privé-archief en veel GN’R-memorabilia.
Voor de echte liefhebbers is er tenslotte de Locked N’ Loaded Edition, weliswaar aan de prijzige kant maar met een schat aan bonusmateriaal. Niet alleen wordt deze in een beperkte oplage uitgebracht (wereldwijd 10.000 exemplaren), ook krijg je naast de super deluxe editie ook nog eens zeven 12-inch elpees, zes replica 7-inch singles, de nieuwe 7-inch single Shadow Of Your Love en een bonte mix aan extra’s variërend van litho’s, posters en banners tot aan flyers, patches en tijdelijke tatoeages! Opvallend genoeg ontbreekt bij de nieuwe release het nummer One In A Million (de overige albumtracks van GN’R Lies zijn wel te horen), wat mogelijk te maken heeft met de controversiële tekst die ook vandaag de dag nog steeds gevoelig ligt. Maar afgezien daarvan heeft de band voor de 30e verjaardag van Appetite For Destruction flink uitgepakt. Een passend eerbetoon aan een van de meest legendarische debuutalbums aller tijden! Tekst Mania | Godfried Nevels
Op 28 september brengt shoegaze-band Slow Crush zijn debuutalbum Aurora uit bij het Engelse Holy Roar Records. Aurora werd in Southampton, Engeland opgenomen met producer Neil D. Kennedy en werd gemasterd door Jack Shirley, bekend van zijn werk met onder andere Deafheaven en Oathbreaker.
Pinguin Radio en 
Wat jarenlang voor onmogelijk werd gehouden gebeurde in 2015: Axl en Slash waren na een lange ruzie weer ‘on speaking terms’, waardoor een terugkeer van 