Black Honey: Izzy B over cadillacs, ananassen en optredens

We zien haar nog zo het podium betreden van het Workers Podium op het Rotterdamse Metropolis Festival in het Zuiderpark. Het is een warme zondag in juli 2015. Een mooi jong blond meisje, hippe kleding, kauwgom kauwend en een uitdagende, licht arrogante blik. Terwijl zij haar elektrische gitaar omhangt kijkt ze het publiek aan dat ze begroet met “Hello honeys“. Izzy B Philips heet ze en ze is, net als alle andere bands vandaag, van plan om samen met die drie jongens in haar band de wereld te veroveren. We zijn inmiddels twee jaar verder en het lijkt er sterk op dat het aardige rockbandje uit Brighton daadwerkelijk slaagt in die opzet.

Tekst Jeroen Bakker

Black Honey speelt momenteel alle festivals in Europa plat en mag heel grote zalen opwarmen voor de optredens van Royal Blood. Met de sexy frontvrouw praten we over de succesvolle opmars van Black Honey, een zwaar beschadigde Cadillac en haar betrokkenheid bij het ongeluk, het ananassenverbod en haar obsessie voor vuurwapens.

“Neeee, is het echt waar??”, klinkt het vol verbazing aan de andere kant van de lijn wanneer wij haar vragen of ze ook op de hoogte is van het vandaag aangekondigde ananassenverbod dat tijdens het aanstaande Reading en Leeds Festival van kracht zal zijn. De festivalorganisatie heeft in een officieel persbericht laten weten dat na drones, wapens en glas ook ananassen niet zijn toegestaan op het festival. “De wereld draait door!”, reageert ze. De aangescherpte veiligheidseisen tijdens festivals, door sommigen ook wel ‘schijnveiligheid’ genoemd, lijkt geen grenzen te kennen. Black Honey speelt op beide festivaldagen waar de affiche wordt gedeeld met Glass Animals. Fans van laatstgenoemde hebben de gewoonte om en masse ananassen mee te nemen naar de optredens van hun favoriete band. De organisatie maakt zich ernstig zorgen over dit bijzondere fenomeen.
Black Honey
VUURWAPENS
Wie het videodagboek van Izzy B volgt zou zich beter zorgen maken over haar vermoedelijke obsessie voor vuurwapens. “Je bedoelt het pistool in de clip van Hello Today zeker?”, vraagt ze op onschuldige toon naar de bekende weg. Ja, en ook de beelden waar zij voorafgaand aan het optreden met Royal Blood op sexy wijze poseert en met haar handen een pistool vormt. “Nee ik ga je niet vertellen op wie ik het pistool in de clip heb gericht en wat we met het lichaam hebben gedaan. Zoals je ziet heb ik het hart van die persoon ergens begraven.”
Snel voegt zij er aan toe absoluut niet gewelddadig te zijn en het liefst ieder conflict uit de weg gaat. Het simuleren van gevechtsscènes met de jongens in de band is een leuk tijdverdrijf wanneer je zo lang moet wachten voordat je weer op het podium staat. “Ik kan me overigens prima handhaven hoor als enige vrouw in het gezelschap.” Ze geeft aan enorm te genieten van alle drukte die de tournee met zich mee brengt. “Het is een prachtige combinatie van vakantie en muziek maken. Het voelt soms alsof ik in een roes ben terechtgekomen waar geen einde aan komt. Er is nauwelijks tijd om alles te kunnen bevatten. De hoogtepunten blijven zich maar opstapelen. De tournee met Royal Blood is een groot feest. Twee weken geleden stonden we in de stralende zon aan de zee tijdens Ibiza Rocks en vorige maand hebben we voor de eerste keer op Glastonbury gespeeld. Iets waar we altijd van hebben gedroomd.”

CADILLAC
Onlangs speelden de vier tijdens het Welcome To The Village Festival in Nederland, een optreden waar met veel plezier op wordt teruggeblikt maar dat ook tot enige consternatie leidde. Via social media verscheen een foto waarin Izzy betrokken leek te zijn geraakt bij een auto-ongeluk. “I can’t look forwards, I can only look back”, twitterde de zangeres vanuit een waanzinnige en goed geconserveerde Cadillac uit de jaren vijftig, terwijl zij haar make-up bijwerkt via de binnenspiegel. “Ja het leek me wel leuk om iets shockerends te posten. Ik heb geen meter gereden in die auto hoor. We zijn gek op alles wat uit die tijd komt en besloten ter plekke om misschien beelden te maken voor een eventuele video-clip.”
Ze wil niet heel veel meer kwijt over de plannen met betrekking tot een volwaardig album. Behoudens enkele EP’s heeft de band nog niet zoveel uitgebracht. Wellicht dat later dit jaar zal worden opgenomen in de studio. Een album-release zou dan begin volgend jaar gerealiseerd kunnen worden. Wel verklapt zij dat er nog enkele grote verrassingen zullen plaatsvinden maar ook wat dit betreft houdt zij de kaken stijf op elkaar. Op dit moment staat alles in het teken van de festival-optredens, de naderende clubshows, waaronder de optredens in Hengelo en Den Haag in september en de daaropvolgende, inmiddels zwaar uitverkochte show als support-act van Royal Blood in de AFAS Live later dit jaar. De twee jongens van Royal Blood zijn zeer gecharmeerd van hun stadsgenoten en er is een sterke klik met de bandleden onder elkaar. De rauwe gruizige rock met het licht psychedelische randje blijkt eveneens goed aan te slaan bij de fans van het duo.

FANBASE
Het zelfverzekerde imago dat Black Honey op het podium uitstraalt blijkt niet gespeeld. “Het vertrouwen in ons eigen kunnen is inderdaad ruimschoots aanwezig. Daar hebben we keihard aan gewerkt door heel veel te spelen. Bovendien zijn we allemaal heel erg gefocussed als het de muziek aangaat. Iedereen spreekt steeds maar over een ‘buzz’ maar wij zijn daar zelf niet zo mee bezig. Het klopt dat de pers en de media ons snel hebben opgepikt en allemaal mooie dingen schrijven over ons maar wij doen gewoon ons ding. We hebben in korte tijd een hondstrouwe fanbasis opgebouwd. We zien bij ieder optreden veel bekenden die de longen uit hun lijf schreeuwen. Wij hebben altijd gezegd dat als we ooit eens naar Glastonbury gaan, we daar ook zullen spelen. Is dit arrogant? Het was inderdaad de eerste keer dat we daar waren. Het is zeker een droom die werkelijkheid is geworden en eerlijk is eerlijk, we konden het zelf ook nauwelijks bevatten. Wat denk je trouwens hoe het voelt om steeds jouw muziek op BBC Radio 1 te horen?”

LIVEDATA 20/09 Paard, Den Haag 21/09 Metropool, Hengelo 24/09 Platoplanet @ De Oosterpoort, Groningen

Dangers of the Sea onder meer naar Paradiso, Paard en Hedon

Je zou Dangers of the Sea een supergroep kunnen noemen. Want met leden van Scandinavische prachtbands als Saybia en Efterklang weet je dat er aan ervaring geen gebrek is bij deze nieuwe formatie.

Toch is Dangers of the Sea het project van Andreas Bay Estrup. Een Deense singer-songwriter die, geïnspireerd door het werk van Neil Young en de jaren 60/70-folkmuziek, jarenlang liedjes voor zichzelf schreef.

Toen het belletje ging naar zijn bevriende muzikanten van de eerdergenoemde bands om de liedjes verder in te kleuren, kreeg Dangers of the Sea heel snel vorm.

LIVEDATA 01/11 Paradiso, Amsterdam 02/11 Paard, Den Haag 03/11 Luxor Live, Arnhem 04/11 Burgerweeshuis, Deventer 05/11 Hedon, Zwolle

The War On Drugs op -1 in de Graadmeter!

Begin augustus bracht The War On Drugs de derde track Strangest Thing uit voor hun nieuwe album A Deeper Understanding. Naast deze track is ook meteen de bijpassende video live gegaan. Strangest Thing is wat ons betreft het beste nummer van de drie nummers die toen beschikbaar waren en was daarom die week de IJsbreker op Pinguin Radio, nadat Thinking Of A Place ook al IJsbreker was. (Maar het nummer Pain is misschien nog wel beter?) Strangest Thing begint rustig en bouwt dan wat steviger op, zelfs wat minder kabbel dan dat we van The War On Drugs gewend zijn. Maar de muziek doet ons nog steeds aan Dire Straits denken en de stem aan Bob Dylan.

LIVEDATA 01/11 en 02/11 AFAS Live, Amsterdam 04/11 Forest National, Brussel

 

Together Pangea – Bulls And Roosters

Together-PangeaTogether Pangea – Bulls And Roosters (V2)

“Het is belangrijk niet tweemaal achter elkaar hetzelfde album af te leveren.” Was getekend: William Keegan, zanger en gitarist van Together PangeaDaar heeft Keegan natuurlijk een punt en we moeten ‘m gelijk geven. Bulls And Roosters is inderdaad een totaal ander album dan bijvoorbeeld voorganger Badillac (2014). Together Pangea heeft (voorlopig) enigszins afscheid genomen van de punkattitude die hun muziek zo kenmerkte.

Is daarmee ook sprake van een stijlbreuk? In zekere zin wel, omdat de band nu wel in staat lijkt het grote publiek te gaan bereiken. Of dat de achterliggende gedachte is geweest tijdens het maken van deze plaat is onduidelijk, maar je kunt het niet uitsluiten. We blijven mensen.

Bulls And Roosters is een veel radiovriendelijker album dan de drie voorgangers. Een songtitel als Too Drunk To Come (pure punk), van Living Dummy (2011) treffen we dan ook niet meer aan op Bulls And Roosters. Together Pangea is muzikaal gegroeid, volwassen geworden – bassist Danny Bengston geeft het volmondig toe – en laten we het daar op houden. Al blijven dat jeuktermen en gelukkig heeft de band niet te veel concessies gedaan aan hun geluid.

William Keegan (gitaar, zang), Danny Bengston (bas), Erik Jimenez (drums), en Roland Cosio (gitaar) hebben hoogstwaarschijnlijk een periode veel naar muziek uit de jaren 60 geluisterd en zich daardoor laten inspireren. Want het is dat decennium dat geregeld (o.a. Sippy Cup, The Cold, Bulls And Roosters en Stare At The Sun) de kop opsteekt op Bulls And Roosters. Het is nog altijd garagerock met een punkinslag en toch klinkt het anders. Gepolijster vooral.

Bulls And Roosters betekent 36 minuten kwaliteitsrock. Dertien nummers en alle dertien goed. Met het gejaagde, ruim anderhalve minuut durende Better Find Out als uitschieter. Sterker: een van de beste rocksongs die dit jaar zijn verschenen. Tekst Pieter Visscher

LIVEDATA 18/11 Het Bos, Antwerpen 19/11 Café De Zwerver, Oostende 20/11 Paradiso-Noord, Amsterdam 22/11 Effenaar, Eindhoven

Nijmeegse punkrockband Ink Bomb brengt eerste videoclip uit

De Nijmeegse punkrockband Ink Bomb heeft zijn eerste videoclip gereleased. De clip is gemaakt bij het nog niet eerder gepubliceerde nummer The Bleachers. 

The Bleachers is afkomstig van de nieuwe EP Swim, die op 23 oktober wordt uitgebracht. Swim is, net als de demo en de debuut-EP Invincible Summer, zelf opgenomen en gemixt door Ink Bomb-gitarist Quirijn Foeken. De mastering is uitbesteed aan de Amerikaanse engineer Bill Henderson van Azimuth Mastering. Eind oktober viert de band de release van deze tweede EP met een releaseshow. Details daarover worden later bekendgemaakt.

Voor de videoclip is Ink Bomb een samenwerking aangegaan met cameraman en regisseur Sanne Nijenhuis, ook verantwoordelijk voor clips van onder andere de Nijmeegse hiphopacts Breekpunt en Anders Niemand.

Het Nijmeegse Ink Bomb maakt sinds 2015 melodieuze punkrock in de traditie van Bad Religion en No Fun At All, en heeft tientallen optredens in binnen- en buitenland op zijn naam staan. Het voorlopig hoogtepunt vond plaats in september 2016: de presentatie van de EP Invincible Summer. In een verhitte, drukbezochte De Onderbroek in Nijmegen raakte dit debuut, evenals de kenmerkende Ink Bomb-zonneklep, razendsnel uitverkocht.

LIVEDATA 16/09 De Beuk, Barendrecht (+ I Against I) 06/10 Castle & Falcon, Birmingham (UK, + You Want Fox) 07/10 Thinking Pink Festival, Derby (UK, + You Want Fox) 08/10 Hockley Hustle Festival, Nottingham (UK, + You Want Fox) 17/11 Innocent, Hengelo (+ As We Go) 18/11 Brigant, Arnhem

Win de eerste definitieve biografie van Bob Marley

Bob MarleyHij inspireerde miljoenen en bleef altijd een mythische legende: deze biografie brengt Bob Marley dichterbij dan ooit. 

Bob Marley laat de King of Reggae zien zoals hij werkelijk was, door de ogen van mensen die hem het best kenden. Auteur Roger Steffens legde in veertig jaar ‘s werelds grootste reggae-archief aan, met daarin talloze intieme interviews met Marley zelf, zijn familie, vrienden en bandleden. In deze biografie vertellen ze samen Marleys verhaal. 

In levendige scènes beschrijven ze Marleys jeugd, zijn moeizame start in Trenchtown, de opnames van zijn singles, zijn bliksemcarrière en zijn tragische dood. De vele mythes worden ontkracht en de meest dramatische momenten van Marleys leven worden belicht. 

Onthullend en origineel: dit is Bob Marley als muzikant en als mens, aangevuld met nooit eerder vertoonde foto’s. 

‘Er is nooit iets zoals dit geweest en er zal ook nooit meer zoiets komen: een ooggetuige die gedetailleerd, rauw en vurig verslag doet van de koning van de reggae.’ – Marlon James, auteur van Een beknopte geschiedenis van zeven moorden

Roger Steffens (Brooklyn, 1942) is acteur, auteur, fotograaf, producent en bovenal reggae-archivist. Hij bezit de grootste collectie aan Bob Marley materiaal ter wereld. Voor zijn Bob Marley-biografie sprak hij Bob Marley diverse malen persoonlijk, en daarnaast zijn familie, vrienden en bandleden.

Liefhebbers luisteren uiteraard naar Ska.World.

Biografie winnen?

Mail ons de naam van zijn begeleidingsband. Doe dit naar prijsvraag@pinguinradio.com en dan ben jij binnenkort dit boek aan het lezen!

Festival van de Week: Breda Barst @ Park Valkenberg

Elk jaar in het 3e weekend van september barst Breda van het talent! Voor de 22ste keer alweer opent Breda Barst dit jaar de hekken van haar historische stadspark, de voormalige kasteeltuin Park Valkenberg voor een bonte stoet muzikanten!

Het merendeel van het muzikale volk komt uit eigen land, maar ook België is deze keer goed vertegenwoordigd net als natuurlijk de regio Breda. Er komt zelfs een diva uit de V.S!

In totaal zullen er op zaterdag 16 en zondag 17 september op vier verschillende podia een kleine vijftig acts aantreden, variërend van best beroemd zoals My Baby, The Sore Losers en Intergalactic Lovers via aanstormend zoals CUT_, Tamino en Darlyn tot en met even in de gaten houden zoals de rest.

Die diva is trouwens Sas Jordan! Uiteraard komt ook de inwendige mens aan zijn trekken, wordt de dorst op alle mogelijke manieren gelest, is er een knusse markt en -niet onbelangrijk- is er meer dan genoeg te doen voor de jongsten onder ons. En dit alles zo duurzaam als maar kan en helemaal GRATIS!

Alles wat je wil weten over Breda Barst 2017 vind je op www.bredabarst.nl

25 Breda Barst Bands die de hele week te horen zullen zijn op Pinguin Radio!

  1. My Baby – Uprising
  2. Dool – Oweynagat
  3. CUT_ – Trigger
  4. Tamino – Habibi
  5. Intergalactic Lovers – Shewolf
  6. Orange Skyline – Embrace
  7. Sass Jordan – High Road Easy
  8. Compact Disk Dummies – Silver
  9. Démira – Dragons
  10. The Sore Losers – Got It Bad
  11. Brutus – All Along
  12. Kapitan Korsakov – Caramelle
  13. Cocaine Piss – Ugly Face On
  14. The Grand East – Kiss The Devil
  15. Donnerwetter – Dressed Up
  16. Storksky – Fracas Maracas
  17. Awash – Seven Years
  18. Darlyn – Stepping Stone
  19. My Baby – Seeing Red
  20. CUT – Papaoutai
  21. Tamino – Cigar
  22. Orange Skyline – I Don’t Mind
  23. The Sore Losers – The Girl’s Gonna Break It
  24. Donnerwetter – Dance
  25. Storksky – Saboteur

Greta Van Fleet – Highway Tune

De single Highway Tune van Greta Van Fleet had, echt waar, zomaar op Houses Of The Holy (1973) van Led Zeppelin kunnen staan. Niet alleen komt het nummer muzikaal heel dicht bij de legendarische Engelse band in de buurt, de stem van zanger Josh Kiszka doet ook bijzonder sterk denken aan die van Robert Plant. Wie zijn ogen dicht doet, hóórt Plant welhaast.

Greta Van Fleet is een Amerikaanse rockformatie, ontstaan in 2012. Vernoemd naar de in Michigan woonachtige tachtiger Gretna Marie Vanfleet (Nederlandse voorouders?). Met haar toestemming overigens.

Greta Van Fleet bestaat uit de broers Josh, Jake en Sam Kiszka, aangevuld met Danny Wagner. Highway Tune is afkomstig van de dit jaar verschenen EP Black Smoke Rising. 

Highway Tune is een ronduit briljante rocksong die we nog maar weinig horen vandaag de dag en die je in één keer met je poten in de jaren 70 plant. Gebouwd rond een verslavende gitaarriff van Jake Kiszka, die ook de nodige solo’s voor zijn rekening neemt. Niettemin is het met name broer Josh die de show steelt, met zijn geweldige stemgeluid. Superlatieven schieten tekort. Als er één band recht heeft Breekijzer te zijn op Pinguin On The Rocks is dat Greta Van Fleet. Hadden we nou al gezegd dat Highway Tune een fantastische song is?

LIVEDATUM 24/09 Melkweg, Amsterdam

Nothing But Thieves terug met nieuw album Broken Machine

Nothing But Thieves brengt vandaag tweede album Broken Machine uit. De plaat is geproduceerd door Mike Crossey (Arctic Monkeys, Twenty Pilots, Foals) en bevat de singles Amsterdam en Sorry. Broken Machine is de opvolger van het zelfgetitelde debuutalbum van de band uit 2015 waarmee ze zichzelf wereldwijd op de kaart zetten.

De Engelse jongens zijn een graaggeziene gast in Nederland. Zo stonden ze twee keer op Lowlands (foto Hub Dautzenberg) waarvan ze dit jaar de Alpha openden op vrijdag en verzorgden ze het voorprogramma van Muse in de Ziggo Dome waarbij ze niet onderdeden voor het hoofdprogramma, bovendien speelde Nothing But Thieves in 2015 tijdens Pinguins in Paradiso. 24 november staat de band in AFAS Live. Dit concert was binnen no-time uitverkocht.

LIVEDATA 23/11 Botanique, Brussel (sold out) 24/11 AFAS Live, Amsterdam (sold out)

Lonely The Brave herinterpreteert eigen songs op Things Will Matter

Lonely The Brave (UK), in 2015 nog een van de prachtbands tijdens tijdens Pinguins in Paradiso, lijkt dingen altijd net even anders te doen. Van de dynamiek op het podium tot het coveren van Björk en First Aid Kit. Na eerder al wat eigen materiaal in een stripped back-versie te hebben gespeeld, brengt het vijftal uit Cambridge nu een volledige redux-versie van hun album Things Will Matter uit.

Voor dit album besloot de band niet zomaar semi-akoestische versies op te nemen, maar de liedjes te herontdekken. Het maakt dat het als een heel nieuw album klinkt en geeft de luisteraar een ander perspectief op de songs. Things Will Matter (Redux) komt 10 november uit op Hassle Records.

Waar de band in de afgelopen jaren in eigen land headlineshows uitverkocht en op festivals mocht spelen als Glastonbury, Reading & Leeds en Download, maakte de band ook vaak de oversteek naar het vaste land. In Nederland en België speelde de band al op Paaspop, Pinkpop en Rock Werchter, naast headlineshows en een EU-tour als main support van Biffy Clyro. Het afgelopen jaar bleef het echter even heel stil rondom Lonely The Brave. In plaats van meteen door te zetten naar het derde album, besloot het vijftal dat ze nog niet klaar waren met de songs op Things Will Matter, dat er meer ter vertellen viel. Zo werd het afgelopen jaar hard gewerkt in de oefenruimte om de redux-versies te schrijven.

Things Will Matter was al een zeer persoonlijk album en dat is in de nieuwe versie alleen nog maar uitvergroot. Zo staat live-favoriet Things Will Matter, de titeltrack die niet op het gelijknamige album stond, wel op deze versie. In het nummer zingt Dave Jakes over de relatie met zijn vader en sterfelijkheid in een prachtige versie met alleen gitaar en Daves intense stem. Voor het album werden toetsen en strijkers aan nummers toegevoegd.

Op zijn meest anthemisch of zijn meest kwetsbaar, Lonely The Brave blijft altijd vanuit het hart schrijven en spelen.