Vorig jaar verscheen al een live album voornamelijk gevuld met covers van The Magpie Salute, maar dat bleek slechts een vingeroefening met het nu verschenen officiële debuut High Water.
Waar broer Chris met regelmaat nieuw werk komt, heeft Rich Robinson na het uiteengaan van The Black Crowes slechts mondjesmaat platen uitgebracht. Het was tijdens een soloshow in 2016 dat hij ex-Black Crowes leden gitarist Marc Ford, bassist Sven Pipien en keyboardspeler Eddie Harsch uitnodigde mee te spelen en de chemie was als vanouds. Harsch overleed kort daarna en de band heeft Matt Slocum als vervanger aangetrokken.
Zanger van de band is John Hogg met wie Robinson in 2002 al samen speelde in Hookah Brown. Deze Brit beschikt over een soepele en schurende stem die uitstekend past bij de typische gitaarpartijen van Robinson en Ford. Uiteraard ligt de vergelijking met Black Crowes voor de hand en die is er dan ook. Toch heeft Magpie Salute genoeg eigen gezicht en beschikt het over gevarieerd en kwalitatief hoogstaand songmateriaal en daarmee is het bestaansrecht meer dan gerechtvaardigd. Sterker, High Water is een van de beste rockplaten van de laatste tijd. Tekst Mania | Bert Dijkman
In 2011 werkte 
Hoewel al in de maak sinds zijn vorige soloplaat uit 2013, werd 
De altcountry band 
Weer zo’n geweldige band uit Australië en ook weer uit Melbourne. Het debuut van 
Toch leuk, dat contrast: een schitterende zonnige zomer waarin de droeftoetermuziek hoogtij viert. Want na het (overigens prima) album van de sombermannen van Snow Patrol, komen nu de niet-lachebekjes van 
De neo-hippie en singer-songwriter uit de Ozark Mountains is voorgoed neergestreken in Dripping Springs, Texas. 
De basis voor deze opmerkelijke samenwerking tussen 
Aan de vergelijkingen met Sonic Youth ontkom je ook niet op het zesde studioalbum van 
De discografie van