Category: Recensies

Hotline TNT – I Thought You’d Change

Heet op de hielen van Oud IJsbreker Protocol volgt I Thought You’d Change. Wederom een gitaar overgoten liefdeslied in indiegaze stijl uit de koker van William Anderson A(lso) K(nown) A(s) Hotline TNT.

Het is niet moeilijk te horen wat Jack White deed besluiten om Hotline TNT te paaien met een contract voor zijn Third Man label. Waarschijnlijk kunnen Will en Jack ook uren lang ouwehoeren over versterkers, effectpedalen en wat nou het beste bouwjaar was van de Gibson Les Paul. Net als Protocol komt ook I Thought You’d Change op Cartwheel, het debuutalbum van Hotline TNT voor Third Man en hun tweede album in totaal.

Declan McKenna – Nothing Works

Met Nothing Works bewijst Declan McKenna weer eens wat een begaafd en veelzijdige liedjesschrijver hij toch is.

Klank en compositie van zijn nieuwe single doen denken aan Ray Davies. Een groter compliment is nauwelijks denkbaar, want in zijn hoogtij dagen kon de Kinks voorman zich meten met Lennon & McCartney. Nothing Works gaat over de onmogelijkheid om aan alle verwachtingen te voldoen. Declan’s conclusie?  Gewoon doen wat je hart je ingeeft. Hij wordt nog eens verstandig. Tekstueel best wel zwaar houdt hij het muzikaal lekker luchtig. Volgens de auteur is te horen aan zijn nieuwe songs dat hij de laatste tijd veel naar St Vincent en Unknown Mortal Orchestra heeft geluisterd. En waarschijnlijk dus ook naar The Kinks. Declan McKenna album nummer 2 wordt begin februari losgelaten en heet What Happened To The Beach.

NewDad – Angel

Drie jaar na hun debuutsingle acht het Ierse NewDad de tijd rijp voor de release van hun eerste album. Mandra, Iers voor hond gaat de plaat heten, in januari moet hij uitkomen.

Met zijn Cure gitaren, dromerige melodie en fluisterzang is Angel een uitstekende aanjager. Frontpersoon Julie Dawson zingt over een toxische relatie. De tekst is niet (helemaal) autobiografisch gelukkig, maar geïnspireerd door de HBO-serie Euphoria. De productie was weer in de vertrouwde handen van Chris Ryan die vanaf het begin bij de band betrokken is. De mix hebben ze uitbesteed aan knoppenkunstenaar Alan Moulder die op zijn resumé namen heeft staan als Smashing Pumpkins, My Bloody Valentine, Beach House, Queens of The Stone Age, Placebo, Foals, Editors en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het mocht wat kosten blijkbaar, maar het resultaat is er ook naar.

Bad Nerves – USA

Alles wijst er op dat Bad Nerves binnenkort een keihard gaat doorbreken met hun langverwachte tweede studioalbum.

De Britse powerpunkband trok in 2020 de aandacht met hun titelloze debuutalbum, wist die vast te houden met Alive in London en werkt nu aan wat de genadeklap moet worden. ‘The Bastard Child of The Ramones en The Strokes’ worden ze wel genoemd.  Nieuwe single USA laat horen waarom.

USA is een gecontroleerde krachtsexplosie van anderhalve minuut waarin de band het Amerikaanse gevangenissenbeleid aan de kaak stelt. Opvallend is dat ze het over 2 miljoen ‘prisoners’ hebben terwijl het er in werkelijkheid bijna 7 miljoen zijn. Maar dat maakt het probleem alleen maar schrijnender. Hoe ze in de USA op USA zullen reageren zal de band deze week ontdekken als ze daar op tournee zijn als voorptogramma van Royal Blood.

Volgende maand komt Bad Nerves onze kant op voor een show in het Burgerweeshuis (18/10) en een op het Left Of The Dial Festival (19/10) in Rotterdam.

Fazerdaze – Bigger

Negen jaar geleden debuteerde Amelia Murray als Fazerdazer met een EP vol introverte slaapkamersongs. Nieuwe single is zoals de titel al aangeeft op alle fronten Bigger, better ook en stronger.

Fazerdaze wordt inmiddels thuis in Nieuw Zeeland liefkozend The Queen Of  Shoegaze genoemd. Op het noordelijk halfrond moet er nog wel het een en ander gebeuren wil ze ook hier de troon kunnen bestijgen, maar daar wordt aan gewerkt.

Fazerdaze is pas aan een wereldtournee begonnen die haar op 28 oktober naar Amsterdam zal brengen waar ze zal optreden onder de vlag van London Calling.

Wilco – Cousin

Voor het eerst in lange tijd heeft Jeff Tweedy de productie van het nieuwe Wilco album uitbesteed aan een buitenstaander en wel aan Cate Le Bon, een eigenzinnige singer-songwriter uit Wales.

Het resultaat is een plaat die herkenbaar is als het werk van de countryrock-experimentalisten uit Chicago, maar waarop de band ook nieuwe paden verkent.  Titelnummer, Cousin fungeert als tweede en waarschijnlijk laatste voorproefje. Het album verschijnt namelijk volgende week (29/9) al.

Met het solo’s-loze en 100 % elektrische Cousin betreedt Wilco het grootstedelijke terrein waar iemand als Lou Reed zich graag ophield. Wellicht dat fans van het eerste uur even moeten doorbijten, maar de moeite wordt ruimschoots beloond. Dat is beloofd.

Melenas – K2  

K2 is een prima aanjager voor het nieuwe album van de vrouwenband uit het Spaanse Pamplona. Melenas liet op vorige single Bang horen voor de inspiratie voor hun derde album te rade te zijn gegaan bij hun Duitse krautrock collega’s.

Ook K2 moet het meer hebben van uit herhaling voortkomende hypnose dan van melodische ontwikkeling. Maar het werkt dus hoor je ons niet klagen. Eind deze maand komt Ahora uit. Hopelijk komen de señoritas het nieuwe album snel live ten gehore brengen alhier.

bar Italia – my little tony

my little tony is de zoveelste sterke single op rij van bar italia. Het zou een prima IJsbreker zijn geweest, maar de Britse band heeft er al twee op haar naam staan en is inmiddels arrivé genoeg om het zonder onze hulp te kunnen.

Mochten er toch nog mensen zijn die bar italia niet kennen. De band heeft een frisse nieuwe draai gegeven aan de aloude new wave. Met name The Cure klinkt door in hun vaak wat grofkorrelige songs hoewel my little tony nog het meest aan de Pixies doet denken. Kenmerkend voor het geluid van bar italia is de verdeling van de zangtaken tussen Nina Cristante en Jezmi Tarek Fehmi.

My little toni komt van het derde (volgens sommige tellingen vierde) album van bar italia, The Twits dat op 3 november uitkomt, maar een half jaar na Tracey Denim. Later die maand zal bar italia ons land met een bezoek vereren. De band strijkt op de 23ste neer in Rotown, Rotterdam en een dag later in de Bitterzoet in 020. .

Trout – Sad Sad Sad Sad Sad  

Trout staat onderleiding van de in Denemarken getogen Brits-Iraanse singer-songwriter Cesca Challis.

De band is nog maar zes singles oud, allemaal dit jaar verschenen en nu verzameld op de Colourpicker EP. Trout is van de gitaarmuziek, sobere om niet te zeggen sombere songs die goed tegen herhaalde blootstelling bestand zijn. Als referentie geeft de band o.a. Big Thief, Warpaint en Sorry op. Helemaal losgezongen van hun voorbeelden is Trout nog niet, maar Sad x5 laat horen dat dat slechts een kwestie van tijd is.

GUPPY – Texting & Driving  

Humor en muziek is meestal een moeilijke combinatie. Een grap moet je nou eenmaal niet te vaak horen. GUPPY komt er echter goed mee weg met nieuwe single Texting & Driving.

Verpakt in een B52’s-achtig liedje zingt het kwartet (m/v) uit L.A. over een andere combinatie die lastig ligt. Ondanks drie albums in de buidel is het Ian, J, Kabir en Marc nog niet gelukt om veel tam tam te veroorzaken. Maar wat niet is zou best wel een kunnen komen met Texting & Driving dat werd geproduceerd door Sarah Tudzin van Illuminati Hotties.