Recensies Archieven - Page 327 of 396

Popmagazine Heaven presenteert Albums van week 6

Heaven verschijnt tweemaandelijks, albums komen dagelijks uit. Daarom geven we wekelijks een korte update van releases die ons meteen opvallen of die anderszins de moeite van het ontdekken waard zijn. Verwacht geen uitgebreide recensies, die verschijnen nog altijd – met meer reflectie – in het magazine. Het nieuwe nummer ligt in de winkels.

Tekst: Eric van Domburg Scipio

Roots/Folk: Kat Frankie – Bad Behaviour
De Australische Kat Frankie maakt bepaald geen standaard singer-songwritermuziek, al is dat geen enkele reden is om haar links te laten liggen. De veelal op dansbeats geschoeide liedjes zitten origineel als pakkend in elkaar. Samen met haar bezwerende stem geeft dat haar muziek een unieke kwaliteit.

Rock/Pop: Anna Burch – Quit The Curse
Op Quit The Curse laat de uit Detroit afkomstige Anna Burch haar meer folky singer-songwriterachtergrond veelal varen ten faveure van stemmige indiepop. Met negen liedjes in iets meer dan een half uur is het album aan de korte kant, maar voldoende lang om het talent te laten horen. Een veelbelovend albumdebuut.

Blues/Soul/Jazz: Poppy Ackroyd – Resolve
De Britse componiste/pianiste/violiste Poppy Ackroyd (foto) kenden we tot nu toe vooral van Hidden Orchestra. Met haar inmiddels vierde soloalbum treedt ze definitief uit de schaduw van Orchestra-voorman Joe Acheson, met dit bijzonder fraaie werkstuk op de grens van elektronica en modern klassiek.

LIVEDATA 22/02 TivoliVredenburg, Utrecht 01/03 Paradiso, Amsterdam

Wereld: Rumba Katxai – Siembra La Semilla
Het Spaanse Mallorca is de thuisbasis van mestizo/cumbiaband Rumba Katxai, het geesteskind van de Chileense broers Leonardo en Gonzalo Zúñiga. Siembra La Semilla verscheen vorig jaar digitaal en is nu ook fysiek uit. Rumba Katxai brengt heerlijk zomerse latinpop met toch de nodige diepgang. Dus niet slechts voor op festivals en feestjes, maar ook voor in de huiskamer.

First Aid Kit – Ruins

First Aid Kit – Ruins (SONY)

My Silver Lining betekende in 2014 de doorbraaksingle voor First Aid Kit. Het nummer van het eveneens succesvolle album Stay Gold is magisch. Zelfs als je het voorbij hoort komen in een autoreclame.

Het Zweedse indiefolkduo First Aid Kit, de zussen Johanna en Klara Söderberg, heeft de nieuwe worp Ruins laten produceren door Tucker Martine (My Morning Jacket, Laura Veirs) en dat hoor je duidelijk terug. Het geluid is voller. Daarnaast werd er ook nog eens aan de songs gesleuteld door Peter Buck (R.E.M.), Glenn Kotche (Wilco) en McKenzie Smith (Midlake) en die drie heren laten bovendien hun sporen na. Het songmateriaal op Ruins is van ouderwets hoge kwaliteit, terwijl er geen nummer van het niveau My Silver Lining op de plaat is te vinden. Wel veel ander fraais. Er is sprake van een continue kwaliteit in de tien songs.

Grootste wapen van First Aid Kit blijft de tweestemmigheid van de zussen Söderberg, wier stemmen fantastisch complementair zijn aan elkaar. First Aid Kit brengt met folk aangelengde country naar de massa en die smult ervan. Ruins heeft iets verslavends. Een nummer als To Live A Life is zelfs betoverend. In maart staan ze in Paradiso. Pieter Visscher

LIVEDATA 06/03 AB, Brussel (uitverkocht) 07/03 Paradiso, Amsterdam (uitverkocht) 30/06 Down The Rabbit Hole, Ewijk

Ty Segall – Freedom’s Goblin

U kent vast de term Muzikale Duizendpoot. Die is speciaal uitgevonden voor recensenten die het werk van Ty Segall moeten beschrijven. Afkomstig uit de punk scene, laat hij op het één na het andere album horen van werkelijk elke obscure markt thuis te zijn.

Op Freedom’s Goblin lijkt hij alleen nog maar meer van zichzelf te willen laten horen. Uiteraard keiharde gitaren in Meaning, tegelijkertijd lijkt hij met Despoiler Of Cadaver te solliciteren naar een plekje op de soundtrack van Stranger Things, compleet met Casio’s en oude Rolands. Wonderbaarlijk hoogtepunt is de versie van Hot Chocolate’s Everone’s A Winner, die nog dansbaarder is dan het origineel.

You Say All the Nice Things, een prachtige soulballad, bewijst ook al dat de zwarte muziek geen geheimen voor Segall heeft. Het talent van Segall lijkt onuitputtelijk. Met elf soloalbums in net zoveel jaar, naast welke hij ook nog in diverse bands musiceert, en met de constant hoge kwaliteit kunnen we niet alleen genieten van dit prachtige album, maar ook meteen uitkijken naar een nieuw hoogtepunt. Tekst Mania | Jurgen Vreugdenhil

LIVEDATA 26/05 Trix, Antwerpen (BE) 10/06 Best Kept Secret, Hilvarenbeek

Glen Hansard – Between Two Shores

Glen Hansard heeft een stem die kan emotioneren tot op het bot. Even een persoonlijke noot? De eerste keer dat ik z’n nummer High Hope hoorde, sprongen de tranen spontaan in mijn ogen en stond kippenvel minutenlang strak op armen en rug. En eerlijk gezegd ben er van overtuigd dat ik niet de enige ben die dat zo voelt.

Dat zie je bij zijn liveconcerten. Want ook daar heeft Hansard het vermogen om samen met zijn geweldige band steevast onvergetelijke concerten te geven die voor de vele devote aanwezigen voelen als erediensten.

Wat je bij zijn derde soloalbum Between Two Shores kunt verwachten? De folk van weleer wordt, mede door de invloed van die liveband, meer dan ooit vermengd met soul. Opener Roll On Slow mondt uit in heerlijk verslavende, dampende kraker die menig concertzaal letterlijk op de kop zal zetten. One Of Us Must Lose, Why Woman en Time Will Be The Healer (hoor die kopstem!) zijn smakelijke ballades en Wheels On Fire is dan juist weer lekker ongedwongen en uptempo. Toch wordt ook zijn meest intieme folkkant (het breekbare Wreckless Heart, het intieme Movin’ On) niet vergeten. Heel erg geslaagd. Tekst Mania | Dennis Dekker

LIVEDATA 10+11/02 TivoliVredenburg, Utrecht (Sold Out) 13/02 Ancienne Belgique, Brussel (BE)

Live Foto Review: Yungblud @ Ekko, Utrecht

Live Foto Review: Yungblud @ Ekko, Utrecht
Support: Great Profile
27 januari 2018
Foto’s Sharon & Maureen Vreeburg

Geboekt worden op de grotere zomerfestivals terwijl je pas één nummer hebt uitgebracht, dat is zeldzaam. Het overkwam Yungblud afgelopen zomer, het project van de 19-jarige Dominic Harrison. Op o.a. Lowlands en Metropolis liet hij zien dat ook het nog niet uitgebrachte materiaal louter hits zijn zoals Arctic Monkeys ze ook maakten in hun beginjaren.

Great Profile

Yungblud

Ghost – Ceremony And Devotion

Tot een decennia of drie geleden was het voor iedere zichzelf een beetje respecterende (hard)rock of metalband gebruikelijk om een reeks platen of wereldtoer af te sluiten met een live plaat. Het aantal voorbeelden is eindeloos: Ac/Dc, Black Sabbath, Deep Purple, Judas Priest, Iron Maiden, Motörhead, Scorpions, Slayer, noem ze maar op.

De live registratie Ceremony And Devotion van het Zweedse Ghost komt in die context misschien wat buitenaards over, maar de Zweden verkeren op die gedenkwaardige avond in San Francisco in grootse muzikale vorm en trekken je met een bloemlezing van helder, perfect en iets rauwer gespeelde versies van nummers van de drie afgelopen studioplaten, vanzelfsprekend mee in de welbekende sinistere sfeer van verleiding en overgave.

Het gezelschap van Papa Emiritus III en zijn Nameless Ghouls heerst op Ceremony And Devotion in de occulte dynamiek en voorziet in een alles overheersende muzikale bevrediging. Tekst Mania | Menno Valk

LIVEDATA 21/06 Graspop Metal Meeting, Dessel (BE) 14/07 Dynamo Metal Fest, Eindhoven

Live Foto Review: The Strypes @ Paradiso-Noord, Amsterdam

Live Foto Review: The Strypes @ Paradiso-Noord, Amsterdam
Voorprogramma Max Meser
25 januari 2018
Foto’s Sharon & Maureen Vreeburg

The Strypes is terug met dubbel zoveel energie, na 4 jaar onophoudelijk touren zijn ze terug met een nieuwe plaat. Naast de gebruikelijke ingredienten als 60’s Rhythm & Blues en Rock & Roll, zijn de mannen ook beïnvloed door helden als Squeeze en Elvis Costello. Jonge Ierse schoffies, met oude zielen.

The Strypes bestaat uit de vier vrienden: Ross Farrelly (zang / mondharmonica), Josh McClorey (lead gitaar / zang), Pete O’Hanlon (basgitaar / mondharmonica) en Evan Walsh (drums). De doorbraak kwam met de cover van de Bo Diddley klassieker Can’t Judge a Book by the Cover, afkomstig van de zelfgeproduceerde EP Young, Gifted & Blue. Al snel schaarde menig fan zich achter The Strypes, waaronder muzikale grootheden als Elton John, Noel Gallagher, en Roger Daltrey. Het nieuwe album Spitting Image is onlangs verschenen.

Max Meser

The Strypes

Popmagazine Heaven presenteert Albums van week 5

Tekst: Eric van Domburg Scipio

Roots/Folk: Mary Gauthier – Rifles And Rosary Beads
Voor haar tiende album Rifles & Rosary Beads baseerde Mary Gauthier haar liedjes op de rechtstreeks aan haar vertelde ervaringen van Amerikaanse oorlogsveteranen en/of hun echtgenotes. Het verleent de toch al pijnlijk eerlijke songs van Gauthier een authenticiteit waar je nauwelijks nog omheen kan.

Rock/Pop: Ty Segall – Freedom’s Goblin
Verdeeld over 19 tracks in 75 minuten trakteert Ty Segall op de breedste scala aan muziek die hij ons ooit heeft voorgezet, waarbij hij niet slechts stijlen voorschotelt die we al van hem kennen, maar ook veel die we niet eerder van hem hoorden. Het is zijn meest ambitieuze en tegelijkertijd misschien ook wel zijn meest aansprekende plaat.

LIVEDATA 26/05 Trix, Antwerpen (BE) 10/06 Best Kept Secret, Hilvarenbeek

Blues/Soul/Jazz: Nils Frahm – All Melody
All Melody is het eerste album dat de Duitse elektro-componist, toetsenist en multi-instrumentalist opnam in zijn eigen, zelfgebouwde studio. Frahm slaagt erin – met behulp van een handvol gasten –zijn veelal verstilde muziek opener en aansprekender te maken. Zonder aan de kernwaarde ervan te morrelen, en dat dwingt respect af.

LIVEDATA 29/01 Doornroosje, Nijmegen (SOLD OUT) 30/01 Paradiso, Amsterdam (SOLD OUT) 31/01 2018 Paradiso, Amsterdam (SOLD OUT) 01/02 Paradiso, Amsterdam (SOLD OUT) 08/02 Ancienne Belgique, Brussels (BE) (SOLD OUT)
09/02 Ancienne Belgique, Brussels (BE) (SOLD OUT) 17/02 Muziekgebouw, Eindhoven (SOLD OUT) 18/02 Handelsbeurs, Gent (BE) (SOLD OUT)

Wereld: The Dubbeez – Peace, Love & Dub
De nieuwste reggaesensatie komt uit… Amsterdam. Zelfs op Jamaica staan ze klaar om The Dubbeez internationaal omhoog te stoten. Hun debuutalbum is daar opgenomen in diverse topstudio’s, waaronder Bob Marleys roemruchte Tuff Gong. De sprankelende soulvolle reggae van Peace, Love & Dub kan zich met alles en iedereen meten.

LIVEDATA 08/02 Paradiso, Amsterdam 10/02 Merleyn,
Nijmegen 16/02 De Helling, Utrecht 17/02 Simplon, Groningen

Live Foto Review: Marika Hackman @ Ekko, Utrecht

Live Foto Review: Marika Hackman @ Ekko, Utrecht
25 januari 2018
Foto’s WillemSchalekamp

De jonge Britse zangeres Marika Hackman heeft zichzelf duidelijk bevrijd met haar laatste werk I’m Not Your Man. Ze is klaar met de melancholische folkliedjes en metaforische teksten over de liefde, zoals op haar debuutplaat uit 2015.

I’m Not Your Man gaat over haar positie in de muziekindustrie als vrouw, maar Hackman wil daar verder geen politieke statements mee maken. Haar teksten zijn directer, duidelijker en opgewekter dan voorheen, niet zelden met ironie gebracht. Marika Hackman is ontwikkeld tot een zelfverzekerde vrouw die de wereld durft te vertellen wie ze is en daarmee een voorbeeld geeft van hoe het ook kan.

Shame – Songs Of Praise

Shame – Songs Of Praise (Dead Oceans/Konkurrent)

Shame. Vijf jongemannen uit Londen die varkentjes vasthouden op de albumcover. Je moet erop komen. Het is een lieflijk tafereel, dat contrasteert met de inhoud van het debuutalbum van de Britten, want Songs Of Praise is een lekker stevige plaat. Gejaagd en soms zelfs wat obscuur.

In 2017 was Shame te vinden op Lowlands, Pukkelpop, Into The Great Wide Open en Eurosonic en wie een van die concerten zag, was al op de hoogte van de kwaliteit van Songs Of Praise, dat uitpuilt van de beklijvende rockliedjes.

Postpunk met een attitude die we kennen van Arctic Monkeys en wie goed luistert hoort ook vlagen van The Libertines voorbij komen. Frontman Charlie Steen (dat scheelt maar één letter inderdaad) heeft dat rebelse in zijn stem waar Pete Doherty ook over beschikt, maar is een betere zanger en doseert zijn opstandige uitspattingen bovendien beter.

“You can choose to hate my words, but do I give a fuck?”, zingt Steen in One Rizla. Stoere praat, maar dat jasje zit ‘m als gegoten. Songs Of Praise is een van de sterkere gitaarplaten die de afgelopen tijd zijn verschenen en kent geen zwakke broeders. Tien uit tien, zou je kunnen zeggen. Pieter Visscher

LIVEDATUM 25/04 Doornroosje, Nijmegen

Great Profile Yungblud

Max Meser

The Strypes

Great Profile

Yungblud