Category: Recensies

Kills Birds – Behind

Van een band die Kills Birds heet hoef je geen vrolijke liefdesliedjes te verwachten. Maar wat dan wel?

Dat zullen we proberen te vertellen, maar makkelijk is dat niet. Dus beter luister je zelf even, maar hier gaan we. Nieuwe Kills Birds single Behind is een bozige rocksong met brutale gitaren en een zangeres die niet bang is om af te schrikken. Heavy maar absoluut geen metal. De Bosnisch-Canadese frontvrouw heet Nina Ljeti. Naast aanvoerder van Kills Birds is ze ook documentaire en clipmaker.

De band resideert in L.A., maar er is dus weinig zonnigs aan hun muziek. Kills Birds heeft een aantal jaar stilgelegen, maar maakt nu een doorstart met een venijnige single die je niet snel ergens anders zult horen dan bij die maffe Pinguins. (Maar dus niet al te vroeg in de ochtend ;).

Oh Hazar – Down

De nieuwe single van het Nijmeegse Oh Hazar is een turbulente rocksong, die niet zou misstaan op de soundtrack van een post-apocalyptische Hollywood film.

Aanjager Imke Loeffen speelt afwisselend de rol van vamp en vampier. De muziek houdt het midden tussen een bluesy rocksong en een brandweeroefening. Down is Oh Hazar op haar hardst. En misschien wel op zijn best.

Doves – Renegade

Last, Lost en Lonely zijn sleutelwoorden in het repertoire van Doves, een band bij wie Elbow en The National afsteken als frivool. Ook na ruim 25 jaar en zes albums doolt de band uit Manchester nog steeds door de duisternis, getuige de titel van dat zesde album, Constellations For The Lonely (15/2/24) en bijbehorende single Renegade.

De nieuwe single zet de toon. Het ruim 5 minuten durende epos begint het het geluid van een implosie, dan volgt al snel de sonore stem van Jimi Goodwin en we weten weer precies hoe laat het is, te laat. Maar zelden klonk het einde der tijden zo majestueus en welluidend, uitnodigend zelfs als op de nieuwe single van Doves.

Geordie Greep – The New Sound

Geordie Greep – The New Sound (Rough Trade)

Met een beetje fantasie kunnen we toch wel zeggen dat Black Midi de reïncarnatie is van Frank Zappa & The Mothers of Invention. Black Midi is een ADHD-formatie die elementen uit de jazz, postpunk, noise en progrock vermengt. Black Midi is helaas niet meer. Geordie Greep heeft de stekker eruit getrokken na drie albums.

Maar hij is terug, de heer Greep. Met andere muzikanten (meer dan dertig) en een geluid dat wat toegankelijker is geworden dan dat van Black Midi. De onrust wordt wat beter gedoseerd. Niettemin ligt dit The New Sound sterk in het verlengde van wat Black Midi op plaat heeft gezet.

Greep gaat ongetwijfeld nieuwe zieltjes winnen met The New Sound, dat dus geen totale stijlbreuk is. De free jazz is er nog altijd , jazzfusion, progrock. We horen wat Steely Dan her en der en dingen die we herkennen van King Crimson. Maar over het algemeen ook weer lekker veel Zappa.

Geordie Greep doet nog altijd wat hij wil. Op zijn manier. Het voelt als nog meer carte blanche, zonder zijn voormalige kompanen van Black Midi. Jazzrock die nog altijd alle kanten op schiet. Indringend nog, steevast. Hoewel wat minder indringend dan vroeger en dat is best lekker. Pieter Visscher

awfultune – urmybiggestfear

awfultune, echte naam Layla Eden is de belichaming van de bedkamerartiest. Haar belangrijkste wapens zijn een ukelele en een computer.

De uit de staat New York afkomstige singer-songwriter brak door in 2019 met ‘i met sarah in the bathroom’. Haar oeuvre omvat nu een zestal albums vol persoonlijke liedjes over liefde, twijfel en haar leven als transgender. Dat klinkt allemaal best heftig, maar er zit ook zeker lol en levenslust in de songs van awfultune. Uit haar nom de plume spreekt net zozeer zelfspot als onzekerheid.

Nieuwe single urmybigestfear is een goede introductie tot de muzikale wereld van awfultune, een klein en intiem liedje dat ze zingt met vervormde stem. De hook is ijzersterk net als de onverwachte uithalen die de onzekerheid illustreren die gepaard gaan met het aftasten van nieuwe liefde.

FIEP – Smoke Signals

FIEP maakt een zeer geslaagde eindejaarssprint; op tour met JOHAN, het podium delen met Personal Trainer en meer eigen muziek uitbrengen. Behalve naast samen spelen, werken Veerle en Willem ook in de studio zeer goed samen.

De nieuwe single Smoke Signals is het resultaat van deze leuke samenwerking. Het nummer is wel al geruimte tijd geleden geschreven, over de push and pull van een niet werkende verliefdheid. Zoals de Stones het zongen “this to-ing and fro-ing, is hurting my guts”. Alleen! Wat Smoke Signals anders maakt, is dat het niet boos is, of yearning. Het klinkt verfrissend en voor FIEP echt even anders.

Er komt meer nieuwe muziek aan, zo had FIEP al eerder verteld. En nu we voor het einde van het jaar vast een single krijgen die echt laat zien hoeveel meer er in de muzikale tas van Veerle en Co zit, kijken we meer uit naar het nieuwe jaar. Niet alleen vanwege de nieuwe muziek, maar ook vanwege de heel eigen clubtour van FIEP!

The Vices – Before It Might Be Gone

Alles klopt aan Before It Might Be Gone, de nieuwe single van The Vices; de sound, de solo’s en niet op de laatste plaats het refrein. Sluit je ogen en je ziet gelukzalig deinzende meutes, massaal oplichtende concerthallen en galerijen vol gouden platen.

Even alle gekheid op een stokje. Before It Might Be Gone is waarschijnlijk wel hun beste song/productie tot nu toe. De boys lijken zelf ook in hun sas met het nummer, want het is de titeltrack van hun nieuwe album. De releasedatum daarvan nadert met rasse schreden. 7 februari is de dag.

De clip elders is een live-registratie van de nieuwe single gemaakt in Stuttgart, Duitsland.

Tape Toy – Shotgun

Nieuwe Tape Toy single Shotgun is een knap gemaakte powerpopsong met een imposante muur van gitaargeluid. Toch is Tape Toy niet meer dat gitaarbandje van weleer. Hun nieuwere songs komen met een elektronische bodem en zitten vol details die zich pas na een paar draaibeurten vrijgeven. En hoe uitbundig de band ook rockt, de zang van Roos van Tuil heeft altijd een licht weemoedige afdronk. Dat geeft hun songs een diepte en de band een lange adem. Over plannen voor de naaste toekomst is nog weinig bekend, maar ons advies is veel spelen en snel een tweede album. Please?

Isaac Roux – Troubled Waters

Isaac Roux – Troubled Waters (Mayway Records)

Louis De Roo is de Belg die we kennen onder zijn artiestennaam Isaac Roux. Debuutalbum Troubled Waters, waarop hij alle vocale registers opentrekt, mag er zijn.

De Roo heeft het stoerste geluid in de vingers, zoals hij even laat horen in Reflections, maar ook een falset. In Lost In Some Dream zet ie ‘m even in. Loepzuivere stem, sowieso. Niet zo bijzonder als die van de IJslandse Ásgeir, maar ook muzikaal is het wel een beetje waar je aan moet denken bij Isaac Roux. Indiefolk met een stemmigheid die goed past bij de herfst.

Muziek om bij weg te zwijmelen. Met een goed glas wijn op de bank, dicht bij de haard, of wie daar niet over beschikt: kachel. Als ‘t maar warm is.

De tien songs op dit prachtige debuut loodsen ons door de storm. Probeer de plaat ook eens tijdens een herfstwandeling in het bos. Op de koptelefoon. Of de diskman, voor wie die nog in bezit heeft. De pracht en praal wordt dan nog mooier. Het rijke palet aan bladkleuren, aan bomen of op de grond.

Her en der had een scherper randje in de songs waarschijnlijk voor nog wat extra afwisseling gezorgd in de tien nummers. Bert Vliegen heeft de plaat geproduceerd. Het had een beetje meer mogen schuren, uiteindelijk. Nochtans tellen we wel tien songs die geen van alle teleurstellen. Pieter Visscher

FEMME FUGAZI – Hide Your Secrets, Pt. 1

De Nijmeegse duit in het postpunkzakje heeft onlangs haar debuut EP ten doop gehouden. Of mini-album eigenlijk, want de nieuwe release van FEMME FUGAZI telt 9 nummers.

Een belangrijk deel van de songs is stevig en strijdbaar, maar de band heeft ook een gevoelige kant. Die komt tot uiting op liedje 2 van Look At You, Hide Your Secrets deel 1. Gevoelig betekent niet dat FEMME FUGAZI op de romantische toer gaat. Voor wegzwijmelmuziek ben je bij hen beslist aan het verkeerde adres. Op Hide Your Secrets klinken de gitaren als een luchtalarm en de ritmesectie als een stel sloopwerkers. In deze georganiseerde chaos roept roept frontvrouw Chris de Meza op tot actie. Mochten ze binnenkort de boel bij jou in de buurt komen afbreken ben je gewaarschuwd.