Category: Recensies

Public Service Broadcasting – The Fun Of It

De uit Londen afkomstige band Public Service Broadcasting brengt hun nieuwste single The Fun Of It uit, het derde nummer van hun vijfde studioalbum, The Last Flight, dat op 4 oktober zal verschijnen via SO Recordings. The Last Flight gaat over de laatste reis van Amerika’s baanbrekende vrouwelijke vliegenier Amelia Earhart. Op The Fun Of It laat de Berlijnse stem Andreya Casablanca (uit de band Gurr en eerder al op PSB’s Blue Heaven te horen) vrolijk Earhart’s epoch-overstijgende levensfilosofie verkondigen: ‘Ik doe het omdat ik het wil’, bovenop een set klinkende triomfantelijke gitaarlijnen.

Hun shows op 10 nov in Melkweg, Amsterdam en de dag erna in AB, Brussel zijn al uitverkocht. Op 13 november speelt de band ook nog in Vera, Groningen, daar zijn nog een paar kaarten voor.

Paceshifters – Down In My Hometown

Na Aviator en Shape heeft onze favoriete Oost-Nederlandse band Paceshifters weer een pareltje afgeleverd met Down In My Hometown. Het is een ode aan hun ‘hometown’ Wijhe. Een nostalgisch lied over hoe fijn vroeger alles was in je geboortedorp, een leven zonder zorgen, verdwalen in de bossen. Gaan Paceshifters dan ook op zo’n song vol gas met hun grunge gitaren? Nee, natuurlijk niet. Down In My Hometown is heerlijk melancholisch met extra instrumentatie, backing vocals en natuurlijk de fijne rauwe stem van Seb Dokman. Zie hieronder een prachtige liveversie met Wieteke Wijte uit de band van Eefje de Visser.

 

Popwarmer: New West – Stevie Nicks

Er is niet veel bekend over New West. Ze noemen zichzelf een artist collective en het gezelschap komt uit Toronto. De persoon waarover de nieuwe single gaat is een stuk bekender. Maar laten we New West geen beginnelingen noemen, hun track uit 2023 Those Eyes is een zoetsappige streaminghit. ‘Stevie Nicks’ klinkt heel anders. Een uptempo, funky tune met wat retrosoul en r&b vibes. Het plezier spat er van af bij dit collectief, leuk!

Goat – Ouroboros

De Zweedse psychrockers van Goat poepen zo af en toe even een heerlijk gestoorde track uit. Twee jaar geleden zorgde Under No Nation nog voor gevaar op de playlist. En andere brouwsels uit hun heksenketel als Fill My Mouth, Hide From The Sun en Let It Burn ken je misschien ook nog wel. Live is Goat een hele ervaring met maskers, je waant je helemaal in een soort voodoostam. Maar ook op plaat is Goat een geval apart. Ouroboros, alleen de naam al, is heerlijk freaky en funky. Er is een radio-edit, maar Ouroboros wordt in een lange versie het laatste nummer van het aankomende album. Spannend…

Blondshell – What’s Fair

De Amerikaanse indierock artiest Blondshell brak in 2023 internationaal door met haar self-titled debuutalbum dat door critici enthousiast werd omarmt. Op Pinguin hoor je haar sinds 2022 met Olympus. Inmiddels is ze volop bezig met haar volgende plaat en de eerste track is het naar de SoCal-poppunk knipogende What’s Fair, nu al een publieksfavoriet gebleken tijdens festivals als Glastonbury, Lollapalooza en natuurlijk Down The Rabbit Hole. Want lekker uptempo!

Christopher Owens – No Good

Wow, heel lang niks van Christopher Owens gehoord. Je kent de singer/songwriter misschien nog wel van zijn band Girls. Zo rond 2009 was de band uit San Francisco echt een indie darling met hun sixtiespop. In 2012 ging Girls uit elkaar en oprichter Christopher Owens ging solo, maar sinds 2015 is het stil rondom de beste man. Reden? Een motorongeluk, hij werd dakloos en het overlijden van zijn Girls-maatje Chet “JR” White was geen makkie voor ’em. No Good is na I Think About Heaven de tweede song die Owens loslaat van zijn aankomende album I Wanna Run Barefoot Through Your Hair (18 okt) en wordt ook de albumopener. Het is duidelijk dat Christopher niet zingt over alleen maar rozengeur en maneschijn. De kwetsbare tekst komt samen met een ietwat psychedelische song. De release komt uit op True Panther records, het label dat eerder al zijn Girls platen verzorgde. Dan is de cirkel weer mooi rond.

The Bug Club – A Bit Like James Bond

The Bug Club uit Wales heeft genoeg inspiratie. Sinds hun doorbraak in 2021 bij ons met IJsbreker My Baby Loves Rock & Roll Music blijven de singles en albums op ons afgevuurd worden. Over een paar dagen alweer, dan is het zover. Dan ligt het niewe album On the Intricate Inner Workings of the System in de schappen. De singles Quality Pints en Lonsdale Slipons draaiden we al. Op de nieuwe single A Bit Like James Bond steken Sam Willmett en Tilly Harris hun humor niet onder stoelen of banken. Iedereen is toch gewoon een beetje 007? De geinige tekst gaat gepaard met fuzzy aanstekelijkheid en een heerlijke gitaarsolo.

Wine Lips – Stimulation

Begonnen als drie huisgenoten in verschillende bands, kwam Wine Lips uit Toronto in 2017 samen om een ‘easy punkband’ te starten. In rap tempo schudden de bandleden fijn rammelende garagerockliedjes uit de losse pols alsof het niets is. Na de succes plaat ‘Mushroom Death Sex Bummer party’ is daar nu het splinternieuwe werk ‘Super Mega Ultra’. Een titel die de sound van de band perfect omschrijft. Een psychedelische trip waar de emotie en rauwe energie van af spat. De mix van psychedelica, acid rock, fuzzy garagerock, 60’s surf knalt de speakers uit. De band uit Toronto is een dikke aanrader voor liefhebbers van Osees en Ty Segall. Prijsnummer op de nieuwe plaat is wat ons betreft Stimulation. Wij zijn fan en Iggy Pop ook. 28 augustus te zien in Rotown en eerder deze maand nog in Doornroosje en Melkweg. Volgend jaar vast in een bezwete festivaltent.

Itches – Out Of The Frame

Als je zin hebt in een portie rock ‘n roll, dan ben je bij het Vlaamse Itches aan het juiste adres. Hun nieuwste single Out Of The Frame ademt bier en zweet. Feestje gegarandeerd in een vieze festivaltent dus. In 2022 is er een album verschenen en dit jaar al een aantal singles, vorige week kwam het tweede album uit; Two Flies In One Clap. Out Of The Frame is onze eerst kennismaking. Helemaal spekkie voor je freakbeatbekkie als je houdt van Ty Segall, Black Lips, Osees en hun landgenoten Meltheads.

Popwarmer: Lucius – Old Tape (feat. Adam Granduciel)

Lucius is inmiddels een oude bekende in Pinguinland; we pikten de artpop ladies Jess Wolfe en Holly Laessig in 2014 al op met het geinige Turn It Around. In 2021 wisten ze een groter publiek te bereiken door de achtergrondzang te verzorgen op de hit I Don’t Live Here Anymore van The War On Drugs.

Nu is het tijd voor een wederdienst. Adam Granduciel himself doet nu mee op de nieuwe single Old Tape van de Amerikaanse zangeressen. Doet mee is een eufemisme, het lijkt wel een eigen song van The War On Drugs. Dat mag de pret niet drukken, door de pittige zang van Lucius krijgt Old Tape toch weer een hele nieuwe dimensie. En de aanstekelijke opbouw en harmonieën zijn fijn om lekker vaak te horen.