013 Poppodium Archieven - Page 10 of 12

Motorpsycho geeft extra lange show in Hedon, 013 en Tolhuistuin

De Noorse band Motorpsycho komt deze maand naar Paradiso-Noord, 013 en Hedon. In september brachten de rockers hun meest recente album The Tower uit. Om zo veel mogelijk nummers te kunnen spelen verzorgt de band een extra lange show.

Motorpsycho debuteerde in 1989 en heeft sindsdien zelden stilgezeten. Achter hun naam staan meer dan twintig albums en diverse liveregistraties. De band uit het Noorse Trondheim staat er om bekend ruimte te laten voor experiment en improvisatie, hierdoor is elk Motorpsycho-album weer een nieuwe ontdekkingstocht.

De band stond tijdens hun lange carrière al op tal van grote festivals en wist daar een grote fanschare aan over te houden. De band deed optredens op onder andere Down The Rabbit Hole, Sziget, Roskilde, Lowlands, Pukkelpop en tal van andere grote festivals. Het is voor het eerst dat de band in Zwolle speelt. Na afloop van het Motorpsycho-optreden is er een aftershow in de kleine zaal van Hedon door The Good Hand uit Zwolle/Kampen.

LIVEDATA 24/10 Paradiso-Noord, Amsterdam 26/10 De Casino, Sint-Niklaas 27/10 013, Tilburg 28/10 Hedon, Zwolle 29/10 Botanique, Brussel

Klangstof – Everest

Het zijn spannende tijden voor Klangstof. Lukt het de band het internationale momentum vast te houden of gaan de grenzen weer op slot? Nederlandse dance-acts scoren wereldwijd, Nederlandse pop en rockbands komen meestal niet veel verder dan hun eigen territorium met -als ze mazzel hebben- een buurland erbij. Klangstof brak echter alle wetten en verwachtingen door met hun eerste singles en debuutalbum een internationaal publiek aan zich te binden. Met name in van oudsher onneembare bastions als de VS en de UK vielen Koen & co met de neus in de boter.

Helaas gaan logica en popmuziek gaan zelden samen, dus het is altijd maar afwachten hoe het verder gaat. Aan Everest zal het niet liggen. De nieuwe single van Klangstof sluit goed aan bij de sound, die de band dus wereldberoemd maakte, maar laat ook progressie horen. Everest is een luxe liedje met een relaxed tempo, dat net al de verzorgde zang wel aan midperiode Pink Floyd doet denken. Zelf noemt bandbaas Koen de Wardt de jaren tachtig als inspiratiebron.

Aan een Britse interviewer vertelde Koen onlangs dat hij na een jarenlange aversie ontdekte dat bands als Tears For Fears en Talk Talk toch eigenlijk best wel goed zijn. Het leek hem een zijn muzikale maten leuk om eens iets in die richting te proberen. Dat werd dus Everest. Wat begon als een soort stijloefening ontwikkelde zich tot een sfeervolle down tempo track, die zo goed uitpakte dat hij is bevorderd tot titeltrack van de nieuwe EP. Releasedatum 3 november.

LIVEDATA 16/11 Muziekgieterij, Maastricht 17/11 Paard Van Troje, Den Haag 18/11 Luxor Live, Arnhem 07/12 Vera, Groningen 08/12 013, Tilburg 30/12 Paradiso, Amsterdam

Death From Above: “Wordt er niet gelachen, is er iets aan de hand”

Outrage! Is Now, het derde studioalbum van Death From Above verscheen 8 september en in maart volgend jaar komt de band onder meer naar Nederland en België voor optredens. Mooi moment om de twee mannen aan de tand te voelen, in hotel The Hoxton, aan de Amsterdamse Herengracht. Een buitenbeentje in de hotelwereld. Stijlvol, maar lekker rommelig. Met een gratis minibar en na elven ‘s ochtends wordt er nog gewoon ontbijt geserveerd. Sebastien Grainger en Jesse F. Keeler, buitenbeentjes in de muziekwereld, is het etablissement op het lijf geschreven. De twee gaan weer uitstekend door één deur. “Alles is anders nu.”

Tekst en foto’s Pieter Visscher

In 2001 gestart, zijn Grainger en Keeler tussen 2006 en 2011 zo’n vijf jaar gebrouilleerd geweest, om daarna de draad weer op te pikken. Op diverse vlakken verschilde hun mening. Op creatief gebied bijvoorbeeld; welke muzikale koers ze moesten varen. Overduidelijk is de hegemonie tussen de twee nu beter dan ooit. Ze lachen om elkaars grappen, ogen bijzonder ontspannen en praten honderduit. Vrienden voor het leven? Zonder twijfel. Ja, het kan verkeren. Dat de twee goed in hun vel zitten, blijkt ook wel uit de lovende recensies die Outrage! Is Now kreeg. Onder andere op pinguinradio.com.

Het nieuwe album werd geproduceerd door Eric Valentine, bekend van productiewerk voor onder meer Slash en Queens Of The Stone Age. Zijn invloed op de nieuwe plaat mag niet worden onderschat. “Het album was niet eens afgekomen als hij zich er niet mee had bemoeid!”, lacht Keeler. “Hij heeft zich werkelijk over alles ontfermd op de plaat. Dat was een ideale situatie voor ons. Waar we ook heen wilden, muzikaal, hij volgde ons. Hij faciliteerde alles wat we wilden. Eric heeft ons echt volledig gestuurd. Álles in de juiste richting. Wanneer hij iets hoorde waarvan hij dacht dat hij het al ergens van kende, werd de boel zonder meer omgegooid. Dat voelde heel erg goed. Hij was enorm direct en dat bevalt ons wel. Uit het niets zei hij vaak: “I have an idea!” Waarop wij reageerden met: “Well, let’s hear it!” “Dat vertrouwen heeft zich uitbetaald.”

Puur

De twee Canadezen noemen Death From Above in de huidige vorm de puurste versie van de band. “Dat heeft alles te maken met zelfvertrouwen”, zegt Keeler. “We zijn in bloedvorm. Toen we opnieuw startten met de band werd soms gevraagd of we een extra bandlid gingen toevoegen. Maar we zijn dicht bij onszelf gebleven en dat voelt ontzettend puur. De eerste opnames na de breuk (voor The Physical World, 2014 – PV) vonden nog plaats in een soort vacuüm. Wat we deden was een experiment dat we op de wereld wilden afvuren. Uiteindelijk verdween dat experimentele. Het voelt inmiddels weer heel erg natuurlijk om platen te maken. Ik snap best dat het behoorlijk abstract klinkt wat ik allemaal zeg, maar zo voelen die dingen nou eenmaal.”

Bellamy?

In het fantastische Moonlight, van Outrage! Is Now, lijkt het alsof Grainger bewust het stemgeluid van Muse’ Matthew Bellamy imiteert en ook muzikaal schuurt de song tegen Bellamys band aan. Het heeft meer weg van een parodie dan van een bewuste pastiche, want Death From Above heeft dat soort gekkigheid niet nodig. Grainger ontkent de overlappingen, in alle toonaarden. “Wie is die Matthew Bellamy eigenlijk? Nee serieus, en die band ken ik ook niet. [lacht] In dat nummer ben ik wel beïnvloed hoor, absoluut, maar dan door Scott Walker. De drummer van Muse – geen idee hoe die jongen heet trouwens – heb ik eens ontmoet, in een bar in New York. Hij was zó opgewonden dat-ie me tegenkwam. “You’re the singer from Death From Above!” “Het was best gezellig. Klein mannetje, viel me op.”

Camping

Een van de hoofdoorzaken van de breuk tussen Grainger en Keeler in 2006 is dat ze eigenlijk nooit inhoudelijk met elkaar spraken. Het was oppervlakkig en wederzijdse irritaties werden ingeslikt. Totdat de boel ontplofte. Inmiddels gaat dat een stuk beter. “Interessant dat je het vraagt. Er waren inderdaad een hoop meningsverschillen, waar we niet over spraken. Er was erg veel aanleiding om uit elkaar te gaan, met frustraties als hoofdoorzaak. Gelukkig is alles anders nu. We lachen hartstikke veel met elkaar. Onze band voelt inmiddels als een relatie. Ik merk het ook in mijn huwelijk hoor; wanneer er niet meer gelachen wordt, is er iets aan de hand.. Je moet plezier hebben met je vrouw en dat geldt ook voor de band. Stel: je gaat naar de camping met een goede vriend en het is continu kutweer. De eerste nacht maak je nog grappen, maar na een paar dagen denk je: fuck this rain! Je begint je af te reageren op die vriend. Zoiets moet het zijn geweest. Het is nu makkelijker om op situaties van toen terug te kijken, dan wanneer je ze daadwerkelijk meemaakt.”

“Oh, je wil wat foto’s maken? Wacht, dan snijd ik mijn polsen even door.”

Achterhoofd

Outrage! Is Now klinkt wat gepolijster dan de twee voorgangers You’re A Woman, I’m A Machine (2004) en The Physical World (2014). Ook songtechnisch hoor je dat Grainger en Keeler nog altijd sprongen maken. Keeler: “Nu de plaat af is denk ik dat we onderweg, tijdens het schrijven van de songs, links en rechts muzikaal toch wel wat inspiratie hebben opgedaan. De tatoeëerder waar ik heen ga, heeft meestal doommetal opstaan. Achteraf moet ik daar wat van meegepikt hebben, denk ik. Niet specifiek op het moment dat hij met naalden bezig was, maar het moet in mijn achterhoofd hebben gezeten. Een periode na The Physical World luisterde ik veel naar Ty Segalls album Manipulator. Dat is een vrij klassieke rockplaat, à la Black Sabbath. Vol met agressieve geluiden. Die stijl van opnemen is vintage en heeft de plaat wel beïnvloed. Niet bang zijn voor verschillende tempo’s en niet continu extreem zijn. De muziek laten ademen.”

Vreemd

Canada is een land waar wel meer grote rockbands vandaan komen. Denk aan The Tragically Hip, The Tea Party en Arcade Fire. Canada is immens. Zo’n 140 keer groter dan Nederland en België samen. Toch heeft het maar 36 miljoen inwoners. Onvergelijkbaar met het dichtgeslibde Nederland, dat welhaast als metropool gekenschetst kan worden. De wereldbevolking is oneerlijk verdeeld. Grainger en Keeler vinden dat ze in een vreemd land leven. “Canada heeft al heel lang een identiteitscrisis”, vindt Grainger. “Komt door de grootte. Soms moet je 24 uur rijden om ergens te komen waar je wil zijn. Onderweg kom je dan geen kip tegen. Plaats dat maar eens in een Europees perspectief. Canada is só fucking big! Amerika bijvoorbeeld, heeft veel minder dead space. Dat is niet te vergelijken. We zouden nu een poosje kunnen klagen over Canada, maar dat zou dan weer niet terecht zijn. We hebben niet dezelfde shit als in Amerika. Het is in Canada alleen overal zó anders, van plaats tot plaats. In dat Europese perspectief: je kunt Amsterdam en Krakau ook niet met elkaar vergelijken. Zo moet je het eigenlijk zien.”

7 maart staat Death From Above in 013. Ze kijken ernaar uit. “Het gaat geweldig worden”, verzekert Keeler. “We hebben de nieuwe plaat nog niet live gespeeld, maar ik beloof dat we druk gaan oefenen in Canada. Het wordt een opwindende show. Voor ons en voor het publiek. Amazing songs, performed in an incredible way!”, lacht Grainger. “Want sinds we het ons kunnen veroorloven om niet meer hutjemutje te hoeven slapen, gaat alles gewoon een stuk beter. Serieus: incidenteel hebben we weleens noodgedwongen lepeltje-lepeltje gelegen. Dat gun je echt níemand..”

LIVEDATA 01/03 Botanique-Orangerie Brussel 07/03 013, Tilburg

Godspeed You! Black Emperor – Luciferian Towers

Godspeed You! Black Emperor – Luciferian Towers (Constellation)

Heerlijk mysterieus gezelschap blijft het toch, dat Godspeed You! Black Emperor. Fascinerend bovendien. Luciferian Towers is het zesde studioalbum van de Canadese postrockformatie, die in 1994 ‘debuteerde’ met All Lights Fucked On The Hairy Amp Drooling, dat in een oplage van 33 cassettebandjes verscheen en de toekomstige experimenteerdrift van de band al enigszins verraadt. Opnames ervan zijn te vinden op YouTube, maar je wordt er, zeker geluidstechnisch, niet al te vrolijk van.

Dat geldt wel voor Luciferian Towers, met zijn vier tracks. De band zegt er het volgende over: “Deze plaat hebben we in de gemeenschappelijke puinhoop van het opvoeden van honden en kinderen gemaakt. Gevuld met vreselijke vreugde. We richten ons op verkeerde noten die ontploffen, een stille muterende, versterkte hemel. We hebben het allemaal in een brandende motorboot opgenomen.” Het blijven muzikanten die het liefst zo veel mogelijk vraagtekens oproepen en dat is ze nu ook weer gelukt.

Luciferian Towers zou de soundtrack kunnen zijn van een bloedstollende western. Meer dan ooit leent het postrockgeluid van de band zich daarvoor. Het meest fascinerende is dat je maar geen grip krijgt op de zangloze geluidstekeningen die Godspeed You! Black Emperor op het doek kladt. Klankschilderijen, ingekleurd met veel gitaar, veel percussie, viool, alsook trompet, saxofoon en fluit. Songs met een, meestal, epische opbouw. Anthem For No State spant de kroon en zuigt je naar binnen. Een song met licht aan het eind van de tunnel. Je hoort de wolken wegtrekken.

Dat Godspeed You! Black Emperor nog immer politiek geëngageerd is, alsook maatschappijkritisch, blijkt uit songtitels als datzelfde Anthem For No State, Undoing A Luciferian Towers en Bosses Hang. Bandleden hebben naar verluidt anarchistische sympathieën, en wie goed luistert, hoort dat terug op Luciferian Towers. Terwijl er ook op dit ongrijpbare werkstuk genoeg structuur hoorbaar is om de aandacht er zo’n drie kwartier bij te houden. Tekst Pieter Visscher

LIVEDATA 01/11 Forest National, Brussel 02/11 Paradiso, Amsterdam 21/04 013, Tilburg

Graveyard 13 oktober voor exclusieve NL show naar 013

Nadat de Zweedse doom/stonerband Norrsken in 2000 besloot uit elkaar te gaan, vormden zich twee nieuwe bands. Een bandlid begon Witchcraft terwijl de andere leden Graveyard in het leven riepen.

Laat de naam Graveyard je echter niet misleiden, deze Zweden maken een heerlijke mix van groovende classic rock en dampende blues. In 2015 bracht de band het album Innocence & Decadence uit met de hits Too Much Is Not Enough en The Apple & The Tree. De band is er even tussenuit geweest maar is nu weer back together and ready to rock in 013!

Support
Een bijzonder fijne support: het Zweedse Troubled Horse, ontstaan uit de gerespecteerde band Witchcraft, brengt vanavond hun groovende en rauwe rock ten gehoren.

LIVEDATUM 13/10 Poppodium 013, Tilburg

OMD – The Punishment Of Luxury

OMD – The Punishment Of Luxury (100% Records)

Eigenlijk altijd wel muziek blijven maken, de mannen van OMD. Nooit een extreem urgent album uitbrengen sinds de oprichting in 1978, maar wel steevast een voldoende scoren. Nu ook weer, met The Punishment Of Luxury. Album nummer dertien. Het scoort een zesje. Daar waren we vroeger op school vaak tevreden mee.

De plaat start ijzersterk met het synthesizergeweld van titelnummer The Punishment Of Luxury, met dat dreigende intro. Een opzwepende song, waarin bovendien een hoofdrol is weggelegd voor de drumcomputer. Ook de ruim zes minuten durende tweede track Isotype, met venijnige synths is van hoog niveau.

Helaas hebben we dan meteen de hoogtepunten te pakken, terwijl er nog genoeg te genieten valt. Je vraagt je wel geregeld af waarom de stevige elektronica van de albumopener en Isotype geen vervolg krijgt. Er wordt te veel op Kraftwerk geleund en dat lijkt onnodig.

Andy McCluskey (58) en Paul Humphreys (57), opgegroeid onder de rook van Liverpool, hebben acts van heden ten dage zoals LCD Soundsystem, The Killers en The XX beïnvloed en het is knap dat ze nog op de proppen komen met een frisse langspeler, die een eeuwige jeugd verraadt van de twee heren. Want heren zijn ze wel, immer gesoigneerd.

Opvallendste song is het vrijwel instrumentale, edoch sterk militaristische La Mitrailleuse, dat zoals de titel al aangeeft, volgepropt is met mitrailleurgeweld. Het contrasteert sterk met, bijvoorbeeld, de bijzonder lichtvoetige tracks What Have We Done en Art Eats Art, zwanger van kinderlijke naïviteit. Want dat is ook Orchestral Manoeuvres In The Dark, zoals de band voluit nog altijd heet. Volgend jaar komen ze naar Tilburg. Tekst Pieter Visscher

LIVEDATA 05/12 013, Tilburg 06/12 De Roma, Borgerhout

The Prodigy voor exclusieve NL show naar 013 Tilburg

Op maandag 11 december komt The Prodigy voor een exclusieve Nederlandse show naar 013, Tilburg. De kaartverkoop start op vrijdag 29 september om 11:00 uur via Ticketmaster.

Al ruim twee decennia lang maakt de Britse alternatieve elektronische band The Prodigy wereldwijd indruk met hun unieke sound en spectaculaire liveshows. De band brak in 1992 door met debuutalbum Experience en wist vervolgens met hits als Smack My Bitch Up, Out Of Space, Invaders Must Die, Firestarter, No Good (Start The Dance) de internationale hitlijsten te veroveren.

Inmiddels slaat de band met een mix van techno, acid, breakbeat en punk al bijna 25 jaar een stevige brug tussen rock en dance, zonder het karakteristieke underground gevoel uit hun sound te verliezen.

De band bestaat uit Liam Howlett, Keith Flint en Maxim en is sinds de jaren negentig een graag geziene gast in clubs en op festivals wereldwijd. Live is het drietal een meedogenloos audiovisueel spektakel, zo ondere andere te zien was in een bomvolle Ziggo Dome in 2015 en op het hoofdpodium van Paaspop in 2016.

Het laatste studioalbum The Day Is My Enemy uit 2015 kwam binnen op nummer twee in de Nederlandse hitlijsten en barstte opnieuw van de energie. Begin volgend jaar brengt de band een nieuw album uit.

The Prodigy
Maandag 11 december 2017 | 013, Tilburg
Zaal open: 19 uur | Entree: €47,50 (excl. servicekosten)

Meer info over dit concert vind je op www.013.nl.
De kaartverkoop voor het concert start vrijdag 29 september om 11:00 uur via www.ticketmaster.nl en 0900 – 300 1250 (60 cpm).

Legendarische ska-band The Selecter naar Melkweg en 013

The Selecter, natuurlijk bekend van die grote hits uit het verleden, zoals On My Radio en Missing Words, wordt nog steeds geleid door de iconische frontvrouw Pauline Black. Dat doet ze nog altijd voor een zeer getalenteerde ska-band – waarin natuurlijk ook origineel bandlid Arthur ‘Gaps’ Hendrickson nog van de partij is.

De anarchistische passie die het vuur in de vroegere 2-Tone-tijden deed oplaaien, is nog steeds aanwezig en het paar (Pauline & Gaps) lijkt zelfs meer gedreven dan ooit. Het zelfvertrouwen is hoog, wat resulteert in een aantal van de beste songs uit hun loopbaan, inclusief de nieuwe single Frontline. The Selecter is in oktober zowel te bewonderen in Nederland als in België. 6 oktober verschijnt het nieuwe album van The Selecter, Daylight.

Liefhebbers van The Selecter luisteren uiteraard naar Pinguin Radio’s Ska World.

LIVEDATA 26/10 Het Depot, Leuven 27/10 Amsterdam, Melkweg (sold out) 28/10 De Casino, Sint-Niklaas 29/10 013, Tilburg

Death From Above – Outrage! Is Now

Death From Above – Outrage! Is Now (Last Gang Records)

Outrage! Is Now is het derde studioalbum van Death From Above, dat ook een poosje het getal 1979 achter de bandnaam had staan, na een conflict met dancelabel DFA Records. Sinds dit jaar is het jaartal weer verdwenen en we hebben nog geen klachten gehoord.

Death From Above lijkt geen gek productief duo, want het bestaat al 15 jaar, maar Jesse F. Keeler en Sebastien Grainger zijn vijf jaar uit elkaar geweest. Dan is drie albums en een tweetal EP’s nog best acceptabel.

Alhoewel het geluid in de loop der jaren ietwat is gepolijst, heeft de band nooit daadwerkelijk concessies gedaan aan de intensiteit van de muziek. Death From Above is nog steevast een tweekoppig monster, dat je flink bij de strot kan grijpen en dat op Outrage! Is Now ook weer flikt. Er is nog altijd maar één band die de dienst uitmaakt in de wereld van de dancepunk en die komt uit Canada. Betrekkelijke nieuwkomer Royal Blood raakt muzikaal weliswaar aan Death From Above, maar moet qua felheid, hevigheid en kracht nog duidelijk zijn meerdere erkennen in Keeler (bas, toetsen, synths) en Grainger (zang, drums).

Death From Above is met Outrage! Is Now aan een nieuw hoofdstuk begonnen. De twee zeggen er het volgende over: “We are committed to evolution. This record is the sound of the two us pushing at the walls. We want there to be space, surprises and action! We both wanted to see how far we could take our sound as Death From Above. In a way, that has always been our objective.”

Outrage! Is Now is een tien songs tellende plaat die geen zwakke broeders kent. Neem het titelnummer met zijn snerpende synths en verwoestende drumpartijen. Horen we daar de invloed van Eric Valentine (o.a. Queens Of The Stone Age) in terug? Moonlight doet wat aan Muse denken, zeker aan het begin, maar Matthew Bellamy cum suis worden links en rechts al snel ingehaald. Sebastien Grainger lijkt Bellamy’s stem tijdens de rustiger gedeeltes van het nummer zelfs te imiteren, als ware het de Soundmixshow van Henny Huisman. Een plaagstootje? Jacques d’Ancona had het met een 8,5 beoordeeld.

Moonlight is zo’n song die je wel tien keer achter elkaar wil horen en dat geldt voor het gros van de nummers op Outrage! Is Now, dat een van de sterkste albums is die dit jaar zijn verschenen. Tekst Pieter Visscher

LIVEDATA 01/03 Botanique, Brussel 07/03 013, Tilburg

New Order en Peter Hook kunnen elkaar weer recht in de ogen kijken

New Order heeft vandaag op de officiële website van de band een statement afgegeven inzake een al jarenlange strijd (Love will tear us apart?) met voormalig bandlid Peter Hook, in oktober overigens te bewonderen in Nederland (zie hieronder).

New Order schrijft het volgende:

“New Order announce that today, a full and final settlement has been reached in the long running disputes with their former bassist Peter Hook.

The disputes were based upon Hook’s use of various New Order and Joy Division assets on merchandising and in the promotion of shows by his new band, and the amount of money he receives from the use of the name New Order by his former colleagues since 2011.

The Joy Division and New Order names mean a great deal to so many of the fans, and the band felt it important to protect the legacy.

With these issues now dealt with, Bernard, Stephen and Gillian can continue to do what they do best, make music and perform live.”

LIVEDATA Peter Hook & The Light: 24/10 Paradiso, Amsterdam 25/10 Maassilo, Rotterdam 26/10 013, Tilburg