In bloedvorm: meesterlijk Nits in Muziekgebouw Eindhoven

De tijd heeft nog altijd geen vat gekregen op Nits. De band van zanger/gitarist/toetsenist/mondharmonicaspeler Henk Hofstede (74), toetsenist/zanger Robert-Jan Stips (76) en drummer/zanger Rob Kloet (73). Rasmuzikanten in de allermooiste band die Nederland ooit heeft voortgebracht. Oké, een gelijkspel met Golden Earring, waar Hagenees Stips ook deel van uitmaakte overigens.

Gezien: Nits in Muziekgebouw Eindhoven, 1 maart 2026
Tekst en foto: Pieter Visscher

Wat als eerste opvalt in Muziekgebouw Eindhoven is de ronduit verbluffende akoestiek en je hoort bovendien aan alles dat er een zorgvuldige soundcheck is gedaan. Muziekgebouw Eindhoven is sowieso een feest om te bezoeken in het bruisende centrum van Eindhoven. Alles ademt klasse en die zien we ook nog eens terug op het podium. Neem een van de prijsnummers Nescio, in een knallende uitvoering ten gehore gebracht. Nits is geen band die terugvalt op routine, maar altijd en eeuwig alles uit de kast haalt om te spelen met de kaders van hun eigen geluid. Het avontuur wordt nooit uit de weg gegaan. Er blijft een hoog improvisatiegehalte, wat concerten van de band altijd van extra accenten voorziet. Hofstede vertelt over het ontstaan van de song Ultramarine: over een ontmoeting die er niet was tussen Claude Monet en Bob Dylan in de lift van een Londens hotel. ‘So many colours in my head, Ultramarine, extra fine and white lead. The London fog is falling down.’ Hofstedes fantasie is eindeloos, hetgeen we ook zien op zijn zelf getekende en geschilderde visuals die bij elk nummer weer anders zijn en extra veel cachet geven aan het optreden. Hofstede is een multitalent en evenals zijn twee vrienden ongelooflijk innemend, hetgeen ook weer duidelijk wordt na afloop tijdens de handtekeningensessie bij de merchandisestand van de band.
Hofstede vertelt over zijn jeugd. Over oma, die altijd en eeuwig breide. Yellow Socks & Angst verhaalt daarover: ‘Grandma is knitting by the fire. Electric fire. Television on a saturday night. Rudi Carell on the television.’

Elk nummer heeft zijn eigen narratief en zeggingskracht. Persoonlijke, autobiografische elementen in teksten maken het luistergenot extra groot. We nemen plaats in het hoofd van de schrijver in rustiger nummers, die dan nog fijner binnenkomen. Wat een ongelooflijk oeuvre heeft de band afgeleverd in al die 52 jaren en van sleet is nog geen sprake. Ondanks de auto-immuunziekte waar Hofstede aan lijdt. Hij danst evenwel om de haverklap, soms op koddige wijze. Levenslust om in te lijsten.

Luide pauzemuziek in het midden van de show, waar we onder meer Tom Waits en Frank Zappa voorbij horen komen. Zo’n onderbreking tijdens een concert is verre van onprettig. Mensen drinken en eten wat. Na de pauze onder meer Scetches Of Spain, met een tekst die er in het huidige tijdsbeeld extra inhakt. ‘The streets of Barcelona are filled with blood and rain. The war is rolling over Spain.
Men and women running with sticks of dynamite. Storming stone buildings in the middle of the night. It never, never, never, never, never stops. Never stops.’
Er wordt in de finale gedanst in de zaal op J.O.S. Days, ingeleid door Hofstede, die verhaalt over zijn ultrakorte voetbalcarrière. Acht minuten. “Geen talent. Maar ik was toen toch al veel liever met muziek bezig.” We zien in Muziekgebouw Eindhoven een band die nog altijd alleen maar beter wordt. Het langdurige klaterapplaus na afloop laat de drie helden niet onberoerd. Het is gemeend en puur, dik verdiend en emotioneel. Nits zou op de lijst met Nederlands cultureel erfgoed moeten. Maak daar maar werelderfgoed van. Amen.

Live Foto Review: Nits @ PHIL Haarlem

Live Foto Review: Nits @ PHIL Haarlem
20 februari 2026
Foto’s: Peter van Heun

Nits maakte afgelopen vrijdag de PHIL in Haarlem tot hun eigen speelveld: een intieme avond vol verhalen, melancholie en spelplezier. In het kader van hun NIT50‑tour, waarmee de band hun 50‑jarig bestaan viert en terugblikt op een unieke carrière binnen de Europese pop, dwaalde de set door het rijke oeuvre van de Amsterdammers – van tijdloze publieksfavorieten tot recenter werk uit  hun EP Tree House Fire waarin hun experimenteerdrift nog altijd hoorbaar is.

Sinds de jaren tachtig bouwden Nits, rond frontman Henk Hofstede, drummer Rob Kloet en toetsenist Robert Jan Stips, een indrukwekkende staat van dienst op met klassiekers als Nescio, In the Dutch Mountains, Adieu Sweet Bahnhof en J.O.S. Days, talloze albums en onderscheidingen als meerdere Edisons en de Popprijs.

 

 

Nits – Tree House Fire

Nits – Tree House Fire (Werf Records)

Het leven is niet zelden een gevecht. Voor ons allen. We worden ongevraagd op die aardbol gekwakt en zoek het maar uit dan. Rozengeur en maneschijn, donder en bliksem, zon en maan, liefde en geluk, voor- en tegenspoed. Het geldt ook voor het al vijftig jaar bestaande trio Nits.

In 2022 ging de studio van de band, De Werf, in vlammen op. The fire took everything, lezen we achter op de nieuwste cd van het trio: Henk Hofstede, Rob Kloet en Robert Jan Stips. Vrienden voor het leven, al een halve eeuw. Ze zagen veel van wat ze hadden opgebouwd kapotgaan in de rücksichtslose vlammen. Hofstede kreeg het zelfs extra voor zijn kiezen omdat hij getroffen is door de zeldzame auto-immuunziekte myasthenia gravis. Deze zorgt voor spierzwakte in het gezicht. Gelukkig lijdt zijn stemgeluid er niet onder. Hofstedes geluid is helder als vanouds op het minialbum Tree House Fire, dat vrijwel geheel aandacht besteedt aan de vernietigende brand.

Een ingetogen, stemmige sound. Zwanger van melancholie. Logisch. Maar we horen een Nits in topvorm. Zes nummers die je bij de keel grijpen. ‘Listen to the sirens on the highway. The sirens of the fire trucks’, zingt Hofstede in de aangrijpende opener Month Of May. Op 16 mei 2022 is veel van de geschiedenis van de band in vlammen opgegaan.

Je voelt aan alles dat dit een album is dat de band móést maken. Om ellende te parkeren. Om met de buitenwereld te delen wat de brand heeft losgemaakt bij de drie hechte vrienden. Het heeft zes beeldschone liedjes opgeleverd. Omdat de mooiste bloemen nog altijd op de mestvaalt groeien. Ontroerend tot op het bot. Nits blijft een band om zielsveel van te houden. Nederlands erfgoed. Pieter Visscher

Nits aankomende maand o.a. naar Muziekgieterij en De Duif

Nits is een instituut binnen de Nederlandse popscene. De band (voorheen The Nits) werd opgericht in 1974 en heeft drie vaste leden: zanger en tekstschrijver Henk Hofstede, percussionist Rob Kloet  en toetsenist Robert Jan Stips.

De band had vooral in de jaren ’80 grote successen met hits als “Nescio”, “In The Dutch Mountains” en “J.O.S. Days”. De band heeft vernieuwing hoog in vaandel staan. Hun geluid is uniek en nooit lang hetzelfde.

Kenmerkend voor hun creatieve drang is dat zij voor hun 25e (!) album ‘Malpensa’ uit 2012 de samenwerking zochten met jonge muzikanten als Perquisite (Pete Philly), Dazzled Kid (Voicst) en Colin Benders (Kyteman).

In 2017 maakten ze het album Angst, een conceptalbum waarin ze verhalen over de Tweede Wereldoorlog van familieleden in de nummers verwerkten.

LIVEDATA
07 december Muziekgieterij, Maastricht
09 december
Het Speelhuis, Helmond
13 december De Casino    Sint Niklaas (BE)
14 december Het Depot, Leuven (BE)
15 december Reflector, Liège (BE)
19 december Concertzaal, Tilburg
20 december De Duif, Amsterdam
22 december
De Grote Post, Oostende (BE)
23 december Zik Zak, Ittre (BE)
28 december De Harmonie, Leeuwarden
29 december Dordrecht, Kunstmin
30 december Luxor live, Arnhem