Paradiso Archieven - Page 25 of 41

SOHN: Twee nieuwe tracks en live o.a. naar Motel Mozaique en Paradiso

SOHN brengt weer twee nieuwe nummers uit getiteld HUE en NIL voorafgaand aan zijn Europese tour. Op 19 april vindt de eerste show plaats op Motel Mozaïque te Rotterdam. Op 25 april in Doornroosje en op 15 mei keert hij terug voor een show in Paradiso.

Drie jaar geleden brak SOHN door met zijn briljante Tremors, een fraaie en gelaagde elektro-R&B plaat die eens te meer bewijst dat hitgevoeligheid en het gewaagde experiment elkaar niet hoeven uit te sluiten. Met liedjes als Artifice en The Wheel vangt de in Oostenrijk wonende Brit een prachtige sound van onderkoelde drummachines en analoge synths, soms bijna geometrisch qua karakter. Dat staat schril in contrast met Taylor’s expressieve stemgeluid.

SOHN mag zich samen met James Blake en Mount Kimbie rekenen onder ‘de moderne songwriter’, een manusje van alles die zijn muziek zelf produceert, inspeelt en uitvoert, en daarbij de nieuwste technologische middelen inzet.

Het nieuwste album RENNEN trekt de sound van SOHN wat breder en extremer uiteen dan voorganger Tremors. Het zware industriële Hard Liquor toont schimmen van gospel, terwijl een track als Primary juist ambient en onderhuids klinkt als Caribou. De titelsong is een experimentele pianosong die zo uit de pen van Radiohead had kunnen komen. SOHN kiest voor de spannende en onvoorspelbare richting en dat gaat zonder twijfel smullen worden bij zijn concerten.

LIVEDATA 19/04 Rotterdamse Schouwburg @ Motel Mozaïque Festival, Rotterdam 25/04 Doornroosje, Nijmegen 14/05 Ancienne Belgique, Brussel (BE) 15/05 Paradiso, Amsterdam

Buffalo Tom december 2018 voor twee shows naar Nederland

Als onderdeel van hun Europese tour dit najaar, bevestigt de uit Boston afkomstige alternatieve rock band Buffalo Tom 2 shows in Nederland. Op de tourlijst staan Paradiso in Amsterdam (zondag 2 december) en de Effenaar in Eindhoven (zaterdag 8 december, Come As Your Are Festival ). De aankondiging van de tour valt samen met de release van het nieuwe album van Buffalo Tom getiteld Quiet and Peace, op 2 maart 2018.

Zanger/gitarist Bill Janovitz, bassist Chris Colbourn en drummer Tom Maginnis richtten indierock band Buffalo Tom op in hun studententijd. Vorig jaar vierde het drietal het 25-jarig jubileum van hun bejubelde album Let Me Come Over uit 1992.

Dit album betekende mede dankzij de single Taillights Fade de grote doorbraak voor Buffalo Tom en bezorgde de band dat jaar een plaats op Pinkpop naast onder andere Pearl Jam, The Cult en Lou Reed.

Het nieuwe album Quiet and Peace verschijnt na een pauze van 6 jaar. De nieuwe nummers dragen de vertrouwde Buffalo Tom kenmerken maar de onstuimige poprock lijkt fijner van structuur en wordt verlicht door opvallend gebruik van toetsen, synthesizers en verschillende vrouwelijke backing vocals. Janovitz’s dochter Lucy bijvoorbeeld leent haar stem aan de band’s vertolking van Simon en Garfunkel klassieker The Only Living Boy in New York.

“We hebben inderdaad wat nieuwe dingen geprobeerd op dit album maar tegelijkertijd voelen de songs als de meest band-eigen die ik ooit heb geschreven”, zegt Janovitz.

De band werkte samen met mixer John Agnello (Sonic Youth) en producer en collega alt-rocker David Minehan, bekend als ex-frontman van de Neighborhoods.

LIVEDATA 02/12 Paradiso, Amsterdam 08/12 Effenaar, Eindhoven

Tickets voor Tony Clifton’s debuutalbum-presentatie in Paradiso

Tony Clifton presenteert op 23 maart 2018 hun debuutalbum Love Nordic Woman! De band beleefde in 2017 een droomjaar met een platendeal bij Suburban Records en een bomvol tourschema, met meer dan 25 shows tijdens de Popronde 2017. Begin 2018 knalde ze nog op ons eigen Altersonic 2018 en ze presenteerde afgelopen week nog hun nieuwe videoclip Angel’s Gun.

Noem het pop-punk, noem het slettepop, noem het zweterige jongemannen-pop. Het gaat om drie jongens, die willen zweten, rocken en overrompelen! Veni, Vidi, Fuck the World!

Tickets Winnen?

Mail ons in welke stad we elk jaar Altersonic organiseren! Doe dit naar prijsvraag@pinguinradio.com en jij gaat te keer (met je vriend/vriendin/man/vrouw/scharrel) bij de mannen van Tony Clifton in Paradiso! PARTYYYYYYY….

LIVEDATA 23/03 Paradiso, Amsterdam (Album Release Show) 07/04 Timboektoe Beach, Velsen-Noord 13/04 Podium de Vorstin, Hilversum 21/04 dB’s, Utrecht 19/05 De Zwarte Ruiter, Den Haag 05/05 Bevrijdingspop 2018, Haarlem 11/05 Altstadt, Eindhoven

Nathaniel Rateliff & The Night Sweats – You Worry Me

Nathaniel Rateliff is een traditionalist, maar geen purist. De licht corpulente baarddrager uit Denver mag graag door de Amerikaanse muziekgeschiedenis grasduinen op zoek naar stijlen die hem in zijn kraam van pas komen of het nu gospel, blues, country of harde rock is met een zuidelijke tongval. Ook is hij bekend met de woordenrijke muziek van Bob Dylan en de zweetsoul van Otis Redding.

Uit dat palet van invloeden heeft hij een eigen sound gebrouwen die er wereldwijd ingaat als koek, zoals hij bewees met het opzwepende S.O.B. Wie Rateliff alleen van dit dranklied kent staat een aangename verrassing te wachten. Op het vers verschenen 2e Nathaniel Rateliff & The Night Sweats album staan namelijk naast een aantal onbehoorlijke krakers ook songs die een gevoelige snaar raken, zoals nieuwe single You Worry Me.

Nathaniel Rateliff is een beetje een vreemde eend in de Pinguinbijt, want meer roosty dan indie. Aan de andere kant is hij een vreemde eend in elke bijt, maar om die reden ook breed inzetbaar. Welke act staat dit jaar zowel op Zwarte Cross als North Sea Jazz? Nathaniel Rateliff & The Night Sweats dus.

LIVEDATA 04/04 Paradiso, Amsterdam 05/04 Paradiso, Amsterdam (Sold Out) 07/04 De Roma, Antwerpen (BE) 13/07 Zwarte Cross, Lichtenvoorde 14/07 TW Classic, Werchter (BE) 15/07 North Sea Jazz Festival, Rotterdam

Tony Clifton met debuutalbum o.a. naar Paradiso en De Vorstin

Mees, Merlijn en Lenny komen uit Velzen, niet gek dat ze afgelopen jaar de deur plat liepen bij het Haarlemse Suburban Records. “Drie etterbakken uit Velzen met een onweerstaanbaar doorzettingsvermogen en die ook nog eens een gruwelijk goed album weten te maken! We konden niet anders dan ze een platendeal aanbieden.” Ronald Drayer – Suburban Records.

De band vernoemde zich naar een onwaarschijnlijk slechte komiek die al een alter ego op zich was. Als je daar de humor van in ziet, dan begrijp je wat deze drie jongens willen. Pretentieloze vette muziek maken, zweten in een oefenruimte van ‘2 bij 3’ en in een busje langs surf camps in de zomervakantie. Als het maar los gaat, rookt, rockt en ruikt naar zweet! De band bestaat sinds 2014 en speelde o.a. in Paradiso, Patronaat, SugarFactory, Pacific Park en Winston Kingdom, Noem het pop-punk, noem het slettepop, noem het zweterige jongemannen-pop. Het gaat om drie jongens, die willen zweten, rocken en overrompelen! Veni, Vidi, Fuck the World!

Moaning – Moaning

Wat fijn! Eindelijk weer een bandje die op de juiste manier voor het Grote Gebaar gaat. Het titelloze debuutalbum van Moaning, DIY post-punk trio te Los Angeles, steekt namelijk lekker rauw af tegen de hedendaagse overdaad aan eenheidsworst-indie popduo’s met laptop en gitaartje.

Ze bestaan al bijna 10 jaar en toch is dit pas hun debuut. Moaning is een gepassioneerde plaat die naar eigen zeggen is ontstaan uit goede en slechte liefdeservaringen en uit droefheid. De nummers op het album verhalen over destructie en dystopie. De teksten laveren ergens tussen wanhoop en fatalisme. Zo!

Producer Alex Newport (At The Drive-In, Bloc Party, Melvins), heeft een heerlijk dichtgemetselde sound (denk aan A Place to Bury Strangers) weten neer te zetten, waarbinnen een mooie balans is gevonden tussen fuzzy shoegaze en noisy, dronige post punk.
Een betere introductie op vorenstaande kan de luisteraar zich met Don’t Go niet wensen. We horen op deze albumopener monotone zang met veel echo, stofzuiger- en shoegaze gitaren in de stijl van My Bloody Valentine en Ringo Deathstarr, hier en daar wat Swervedriver-achtige hooks en laagjes, het geheel gedragen door machinaal en beukend drumwerk.
For Now neigt dan weer wat meer naar de pure Amerikaanse indie rock, die we kennen van Chavez en Shiner. De Swervedriver referentie komt vervolgens weer om de hoek kijken bij Useless.

Er is ook ruimte voor fris en frivool gitaarspel, zoals op Misheard. Maar dan wel afgewisseld met zogenaamde ‘Holocaust’stukken. De gemiddelde schoenenstaarder onder u weet het wellicht wel, maar voor wie het gemist heeft: we doelen hier op de intermezzo’s waarin alle registers open gaan qua volume en pedalen, zoals ook in de live versies van You Made Me Realise van My Bloody Valentine en Drive Blind van die andere stijlgenoot Ride.

De luisteraar die wat minder bekend is met de genre-mix die Moaning etaleert, zal de nummers mogelijk te eendimensionaal vinden, te weinig variëren. Maar dat is een te gemakkelijke conclusie, immers, het monotone geluid en de geringe dynamiek is kenmerkend voor deze muziek.
Het gaat juist om het hypnotiserende gevoel en de donkere emotie dat dit soort nummers proberen op te roepen. Geen majeur-akkoorden en blij gepriegel, maar een kille, obscure muur van geluid en sentiment. En dan is er niet altijd ruimte voor melodie en verrassende wendingen.

Maar als we goed luisteren horen we op Moaning wel degelijk variatie en gelaagdheid! Op The Same, waarin het ritme tandem, bestaande uit bassist Pascal Stevenson en drummer Andrew MacKelvie, nog het meest excelleert, ontwaren we mooie zanglijnen, prikkelende wisselingen en frisse breaks en horen we tevens de jammerende wanhoop in de stem van zanger-gitarist Sean Solomon.
En de afsluiter, het in tremelo doordrenkte Somewhere in There heeft een complexe songstructuur en klinkt absoluut doordacht. Laat u dus niks wijsmaken! Tekst Muzine.nl | George Meijer

LIVEDATA 05/05 De Zwerver, Middelkerke (BE) 26/05 London Calling Festival @ Paradiso, Amsterdam 27/05 Ancienne Belgique, Brussel (BE) 10/06 Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek

Tickets voor Claw Boys Claw op 16 maart in de Metropool te Hengelo

Claw Boys Claw werd in 1983 opgericht en bracht sindsdien twaalf albums uit, waarvan twee sinds ze in 2007 weer bij elkaar kwamen. Frontman Peter te Bos is nog steeds de rebel uit de beginjaren. Samen met gitarist John Cameron vormt hij al ruim dertig jaar de kern van de band.

23 februari is het gloednieuwe album verschenen.

LIVEDATUM 16/03 Metropool, Hengelo

Tickets Winnen?

Hoe heet de nieuwe plaat van Claw Boys Claw? Mail je antwoord naar prijsvraag@pinguinradio.com en dan heb jij straks 2 tickets te pakken van deze helden!

Album Tearing At The Seams van Nathaniel Rateliff & The Night Sweats

Na drie redelijk onopvallende indiepop solo albums, groepeerde Nathaniel Rateliff zijn Night Sweats en tekende hij bij het Stax label. Daar kon hij naar hartenlust zijn voorliefde voor Southern Soul en Rhythm ’n Blues uitleven, iets wat op zijn self-titled debuutplaat uit 2015 ook tot het groot succes leidde en gouden platen in de Benelux.

Een wereldtoernee en een fraai live album later komt nu het tweede studio album, getiteld Tearing At The Seams. Dit album toont een serieuzere kant van de muzikant uit Denver maar bevat zeker ook de catchy tracks die we van hem gewend zijn.

Opener Shoe Boot begint als een track uit de archieven van de vroege Parliament, wat meteen aangeeft dat Rateliff de deelgebieden van de soul verkent. Het intense Babe I Know speelt zich af op de grens tussen soul en country, wellicht de mooiste muzikale kruisbestuiving die er is, en waar hij zich als een vis in het water voelt.
En eerste single You Worry Me is een heerlijke Rateliff feel-good track en een evergreen in wording. Een uitstekende opvolger die bewijst dat het debuut bepaalt geen toevalstreffer was!

LIVEDATA 04/04 Paradiso, Amsterdam 05/04 Paradiso, Amsterdam (Sold Out) 07/04 De Roma, Antwerpen 13/07 Zwarte Cross, Lichtenvoorde 15/07 North Sea Jazz Festival, Rotterdam

Album Winnen?

Uit welke Amerikaanse stad komt deze muzikant? Mail je antwoord naar prijsvraag@pinguinradio.com en vergeet je adresgegevens niet te vermelden!

Nathaniel Rateliff & The Night Sweats – Tearing At The Seams

Na drie redelijk onopvallende indiepop solo albums, groepeerde Nathaniel Rateliff zijn Night Sweats en tekende hij bij het Stax label. Daar kon hij naar hartenlust zijn voorliefde voor Southern Soul en Rhythm ’n Blues uitleven, iets wat op zijn debuut uit 2015 ook tot het nodige succes leidde.

Een wereldtoernee en een fraai live album later komt nu het tweede studio album, getiteld Tearing At The Seams. Opener Shoe Boot begint als een track uit de archieven van de vroege Parliament, wat meteen aangeeft dat Rateliff de deelgebieden van de soul verkent.

Het intense Babe I Know speelt zich af op de grens tussen soul en country, wellicht de mooiste muzikale kruisbestuiving die er is, en waar hij zich als een vis in het water voelt. De vele live shows hebben geleidt tot een superstrakke band die volledig in dienst staat van Rateliff’s voordracht. Een uitstekende opvolger die bewijst dat het debuut bepaalt geen toevalstreffer was. Tekst Mania | Jurgen Vreugdenhil

LIVEDATA 04/04 Paradiso, Amsterdam 05/04 Paradiso, Amsterdam (Sold Out) 07/04 De Roma, Antwerpen (BE) 13/07 Zwarte Cross, Lichtenvoorde 15/07 North Sea Jazz Festival, Rotterdam

The Tallest Man On Earth: nieuwe song An Ocean en livedata in het najaar

An Ocean is het eerste liedje in een nieuwe reeks van The Tallest Man On Earth getiteld When The Bird Sees The Solid Ground. Elk nummer gaat simultaan vergezeld van een video die door Kristian Matsson zelf is geregisseerd. Zowel de liedjes als de video’s zullen in de winter, lente en zomer tot stand komen in Amerika en Zweden. Naar aanleiding van het When The Bird Sees The Solid Ground project onderneemt The Tallest Man On Earth in september en oktober een solotournee en is in ons land te zien in Rotterdam, Amsterdam en Groningen.

Ongeveer een jaar geleden begon Matsson een visie na te jagen, hoewel hij niet precies wist wat die visie nou eigenlijk was. Het had in ieder geval iets te maken met het wegblijven van de traditionele albumcyclus waarbij je een dozijn nummers moet opnemen en dan een jaar moet wachten voordat ze uitkomen. En het had ook iets te maken met de drang om zelf video’s te maken, gevoed door zijn grote interesse in fotografie en film. Wat volgde waren de A Light In Demos. Liedjes die snel werden opgenomen, vaak helemaal op camera.

Muziek en beelden ontwikkelden zich tegelijkertijd en dat zorgde bij Matsson voor een opwindende en geestdriftige energie. The Light In Demos hebben de weg geplaveid voor When The Bird Sees The Solid Ground. Het was een concept dat voor deze serie werd uitgebreid en omgevormd door het op een paar essentiële punten te veranderen: deze keer worden de nummers ook in een studio opgenomen, zodat ze op de juiste wijze gemixd en gemasterd kunnen worden, en apart uitgebracht zodat iedereen ze altijd en overal volledig tot zich kan nemen.

The Tallest Man On Earth komt in september en oktober naar Nederland voor een aantal optredens. De voorverkoop voor deze concerten start op vrijdag 16 maart om 12:00 uur.

LIVEDATA 27/09 De Roma, Antwerpen (BE) 30/09 Stadsschouwburg, Rotterdam 01/10 De Duif, Amsterdam 03/10 Stadsschouwburg, Groningen