Black Honey is een energieke en eigenzinnige garagerock band uit Brighton, UK. Onder leiding van frontvrouw Izzy Bee grossiert het viertal in aanstekelijke en sexy rocknummers met een psychedelisch 60’s randje. Ze scoorden indiehits met ‘Madonna’ en ‘Corinne’ en het vorig jaar oktober verschenen ‘Hello Today’ kon ook al rekenen op veel airplay. Op 21 september aanstaande verschijnt ein-de-lijk het titelloze debuutalbum.
Bij het beluisteren van het debuutalbum val je meteen in de warme tonen van de Egyptische roots van Tamino die hij, samen met zijn Belgische roots, laat horen. Een rijk album die als zoete, diepdonkere tonen van oriëntaals oud je zintuigen overneemt.
Twaalfs nummer, zorgvuldig in volgorde op dit album gekozen door de 21-jarige zelf, nemen je mee op reis waarmee het ene nummer het andere lijkt op te volgen. Een duidelijk begin van een track, een fluwelen fade out als eind.
Tamino, die zo’n 4 jaar geleden naar Amsterdam verhuisde voor zijn studie aan het conservatorium, omschrijft het album zelf als een vastgelegd document van de afgelopen drie – vier jaar, of liever gezegd van heel zijn leven dat op AMIR samengekomen is.
Op een nummer als So It Goes is het Arabisch orkest gesampled die Tamino vroeg nadat hij zelf door hen benaderd was om zijn opa’s muziek ten gehore te brengen. Tamino’s gebrek aan de Arabische taal leidde tot een andere vorm van samenwerking. Een debuutalbum dat met robuuste dynamieken de identiteit van Tamino sterk neerzet. Tamino Amir wil je leren kennen. Tekst Mania | Linda Rettenwander
‘Wie verre reizen maakt, mag graag in een behouden haven zijn.’ Een eeuwenoud gezegde dat goed past bij Sofie Winterson anno nu en haar nieuwe album Sophia Electric. Een persoonlijke plaat over liefde, loslaten, verandering en herinnering.
Sofie Winterson wilde een heel persoonlijk album maken. Dat is gelukt. Een eerlijk en open album. Ontdaan van alle tierelantijnen. Of zoals ze zelf zegt: “Sophia Electric is een heel divers album geworden. Tracks met alleen gitaar en wat toetsen en tracks zorgvuldig geproduceerd met laagjes drums/synths/gitaren. Het is lichter, leger, dynamischer dan mijn vorige releases en ook al zijn de thema’s soms wat groot of serieus er ligt een speelse en naïeve drive onder.”
Prachtige cover heeft de nieuwe Dan Mangan. Een grote groep meeuwen is op zoek naar voedsel in het zeewater en een viertal zwanen interesseert dat niet zoveel; zij doen hetzelfde. Het is een afbeelding die goed past bij de muziek die Mangan op zijn vijfde langspeler heeft gezet.
Geen idee waarom eigenlijk.
De 35-jarige Canadese singer-songwriter nam een paar jaar vrijaf, nadat hij onafgebroken zes jaar op tournee was. Even de boel de boel, dacht Mangan, terwijl hij wel twee kinderen op de wereld zette. Een nieuw leven ineens en nieuwe verplichtingen, angsten en vrolijkheden. Hij vertelt erover op More Or Less. Het levert enkele stroperige liedjes op, zoals Peaks & Valleys en Just Fear, terwijl dat jasje hem goed past. Mangan mijmert over zijn nieuwe leven. Zo legt hij het zelf uit: “It’s about feeling disconnected from a popular identity and becoming acclimated to a new one. It’s about raising kids in a turbulent world. It’s about unanswerable questions and kindness and friendship and fear.”
De plaat werd uitgesmeerd over enkele jaren en het opnameproces leed daar ook onder, in zekere zin. Dan is het knap dat het geen ratjetoe is geworden. Het is Mangan zoals we ‘m kennen, met liedjes die verhalend zijn en fris geproduceerd. Hij maakte gebruik van de toevalligheid dat Paul McCartney in dezelfde studio zat, toen het fragiele Lay Low werd opgenomen. Een wat dromerige song, met minimale elektronica ondersteund. McCartney hoorde dat het goed was.
Misschien dat Macca inmiddels ook het beste nummer van de plaat tot zich heeft genomen. Het is de vreemde eend in de bijt, want uptempo. Troubled Mind is een gejaagd lied. “Haunted by the melody“, zingt Mangan, terwijl je denkt: hadden er nog maar twee nummers in dit tempo op More Or Less gestaan. Het zouden twee extra kersen op de taart zijn geweest. Pieter Visscher
Live Foto Review: London Calling @ Paradiso, Amsterdam 26 & 27 oktober 2018 Foto’s Sharon & Maureen Vreeburg
Na een succesvolle mei-editie kun je op vrijdag 26 en zaterdag 27 oktober weer nieuwe internationale acts ontdekken op London Calling. Al meer dan 25 jaar is het festival in Paradiso Amsterdam een springplank geweest voor jonge artiesten. Tussen al die namen vind je ook die van bijvoorbeeld Blur, Franz Ferdinand, The Libertines, Tame Impala, Mac DeMarco, Florence & the Machine en Editors. Kijk op de website van het festival of luister naar de Spotify Playlist voor de eerste artiesten voor oktober 2018.
Live Foto Review: London Calling @ Paradiso, Amsterdam 26 & 27 oktober 2018 Foto’s Willem Schalekamp
Na een succesvolle mei-editie kun je op vrijdag 26 en zaterdag 27 oktober weer nieuwe internationale acts ontdekken op London Calling. Al meer dan 25 jaar is het festival in Paradiso Amsterdam een springplank geweest voor jonge artiesten. Tussen al die namen vind je ook die van bijvoorbeeld Blur, Franz Ferdinand, The Libertines, Tame Impala, Mac DeMarco, Florence & the Machine en Editors. Kijk op de website van het festival of luister naar de Spotify Playlist voor de eerste artiesten voor oktober 2018.
A Giant Dog @ London CallingA Giant Dog @ London CallingA Giant Dog @ London CallingA Giant Dog @ London CallingHater @ London CallingHater @ London CallingHater @ London CallingBuzzy Lee @ ParadisoBuzzy Lee @ London CallingThe Howl & The Hum @ London CallingThe Howl & The Hum @ London CallingPhum Viphurit @ London CallingSam Evian @ London CallingCrumb @ London CallingCrumb @ London CallingAnemone @ London CallingAnemone @ London CallingHelena Deland @ London CallingHelena Deland @ London CallingHelena Deland
Live Foto Review: Mourn @ Paradiso, Amsterdam 23 oktober 2018 Foto’s Willem Schalekamp
Puntige teksten, hoekige indierock en een kruiwagen vol zelfverzekerdheid bracht viermansformatie Mourn in 2014, bij het uitkomen van hun titelloze debuutplaat, meteen naar de eredivisie in hun scene. De Spanjaarden brengen dit jaar hun derde album uit: ‘Sorpresa Familia’, waarop onder meer de breuk met hun platenlabel ter sprake komt. Bijvoorbeeld op het nummer ‘Fun At The Geysers’ waarvoor inspiratie werd opgedaan in IJsland tijdens een optreden daar, wat tijdens het lopende conflict met het label dubbel aanvoelde. Album-opener ‘Barcelona City Tour’ gaat over de keerzijde van de undergroundscene van die stad. Het moge duidelijk zijn dat de vier Catalanen enige persoonlijke controverse niet uit de weg gaan, en dat maakt de muziek extra interessant en leuk. Optredens van Mourn zijn het bezoeken waard voor fans van artiesten als Protomartyr, Goat Girl of Priests.
Live Foto Review: Róisín Murphy @ Paradiso, Amsterdam 17 oktober 2018 Foto’s Willem Schalekamp
Dit jaar wordt er een nog grotere stempel op het ADE-programma gedrukt met de zegelring van niemand minder dan Róisín Murphy. Al sinds Moloko weet deze ongrijpbare Ierse keer op keer te vernieuwen en verrassen met haar eigenzinnige popmuziek. Samen met de synth-heavy electro van Agar Agar, de punky techno van Red Axes (live) en de nieuwe dromerige sound van Eefje de Visser belooft de derde editie van ADE LIVE opnieuw een breed palet aan talent te bieden! In de grote zaal van Paradiso zal Róisín Murphy optreden. In de kleine zaal staan DāM-FunK (live), Ama Lou en LYZZA op het podium.
Eut, helemaal van ons. Uit Amsterdam, van eigen bodem. Als je de nieuwste muziekgebeurtenissen in Nederland een beetje hebt gevolgd de laatste jaren, bent je het vijftal naar alle waarschijnlijk al eens tegengekomen. Op internet, de radio, live.
Dat livegebeuren geldt zéker voor de noorderlingen onder ons, aangezien Eut in 2018 zowel op festival Eurosonic / Noorderslag als Noorderzon stond. Stormachtig weer op Eurosonic zorgde ervoor dat Eut mocht invallen voor Janice. De band kwam, zag en overwon. Enkele dagen later evenzo op Noorderslag, waar tijdens de track Supplies – een lied over het verstoppen van verdovende middelen op donkere plekjes – het dak eraf ging.
Het debuutalbum van het kwintet muzikanten heet Fool For The Vibes en behelst maar liefst dertien nummers. De band geeft aan zichzelf niet te serieus te nemen en vooral te genieten van elke vibe die ze weten neer te zetten. Popliedjes vol contrasten, waarbij hard en stoer worden afgewisseld, dan wel verweven met grappig en beeldig.
De inspiratie komt vanuit de hoek Beck, Weezer en Pixies. En dat is hoorbaar. Van elkaar leren kennen op de lokale kunstschool naar een album vol leuke, luisterrijke liedjes over jeugdigheid en opgroeien. Deze formule werkt. Tekst Mania | Jelle Teitsma
Maak je klaar voor blues met zand in de groeven. De Nigerijnse saharabluesgitarist Omara Moctar, beter bekend als Bombino, komt na een fantastisch optreden bij onze vrienden van BIRD (2016) terug naar Rotterdam, namelijk naar Podium Grounds.
Bombino is onderdeel van een generatie Toearegmuzikanten die met haar muziek een tegengeluid biedt aan de politieke onrust die Noordwest-Afrika heerst. In het geval van Bombino doet hij dat met zijn gitaar, een instrument dat hij nota bene voor het eerst oppakte als politieke vluchteling van slechts tien jaar oud.