Schijnwerpers opnieuw op Pulps Different Class

Pulp heeft met de heruitgave aan van hun in 1995 met de Mercury Prize bekroonde meesterwerk Different Class een parel vanjewelste zeer terecht weer onder de aandacht gebracht. Het album is verkrijgbaar zijn als vier-lp en dubbel-cd en is uitgebreid met de legendarische Glastonbury Festival-set uit 1995. Het is de eerste keer dat het Glastonbury-optreden wordt uitgebracht.

Na de release van Pulps recente topalbum More en een veelgeprezen tournee door het Verenigd Koninkrijk en Ierland, Europese headlineshows en een weekendbepalende set op het Glastonbury Festival van dit jaar, bouwt de heruitgave van Different Class voort op wat al een bijzonder jaar was voor de groep. Pulp, opgericht in 1978 door de vijftienjarige scholier Jarvis Cocker uit Sheffield, bracht tussen 1983 en 1992 drie albums uit op het label Fire, voordat het midden jaren 90 bekendheid en commercieel succes verwierf op Island Records met His ‘n’ Hers (1994). De opvolger, Different Class (uitgebracht op 30 oktober 1995), was een groot succes bij critici en de commerciële kant, wat Pulp internationale erkenning opleverde  (Mercury Music Prize in 1996 winnen en op nummer één in de Britse albumlijst debuteren). Het album leverde ook vier top 10-singles, waaronder de nummer 2-hits Common People en Mis-Shapes/Sorted for E’s & Wizz en Disco 2000 (nummer zeven). Tot op heden zijn er meer dan 1,4 miljoen exemplaren verkocht in het Verenigd Koninkrijk en meer dan een miljoen in Europa. Vier maanden vóór de release van het album had de band een triomfantelijke show als headliner op de Pyramid Stage van het Glastonbury Festival (waar ze kort daarvoor The Stone Roses hadden vervangen). Dit legendarische optreden, waarvan de audio hier voor het eerst werd uitgebracht, is gecombineerd met het geremasterde album ter ere van de 30e verjaardag van wat algemeen wordt beschouwd als een van de beste platen van die tijd. De luxe 4LP-set wordt geleverd in een stevige slipcase met een uitgebreid boekje van 28 pagina’s met een nieuw essay gebaseerd op interviews met de bandleden, plus veel nooit eerder vertoonde foto’s van fotografen Rankin en Donald Milne (die de foto’s voor de oorspronkelijke release maakten) en foto’s uit het archief van de band zelf. Het originele ‘aperture’-hoesontwerp, dat kopers aanmoedigde om “je eigen voorkant te kiezen”, werd geleverd met zes dubbelzijdige inserts/art cards met alternatieve hoesafbeeldingen, kartonnen uitsneden van de bandleden in uiteenlopende situaties. Dit is volledig nagemaakt voor de lp-set, die ook een poster van 30 x 30 cm bevat met miniaturen van de uitsparingen zelf, die fans naar wens kunnen uitknippen en in de gewenste setting kunnen plaatsen. De 2cd-set wordt geleverd in een digihoes met een boekje van 28 pagina’s. De remastering/mastering (en het laksnijden) door Geoff Pesche van Abbey Road, die samen met Kevin Metcalfe drie decennia geleden Different Class voor de eerste release masterde, is uitgevoerd onder toezicht van Jarvis Cocker en Mark Webber. In 2013 plaatste NME het album op nummer zes in hun lijst van de 500 beste albums aller tijden, terwijl Rolling Stone het op nummer 162 plaatste in 2020 in hun herziene versie van de 500 beste albums aller tijden.

Pulp – More

Pulp – More  (Rough Trade)

Een bandnaam van vier letters en daar achteraan een albumtitel van vier letters. Dat is schitterend compact en zien we niet zoveel. De albumtitel van het debuut van Pulp (1983) is nog compacter: It. De band bestaat inmiddels 42 jaar, maar tussen laatste worp We Love Life (2001) en More zit bijna een kwarteeuw.

Zo zie je maar: oude liefde roest niet. Pulp is terug en hoe! Een plaat opgedragen aan de in 2023 overleden bassist Steve Mackey. Hij had zich geen mooier eerbetoon kunnen voorstellen, want wát een album is dit zeg. De moeder aller comebackalbums zou je bijna zeggen en dat doen we dan ook.

Het is meteen raak met de eerste single, tevens openingsnummer van More, het sublieme Spike Island. Klassiek Pulp. Inmiddels grijsgedraaid op Pinguin Radio. Het is slechts een van de vele hoogtepunten op een album dat kwalitatief raakt aan meesterwerk Different Class, dat dertig jaar terug verscheen.

Het schitterende narratief in Grown Ups is meesterlijk. Jarvis Cocker legde de basis voor de song dertig jaar terug, maar moest eerst ‘volwassen’ worden om het af te ronden. Wat een pracht, wat een praal. ‘Finally part of the new generation. Finally part of the pub conversation. Trying so so hard to act just like a grown up. It’s so so hard.’ Cocker is 61 inmiddels en lijkt in de vorm van zijn leven.

In zeven van de elf nummer horen we het Elysian Collective, een samenwerkingsverband gespecialiseerd in allerlei soorten hedendaagse, experimentele en geïmproviseerde muziek. De groep werd in 1999 opgericht als strijkkwartet Elysian Quartet en staat nog immer in de voorhoede van de nieuwe muziek. Het geeft extra muzikale rijkdom aan het magnifieke More, dat geproduceerd is door James Ford (o.a. Arctic Monkeys, Blur, Depeche Mode en Fontaines D.C.).

More is een album dat ongelooflijk goed in elkaar steekt en tekstueel geen thema’s uit de weg gaat. En dan wordt het ook nog eens ronduit uitbundig met het werkelijk schitterende Got To Have Love, met een intro en outro dat opvallend veel wegheeft van Radioheads Street Spirit (Fade Out), maar wát een opwinding tussendoor! Wat een zaligmakend optimisme! We want More! Pieter Visscher

 

 

 

Pulp – Got To Have Love

Pulp goes disco!

Got To Have Love, de tweede nieuwe single van het herboren Pulp is retro en nuevo tegelijk. Retro omdat het nummer doet denken aan de late Roxy Music en een beetje neuvo omdat ook Arcade Fire een invloed lijkt. Maar bovenal is Got To Have Love een opbeurende song met een sterk refrein, een slim parlando intermezzo van bandleider Jarvis Cocker en een opwindende gitaarsolo. Dat gaat live een feestje worden!

De nieuwe single van Pulp had een lange aanloop. De band nam in 1999 al een demo op van het nummer. Een jaar later werd er verder aan gesleuteld, maar de finishing touch volgde pas eind vorig jaar. De verklaring voor de vertraging is volgens Jarvis het feit dat hij tot zijn 40ste moeite had het woord ‘love’ over zijn lippen te krijgen. Voor zover wij hebben kunnen nagaan is Got To Have Love inderdaad het eerste Pulp liedje met love in de titel. Een gevalletje van beter laat dan nooit.

Pulp – Spike Island

24 jaar lang niks en dan wordt er plots een nieuwe doorstart aangekondigd van Pulp, de band van Jarvis Cocker.

De eerste nieuwe muziek in dus bijna een kwart eeuw is single Spike Island, een klassieke Pulp song. Alleen de bramen op Cocker’s stembanden verraden dat het nummer nieuw is en niet een opgepoetste oldie. Pulp was al goed bezig voordat de Britpop losbarstte en alles wat Brits en muzikaal was in zijn kielzog meesleepte. Maar de oorspronkelijke invloeden van Cocker & co waren niet de Engelse bands uit de sixties (m.u.v. The Kinks) maar Bowie en Roxy Music. En dat zijn ze nog steeds. Spike Island is een eiland in Ierland dat berucht is vanwege zijn gevangenis. Daarin werden in de 19e eeuw veroordeelden opgesloten voordat ze werden verbannen naar Tasmanië. Cocker gebruikt de reputatie van het eiland als metafoor in een song over de vergankelijkheid van (zijn) roem. Het nieuwe Pulp album gaat More heten en komt uit op 6 juni. Producer was Jim Ford, die we kennen van onder heel veel meer Arctic Monkeys.