Tag: Robber Robber

Robber Robber – New Year’s Eve

Het nieuwe album van Robber Robber is uit en de recensies zijn unaniem positief.

Waar men het ook over eens is, is dat de band uit Vermont bepaald geen makkelijke muziek maakt. Als je een song als New Year’s Eve gecontroleerde kakofonie noemt, zit je er niet ver naast. Als je ze vergelijkt met Water From Your Eyes ook niet. De zang en begeleiding lijken los van elkaar te staan, vooral de gitarist gaat zijn eigen gang. Maar dat is dus schijn, er is wel degelijk nagedacht over structuur en compositie. Alleen hanteert de band een andere logica dan veel van hun collega’s. Een paar keer luisteren is dan ook aan te raden. En beginnen met New Year’s Eve ook. Dat album heet overigens Two Wheels Move The Soul en is de tweede van Nina, Zack, Will en Carney.

Robber Robber – Watch For Infection

Na ex-IJsbreker Talkback en hun geloofwaardige cover van Elvis’ Suspicious Minds komt Robber Robber nu met het intense, maar wederom zeer geslaagde Watch For Infection.

In de coupletten wordt de stem van zangeres-gitarist Nina Cates zwaar vervormd. De refreinen of wat daar voor door moet gaan, tackelt ze met haar eigen fraaie stemgeluid. In de backing gebeurt weer te veel om in een keer tot je te nemen. Meerder speelbeurten zijn daarom aan te raden. Robber Robber, uit studenten stad Burlington in Vermont is een van de interessantste bands van dit moment. Nu is interessant niet noodzakelijk een compliment, maar in geval van Robber Robber dus wel

Robber Robber – Talkback

Het duurt maar twee minuten, maar er gebeurt van alles in Talkback, de nieuwe single annex IJsbreker van Robber Robber.

Genre-technisch zal Robber Robber vast onder de postpunk vallen, maar de band heeft een eigen, enigszins excentrieke opvatting van het genre, die ver verwijderd is van de nieuwe noiserock en die varianten waarin gepraat wordt ipv gezongen. Het tempo van Talkback ligt hoog, toch wordt er niet gejaagd. De zangeres laat zich door niets of niemand van haar à propos brengen. Ook niet door de plotselinge break die niet had misstaan in een nummer van een math-rockband. Ondertussen speelt de gitarist een solo dwars door het hele nummer heen. Zoals gezegd, een raar maar vooral bijzonder plaatje en zo hebben we ze graag.