Author: Flip van der Enden

Woensdag om 20:00 uur CHAOS Music Magazine Radio #134

CHAOS is net zo eigenwijs als de muziek die we bespreken. We hebben muziek graag rauw, buiten de lijntjes en eigenwijs. Bij ons hoor je vooral alternatieve, postpunk, singer-songwriters en indie. Wekelijks laat redacteur Evelyne Gorter je een selectie muziek horen waar wij warm voor lopen.

1. Drop Nineteens – Scapa Flow
2. Dead Nature – Wait For It
3. Tommy Brown – Trouble
4. The Slow Show – Subtle Love
5. Isaac Roux – Colours
6. Corey Gulkin – Half Moon
7. Balancing Act – Cheshire Smile
8. Olaf Putker & the Scenic Sound – The dance we call our days
9. Slowdive – the slab
10. LP – Love Song
11. ill peach – BLOOM
12. BARRU – I’m Not The One
13. Solomon – Oceans
14. Courtney Barnett – Different Now
15. Tape. – Please Don’t Take Your Shoes Off
16. Pixiedust – Homesick
17. The Haunted Youth – Coming Home

Woensdag om 19:00 uur Discords Radio #10

Alles draait om muziek! Dat merk je direct als je Discords.nl aan de Lange Hezelstraat 32 in Nijmegen bezoekt. Vanuit onze passie voor het ontdekken, ervaren en verzamelen van muziek, bouwen wij (Renate, Rene en Roland) een platenzaak met nieuwe en tweedehands vinyl en CD’s; met gevestigde namen en aanstormend talent; met veel moois voor muzikale omnivoren en audiofiele fijnproevers.

Samen met het team van Pinguin Radio stappen wij in het avontuur om wekelijks een uurtje kikke muziek uit te zenden. Benieuwd naar onze ‘Everbody Wants To Be A DJ’-capriolen? Luister dan naar Discords Radio en stem op woensdagen om (ongeveer) 19.00 uur af op Pinguin Indie: een mixtape van al het moois in onze platenbakken!

Playlist 15 augustus 2023

01 Talk Talk – Life’s What You Make It
02 Lloyd Cole & The Commotions – Rattlesnakes
03 Blondie – Dreaming
04 The Kills – Impossible Tracks
05 Wolf Alice – Formidable Cool
06 Caroline Rose – Bikini
07 Ride – Lateral Alice
08 The Scene – Samen
09 Golden Earring – Long Blond Animal
10 The Animals – It’s My Life
11 Mark Lanegan – Beehive
12 The Gun Club – The Fire of Love
13 Bodega – How Did This Happen
14 Dead Kennedys – Jock-O-Rama
15 The Jesus Lizard – South Mouth
16 Avalanche Party – Solid Gold
17 Sleaford Mods – Tied Up In Nottz
18 Placebo – Life’s What You Make It

 

Sorry – Screaming In The Rain Again

Nieuwe Sorry single, Screaming In The Rain Again is even ongrijpbaar als intrigerend. Een typisch Sorry plaatje dus, verwant aan maar compleet anders dan Starstruck, Cigarette Packet, Closer en de vijf andere Sorry songs die je sinds 2019 bij ons kunt horen.

Dit keer neemt Louis de coupletten voor zijn rekening, en zingt Asha de refreinen. Het tempo is up, maar Sorry zou Sorry niet zijn als er een happy end zou zijn. Unheimische stemmetjes op de achtergrond en een gezamenlijk gezongen slotrefrein dat net even langer doorgaat dan comfortabel zorgen voor een duister sfeertje.

Helemaal nieuw is Screaming In The Rain Again niet. De nieuwe single is een remake van het op één na laatste nummer van het vorig jaar verschenen tweede album van het Londense duo. De nieuwe versie is flink opgevoerd en lijkt nu meer op de versie die de band live speelt en is uitgegroeid tot fan favorite.

Deeper – Tele

Eerder dit jaar stelden we je voor aan Deeper, een band uit Chicago die op eigen kracht zoveel tam tam veroorzaakte dat ze de aandacht trokken van het vermaarde Sub Pop label; The label that brought you Nirvana, Fleet Foxes & Beach Hous a.m.o.

Tele is de opvolger van Build A Bridge, maar nogal anders. Was de vorige single een licht geëxalteerd gezongen gitaarnummer dat deed denken aan de neuro-wave van Amerikaanse bands als Talking Heads en The Feelies, Tele is Britser van toon, elektronischer ook. Maar wel weer retro en duister, en boeiend.

Deeper album 2, het eerste dus voor mini major Sub Pop staat voor begin september.

Egyptian Blue – Skin

Wie dacht dat de neo-postpunkgolf zolangzamerhand wel zou zijn uitgeraasd, moet toch even naar Egyptian Blue luisteren.

De Britse band geeft toch weer een nieuwe draai aan het genre. Nieuwe single Skin is bijna jazz met zijn starts en stops en met zijn trippy gitaarsolo ook best een beetje psychedelisch. De bozige leadzang is dan weer typisch post punk.

De geboorteplaats van Egyptian Blue is Colchester, maar de band is naar Brighton verhuisd om dichter bij het vuur te zitten. Londen was beter geweest, maar inmiddels onbetaalbaar voor beginnende bands. Aan een eerste album wordt momenteel de laatste hand gelegd. A Living Commodity gaat de plaat heten. De releasedatum is 27 oktober. Is er rond die tijd geen nieuwe London Calling? Hint, hint.

Allah-Las – Right On Time

Laten we het nog maar een keer proberen. De vorige single van Allah-Las, een oud IJsbreker nog wel dreigt vroegtijdig te sneuvelen in de Graadmeter. Maar misschien valt Right On Time wel goed.

Hij is in ieder geval heel anders dan The Stuff. De tweede voortrekker van het Zuma 85 album van de band uit L.A. is een mid tempo track met lekker lijzige zang. Die zit wat achter in de mix. De gitaar daarentegen is prominent aanwezig. De guitar man begint al met soleren als het intro nog maar nauwelijks is begonnen en gaat door tot aan de fade-out drie en halve minuut later.

Vanishing Twin – Afternoon X

Een van de meer ongrijpbare en dus intrigerende tracks van de laatste tijd staat op naam van een band die we nog niet eerder hebben verwelkomt, Vanishing Twin uit Londen.

Standplaats Londen moeten we zeggen, want afgaande op de namen van twee van de drie bandleden stond hun wieg waarschijnlijk ergens anders. Ook is Vanishing Twin meer een project dan een conventionele band. Aanjager is zangeres en multi-instrumentalis Cathy Lucas, die deze ronde wordt bijgestaan door Valentina Magaletti (drums) en Susumi Mukai (bas). Produceren doen ze alle drie.

Afternoon X komt van het in oktober te verschijnen vijfde (!?) album van Vanishing Twin. Het is een beetje een raadsel waarom het trio nooit eerder op onze radar is verschenen, want ook op de oudere album staan mooie, sfeervolle, minimalistische, mysterieuze en dromerige luisterliedjes al la Afternoon X. Evenzeer is het een raadsel dat Vanishing Twin niet veel bekender is dan ze nu het geval. Maar wat niet is kan nog komen. Het zou verdiend zijn.

Yard Act – The Trench Coat Museum

Zanger en tekstdichter James Smith heeft een heel verhaal over de diepere betekenis van de nieuwe single van zijn band Yard Act.

The Trench Coat Museum zou gaan over verschuivende perceptie, de dwaasheid van je zelf als norm nemen en de negatieve invloed van eigendunk op het creative proces. Het zal wel. Als The Trench Coat Museum niet zo aanstekelijk funky zou zijn, niet zo boordevol heerlijke gitaren zou zitten en niet de complete acht minuten zou blijven boeien had geen hond naar zijn spraakwaterval geluisterd.

Hadden we al gezegd dat Trench Coat funky en opzwepend is? Dat komt deels door het ouderwetse gescratch waarmee het nummer doorspekt is. The Trench Coat Museum is en zogeheten stand alone track en komt dus niet op een album.

Cherry Glazerr – Soft Like A Flower

Anders dan de titel doet vermoeden trekt Cherry Glazerr weer behoorlijk van leer op nieuwe single Soft Like A Flower.

Ze begint rustig, maar al ras vallen de gitaren in en begint een avontuurlijk reis naar een plotseling slot. Toon en volume van de gitaren geven aan dat Cherry, of laten we haar maar bij haar echte naam noemen, Clementine Creevy heen en weer wordt geslingerd door emoties. Een manisch lachje -of is het een snik?- maakt haar turbulente gemoedstoestand nog eens extra duidelijk.

Soft Like A Flower komt van een nieuw album van de band/zangeres uit L.A. De opvolger van Stuffed & Ready (2019) heet I Don’t Want You Anymore en volgt in September.

Hello Yello – Alone in December

Hello Yello is een rocktrio uit Oakland, Californië. De band bestaat al zo’n jaar of tien, maar is zeer zuinig als het gaat om het uitbrengen van muziek.

Acht nummers staan er nog maar online. De reden voor hun karige output lijkt niet zozeer een gebrek aan repertoire, maar eerder een zeer strenge kwaliteitsbewaking. De openbare tracks geven al wel een goede indruk van wat  Hello Yello wil: muziek maken die makkelijk toegankelijk is, maar ook uitdagend voor de spelers. De boys kunnen behoorlijk blazen, maar ook lekker jazzy pielen.

Het zou niet verbazen als ze conservatorium hebben gedaan. Dat is gissen, want qua bekendheid en dus ook publiciteit hebben Dylan en Jade Wiggins en Martin Rodrigues nog een hele weg te gaan. Maar met geduld en een beetje geluk gaat Hello Yello er wel komen.

Nieuwe single Alone In December zal daar zeker bij helpen. Het nummer is vooral een vehikel voor de gitarist om zijn vaardigheden te tonen, maar kort en krachtig genoeg om voor indie door te kunnen gaan.