Author: Flip van der Enden

Queen’s Pleasure – One Of These Days

Het intro lijkt een beetje op dat van House In The Country van Blur en het eerste couplet doet denken aan de Peppers, maar zodra het refrein wordt ingezet is er geen twijfel meer mogelijk; dit is een nieuw nummer van Queen’s Pleasure!

One Of These Days is de eerste single van het tweede album van Jelmer, Jurre, Sal & Teun. Altijd spannend zo’n nieuwe ronde. Zou Queen’s Pleasure last hebben van het beruchte ‘tweede album syndroom’? Het lijkt er niet op. Integendeel zelfs.

De Amsterdammers lijken te hebben gekozen voor ontwikkeling in plaats van consolidatie, voor minder branie en meer nuance. En dat bevalt prima. Het onderwerp van One Of These Days -tweespalt in de samenleving- vraagt om een serieuze omlijsting. En dat is wat je krijgt; een uitgewerkte compositie en geïnspireerd samenspel. Voor de gelegenheid is de bezetting zelfs uitgebreid met een hammondorgel.

De opvolger van ‘Words To Live By, Suits To Die In’ heet ‘Shy Bairns Get Nowt’ wat zoiets betekent als verlegen kids krijgen niks en moet in ergens in het najaar uitkomen. Opnameleider was de stafproducer van Excelsior Recordings Frans Hagenaars.

Shaemless – Please Me Like You Do

Punk is er in velerlei soorten en maten. Die van Shaemless is donker, corpulent en redelijk retro om niet te zeggen hardcore.

Ondanks de dierlijke energie die Please Me Like You Do uitstraalt is er aandacht voor compositie en productie. Met name de rockabilly-echo op de zang is een vondst. Shaemless is oud genoeg om de Popronde al een keer te hebben gelopen. De daar opgedane ervaring hoor je terug in de twee nieuwe tracks die net even wat meer flair en finesse hebben dan de songs op het debuutalbum. Dat heet progressie en maakt van Shaemless een band om in de gaten te houden als je luisteraar bent en om te boeken als je programmeur en verstandig bent.

Do Nothing – Amoeba

Net als Squid maakt ook Do Nothing niet de makkelijkste muziek, maar zo bont als hun vakbroeders uit Brighton maakt de band uit Nottingham het niet.

Nog niet want Do Nothing – waarschijnlijk vernoemd naar het gelijknamige nummer van The Specials- is pas toe aan hun eerste album. De band opereert onder de postpunk paraplu. Hun vroegste singles hebben we aan ons voorbij laten gaan, maar de vorige, Happy Feet hebben we wel opgepikt. Niet iedereen was daar even blij mee. Amoeba zal waarschijnlijk op minder weerstand stuiten. Het is wederom geen makkelijke single, maar blijft wat betreft opbouw, volume en uitvoering betreft binnen het kader en heeft met de gitaarinjecties zelfs iets van een hook.

Album 1 van Do Noting heeft als titel Snake Sideways en als releasedatum 30 juni.

King Victor (feat. The Haunted Youth) – Riptide

King Victor is het niet bepaald bescheiden alias dat Tom Stokx en Arno de Ros zich hebben aangemeten om hun muziek aan de mens te brengen.

Hun namen zullen je misschien nog niet zo veel zeggen, maar Tom’s gitaarwerk zal je bekend in de oren klinken, zeker als je The Haunted Youth wel eens (live) hebt gehoord. Tom speelt namelijk gitaar in het orkest van Joachim Liebens a.k.a. The Haunted Youth. Die bleek tot wederdienst bereid, want duidelijk aanwezig  op Riptide, de debuutsingle van King Victor. Daarmee weet je eigenlijk al genoeg.

De muziek van King Victor is namelijk nauw verwant aan die van Tom’s werkgever d.w.z. handwarme shoegaze met riante porties gitaar. Het is de vraag wanneer Ton en Arno genoeg tijd zullen krijgen om een debuutalbum op te nemen, want THY gaat deze zomer op de internationale festivaltoer. Kan ook dat het album al lang af is. Dan zien we graag een snelle release tegemoet.

NEWT – Possible Outcome

NEWT is nieuw en Nederlands. NEWT (Engels voor salamander, maar ook de afkorting van Nastily Exhausting Wizarding Test, een examen voor 7e jaars studenten aan de Hogwarts School voor hekserij en tovenarij) is een nieuw project van Bob Hoving, een gitarist met een achtergrond in de jazz.

Afgaande op de foto’s op Insta en ook wel op de sound van Possible Outcome doet Bob in de studio veel zo niet alles in zijn eentje. Tenzij hij met een buslading randapparatuur de weg op gaat, zal hij op korte termijn toch een aantal muzikale geestverwante moeten charteren, want hij is met vlag en wimpel door de selectie van Popronde 2023 gezeild.

Aandachtige lezers die aansloegen op het woord jazz zullen hun vermoeden dat NEWT‘s muziek wat complexer is dan die van de doorsnee Popronde-band -zoal die al bestaat- bevestigd zien bij het beluisteren van Possible Outcome.  

Kevin Morby – This Is A Photograph II

De titel zegt het al This Is A Photograph II is een vervolg, of beter herinterpretatie van het titelnummer van het meest recente album van Kevin Morby.

Eigenlijk heeft hij heeft geen steen op de andere gelaten bij het maken van versie II. Tekst, tempo en arrangement zijn compleet omgegooid. Op foto I declameerde hij zijn lyrics en bestond de begeleiding uit bas, drums, wat gitaren en iets dat klinkt als een mandoline. Voor de nieuwe uitvoering heeft hij een orkest laten aanrukken, zingt hij luid en duidelijk en hebben de drummer bassist het op hun funky heupen.

This Is A Photograph II komt samen met twee andere ‘reimagenings’ en zes nieuwe nummers op een ‘companion piece’ van het vorig jaar verschenen This Is A Photograph album, More Photographs (A Contiuum) geheten.

Op 6 juni staat Kevin Morby op Best Kept Secret, benieuwd welke versie hij daar ten gehoren gaat geven.

Squid – Undergrowth

Het is het cliché der clichés, maar van Squid moet je houden. De band maakt het ons ook weer niet makkelijk op Undergrowth, een nummer dat ruim 6 en ½ minuut lang alle kanten opschiet, zelden de meest voor de hand liggende.

Wat we horen is een kruising tussen Frank Zappa, Can en Television. De man die orde schepte in deze ogenschijnlijke chaos is producer Dan Carey, die zich als mentor/ontdekker van o.a. Black Midi, Fontaines D.C. en zo’n beetje alle acts op zijn eigen Speedy Wunderground label een specialist heeft getoond op het gebied van neo-kraut, postpostpunk en piepknorpop.

Wat helpt is om er eens rustig voor te gaan zitten en je open te stellen voor wat Squid te melden heeft. Grote kans dat je orde ontdekt waar je eerst wanorde meende te horen.

Het tweede Squid album, O Monolith verschijnt op 9 juni bij Warp Records.

two blinks, i love you – birthday surprise

two blinks, i love you maakt kleine, maar fijne luisterliedjes. De songs zijn zo nadrukkelijk onnadrukkelijk dat ze alweer zijn afgelopen voordat je er erg in hebt. Dat lijkt een zwakte, maar is juist de kracht van Liverpudlian Liam Brown.

Schenk je zijn songs namelijk wel aandacht dan hoor je dat ze vol details zitten, gedreven zijn en emotie geladen. two blinks, i love you is een singer-songwriter met een verleden in de dance. Zijn EDM alter ego is pizzagirl. En dat hoor je. Aan de schwung, maar ook aan de subtiele elektronica. Liam schrijft, speelt en produceert zijn songs zonder hulp van derden. Dat geeft zijn muziek de intimiteit van een slaapkamer. Hij wordt dan ook wel gezien als vertegenwoordiger van de recente ‘bedroom’ stroming.

birthday surprise is pas de derde single van Liam alias two blinks die om een nog onbekende reden communiceert in kleine letters. Begin juni komt zijn eerste EP uit.

Beach House – Become

Beach House is het ongekroonde vorstenhuis van de dreampopnatie. Sinds 2004 produceert het duo een constante stroom kwaliteitsplaten die door een miljoenenpubliek met open armen worden ontvangen. Hun oeuvre omvat inmiddels een negental albums, een handvol EP’s en een bundel losstaande single. 107 nummers in totaal.

Veel bands van hun statuur zien zich genoodzaakt wat water in de wijn te doen om het succes te continueren, maar niet Victoria Legrand en Alex Scally. Hun muziek lijkt alsmaar mystieker en donkerder te worden. En dat bevalt prima.  Op 9x het zelfde album zit niemand te wachten. Het hypnotiserende Become is de titeltrack van een nieuwe EP, die betrekkelijk snel volgt op het meeste recente Beach House album, het vorige jaar verschenen Once Twice Melody. Daarop staan 20 songs die in blokjes van 5 werden gepresenteerd.  Op de Become EP staan weer 5 tracks, nummers die of nog niet af waren ten tijde van de release van het laatste album of volgens de makers uit de toon vielen. het was in ieder geval geen kwestie van kwaliteit.

Ter gelegenheid van Record Store Day 2023 bracht Beach House Become uit als ‘limited edition vinyl’ EP. Nu staan de tracks ook online, de cd is er over een week of twee.

Tribes – Hard Pill

Wegens tegenvallende verkoopcijfers van hun tweede album werd Tribes zonder pardon gedumpt door hun label. Die klap kwam zo hard aan dat de band er maar meteen het bijltje erbij neergooide. Maar ook muzikantenbloed kruipt waar het niet gaan kan, dus zijn er na tien jaar stilte toch weer activiteiten gesignaleerd in het Tribes kamp.

Comeback-single Hard Pill maakt in een krappe vier minuten duidelijk dat  Tribes nog steeds op scherp staat. De band verstaat de kunst om tegelijkertijd groots en aards te klinken. Hun muziek is zo Brits als een wolkje melk in de thee, maar anders dan bijvoorbeeld die van Oasis niet tot een bepaalde bron te herleiden. Hoewel de gitaren op Hard Pill beslist Beatle-esque zijn.

Hard Pill is een slow motion rocksong die waarschijnlijk in stadions en op festivalweides het best tot zijn recht zal komen. Je zie de mensenmenigtes al voor je met hun telefoon op de zaklampstand luidkeels ‘it’s not about me it’s about you’ meezingend. Van een platenmaatschappij zullen ze geen last hebben, want dit keer doen ze alles lekker zelf.