Author: Flip van der Enden

L.A. Sagne – Rampage

Misschien dat Tara Wilts in de toekomst haar Jackell en Hyde personages ooit nog eens verenigt in één band, maar voorlopig uit ze haar gevoelige kant in Cloud Café en de assertieve/agressieve kant van haar karakter in L.A. Sagne.

Rond Cloud Cafe is het even stil, mogelijk omdat Tara eerst haar hoofd wil leeg maken. Dat doet ze in het doldrieste Rampage dat rockt als een kudde geschrokken paarden. De tekst gaat over zoooo verliefd zijn dat je de boel wil verbouwen. Dat komt blijkbaar voor. Bassist Joost van Eck draait overuren terwijl de drummer Martin Brummelkamp en gitarist Lazlo Rogier nog eens extra olie op het vuur gooien. Met de release van Rampage is er ook een eerste album aangekondigd van L.A. Sagne. Good Company verschijnt op 27 maart op het Geertruida label. Tour begint in april.

Bettie Serveert – Evil Side

We kunnen kort zijn over de nieuwe single van Bettie Serveert; Evil Side is een geweldig nummer.

Een zeer sterk liedje dat niet veel, zeg maar niets onderdoet voor de klassieke songs waarmee de Betties internationaal furore maakten en onlangs nog de eerste plaats van de Snob 2000 wisten te bereiken. Of het liedje al een tijd rondzingt weten we niet. De opname is in ieder geval nieuw en net als Ta! een co-productie van de band met Jesse Beuker. Nu maar duimen dat Ta! en Evil Side voorbodes zijn van een nieuw album. En dat dat dan snel uitkomt. En dat ze dan ook weer gaan toeren.

Archive – City Walls

Archive begon ooit al trip-hopband, maar dat station is inmiddels al lang gepasseerd.

Archive is zelfs geen band meer in de zin van een vaste groep muzikanten. Er is een vaste kern, maar verder wordt er per project hulp ingevlogen. Of niet. De krachten achter City Walls zijn Darius Keeler en Lisa Mottram. Zij schreven de breekbare electroballad. De vocale honneurs worden waargenomen door Pollard Berrier. Dit trio is alom aanwezig op Glass Minds, het nieuwe, 13e album van Archive En waarschijnlijk ook aanwezig zijn tijdens het concert van de band in Paradiso op 30 maart.

Horse Vision – You Could Have It

De recensent van de site Nina Protocol heeft een treffende vergelijking. You Could Have It van Horse Vision klinkt als een mix van Pixies (met Kim Deal) en Trevor Horn.

Van Pixies hebben ze de zang en songopbouw, van Trevor Horn de injecties van de Fairlight, een van de eerste sample machines. Trevor Horn – voor wie het niet (meer) weet- was de producer van o.a. Frankie Goes To Hollywood, ABC en Owner of a Lonely Heart van Yes. Horse Vision is een emo-electro artpop-duo uit Zweden dat voor single You Could Have It lijkt te zijn uitgebreid met drummer en een zangeres. De heren heten Johan Nilsson en Gabriel von Essen. Haar naam moeten we even schuldig blijven totdat You Could Have It wat meer plays heeft vergaard. Dat zal niet lang meer duren, want het is een zeer sterke song. We weten overigens niet helemaal zeker of de zangeres wel van vlees en bloed is. In de credits worden behalve de leden van Horse Vision alleen nog die drummer genoemd. En in deze tijden van AI zou de stem best wel eens van een robot kunnen zijn. Een sexy robot, dat dan weer wel.

 

 

Madra Salach – I Was Just A Boy

De Ierse muziek zit in de lift de laatste tijd en niet alleen de postpunk van Fontaines DC en trawanten maar ook de Ierse muziek die is geworteld in de Keltische traditie.

Zoals Madra Salach dat zich in de picture speelde op Eurosonic. Eerder vielen de al op tijdens Left Of The Dial. Madra Salach, wat Gaelic is voor vuile hond, maakt geen mannen met baarden en bierbuiken folk, maar zoekt juist naar de grenzen van het idioom. Op I Just A Boy rekken ze die ook nog eens flik op. Het nummer duurt ruim 7 minuten! De eerste helft is min of meer bekend terrein, zang met akoestische begeleiding van traditionele instrumenten. Deel twee bestaat vooral uit  herhaling van een muzikaal motief. I.p.v. saai is het effect echter hypnotisch. Als het op plaat zal zo meeslepend is, zal het live wel helemaal voor vervoering zorgen. Jammer dus dat er voorlopig geen bezoek aan ons land op het programma staat. Hopelijk is dat omdat de heren druk zijn met de opnamen van een eerste album.

Courtney Barnett – Site Unseen feat. Waxahatchee

Site Unseen van de Australische slacker-queen Courtney Barnett is een duet met de Amerikaanse alt-country zangeres Waxahatchee.

Katie Crutchfeld -zoals Wax in het eggie heet- haalt de countrychick in Courtney naar boven. En verrek denk je dan; ‘eigenlijk heeft ze altijd al iets landelijks gehad’! Naast dat landerige. Het nieuwe album van Courtney Barnett, haar 4e heet Creature Of Habit en is geproduceerd door John Congleton (Angel Olsen, St. Vincent e.v.a). De plaat verschijnt op 27 maart.

The Scratch – Pulling Teeth feat. Kevin Rheault

The Scratch kun je zien (of horen) als de wettige erfgenamen van Thin Lizzy.

De band komt dus uit Ierland en net als hun landgenoten mengen ze metal met traditionele Ierse muziek en in geval van Pulling Teeth ook met een beetje rap. De mannen schreven het nummer toen ze op tournee waren in de V.S. als support act van The Dropkick Murphys. Kevin Rheault, de zanger van die club bleek maar al te beried om een moppie mee te brullen. The Dropkicks waren pas zelf nog in het nieuws vanwege hun nieuwe anti-ICE song, ‘Too Scared To Join The Military, Too Dumb To Be A Cop’. Het nieuwe album van The Scratch gaat Pull Like A Dog heten en mag je medio maart verwachten.

Lime Garden – 23 

Een topteam van Charlie Andrew# en Dan Carey* heeft zich ontfermd over het nieuwe, tweede album van Lime Garden. Dan weet je dat het wel snor zit.

En inderdaad nieuwe single 23 is een nummer dat wel tegen een paar stootjes kan. De muzikale inspiratie kwam volgens gitarist Chloe Howard van Happy Mondays. Dat is te horen, met die aantekening dat het dameskwartet uit Brighton wel wat gedisciplineerder speelt dan de pillenrockers uit Manchester. Maar de beat van 23 is onweerstaanbaar dansbaar en de mix van synths en gitaren doet inderdaad denken aan de befaamde Madchester sound van ook alweer 35 jaar geleden. Volgens Chloe gaat het album over een avondje stappen van het eerste tot en met het 38ste drankje. Wie wel eens foto’s heeft gezien van het Britse nachtleven of zelf wel eens een poging heeft gedaan om zijn/haar Britse vrienden bij te houden, weet dat het een bijzondere plaat gaat worden. De release van Maybe Not Tonight staat voor 10 april.

# producer van Wolf Alice, Alt-J e.a.

* producer van Wet Leg, Fontaines DC e.v.a.

Master Peace, Declan McKenna – Fuck It Up

Misschien een onverwachte combinatie; poprocker Master Peace en indie singer-songwriter Declan McKenna, maar wel een die werkt.

Ze wisselen wat coupletten en zingen het refrein samen, maar Fuck It Up is vooral een Master Peace nummer. Hij schreef het samen met producer Dan Carey. Fuck It Up is een pittig popliedje met een autobiografische tekst van Peace over zijn talent om af en toe de boel eens goed te verkloten. Maar wie doet dat niet? Declan in iedere geval wel en dat geeft troost. Fuck It Up komt een dezer dagen op een nieuwe EP van Mister Peace. Info volgt a.s.a.p.

Daughter – Not Enough

Ja, Daughter is terug, maar ook weer niet helemaal.

De band van Elena Tonra nam 10 jaar geleden al een demo op van Not Enough, maar zag vorig jaar pas kans om de song te voltooien. Nu komt Not Enough alsnog uit, ter ere van de 10e verjaardag van het Not To Disappear album.  Daarvoor was het oorspronkelijk bedoeld. Not Enough is een klassetrack in de gewaardeerde stijl van het trio uit Londen: melancholieke zang, sfeervol gitaarwerk en een tikkeltje mysterieus. Het is nog niet bekend is of er ook een luxe rerelease van Not To Disappear op stapel staat. Ook is niet duidelijk of er nog meer onuitgebrachte pareltjes zijn opgedoken en opgepoetst. Over een echt nieuwe album is ook nog niks bekend. Dat zou wel weer eens tijd worden.