Author: Flip van der Enden

Ciao Lucifer – Get Me In/Get Me Out

Als je erbij stil staan besef je dat indie niet de vrolijkste tak van de muzieksport is. Om die reden vallen veel liedjes van Ciao Lucifer net buiten de boot.

Het gros van de songs van het Amsterdamse duo loopt namelijk over van de joie de vivre, terwijl wij indie-anen liever een beetje boos of bleu zijn. Ook nieuwe single Get Me In/Get Me Out is energiek en levendig, maar de sfeer is wat serieuzer/intenser dan we van Marnix en Willem zijn gewend. Een mogelijke reden daarvoor is dat Get Me In/Get Me Out niet zozeer een liedje is maar een groove die is opgehangen aan een riff. Of vice versa. Geen funk, maar wel funky, niet echt een danstrack, maar wel een nummer waarbij stilstaan geen optie is. Dat effect wordt bereikt met minimale middelen, gitaar, drums en zang. Het feit Ciao Lucifer hun nieuwe single live op de virtuele band heeft geslingerd zal zeker hebben bijgedragen aan de fysieke kracht van Get Me In/Get Me Out. Goed nieuws dus dat er een heel album zit aan te komen dat volgens hetzelfde procedé is opgenomen.

Sorry – Tom Will Smack Your Ass

Het ongrijpbare Sorry weet weer aangenaam te verassen met nieuwe single Tom Wil Smack Your Ass.

Het is een van de meer poppy songs van de Britten. Poppy betekent absoluut niet commercieel, want ook al streelt de single de oren, de tekst is ‘apart’ en het eind van het overigens wel erg korte nummer (2:26) nogal chaotisch. Daar tegenover staat een plakkend refrein en verleidelijk leadzang van miss Asha Lorenz. De Tom uit de titel is geen bestaan persoon, maar een onfris ‘type’ waar we allemaal wel eens mee te maken hebben gehad. Bij de song hoort een bijzondere clip waarin de daad bij het woord wordt gevoegd. Er wordt nog niet gerept over een nieuw album. Dat zou ook wat vroeg zijn want COSPLAY is nog geen jaar oud.

Cowboyy – melancholy (chain)

We leerden Cowboyy kennen via nummers als Cmat en Plastic, niet als de zoveelste maar wel als een van de postpunkbands met een praat/parlando zangstijl.

Vergeet dat maar even voor het gemak en bereid je voor op een complete metamorfose. De titel ten spijt rockt nieuwe single melancholy (chain) als een malle! En de zang, diep verstopt in het gitaargeweld is meerstemmig en melodieus. Dat de band uit het Britse Portsmouth met Kai Smith in topgitarist in huis heeft hebben we eerder gesignaleerd, maar dat hij nu zanger Stanley Powell op alle mogelijk manier overvleugelt komt toch wel als een verassing. Eentje van het aangename soort dus. Melancholy (chain) komt van het eind deze maand te verschijnen  (mini)debuutalbum van Cowboyy, revocder(sic).

Interpol – Wings Of Fire

Muziekkrant Oor constateert -niet zonder verbazing- dat het nieuwe album van Interpol echt goed is.

Niet zo goed als de eerste (twee), maar veel beter dan je mag verwachten van een band op leeftijd.  En een 7e album. Het welslagen van This Mirror Weighs A Ton is voor een belangrijk deel de verdienste van popproducer Andrew Wyatt (Lady Gaga, Lorde, Rosalia). Hij rukte strijkers, blazers en precusionsiten aan om Interpol in andere sferen te trekken. Dat werkt wonderwel goed, maar gelukkig staan er ook ‘kale’ bandnummers op de plaat. En ook daarop klinkt Interpol zeer geïnspireerd. Graadmeter hit See Out Loud is er zo eentje en het eveneens op single losgelaten Wings of Fire is er nog zo een. We verkneukelen ons dan ook op het optreden van Interpol op 17 november samen met Bloc Party in de AFAS.

Grandmas House – Dance

Echt hard gaat het nog steeds niet met Grandmas House. Op weg naar de UK punk Hall of Fame hebben de dames en heer Lambrini Girls even voor moeten laten gaan.

Maar met de release van het debuutalbum is het nieuwe ronde, nieuwe kansen. De single die het laatste duwtje moet gaan geven heet Dance en heeft als extra attractie Morgan Wallace van Fat Dog op sax. Het is dat we de band uit Bristol goed kennen anders hadden we kunnen zweren dat Dance door een manspersoon was gezongen. Maar het is als gewoon weer frontvrouw Yasmin Berndt die hier haar stembanden geweld aandoet. Dance is dansbaar maar niet echt een dansplaatje, maar weer zo’n hypnotiserend donker getint postpunknummer waarvan Grandmas House nu dus heel een album vol van in huis heeft. De plaat heet Baby You’re A Winner en is nu uit.

Concerten: 9 oktober Den Haag, 10 oktober Tilburg.

Tom A. Smith – Put On A Record Tommy

Okay, Put On A Record Tommy heeft een hoog David Byrne gehalte, maar beter goed gejat etc. En Tom maakt ook geen geheim van zijn bewondering voor Byrne en zijn oude band. Op zijn debuutalbum staat zelfs een cover van Life During Wartime.

Talking Heads is overigens slechts één van Tommy’s inspiratiebronnen. Op het gelijknamige album sprokkelt hij er lekker op los, maar zo smaakvol en onbevangen dat het totaal niet storend is. Opvallend is dat Tom A Smith vooral inspiratie put uit de 70’s en 80’s en anders dan zijn generatiegenoten weinig belangstelling lijkt te hebben voor de 90’s. Duidelijk is wel dat de jonge Brit het heeft. Het is dan ook geen verrassing dat zijn debuutalbum is verschenen bij een gerenommeerd platenbedrijf, Fiction Records, waar ooit ook The Cure is begonnen en dat nu acts als Courtney Barnett, St. Vincent en Kurt Vile onder zijn hoede heeft.

Put On A Record Tommy is een autobiografische nummer waarin de artiest zijn loopbaan tot dusver beschrijft. Een nummer dus dat roept om een vervolg. Maar goed dus dat we nog veel van Tom A. Smith gaan horen.

Queens Of The Stone Age – Insignificant Other

Je kunt wel te merken dat ook Queens voorman Josh Homme een dagje ouder wordt. Na een country getinte single komt hij nu met een soort van ballad.

Insignificant Other is nog net geen softrock, maar veel scheelt het niet. Even wennen dus en voor de hardcore fans misschien zelfs even slikken hoewel misschien juist zij bereid zijn om te volgen waar Josh ons leidt. Insignificant Other dat uiteraard over de vechtscheiding gaat van Homme en Brody Dalle is de eerste single van werkstuk numero 9 van Queens Of The Stone Age. De opvolger van In Times New Roman (2023) heet Perfecth en dat is geen typfout, maar humor. De releasedatum is 30 oktober.

Death Valley Girls – Message From the Venus

Message From the Venus is een als luchtig dansliedje vermomde ode aan de onlangs overleden hond van Bonnie Bloomgarden.

De frontvrouw van de meidenrockband uit L.A. heeft recentelijk meer tegenslag en ellende voor haar kiezen gehad. Tijdens de natuurbrand in L.A vorig jaar ging ook haar domicilie in vlammen op. Maar gelukkig kan ze haar hart en ziel en verdriet kwijt in haar muziek. Vooralsnog is Message From the Venus een losstaand liedje en zit er nog geen nieuw album in het vat van Death Valley Girls. Maar wat niet is kan nog komen. Aan inspiratie geen gebrek in ieder geval.

Dummy – Full Spectrum Dominance

Arme Dummy, vier albums uit en nog steeds is er geen cent te makken.

Maar er is hoop, hun meest recente album is hun succesvolste tot nu toe. En afgaand op de eerste single van wat album vijf moet gaan worden heeft de band er zin in. Full Spectrum Dominance is lekker dansbaar met zijn wandelende bas, een frivool wah wah-gitaartje en coole/koele zang van frontvrouw Emma Maatman. Niet bepaald disco en maar wel funky en toch rock. Dat nieuwe album van de makers uit L.A. heet Do You Love The Colors Of The Sky en volgt in oktober op nieuw label Polyvinyl. Dat is de platenmaatschappij van o.a. Alvvays en Julia Jacklin en ook dat duidt op een betere toekomst voor Dummy.

Beck – Disappearing Act

Na drie nummers dringt de gedachte zich op dat het nieuwe album van Beck een rustige en intieme luisterervaring gaat worden.

Misschien wel iets in de richting van zijn zeer gewaardeerde Sea Change album. Na Ride Lonesome en In The Night is Disappearing Act dus het derde sfeervolle, rijk georchestreerd nummer, dat net als de vorige twee een beetje richting country wordt getrokken. Dit keer horen we een akoestische slide of misschien zelfs wel dobro in het arrangement. Winter is Coming en Beck is bezig aan de perfecte soundtrack daarvoor. Het album gaat Ride Lonesome heten en komt volgende maand al uit.