De Staat – GLORY

GLORY is de derde single van het zevende album van De Staat dat begin september het daglicht zal zien.

De eerst twee hebben we overgeslagen. Niet omdat ze niet goed zouden zijn, maar omdat we ze te somber vonden, te streng ook, te ongemakkelijk. Dat is een smaakding, maar als het enigszins kan draaien we liedjes die we zelf ook leuk vinden. Dus waren we er eigenlijk op voorbereid om ook GLORY te skippen. Maar hier komen we niet onder uit, want te goed en bijzonder. GLORY is niet veel meer dan een drumbeat, een Oost Europees aandoend mannenkoor en Torre Purim die hel en verdoemenis predikt. Maar het is genoeg en zwaar overtuigend. En Torre heeft natuurlijk geen ongelijk als hij zegt dat als we niks doen de wereld langzaam maar zeker naar de gallemiezen gaat.

Down The Rabbit Hole 2026 door de lens van Serge Hasperhoven

 

De Vrijdag

Hondenfokker

Sticks + NL Filharmonisch Orkest

Peaches

Son Mieux

C-Mat

Tomora

Empire Of The Sun

Little Simz

Zoek jezlef!

 

De Zaterdag

All Them Witches

Sierre Ferrell

Genesis Owusu

The Last Diner Party

Westside Cowboy

Dabeull

The Mary Wallopers

Gotu Jim

Zoek jezelf 2

De Zondag

Derya Yildirim & Grup Simsek

Charlotte Cardin

IJsland

Loyle Carner

Panic Shack

Zoek jezelf II

Down The Rabbit Hole 2026 door de Lens van Peter van Heun

Foto’s: Peter van Heun

Vrijdag

Florence Road

Jacob Allen

Kaat van Straten

De Staat

Kevin Morby

LaNiña

Thijs Boontjes

Zwangere Guy

 

Zaterdag

Baxter Dury

Clitteband

Dear Omen

Frans Kalf

Johnny Marr

Lumï

 

 

Maha

Madalitso Band

Oklou

Thee Sacred Souls

The xx

Sfeer

 

De Zondag

Beirut

Claw Boys Claw

Harry Mack

Honey, I’m Home

Matt Berninger

Naaz

Florence + The Machine (foto’s Bart Heemskerk)

Sfeer

Tame Impala – Hummer

De aanleiding is niet helemaal duidelijk, misschien gewoon een actie van een fan. Maar er komt een muzikaal eerbetoon aan Smashing Pumpkins aan.

Een coveralbum met bijdragen van o.a. Meg Myers, Des Rock, Palaye Royale en een aantal andere nog minder bekende grootheden. Eén naam is wel wereldberoemd en dat is die van Tame Impala. Zij mogen de kar trekken met een versie van Hummer, een song van Siames Dreams. Kevin Parker begrijpt dat een goede cover geen klakkeloze nabootsing is van het origineel maar een eigen interpretatie moet zijn. In zijn versie is Hummer net zozeer een Pumkins als een Tame Impala nummer geworden en een tijdige reminder hoe goed beide bands wel niet zijn/waren.

Sending Hearts To All My Diaries telt 15 tracks en komt medio augustus uit.

Bleech 9:3 – Underrated

Het is ze gelukt! Bleech 9:3 scoort een hattrick door ook met Underrated  de allerhoogste sport van onze hitladder te beklimmen! Na Ceiling en Jacky harkt de band dus zijn 33 -1 hit binnen!

Underrated is track 2 op de 5 songs tellende debuut EP van de band uit Dublin. 4 daarvan hebben in de Graadmeter gestaan, een unicum!  Op 13 september staat Bleech 9:3 in Bitterzoet in Amsterdam dat al lang en breed is uitverkocht, want veel te klein om onderdak te bieden aan alle fans. Hopelijk wordt het concert daarom verplaatst naar de grote zaal van Paradiso.

Tender #171 zondagmorgen van 10:00 tot 12:00

Zondagochtend van 10 tot 12 ga je in chillmodus met Tender. Rick Hovens presenteert indiefolk, singer/songwriters, anderstalige indie en meer rustgevende muziek voor bij je croissant, cappuccino of brunch. Luisteren dus naar Tender! Reacties en suggesties voor het programma kunnen ook gemaild worden naar tender@rickhovens.nl

Playlist Tender – 5 juli 2026

1

bluai Alive

2

Dove Ellis Heaven Has No Wings

3

Lotte Melief July’s hymn

4

Julia Jacklin Get Away From Me (I Think I’ll Love You Soon)

5

Thomas Azier Room Of Love

6

Phoebe Bridgers Lost Boys

7

Amanaz Khala My Friend

8

Spinvis Voor Ik Vergeet

9

Current 93 All The Pretty Little Horsies

10

Anna von Hausswolff Struggle with the Beast

11

Coil Ostia (The Death of Pasolini)

12

Árstíðir Heyr himna smiður

13

Angel Olsen Intern

14

Puressence It Doesn’t Matter Anymore

15

Hohnen Ford Only A Memory Away

16

Aure The Beginning

17

Mauro Pawlowski I Shall Resist

18

Mynolia Needle (feat Spencer Cullum)

19

Noah Cyrus Love Is A Canyon (feat Orville Peck)

20

Panda Bear Dolphin

21

Mercury Rev A Bird Of No Address

22

WHO KILLED BAMBI Bitte Små Ryk (feat Tina Dickow)

23

Shearwater More and More

24

Gentlemen of the Woods Worst Kind of Weather

25

néomí Close

26

mary in the junkyard Mouse

27

Joan As Police Woman Anyone

28

Nico These Days
Tracks 9, 10 en 11 zijn opgedragen aan Bob Rusche

 

Girl and Girl – It’s Dead

Girl and Girl pikt de draad weer op met twee nieuwe nummers. De een, Hell is prima, de ander It’s Dead nog beter.

Kai James zingt nog steeds met een vibrato waar niet iedereen even gecharmeerd van zal zijn. Die zang speelt echter een ondergeschikte rol in It’s Dead. Waar het om gaat zijn de gitaren die vullen hier alle kieren en gaatjes. Girl and Girl heeft  twee gitaristen en die pakken allebei flink uit. Dat zo’n gitaargevecht kan leiden tot een een serieus handgemeen laat de clip zien. Een nieuw album zal nog even op zich laten wachten, maar de kop is eraf.

Sleep – Have Spacesuit Will Travel

Eerst het slechte nieuws: Sleep gitarist van het eerste uur Matt Pike heeft de band verlaten. Zanger-bassist Al Cisneros is nu nog het enige overgebleven bandlid van het eerste uur. En dan nu het goede nieuws: Mike wordt niet gemist!

In ieder geval niet op nieuwe single, hun 1ste in 8 jaar. Have Spacesuit Will Travel is trippy rocktrack met een lekker stonede gitaarriff en een wiebelende synthesizer. Space is the place. Het vernieuwde Sleep bestaat nu naast Cisneros uit drummer Dale Crover van The Melvins en gitarist Bubba Dupree van Void.

Opvallend genoeg is de nieuwe Sleep single geen voorbode van een nieuw album van de doom-metalmannen, maar de aankeiler van een door Cisneros geschreven stripboek over de avonturen van The Marijuanaut op de planeet Iommia. The Sleep Comic Book #1 wordt uitgegeven door Third Man Books van Jack White. Toeren doen de heren vooralsnog alleen in de V.S.

Django Django – Cameos

Doveland, de zesde langspeler van Django Django wordt een conceptalbum.

Het hoe, wat en waarom zullen we een andere keer uit de doeken doen. Wel kunnen we nu alvast wat licht werpen op de muzikale bronnen waaraan de band zich dit keer heeft gelaafd. Dat zijn o.a. de Paris, Texas soundtrack van Ry Cooder, de schommelstoelblues van JJ Cale en de glanzende producties van Gerry Rafferty. Van die invloeden is op single Cameos van die laatste misschien nog wel het meest te merken. Cameos lijkt in de verste verte niet op Bakerstreet of een van de andere hits van Rafferty, maar heeft wel een vergelijkbare, volle en verzorgde productie waarin elk detail te horen is. De kracht van de compositie van Cameos zit hem in de repetitie, in de herhaling van het refrein. De eerste single van Doveland laat geen essentieel andere Django Django horen, eerder verfijning van hun karakteristieke sound. Gevaar is wel dat het allemaal iets te gladjes wordt, maar dat is op Cameos dus nog niet het geval. Doveland wordt begin november gereleased.