Author: Flip van der Enden

MOULD ft. Perfect Blinding – Lists

Een van de eerste IJsbrekers van dit jaar was Float van MOULD. Het is altijd een gok om een beginnende band in het zonnetje te zetten.

Wie weet hebben ze maar één goed nummer, maar MOULD volgde Float op met het misschien iets mindere maar toch ook prima Falling Posture en komt nu weer zeer sterk voor de dag met Lists. Bij de opname van de nieuwe single kreeg MOULD hulp van Perfect Blinding. Die band kenden we nog niet, maar klinkt veelbelovend. De versterking is vooral ingezet voor het refrein dat door de samenzang iets grootst en meeslepend krijgt. Verder leunt Lists net als de andere songs van MOULD weer zwaar op de bas. 2 minuut 20 is wat kort, maar dat probleem los je op door op repeat te klikken. De drie genoemde titels komen (waarschijnlijk) allemaal op de debuutelpee van de postpunkband uit Bristol. Die hebben ze Hoping As Coping Mechanism genoemd en komt 10 juli uit.

Gently Tender – A Mound A Field

Palma Violets is niet meer, leve Gently Tender!

De band uit Zuid-Londen maakt reclame voor hun nieuwe EP met een naar folk neigende indie-song. Het donkere timbre van Sam Fryer kleurt een gedragen nummer dat verder is ingevuld met folkloristische fluitjes, een dameskoortje en een gezonde dosis elektrische gitaar. Net als de single heeft ook de nieuwe EP een landelijke titel. Die gaat This Once Was Fields heten. De plaat komt eind mei uit en is de opvolger van debuutalbum Take Hold Of Your Promise uit 2023.

untitled –Restless

Het zijn spannende tijden voor untitled uit New England.

Restless is hun debuutsingle en die gaat verontrustend hard. De teller staat op moment van schrijven op ruim 26 miljoen plays, met bijna 10 miljoen voor de instrumentale b-kant! Dankjewel Tik Tok. Dat zal nog een zware dobber worden, die tweede single. En waar scoort de beginnende band dan zo hoog mee? Met een nummer dat klinkt als een demo van Nirvana. Nu is demo misschien wat denigrerend. Daar klinkt het te goed voor, maar als het echt van Kurt & co zou zijn, was het niet hun beste song geweest, zeg maar. Maar zelfs een minder Nirvana nummer is nog altijd beter dan …..(vul zelf maar in). Maar, het wordt dus spannend die opvolger van Restless.

Angine de Poitrine – Fabienk

We hebben Fabienk van Angine de Poitrine al een keer eerder gewogen.

En toen te freaky bevonden: ruim zes minuten semi instrumentale, microtonale telrock uitgevoerd met behulp van een loopmachine en een batterij pedalen van heb ik jou daar door een tweetal gemaskerde Frans- Canadezen in een stippeltjespak. Maar toen het algoritme van Youtube een recente live-sessie van het duo ophoestte kreeg de nieuwsgierigheid de overhand. Die veranderde in belangstelling die op zich verder evolueerde in fascinatie, bewondering en waardering. En nu zijn jullie aan de beurt!

Concerten; 30/8 Into The Great Wide Open. 31/8 Doornroosje, Nijmegen (uitverkocht), 25/10 Trix, Antwerpen (uitverkocht) , 31/10 London Calling, Paradiso (uitverkocht) en 1/11 Vera, Groningen (uitverkocht).

Lambrini Girls – Cult Of Celebrity

Daar  zijn ze weer! Lambrini Girls doen waar ze goed in zijn; het vervaardigen van messscherpe punkliedjes met dubbele bodem. In Cult Of Celebrity nemen Phoebe Lunny en Selin Maciera de internationale jetset op de hak, de club van ultra rijken Ze brengen het met humor, maar de boodschap is natuurlijk niet echt om te lachen.

“Welcome to the one-percent. Please ignore the young women who disappear with Harvey at his famous dinner parties. Hollywood Boulevard, jumbo jets, secret clubs. They can be young as you want, just don’t get caught’. 

 

The Blackouts – Ray Gun

The Blackouts is een opkomende band van de Amerikaanse oostkust, met wortels in zowel Philadelphia als New York City. De zeskoppige formatie begeeft zich in het indie- en alternatieve rockcircuit en wordt qua sound vaak vergeleken met bands als The Strokes, Arctic Monkeys en Franz Ferdinand. Maar wij horen vooral (heel veel) Strokes.

De band bouwt gestaag aan een reputatie met een geluid dat rauw, energiek en ongepolijst aanvoelt. Denk aan snelle gitaren, rammelende energie en een live-uitstraling die eerder draait om intensiteit dan perfectie. Van zweterige clubvloeren tot uitverkochte shows: The Blackouts laten zich kennen als een band die vooral doet wat goed voelt, zonder het al te strak af te kaderen.

Met ‘Ray Gun’ hebben ze onlangs hun eerste single uitgebracht, in samenwerking met Universal Music Group (Bungalo Records). Voor de opnames reisde de band af naar het Verenigd Koninkrijk, waar ze werkten met producer Gordon Raphael, bekend van onder meer The Strokes en Regina Spektor. De track is een energieke en toegankelijke indierocksong en vormt de eerste voorbode van hun aankomende debuutalbum.

The Scratch – Roses n Poses

Wie kent ze niet? The Scratch, de leukste beer, folk & metalband van dit moment!

De Dubliners hebben net hun derde album losgelaten en zijn inmiddels alweer begonnen aan hun jaarlijkse strooptocht langs de Britse eilanden en oude kolonies. Met een beetje mazzel zijn wij later dit jaar aan de beurt. Die derde langspeler heet Pull Like A Dog en is volgens de direct betrokken hun beste tot nu toe. Nu zijn zij niet onpartijdig, maar wij wel en we beamen hun mening. Eerder al hielden we Pullin’ Teeth en de titeltrack omhoog nu maken we de hattrick compleet door  Roses n Poses uit te roepen tot BREEKIJZER!

Florentenes – Undiscovered Colours 

Een paar keer horen en je bent verkocht. Tenminste dat is onze ervaring. De clip bekijken helpt ook.

Wat je dan ziet zijn vier pikkies, eerst in zwart/wit en later in kleur door de straten van -naar we aannemen- Manchester slenteren, afgewisseld met stukjes playback in diezelfde straten. Wat je hoort is een piepjonge, enthousiast rockende band en een zanger die de longen uit zijn tengere lijf zingt. Wat een kracht, wat een volume! De stijl is indierock naar Iers/Noord Engels model, weinig franje veel dynamiek. Het naar ballad neigende Undiscovered Colours is de tweede single van de derde EP van Florentenes en misschien wel hun beste nummer tot nu toe.

Mary In The Junkyard – Crash Landing

Het Britse Mary In The Junkyard begon veelbelovend.

Al snel bleek echter dat het bereik van de band beperkt bleef tot liefhebbers van spooky fluister-indie met laten we het voorzichtig ‘aparte’ meisjeszang noemen. Zelf spreekt men van ‘angry, weepy chaos rock’. Maar wie weet hebben we de band uit Londen te vroeg afgeschreven. Nieuwe single Crash Landing is nog steeds geen uitbundige rocksong, maar een sfeervol nummer met een mooie spanningsboog. Clari Freeman-Taylor zal nooit een shouter worden. Haar sp(r)ookjesprinsessenstem past echter perfect in dit feeërieke decor. En al duurt het nummer ruim 5 minuten, het einde komt toch nog te snel. Het debuutalbum van Mary In The Junkyard, Roll Model Hermit volgt later dit jaar.

Widowspeak – If You Change

Het intro doet sterk aan R.E.M. Denken en de rest van If You Change van Widowspeak ook wel. Als Michael Stipe een meisje was geweest.

De naam van Neil Young dringt zich ook op wanneer Molly Hamilton even plaats maakt voor de gitaarsolo van haar partner Robert Earl Thomas. Het handelsmerk van Widowspeak is en blijft sfeer, die is op If You Change weer mooi ingetogen en breekbaar. Widowspeak, dat oorspronkelijk uit Tacoma, Washington komt, maar tegenwoordig resideert in Brooklyn, New York is alweer toe aan hun zevende langspeler. Die gaat Roses heten en lijkt op basis van eerste single, If You Change iets country-achtiger te worden dan haar voorgangers.