Author: Flip van der Enden

Towa Bird – Dog

Towa Bird‘s Dog is een vrouwelijke versie van I Wanna Be Your Dog van Iggy & The Stooges. Geen cover maar een feminiene insteek op de zelfde fantasie.

Waar Iggy ‘I Wanna Be Your Dog’ zingt, zingt Victoria Ilagan ‘Towa’ Vergara-Bird ‘I Can Be Your Dog’, een subtiel maar belangrijk verschil. Towa Bird‘s hondjesfantasie is ook een stuk sensueler dan die van Iggy. Op de staart na, daarin haalt ze even fel uit op elektrische gitaar. Victoria is geboren en deels opgegroeid in Hong Kong en heeft Britse en Filipijnse ouders. Ze leerde gitaarspelen op haar 12e en begon haar eerste band toen ze 14 was. Haar ouders zetten haar op een menu van Jimi Hendrix, Pink Floyd en The Beatles. Die laatste noemt ze de beste band ooit. Ze is dus goed opgevoed. Towa werd ontdekt middels een cover op TikTok van Tame Impala’s The Less I Know the Better. In 2024 bracht ze haar eerste album uit. Dog staat op haar nieuwe, die Gentleman heet en vorige week is uitgekomen.

Brass Camel – Why Bother

Je kunt je afvragen hoe serieus we Brass Camel moeten nemen. De band leent zo opzichtig van bands als 10cc, E.L.O. en Queen (en Jellyfish) dat het bijna een parodie lijkt wat ze doen. Maar goed is het wel met al die tempowisselingen, hoge koortjes en archaïsche gitaarsolo’s en knap ook! Smart-rock is de naam voor dit voor slimme popmuziek.

Het vijfkoppige Brass Camel komt uit British Colombia, Canada. Why Bother staat op hun nieuwe, derde album. Hun debuut uit 2022 heet Brass, de opvolger uit 2025 Camel, en de nieuwe dus…Brass Camel! We kunnen de boys dus beschuldigen van gevoel voor humor. Humor zit ook in hun songs, die worden echter zo goed uitgevoerd dat we Brass Camel dus wel degelijk serieus moeten nemen. Maar ook weer niet te.

Fellatio – Plasticine Paul

‘Ze’ zeggen dat je Fellatio live moet zien. Op plaat weet het trio uit Rotterdam ook echter al best te boeien.

Nieuwe single Plasticine Paul is -net als voorganger Ezekiel Is Unwell- een genres-overschrijdende mix van pop, (post)punk en industrial met een wolkje krautrock, een mespuntje techno en een snufje jazz. De gitaren en synths lijken samengesmolten tot een sound die wel wat weg heeft van een scheepshoorn. Geen onbekend geluid in de havenstad. De zang is niet goed verstaanbaar maar ligt wel lekker in de mix. Alles en iedereen werkt toe naar een climax die nu al heel bevredigend is en live wel eens zou kunnen ontsporen in strafbare taferelen.

Eartheater – Paradise Rains

Alexandra Drewchin groeide op in een benauwend Christelijk milieu in Kentucky. Zodra ze volwassen was trok ze naar New York waar ze werd opgenomen in de lokale muziekscene. Sinds 2015 is ze actief als Eartheater.

Eartheater maakt muziek in een stijl die je het best als art-pop zou kunnen omschrijven. Haar songs zijn experimenteel, maar ook toegankelijk. De vijf albums van Eartheater verschenen op kleine, onafhankelijke labels. Haar nieuwe brengt ze zelf uit. Ook al lijkt Alex niet heel erg haar best te doen om beroemd te worden, ze heeft toch al een flinke fanbase. Daarnaast wordt ze regelmatig benaderd door collega’s voor samenwerkingen. O.a Caroline Polacheck, Twigs FKA en Lourdes Leon, de dochter van Madonna hebben haar nummer.

In het bovenaardse Paradise Rains zingt de jonge moeder over de gemengde gevoelens die opborrelden toen ze na 20 jaar terugkeerde op de farm waar ze is opgegroeid. Het is de eerste single van het nieuwe Eartheater album, Heavenly Body: If I’m The Bottle You’re The Message, dat door de artiest werd geproduceerd samen met David Sitek van TV On The Radio (Yeah Yeah Yeahs, Foals e.a.). De releasedatum is 14 juli.

THEATRE – You Are

Your Are is de opvolger van The Fall, de debuutsingle (en ex IJsbreker) van THEATRE, die momenteel floreert in de Graadmeter.

Het absoluut niet geheime wapen van de band uit het Ierse Limerick is zangeres Maeve O’Shea. Zij kan hard en hoog, maar ook zacht en gevoelig zingen. THEATRE maakt vrij donkere indierock met een shoegaze randje. Je kunt aan You Are horen dat THEATRE nog een prille band is. De productie had wat spannender gekund net als de compositie, maar je hoort ook potentie, veel potentie. Met wat geduld en een beetje geluk kan THEATRE uitgroeien tot een band van formaat.

Op 12 juni krijgen The Fall en You Are gezelschap van nog 4 andere songs op debuut EP Incarnate.

Ruti – I’LL BE YOUR FRIEND

Als je niet zou weten dat Ruti uit Engeland komt, zou je zweren dat die wortels heeft in de delta van de mighty Mississippi.

Nieuwe single I’LL BE YOUR FRIEND heeft namelijk een behoorlijk bluesy afdronk. Maar de half Brits en Nigeriaanse artiest groeide op in Essex en woont tegenwoordig in Londen. Ruti is van meerder markten thuis. Of beter op meerdere plekken: variërend van de dansvloer tot de slaapkamer en waarschijnlijk binnenkort ook de hitparade. De link tussen hun uiteenlopende songs is de bezielde, krachtige en donker getinte stem van de singer-songwriter.  Met nieuwe single I’LL Be YOUR FRIEND zal die veel nieuwe vrienden maken (sorry).

Breaking Benjamin – Something Wicked

Breaking Benjamin zijn vier herrieschoppers uit Pennsylvania. Ze zijn even uit de running geweest maar komen nu ijzersterk terug met Something Wicked!

De nieuwe single is het openingssalvo van een nieuwe strooptocht die de Benjamin’s op 8 juli -das dus best al snel – naar de AFAS in Amsterdam zal brengen. Over een nieuw album nog geen woord. Behalve dan dat er wordt gewerkt aan het eerste BB album in 5 jaar, hun 7e in totaal. Waarschijnlijke voorloper Someting Wicked is hard, maar beheerst. Precies zoals we de band hebben leren kennen en waarderen.

Kevin Morby – 100,000

Doorgaans reserveren we onze IJsbrekers voor beginnende bands, voor acts die wel wat steun kunnen gebruiken. Deze week echter zetten we onze schouders onder een man die al aan zijn 8e album toe is.

Hoe zit dat? Nou, ten eerste bevestigt de uitzondering de regel, ten tweede is 100,000 het beste nummer dat deze maand is uitgekomen. En ten derde mag Kevin Morby dan wel bekend zijn, beroemd is hij zeker niet. En dat is jammer, want die 8 albums zijn zonder uitzondering de moeite waard. Wat een grote doorbraak van de Texaanse singer-songwriter waarschijnlijk in de weg staat is het kalme karakter van zijn songs. Zijn liedjes vallen alleen op als je luistert, maar als je luistert wacht een grote beloning: warme melodieën, humanistische teksten en eerlijke zang. Dit alles binnen een kader van indie en Americana met soms een vleugje Lou Reed of een druppeltje Bob Dylan.

Kevin’s jongste album, Little Wide Open werd geproduceerd door Aaron Dessner van The National en telt bijdragen van o.a. Justin Vernon en Lucinda Williams. Het album staat vol hoogtepunten, maar het allermooist is misschien wel het nummer 100,000 dat langzaam opbouwt naar een heerlijke climax. Wie hier niet warm voor loopt heeft een hart van steen, of faeces in de oren, dat kan ook 😉

Concert: 2 juli Paradiso.

Yard Act – Redeemer

Hij is behoorlijk stevig de nieuwe single van Yard Act en gehoorlijk goed ook.

Het is nog steeds niet echt zingen wat James Smith hier doet, maar het begint er op te lijken. Ofwel Yard Act is bezig hun postpunkpraatzangstijl op te rekken. Ook anders is dat we hier nu een band aan het werk horen. Waar voorheen de songs via een laptop tot ons kwamen, horen we nu 5 muzikanten in 1 hok echt en hecht samen spelen, zeg maar rocken. Smith maakt zich ergens druk over. Wat en waarom weten we niet. We zullen de tekst eens nader bestuderen. Maar ook zonder tekstbesef is het volop genieten geblazen.

Redeemer is de 1ste single van het 3e album van Yard Act uit Leeds. You’re Gonna Need A Little Music is geproduceerd door Justin Meldal- Johnson, een Amerikaan die eerder werkte met o.a. Nine Inch Nail, Beck, Wolf Alice en behoorlijk wat anderen.

Father John Misty – The Payoff

In den beginne – we spreken dan van 14 jaar geleden- duurden de liedjes van Father John Misty zelden langer dan 4 minuten.

Tegenwoordig zijn ze zelden korter dan 5. En voor een epistel van bijna 10 minuten draait hij zijn hand ook niet om. Wat dat betreft gaat Father John tegen de trend in. De moderne luisteraar is vaak al weg voordat de 2 minuten wordt aangetikt. Mister Misty is dus een artiest die volkomen zijn eigen gang gaat wars van trends, modes en rages. Dat wordt gewaardeerd. Per maand trekt hij ruim 8 en ½ miljoen luisteraars. Die verdelen hun aandacht over 7-tal albums + de nodige EP’s en non album tracks. Of The Payoff de release van een nieuw album inluidt of dat het een ‘one off’ single is, is nog ongewis. Zonder er precies op te lijken heeft The Payoff wel iets weg van The Beatles in hun LSD periode, I Am The Walrus, Strawberry Fields. dat werk. Dat komt door de Lennon-esque zang en de licht excentrisch klinkende violen. Ook de gedrogeerde gitaarsolo is retro a gogo. Je kunt slechtere voorbeelden hebben.

Concert: 8 juni Amsterdamse Bos.