The Skinner Brothers – PIE N MASH

Wegens uitblijven van succes zijn we een paar jaar geleden gestopt met het volgen van The Skinner Brothers.

Dus wie schetst onze verbazing toen we naar aanleiding van een nieuwe single van de muzikale anarchisten uit Londen even keken hoe ze er nu voorstaan. Zijn ze vorig jaar doorgebroken met een paar super succesvolle EP’s! Let je even niet op en …. Goede reden dus om die nieuwe single eens aan te klikken. The Skinner Brothers, die net zulke echte broers zijn als The Doobie en Chemical Brothers blijken het roer radicaal te hebben omgegooid, De anarchistische pubrock van het begin heeft plaatsgemaakt voor iets minder anarchistische pillenrock. Anders maar ook leuk en nog steeds net zo Brits als PIE N MASH.

Lime Garden – All Bad Parts

Bij een pittig popliedje als All Bad Parts van Lime Garden is het moeilijk om niet aan Blondie te denken.

De vrouwenstem, de punky power en de met disco flirtende bas: het zijn ingrediënten waarmee Blondie beroemd is geworden. En die zo’n 40 jaar na dato nog steeds voor opwinding weten te zorgen. Waar Debbie Harry ook nog eens haar kort gerokte lijf in de strijd gooide, concentreert het all female Lime Garden zich helemaal op (de sarcastische) tekst en muziek. Die tekst is geïnspireerd door het net niet gelijknamig zelfhulpboek van Richard Schwartz No Bad Parts. Het door Charlie Andrew (Wolf Alice/Alt-J) geproduceerde All Bad Parts is een van de 10 liedjes op MAYBE NOT TONIGHT, het nieuwe album van Lime Garden. Releasedatum 10 april.

Concerten: 14 juni Best Kept Secret, 19 september Bitterzoet, Amsterdam. 20 sept. Doornroosje, Nijmegen. 21 sept. Ancienne Belgique, Brussel.

Modern Woman – Neptune Girl

We proberen het nog een keer met Modern Woman, de band van Sophie Harris.

Vorige single Dashboard Mary vonden we goed genoeg om er een IJsbreker van te maken. Een mening die -om het voorzichtig te zeggen- niet algemeen werd gedeeld. Als Neptune Girl ook roemloos ten onder gaat zullen we daar onze conclusies uit trekken. Maar vooralsnog zijn en blijven we overtuigd van de potentie van Modern Woman. De Britse band heeft een geluid dat geënt lijkt op de New Yorkse punk van rond 1980. Television, Richard Hell en vooral Patti Smith horen we terug in de vier songs die Modern Woman nu online heeft staan. En PJ Harvey. Makkelijke muziek maakt de band dus niet, maar als je houdt van intense, geëmancipeerde en meeslepende punkrock met vrouwelijke signatuur dan zit je bij Modern Woman beter dan goed.

Popwarmer: Marlon Funaki – Skin

Marlon Funaki is een sprokkelrocker uit de V.S. met Japanse en Latino wortels.

Hoewel hij live met band speelt, is Funaki vooral een studiodier. In zijn zelfgebouwde studio in Redwood California sleutelt hij momenteel aan de opvolger van zijn succesvolle debuutalbum. Een specifieke stijl heeft hij net echt, wel een eigen sound. Die is het gevolg van het feit dat Funaki alles zelf doet; zingen, spelen en produceren. Op nieuwe trippy single Skin mixt hij rock met dub, een onalledaagse maar geslaagde combi.

Concert: 15 mei Paradiso

Tyler Ballgame – Matter Of Taste

Tyler Ballgame, die eigenlijk Perry heet van achteren is een debuterende folkrock-artiest uit L.A.

Zijn stem doet sterk aan die van Roy Orbison denken. Maar waar The Big O een schoonzanger is, ziet Tyler er geen been in om wanneer een song dat vraagt zijn stem te forceren. Dat het debuutalbum van mister Ballgame de aandacht trekt, heeft zeker ook te maken met het feit dat de plaat is geproduceerd door James Rado. Zijn naam zou je kunnen kennen van zijn werk met Foxygen en The Lemon Twigs. Ballgame speelt in het zelfde retropop-veld, maar gaat wat minder eerbiedig met de materie om. Mocht je interesse zijn gewekt: Matter of Taste is goed startpunt.

Courtney Barnett – Mantis

Courtney Barnett heeft niet een maar twee nieuwe liedjes vrij gegeven.

Misschien kon ze niet kiezen, wij kunnen dat wel. Onze voorkeur gaat uit naar Mantis, want het soort song waardoor we ooit als een blok zijn gevallen voor de muzikale charmes van de Australische. De tekst van Mantis is uit Courtney’s leven gegrepen. Die zag op een dag een sprinkhaan in haar keuken. Best bijzonder, want die zie je niet zo vaak in de woestijn waar ze woont. Ze is het beest gaan googelen en ontdekte zo dat de sprinkhaan symbool staat voor geduld en doorzettingsvermogen en andere positieve zaken waar Courtney op dat moment behoefte aan had. Een mooie tekst, passende muziek en een sterke gitaarsolo en klaar was Courtney.

22ad – Bus 14

22ad is nieuw voor ons, maar niet voor mensen uit de regio Utrecht, die niet vies zijn van een moppie rock, niet de recht toe recht aan variant, maar de slimme, harmonieuze versie zoals die in de jaren 90 uit de VS is overkomen waaien.

Nieuwe single Bus 14 (die van Utrecht CS via Leidsche Rijn naar De Meern Oost rijdt) is een broeierige affaire waarmee de band laat horen de kunst van het weglaten te beheersen. Wat ze hebben weggelaten zijn gitaarsolo’s. Die zijn ook niet echt nodig in een song die indruk maakt met sfeervolle en meerstemmige zang die best wel iets weg heeft van Pink Floyd. 22ad bestaat al een jaar of zeven maar erg actief kun je ze niet noemen. Tenminste niet op het platenfront. Bus 14 is pas hun 5e single. Maar wel hun beste.

P.S. De opbreng van Bus 14 gaat naar een zeer goed doel. Info vind je in de tekst onder de clip op Youtube.

MOULD – Falling Posture

MOULD volgt oud IJsbreker Float op met Falling Posture, een snoeihard en hyper energiek nummer dat in weinig lijkt op de grungy rock van zijn voorganger.

Het zal voor sommigen dus even wennen zijn, maar niemand zal kunnen ontkennen dat de boys uitermate goed bezig zijn. We durven de nieuwe single zelfs wel behoorlijk origineel te noemen, want postpunk gemengd fusion hoor je niet vaak. Inmiddels is er ook zicht op het debuutalbum van het trio uit Bristol. Hoping As A Coping Mechanism moet op 10 juli gaan uitkomen. Hopelijk laat een tourtje door de lage landen niet al te lang op zich wachten.

The Slow Country- Firing Line 

The Slow Country is een nieuwe, zevenkoppige band uit Manchester.

Gevraagd naar hun stijl kwamen ze met slacker-folk aanzetten. Het woord slacker laat zich niet echt vertalen, maar luilak komt in de buurt. De term getuigt niet echt van zelfkennis. De zang mag dan wat lijzig zijn, de rest van de productie is dat zeer zeker niet. Firing Line is een energieke exercitie die eindigt met een opzwepende gitaarsolo. En dat folk valt ook wel mee. Een van de bandleden speelt viool, dat zal het zijn. Firing Line heeft eerder iets new wave-rigs. Goed, belangrijk is dat allemaal niet. Waar het om gaat is The Slow Country zich met Firing Line presenteert als een band om in de gaten te houden. En dat zullen we dan ook zeker doen.

Foo Fighters – Your Favorite Toy

Eigenlijk niet meer gedacht dat we zo warm zouden lopen voor een nieuwe single van Foo Fighters.

Het is een woelige periode geweest voor bandbaas Dave Grohl; gedoe met drummers, huwelijksperikelen en het overlijden van zijn moeder met wie hij een speciale band had. Om dat allemaal te verwerken lijkt terug naar af te zijn gegaan, Naar de tijd dat Foo Fighters een lekker garagebandje was en nog geen  groot bedrijf met tig werknemers. Dave en de boys zijn dus ouderwets aan het rocken geslagen. Performance is belangrijker dan productie, sfeer belangrijker dan audiokwaliteit. Anders gezegd, de vonken slaan er vanaf. En zo is Your Favorite Toy het zoveelste bewijs van de stelling dat elk nadeel zijn voordeel heeft. Voor ons dan. Your Favorite Toy is het titelnummer van het twaalfde album (24/4) van Foo Fighters die dit jaar weer op Pinkpop te zien zullen zijn.

Onderstaande clip is FF live bij Graham Norton.